Atos 2
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Yahudi mo yakla yala Pentakostanak kim zauk, dekam tïngare Yesussu de taïblïblan wenya aha-erenak lowe heꞌak.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Mumuk ennak zep nglï nakore asese yala nasal gubluk. Gola men zëwe lowe heꞌak, zao zep hëndep tïl zïka. Man zë wal-wale gweka.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Dekam zep zi mahal makare syauk hïtïn beyam-byana hla nulidak. Syauknu in hëndep zëno mae mo nol bol tahannak zep mawa mo kim ëzauk ine gweꞌanzak.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Alap mo Enhona dekam zep ing gwe hebiridaka, dekam zep Alap zëre onakore sosonkam owas ola donbiꞌik– zëre mae mo tame gun srëm olkam.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Dekam Yahudi zini, dawemkam de Alapsa betek gwe-gweblan wenya, zen mes tïngare lang nakon yakla yala in hap Yerusalemk ëtagal gwesïk.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 — ausente —
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 — ausente —
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 — ausente —
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 — ausente —
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 — ausente —
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 — ausente —
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Zen man tangan sërkam de tenggwanbiridan hap enlala nik topse neibiridaꞌak, “An ba hap ki zë lwaꞌan?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Ahakon hwëna man swrë dabik. Man nenbiridak, “In ho mamaksa de mamkam otdebin hip ki ëgwër.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Petrus ki zep seblaskam de wal bose wal zem in han golëluk taka, zëna ki zep ol mam-mamkam zi trana insa tonbiridaka: “Aha lang nakore aya-wal oso-wal, hen tïngare Yerusalemk awe de lowehe gwen wenya, ëe anik srip gulsuzimk. Dawemkam ësane gwek.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Zini an ho mamakna hom notdebir. Em bap kirekam kïl lïbir! Sap an nama kaknak– yakla nwena sembilannak. Kire jamnak ho mamakna hom notde gwibirin.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Hwëna an Alap mo ol ayang gul gwen zini Yoel Bak mo ol gu-gun sun ki lwanan. Zen a kirekam mo gu-gukuye:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Alap man gu-gubiridaꞌara,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Hen sap bose srëm wenya men zen zi nik ëbabu gwe-gwenan, Ëe asa zëbe mae hap hen ëre mo Enhosa hlë ta sonezim–
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Ëe asa owas-owassa syal gwe-gwibir–
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Yakla nwena sa kawesïk gwera,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Dekam men zen de Biansa anakan dakenblaꞌak, ‘Asa Emki ngaya tan,’
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Petrus ki zep etan ayang gulzimki, “Israelk de zi, asa sane lak. Ena tawana: Nazaret walya Yesus hup Alap man owas-owasna syal gwe-gwibir-blika– em dikim anakan tame tan hap, ‘An Zen tangan– Alap zëre mo zer sonen Zi niye.’
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Hwëna Alap, zëre mo hamal hap de enlala gwibin sin ki kirekam ebe mae hap tapbla tazimki. Hëndep em dekam zebe karek gol gwen zi niban apdenak te-lidak sonnak de makan ta irinkim lak.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Hwëna juwen zi mo langnak kim sap ati gwe ineka, hwëna Alap dekon etan zeser soneka, dekam zep etan luwen taka. Sap Alap mo Tanena in, Zen bëjen hëndep denaban zëwe gwë gwen.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Yesus hup dena Daud Bak mes ki hen anakarekam guku,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Ano enhona in zep sam gwesïk gwenda,
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Sap asa men zao nër dwanuꞌak, Alap, Em molye zë asa da tasïkï.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Sap em mese ngaya gwen hap de orana abe hap zertrëblaka.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Petrus ki zep ayang gulzimki, “Aya-wal oso-wal, ëe damnak emsa nëre mae mo auyanna Daud Bak hap denaka gubiridaꞌan: Zen mes tïlkï, ki zep nër dwanuk. Men zao nër dwanuk, zen nama hëndep angkam nëre mae mo ngïrïnnïk lwaꞌan. Zep Daud mo ola in, batren srëm hap dena, zen zëre hap hom ki guku. Zen hwëna Auyan-tane zem Yesus hup ki gu-guku.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Daud in hen Alap mo olsa de ayang gul gwen hap de zi, hen Alap mes ki desa anakan gu-guk gweblaka, ‘Eno ïrïk gïnnï ere mo auyan-tane hap asa golblal.’
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Zen ngein sin dep nësa de ngaya tabin hip de Zi hip dena mes tame gulku, zep zëbe hap dena anakan hamal hap gu-guku, ‘Alap molya Desa drë nwanunnak da tasïkï, hen zëno timni molya zëwe batreblak.’
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Zep eiwa mes tangan dam gwesïnïn: Yesus Zen Zen! Alap mes Desa tïn nïkon etan ngaya taka. Aena mesë kïtak hla lak.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Zen angkam Alap mo dam taha nakon teipsïnkïm nikinꞌira, hen Alap mes zëre mo Enhona zëbe hap zerblaka. Zen in zep hen Desa abe mae hap namen an hlë ta sonezimnira– in kirekam ena asa kara labiꞌin hen sane labiꞌinye.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 — ausente —
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Zen in zep, Israelk de zi, emki dam taha nakon de nikirin Zini insa tame tan. Yesussu, men Desa ena te-lidak sonnak makan la inkke, Zen Desa Alap teipsïnkïm drë neka. Zen in Zen– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye!”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Petrussu in kim kirekam sane daꞌak, zëno ola in man tangan zëno mae mo enhonak tïsïk. Dekam zep Petrussu zëre mo wal bose walya in han dakensibiridak, “Aya-wal oso-wal, ëe ki basa asa syal eibir?– Alap dikim etan asa sam gwesibiridan hapye.”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Petrus ki zep ding gulzimki, “Em ëhalek! Dekam ëe asa emsa kïtak Kristus Yesus mo bosekam baptis labir. Dekam sa Alap eno mae mo karek-karekna tap gulsuzimdi. Zen dekam sa hen zëre mo Enhona ebe mae hap hlë ta sonezimdi.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Zëre mo Enhosa de hlë ta sonezimdin hip dena mensa Alap gu-gubiridaka, zen hwëna nëbe mae en hap hom. Hwëna tïngan men desa Alap Kristussu de taïblïblan hap dam tasibiꞌinka, zen hen zëbe mae hap– sap eno mae mo walas, aza-tane wal, hen sap langanak de zi ausu, hëndep lang topse gwennak dena.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Kirekam-kirekam ol zïm-zïmkïm zë tonbirida gweꞌanka. Hen dekam de ëhalen hap anakan tïtï ta gwibiꞌinka, “Ëngaya gwen hap de ëdwam gwenna, karek-karek gulin hana gwen zi nikon emki ëwet so gwen.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Men zen Petrus mo ola in kon ëhalek, desa dekam zep baptis dabik. Yaklana inkam in zen Yesussu daïblïblak, beyana san ha tiga ribu enkam mes yap.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Men zen Yesussu daïblïblak, dekam dua-blaskam de zini in mo tawa tabinnik isrip-sri naban ëtagal gwe-gwek. Zen gol-gol san aha-ere enlala naban hen tagal gwenda gwek– dekon de Alapsa abe ta gwen hap, hen Bian Yesussu de enlala gweblan hap de rotisa twenblanda gwen hap, hen zep de anggursu otde gwibin hip.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Dekam dua-blaskam de dam tasibin zini in owas-owasna beya tangankam syal neibirida gwek, zep dekam kïtak man denggwanbirida gwek.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Zen kïtak aha-erenak lowehe gwek, hen zëre mae mo kire-kirena apdekam bi nëblanda gwek.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Ahakon zëre mae mo kamana hen kire-kirena te-ala hap lirak da gwibik. Te-alana desa tahalha wenya kip kap da gwizimk.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Hen dekam Alap mo golak mwin-mwankam ëtagal gwe-gwek– dekon de Alapsa gu sone gweblan hap. Zëre mae mo gol-gol san hen apdekam isrip-sri naban tembane tanda gwek. Zëno mae mo enlalana dekam Alap en mo bosesa de
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 teip gulsublun en hap lwa gwizimki. Dekam tïngare zini man sam neisibirida gwek. Hen Bian mwin-mwankam zini zëbon mae de bïtï gwen hap mas-mas gul gweka– Zëna men desa ëngaya gwen hap dam tasibirkike.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.