Atos 14
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Ikoniumk hen kirekam lwak. Paulus ne Barnabas ne etan Yahudi mo but srëm gol san song ëka. Zëwe zëno nik mo tawa tabinni man tangan soson gwek, dekam zep tangan beyakam Yesussu daïblïblak– sap Yahudi zi, hen sap Yahudi srëm zi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Hwëna ahakore Yahudi zini– men zen Yesussu de taïblïblan hap baes tak, zen dekam zep Yahudi srëm zi mo enlalana ben dyasizimk– dekam de zen Yesussu de taïblïblan wenya insa u sal-sal gwibiridan hap.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Hwëna Paulus ne Barnabas ne holokam zë ëka, hen udobe naban Bian mo nësa de kwasang gwibiridan hap de ola lonbirida gweka. Zen Bian en hon yaïng ë kïnï gweka, zep Bian man zëbe nikip owas-owassa dikim syal ei gwibin hip dena gol gwizimki– zëno nik mo ola insa dikim soson gul gwizimdin hip.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Zëwe de zini dekam zep ëhlïwek. Ahakon Yahudi zi nik ang tak. Ahakon Paulus nebon ang tak.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Dekam zep sap Yahudi zini hen Yahudi srëm zini zëre mae mo ëna iwe de nol-nola ban ola niaha-en guk– dekam de Paulus neka karek son hap, hen zao de kasokam ï tïzimdin hip.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Hwëna kim tame ulki, dekam zep Ikonium kon heya ëka– Likonia mo lang san dep. Zao zep hwëna ëna Listra hen Derbe mo langnak
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 ëngaya gwen hap de ol dawemna inkam tawa labirida gweka.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Listrak zi lekna ki. An zem lek naka ki hëndep jaha gwek.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Zen kim Paulus mo tawa tabinnik ang gweka, Paulus ki zep karatda taka, dekam zep tame taka, “Zini an angkam man Yesussu taïblïblaꞌara. Zen sa zëno bosekam dawem gwera.”
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ki zep ol mamkam takenblaka, “Emki zaun!” Dekam zep hëndep hetyak gwesïk kïnïnkam luwesïk ane kïnïka, hëndep të nasenꞌanka.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Zi trana in kim hla dak, ki zep zëre mae mo olkam ëtaken gweꞌak, “An aha alap dare zi nwe-masekam nëbon mae onak ati ë ine zaka!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Dekam zep zëre mae mo yang tasïn alap mo bosekam bose nosok. Barnabaꞌa “Zeus”kum bose dak. Paulussu “Hermes”kam bose dak, sap zëno mae mo alap-alap hap de ëpba olak Hermes zen aha alap-alap mo olsa zi hip ayang gul gwizimki.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Zëno mae mo yang tasïn alapna Zeus, zëbe hap de gola ki– ë alpnak iwe. Gola iwe de syal gwe-gwen zini ki zep sapi zirya teisyahal zaka– dekam de zi tra mo nwenak Barnabas ne Paulus nikip hlik sozimdin hip. Nolak de ala sozimdin hip de desan-san weir sosunnu hen man teisyahal zaka– zëno nik mo nolak de ala so sonezimdin hip. Sap zen man tim nosok, “An ano mae mo yang sosun alap eiwakam ati ë ine zaka.”
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Hwëna anakan kim tame ulki, “An hare kirekam am asa neizimꞌin!”– dekam zep zëre nik mo tahan bajusa kalk-kalk oson daka, anakan dikim goltreizimdin hip, “Ëe ama eno mae mo syala insa husus eibiꞌin.” Ki zep zi trana in mo ngïrïn sïn hlu kë zaka, dekam zep ol mamkam laken zaka,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Em ba habe kirekam asa eizimꞌin? Ëe an hen zi tangan sake– in ki hen em. Ëe an ebon mae onak ëngaya gwen hap de ol dawemsa de tawa labin hibë aptazak– em dikim boton alapsa de betek gwibirida gwensa baes tan hap, eiwa de Alap ensa dikim hwëna betek gwe-gweblan hap, men Zen nglï naban, kama naban yang sosukuke, hina, hen tïngare ensasa gwen kire-kirena men zen zëwe lowehe gwenanke.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Menkam Alap nwe enkam emsa anakan kara ta gwibirki, ‘Dikire zëre mae mo boton alap-alapsa betek neibirida gwek.’
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Hwëna Zen hen dekam ki dawemna ebe mae hap gol gwizimki– em dikim sap anakan tame tan hap, ‘O hare eiwa de Alapna kike.’ Zen zep ona ïl tï gwenda– eno mae mo obwaga dikim dawemkam hatan hap. Hen tembanena sowe henkam ep gol gwizimnira– em dikim isrip-sri naban lowehe gwen hap.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Kirekam sap lonbiridaka, hwëna dekam tangan man alp neizimꞌik– sapi darena insa de hlik sozimdin hipye.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Hwëna Yahudi zini kim Antiokia hen Ikonium kon Listrak iwe yaïng gwezak, dekam zep zi trana in mo enlalana wet dyasizimzik. Paulussu dekam zep kasokam nïrïblak. Ëna in kon ki zep ïl dïhak. Man kïl dïk, “Mes tïlïda.”
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Hwëna zao de Yesussu taïblïblan wenya kim tagam neisïblïk, dekam zep luweka, dekam zep etan nërtïlzïk. Kaꞌankam zep hwëna Derbe san dep etan Barnabas han song ëka.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Derbek zep hwëna ëngaya gwen hap de ol dawemkam lonbirida gweka. Zëwe beya nik zep Yesussu daïblïblak. Dekon ki zep etan amjanbiridaka– ë-ëna men desan zëna song ë zakake, Listra, Ikonium, hen Pisidiak de Antiokia san.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Zen dekam ëKristen gwen wenya insa etan tïtï labir song gweka– dekam de Yesussu de taïblïblan ennak tatem ëzauk gwen hap. Anakan tawa labir song gweka, “Men zen kareksa de goltowe gwennak tatem ëzauk gweꞌak, zen zen sa Alap mo ïrïk gïnnïk bïtï gwer.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Zao hen man enbirida song gweka, “Tembanesa esa ëlwa gwer, dekam eka eno mae mo nol-nolaka dam lasïk gwibik.” Kim dam dasïk gwibik, dekam zep Paulus ne Barnabas ne taha tehabirida inen naban Biansa anakan en sone gweblaka “Bian, zini an man Ebon ëyaïng gwe kïnïꞌan. Ëe ere mo tahanakë hli kulidaꞌan.”
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Pisidia mo langna kim lamanka, dekam zep Pamfilia mo langnak aptaka.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Pergak kim ol dawemna inkam tawa lasibirki, ki zep hwëna Atalia san dep song ëka.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Zen mes zëre nik mo syala su kul soneka, zep Atalia kon bulkum Siria mo langnak de Antiokia san dep song ëka– men zëwe nonol zëre nikip anakare ola ban tahana dehazim anekke, “Bian, dikire ere mo kwasang-kwasangna zëbon nebon lwa gwek.”
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Antiokiak kim aptaka, ki zep zëwe de ëKristen gwen zini tagal ulsuku, zao zep lonbiridaka– tïngan mensa Alap syal gwe-gwibir-zimki, Alap men kirekam orana Yahudi srëm zi hip dam tasïk gwizimkike, zen dikim hen Yesussu taïblïblan hap.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Zao holokam zep zëwe de Kristen zi niban olëlowehe gweka.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.