Atos 14

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ikoniumk hen kirekam lwak. Paulus ne Barnabas ne etan Yahudi mo but srëm gol san song ëka. Zëwe zëno nik mo tawa tabinni man tangan soson gwek, dekam zep tangan beyakam Yesussu daïblïblak– sap Yahudi zi, hen sap Yahudi srëm zi.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Hwëna ahakore Yahudi zini– men zen Yesussu de taïblïblan hap baes tak, zen dekam zep Yahudi srëm zi mo enlalana ben dyasizimk– dekam de zen Yesussu de taïblïblan wenya insa u sal-sal gwibiridan hap.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Hwëna Paulus ne Barnabas ne holokam zë ëka, hen udobe naban Bian mo nësa de kwasang gwibiridan hap de ola lonbirida gweka. Zen Bian en hon yaïng ë kïnï gweka, zep Bian man zëbe nikip owas-owassa dikim syal ei gwibin hip dena gol gwizimki– zëno nik mo ola insa dikim soson gul gwizimdin hip.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Zëwe de zini dekam zep ëhlïwek. Ahakon Yahudi zi nik ang tak. Ahakon Paulus nebon ang tak.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Dekam zep sap Yahudi zini hen Yahudi srëm zini zëre mae mo ëna iwe de nol-nola ban ola niaha-en guk– dekam de Paulus neka karek son hap, hen zao de kasokam ï tïzimdin hip.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Hwëna kim tame ulki, dekam zep Ikonium kon heya ëka– Likonia mo lang san dep. Zao zep hwëna ëna Listra hen Derbe mo langnak
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 ëngaya gwen hap de ol dawemna inkam tawa labirida gweka.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Listrak zi lekna ki. An zem lek naka ki hëndep jaha gwek.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Zen kim Paulus mo tawa tabinnik ang gweka, Paulus ki zep karatda taka, dekam zep tame taka, “Zini an angkam man Yesussu taïblïblaꞌara. Zen sa zëno bosekam dawem gwera.”
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ki zep ol mamkam takenblaka, “Emki zaun!” Dekam zep hëndep hetyak gwesïk kïnïnkam luwesïk ane kïnïka, hëndep të nasenꞌanka.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Zi trana in kim hla dak, ki zep zëre mae mo olkam ëtaken gweꞌak, “An aha alap dare zi nwe-masekam nëbon mae onak ati ë ine zaka!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Dekam zep zëre mae mo yang tasïn alap mo bosekam bose nosok. Barnabaꞌa “Zeus”kum bose dak. Paulussu “Hermes”kam bose dak, sap zëno mae mo alap-alap hap de ëpba olak Hermes zen aha alap-alap mo olsa zi hip ayang gul gwizimki.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Zëno mae mo yang tasïn alapna Zeus, zëbe hap de gola ki– ë alpnak iwe. Gola iwe de syal gwe-gwen zini ki zep sapi zirya teisyahal zaka– dekam de zi tra mo nwenak Barnabas ne Paulus nikip hlik sozimdin hip. Nolak de ala sozimdin hip de desan-san weir sosunnu hen man teisyahal zaka– zëno nik mo nolak de ala so sonezimdin hip. Sap zen man tim nosok, “An ano mae mo yang sosun alap eiwakam ati ë ine zaka.”
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Hwëna anakan kim tame ulki, “An hare kirekam am asa neizimꞌin!”– dekam zep zëre nik mo tahan bajusa kalk-kalk oson daka, anakan dikim goltreizimdin hip, “Ëe ama eno mae mo syala insa husus eibiꞌin.” Ki zep zi trana in mo ngïrïn sïn hlu kë zaka, dekam zep ol mamkam laken zaka,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Em ba habe kirekam asa eizimꞌin? Ëe an hen zi tangan sake– in ki hen em. Ëe an ebon mae onak ëngaya gwen hap de ol dawemsa de tawa labin hibë aptazak– em dikim boton alapsa de betek gwibirida gwensa baes tan hap, eiwa de Alap ensa dikim hwëna betek gwe-gweblan hap, men Zen nglï naban, kama naban yang sosukuke, hina, hen tïngare ensasa gwen kire-kirena men zen zëwe lowehe gwenanke.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Menkam Alap nwe enkam emsa anakan kara ta gwibirki, ‘Dikire zëre mae mo boton alap-alapsa betek neibirida gwek.’
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Hwëna Zen hen dekam ki dawemna ebe mae hap gol gwizimki– em dikim sap anakan tame tan hap, ‘O hare eiwa de Alapna kike.’ Zen zep ona ïl tï gwenda– eno mae mo obwaga dikim dawemkam hatan hap. Hen tembanena sowe henkam ep gol gwizimnira– em dikim isrip-sri naban lowehe gwen hap.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Kirekam sap lonbiridaka, hwëna dekam tangan man alp neizimꞌik– sapi darena insa de hlik sozimdin hipye.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Hwëna Yahudi zini kim Antiokia hen Ikonium kon Listrak iwe yaïng gwezak, dekam zep zi trana in mo enlalana wet dyasizimzik. Paulussu dekam zep kasokam nïrïblak. Ëna in kon ki zep ïl dïhak. Man kïl dïk, “Mes tïlïda.”
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Hwëna zao de Yesussu taïblïblan wenya kim tagam neisïblïk, dekam zep luweka, dekam zep etan nërtïlzïk. Kaꞌankam zep hwëna Derbe san dep etan Barnabas han song ëka.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Derbek zep hwëna ëngaya gwen hap de ol dawemkam lonbirida gweka. Zëwe beya nik zep Yesussu daïblïblak. Dekon ki zep etan amjanbiridaka– ë-ëna men desan zëna song ë zakake, Listra, Ikonium, hen Pisidiak de Antiokia san.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Zen dekam ëKristen gwen wenya insa etan tïtï labir song gweka– dekam de Yesussu de taïblïblan ennak tatem ëzauk gwen hap. Anakan tawa labir song gweka, “Men zen kareksa de goltowe gwennak tatem ëzauk gweꞌak, zen zen sa Alap mo ïrïk gïnnïk bïtï gwer.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Zao hen man enbirida song gweka, “Tembanesa esa ëlwa gwer, dekam eka eno mae mo nol-nolaka dam lasïk gwibik.” Kim dam dasïk gwibik, dekam zep Paulus ne Barnabas ne taha tehabirida inen naban Biansa anakan en sone gweblaka “Bian, zini an man Ebon ëyaïng gwe kïnïꞌan. Ëe ere mo tahanakë hli kulidaꞌan.”
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Pisidia mo langna kim lamanka, dekam zep Pamfilia mo langnak aptaka.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Pergak kim ol dawemna inkam tawa lasibirki, ki zep hwëna Atalia san dep song ëka.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Zen mes zëre nik mo syala su kul soneka, zep Atalia kon bulkum Siria mo langnak de Antiokia san dep song ëka– men zëwe nonol zëre nikip anakare ola ban tahana dehazim anekke, “Bian, dikire ere mo kwasang-kwasangna zëbon nebon lwa gwek.”
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Antiokiak kim aptaka, ki zep zëwe de ëKristen gwen zini tagal ulsuku, zao zep lonbiridaka– tïngan mensa Alap syal gwe-gwibir-zimki, Alap men kirekam orana Yahudi srëm zi hip dam tasïk gwizimkike, zen dikim hen Yesussu taïblïblan hap.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Zao holokam zep zëwe de Kristen zi niban olëlowehe gweka.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.