Atos 13

Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Antiokiak de Kristen zinik, zao hen ki– men zen Alap mo Enho nakore sosonkam hamal hap de olsa ayang nul gwizimkye. Zen hen Alap mo olkam tawa da gwibik. Zëno mae mo bosem-sena,
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Zen kim apdenak tembane lwan naban Bian mo bosena teip nulsubluꞌak, Alap mo Enhona zao zep gubiridaka, “Barnabas ne Saulus neka em dam sosun– ano syalsa dekakim ol halada gweka.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Etan kim tïngare Kristen zini in tembane lwan naban Alapsa nen sone gweblak, dekam zep tahana dehazim anek. Ki zep hwëna deisya sonek.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Sap zen Alap mo Enho teisya soneka, ki zep Seleukia san in neka, dekon zep bulkum lang tekna Siprus sun dep ablan kïnïka.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Siprus mo ëna Salamisk kim aptaka, zëwe dekam zep Yahudi mo but srëm gol-gol san ëngaya gwen hap de Alap onakore ol dawemkam lonbirida gweꞌanka. Yohanis zëno aha bosena Markus zen man Antiokia kon ang gwizimki– zëno nik mo tahasa de trï so gwizimdin hip.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Zen man hëndep tïngare lang tekna insa ëramjanbir song gweka, hëndep Pafosk ërhataka. Zao zep Yahudi walya Bar-Yesussu nërtowek. Yunani olkam zëno aha bosena Elimas. Zen meiyer golzauk gwenna, hen zini man anakan yasik ta gwibirki, “Ëe an Alap mo olsaë ayang gul gwizimnin.”
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Zini in hen lang tekna iwe de gubernor hon de syal gwe-gwenna. Gubernora in enlala blala. Zëno bosena Sergius-Paulus. Zen ki zep Barnabas ne Saulus neka gu sonezimki– zen de Alap mo olsa lonblan hap.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Hwëna Elimas Bak zep tru-tru gulzimꞌinka, hen man gubernorsa alp gweblaꞌanka– zen de Alap mo olsa taïblïbin srëm hap. Zep anakan gubluka, “Bahem salzimdin.”
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Hwëna Saulus, insa hen nen gweblak “Paulus”kum, desa dekam zep Alap mo Enhona bi gweblaka. Dekam zep Elimaꞌa karatda taꞌanka, ki zep hëndep anakan jalse gweblaka,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Em an dowal mo kïgï mo walas, hen tïngare enlala dawem mo jal zi! Em san molye golzausuku?– Bian osan dep de orasa de aning ta gwizimdin hip de syala in saye. Eno enhonak enlala dawemna hom, hwëna boton ta gwibin en hap dena hen yasik ta gwibin en hap dena.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Angkam man Bian emsa karek taꞌara– em dikim nwe nik dïmïn gwen hap. Hëndep em molye yakla ngatanna hla taka. Hwëna esa etan kara gwera.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Gubernor kim kirekam Elimaꞌa hla taka, dekam zep Yesus hup de tawa tabinni insa sërkam tenggwanbirki, hëndep dekam zep Yesussu taïblïblaka.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Paulus kim lang tekna Siprus mo ëna in kon bulkum zisong gweka, ki zep Pamfilia mo langnak yaïng gwek– ëna Pergak. Zao zep Yohanis, aha bosena Markus, hli so guk halka. Zen Yerusalem san dep etan heya gweka.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Perga kon tanakam zep song ëka– Pisidia mo langnak de aha Antiokia san dep. Zao Hari Sabatkam Yahudi mo but srëm golak hen lïlkï.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Musa mo tïtï tabin ola hen Alap mo ol ayang gul gwen zi mo ola kim baca nulsuk, ki zep zëwe de but srëm golak de mam-mam wenya zini nenblak, “Emki sap zi darena insa anakan takensizimdin, ‘Eno nik mo ol zïm-zïm enlala gwibinni wëhë?– desa de lonbiridan hapye.’”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Dekam zep Paulus luweka, ki zep tahakam anakare hap akabiridaka, “Angkam ama emsa tonbiridaꞌan,” ki zep gubiridaka, “Israel kore zi, hen Yahudi srëm zi men zene Alapsa betek ë gweblananke, asa sane lak!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Israel Bak mo zi ausu mo Alapna, Zen nëno mae mo auyan-azasa hlïl inki hen dawemsa gol gwizimki– in kim Mesirk lowehe gwekye. Hëndep zen man tangan ëbeya gwek hen ësoson gwek. Ki zep hwëna dekon zëre mo soson yawalkam golëwet so gweka.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Dekam kim sasa langnak lowehe gwek, zen dekam kareksa etan nulin hana song gwe-gwek. Bian dekam oto gulsun hup man sap akabirida gweka.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Dekam zep Kanaan mo tujukam de zi ausuna timbwas tabirki– men zen ë beyam-byana iwe lowehen dakke. Langna insa dekam zep hwëna nëno mae mo auyan-aza hap golzimki– zen de hëndep denaban bi gwibin hip.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 An tïngan kirekam de syal gwibinni, holona 450 tahunkam.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Dekam zep Samuelsa abe dak, ‘Abe mae hap em teipsïn zisi dam tasizimdin– men kirekam hen aha langnak dena lowehe gwenanke.’ Alap dekam zep Kis mo tanena Saulsa dam tasizimki– Benyamin mo auyan-aza nakore naka. Zen holona empat-pulu tahun enkam teipsïnkïm ïrïk gïlkï.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Desa kim ati gwen taka, dekam zep hwëna Daudsa drëne seka– zen de hwëna zëno weinak teipsïnkïm nikirin hip. Zen man Daudsa gubluka, ‘Ëe mesë Isai mo tanena Daud onak ëre mo enho makare naka hla tablal. Zen sa ëre mo dwam gwibin sin tïngan syal gwibiri.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Hwëna angkam Alap mes Daud mo auyan-aza nakore naka Israelsa de ngaya tabin hip de Teipsïnnï zerzimdi– men kirekam Zëna gu-guk gwekake. Bosena Yesus.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Yesus de hatan srëmnak, Yohanis Bak man tïngare Israelsa gubirida gweka, ‘Emki ëbaptis gwen– dekam de enaka Alap hap anakan golëtrë gweblan hapye, “Ëe ama ëhaleꞌan.”’
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Yohanis kim zëre mo syalsa de hli yun hup golek de gweꞌanka, zen man aumwa hap gubiridaka, ‘Eno mae mo Asa de dam tasïnkïm, Ëe an ba habë awe syal gweꞌan? Ëe an mensa ës gweblaꞌan, Zen hom. Zen hwëna man asa zertroꞌan zala. Ëe dawem naka hom– Zëbon de babu gwen hapye, hen zëno tanasa de ngan sosublun maena ëe hen bëjënë.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Aya-wal oso-wal, Abraham mo auyan-aza nakore wenya, hen aha zi ausu nakore Alapsa de betek gwe-gweblan wenya, ëngaya gwen hap de ol dawemna an, zen kïtak nëbe mae hap Alap gol sonezimki– an desaë emsa tonbiridaꞌanye.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Hwëna Yerusalemk de zini, zëre mae mo teipsïn-teipsïn nïban hom anakan tame dak, ‘An Zen– nësa de ngaya tabin hip de Zi niye.’ Zen Alap mo hamal hap de ol ayang gul gwen zi mo ola hom tame nuk– mensa Hari Sabatnak zëna baca nul tine gwenanye. Hwëna zao dikim zaun hup ki tan hap nenblak.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Men kirekam ahana zëbe hap dena ale gulku,
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Tïngan kim hamal hap de ola insa tame gun srëmkam syal neisibik, ki zep te-lidak son nakon hïl dï lahek, dekam zep zi tok drënen hap de kaso hulak nënnek.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Hwëna Alap ki zep zë tïn nïkon etan ngaya taka.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Dekam Desa de zertowe gwenna yaklana man beya gwek– zini men deban mae Galilea kon tïn srëmnak Yerusalem san dep golësek gwe zakake. Zen angkam zen nëre korena Yahudi mo langnak zëbe hap de ol dawemna nol halada gweꞌan.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Zep ol dawemna mensa Alap nëno mae mo auyan-azana gu-gubirida gwekake, ëe an desaë angkam emsa tonbiridaꞌan.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Desa mes ki Alap syal gwibirki– Tane zem Yesussu de tïn nïkon nëbe mae hap ngaya tazimdinkimye. Sap Mazmur dan-dannak Daud Bak man Alap mo ola Yesus hup dena anakan hamal hap ale gulku,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Zen mes ki hen zëre mo Tanena in hap dena hamal hap gubluka– tïn nïkon de ngaya tan hap dena, hen drë nwanunnak de batren srëm hap denaye, men kirekam zëre mo olak lwakke,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Zep a kirekam mo Daud Buku Mazmuruk Alapsa gublukaye,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Drë nwanunnak de batren srëm hap de ola in, zen Daud zëre hap hom. Sap zen kim Alap mo dwam gwibinni nëno mae mo auyan-aza hap sul sonezimki, zen dekam zep tïlkï. Hen zëre mo iyena men zao kang nulne gwek, zëno tokna hen zao nënnek. Zao zep batreka.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Hwëna batren srëm hap de Zini, Zen diki Auyan-tane zem Yesus– mensa Alap tïn nïkon ngaya takake!
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 Zen in zep, emki enaka dawemkam kara ta gwibin. Ebon mae mana jowenank– men kirekam Alap mo ol ayang gul gwen hap de zini Yahudi zini hamal hap anakan nen gubirida gwekke,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Em in zen Alap mo hamal hap de ol gu-guk gwenna anakan swrei kul gwenan, “Molya ki lwak,”
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Paulus ne Barnabas ne kim but srëm gola insa hli kuꞌinka, ki zep nenzimk, “Ngein sin de Hari Sabatnak, etan kire hap denaka asa lonbirida.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Kim kon sekwak gwek, dekam zep Yahudi zini, hen Alapsa de betek gweblan wenya men zen Yahudi hon bïtï gwek, beya nik zep lun kon nitrok. Zao zep etan desa anakan tïtï labirki, “Em mese Kristussu de taïblïblan nakon Alap mo kwasang gwibiridannak bïtï gwer. Zep zen zao en emki tatem ëzaun.”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Zao de Hari Sabatnak, dekam ëna iwe de zini tïngan tangan de tagal gwen hap ëalp gwesïk– Alap hap de ola insa dikim ësane gwen hap.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Hwëna Yesussu de taïblïblan srëm Yahudi zini kim hla nulidak, “O desa beya tangankam tagal neizimꞌin,” dekam zep husus neizimꞌik. Hen dekam zep Paulus mo tawa tabinni insa lamang nuꞌik.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Hwëna Paulus ne Barnabas ne dekam zep udobe naban ding ulzimki, “Alap onakore ol dawemna an, zen diki nonol emsa de tawa tabin hip dakastïꞌïn. Hwëna em ansa baes eibiꞌin, em dekam hen hëndep de gwën hap denakae baes eibiꞌin. Ëe in zebë Yahudi srëm zi sin dep emsa hli yuludaꞌan!
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Sap Alap mes syala ansa abe mae hap wei yul sonezimki. Zep zëre mo olak anakan lwak,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Yahudi srëm zini kim kirekam ësak, zen dekam zep isrip-sri naban Alap mo ola insa dokwak nuk, hëndep dekam zep tïngan men desa Alap dam tasibirki, zen de hëndep de ëgwë gwen hap denaka gul irin hip, zen dekam zep hëndep daïblïblak.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Hëndep dekam zep Alap hap de ol dawemna insa tïngare langna in san nolteisïk.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Hwëna Yahudi zini in zen husus neizimꞌik, zen dekam zep Yahudi srëm bose nabare zi sin dep sek gwek– hen bose nabare we walya in zen but srëm gola iwe bïtï gwe-gwekke, zëbon mae osan dep. Dekam zep zëno mae mo enlalana ben dyasizimꞌik– dekam de zen karek son hap. Langna in kon dekam zep hëndep nialsa sonek.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Zen dekam zep zëno mae mo nwenak tana sonna taïk-tïk oso guk halka. Ki zep ëna Ikonium sun dep song ëka.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Hwëna Antiokiak de Yesussu taïblïblan wenya mensa hli kulidaka, zen nama Alap mo Enho nakore isrip-sri naban lowehe gwek.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.