Apocalipse 4
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Ëe Yohanis ki zebë etan dekon kara gwek, hwëna ngatan zi mo langnak de lïlïkïnsï zebë kon akesek. Man dalusuhuk. Hwëna ki zebë hen ola salsek– men kirekam nonol asa tonblaꞌankake, sramin auku makare olsa. Zen man asa gubluka,
1 Depois destas coisas, olhei, e eis que havia uma porta aberta no céu. E a primeira voz que ouvi, que era como de trombeta ao falar comigo, disse:
2 Dekam zep ki hëndep Alap mo Enhona asa bi gweblaka, hëndep dekam zebë eiwa de makan ngatan zi mo langnak hatak. Zao zebë teipsïn tangan zi hip de komal tumna akesek, hen Teipsïn Tangan Zini Alap Zëna zëwe nikinꞌinka.
2 Imediatamente eu me achei no Espírito, e eis que havia um trono armado no céu, e alguém estava sentado no trono.
3 Zëno nwe-masena man angtan-angtan gweblaꞌanka– kal-kalkam hen te-ala ësesekam, kaso lïlïngtïn makan. Hen boge alp te-ala ësese makare nik komal tumna in san wal-wale gwe-gweꞌak.
3 E esse que estava sentado era semelhante, no aspecto, à pedra de jaspe e ao sardônio, e ao redor do trono havia um arco-íris semelhante, no aspecto, à esmeralda.
4 Hwëna Alap mo komal tumna insa man 24 enkam de ahakore komal tumkam wale nosok. Zëwe zini teipsïn-teipsïn nik hen teinikinꞌik– 24 enkam. Zen pakean ngap-ngapsa alala dak, hen emaskam de mire sigi alala tan naban zë teinikinꞌik.
4 Ao redor do trono havia também vinte e quatro tronos, e neles estavam sentados vinte e quatro anciãos, vestidos de branco e com coroas de ouro na cabeça.
5 Hwëna Alap mo komal tumna in kon nglïna man ang tasïk kïnï gweꞌanka, hëndep dekon zep nglïna mam enkam ngam ta gweꞌanka, hëndep aukuna man alal tahal gweꞌanka. Hen zëno dang gwën nakon seip makare syauk ngatanna tuju enkam ëhïtïlsïk kïnï gweꞌak. Desa de dam gulsunnu, zen Alap mo Enhona– men Zen tujukam de nwe-masekam zinik syal gwenda-gwendake.
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões, e, diante do trono, estavam acesas sete tochas de fogo, que são os sete espíritos de Deus.
6 Hen Alap mo komal tum dang gwën san ki zebë hen hi yawal makarena hlauk, hwëna zen kaca lalak makarena. Hen tumna in mo alp-alp san, ngatan zi mo langnak de otweran makare zini dan-nër dan-nërkam zë lowehe gwenan. Zëno mae mo timni dang san hen tahan san nwe en naban.
6 Diante do trono havia algo como um mar de vidro, semelhante ao cristal. No meio do trono e à volta do trono havia também quatro seres viventes cheios de olhos por diante e por detrás.
7 Otweran nwe-masena in ahana men kiye– singana. Ahana zëno nwe-masena men kiye– sapi zirya. Hen ahana men kiye– zini. Hen ahana zen men kiye– mawana heir de ihe zanna.
7 O primeiro ser vivente era semelhante a um leão, o segundo era semelhante a um novilho, o terceiro tinha o rosto semelhante ao de ser humano e o quarto ser vivente era semelhante à águia quando está voando.
8 Dan-nër dan-nërkam de otweran makare zini in, zëno mae mo sï alana enam-enamkam. Hen zëno mae mo timni nwe enkam ësowehek– sap sï ala ïltïkïn mae san. Zen yaklam hen kam tër tanna hom ëzausuk gwenan. Zen a kirekam mo da tine gwenan:
8 E os quatro seres viventes, tendo cada um deles, respectivamente, seis asas, estavam cheios de olhos, ao redor e por dentro. Não tinham descanso, nem de dia nem de noite, proclamando: “Santo, santo, santo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, aquele que era, que é e que há de vir.”
9 Dan-nër dan-nërkam de otweran makare zini, zen kirekam zëno bosesa de teip gulsublun hap de tërya da tine gwenan– blikip gwesïk gweblan hap hen dawemsa de gol gweblan hap, Zëna in Zen komal tum dawemna in kon hëndep denaban ïrïk gïꞌïrake. Hen in kim otweran makare zini in kirekam tërya da gwenan,
9 Sempre que esses seres viventes davam glória, honra e ações de graças ao que está sentado no trono, ao que vive para todo o sempre,
10 24 kam de teipsïn-teipsïn wenya in dekam zep nol ïk gïn nïban boklena kom da gweblananzal– hëndep de gwën Teipsïn Zini zëre mo nwenak. Zen dekam zëre mae mo mire sigina talwesïn nïka kang da gwenanzal– dekam de Bian mo nwenak ëbetek gwen hap. Hen dekam zëno bosesa anakan teip nulsuk gweblanan,
10 os vinte e quatro anciãos se prostravam diante daquele que está sentado no trono, adoravam o que vive para todo o sempre e depositavam as suas coroas diante do trono, proclamando:
11 “Are Bian, ano mae mo Alap,
11 “Tu és digno, Senhor e Deus nosso, de receber a glória, a honra e o poder, porque criaste todas as coisas e por tua vontade elas vieram a existir e foram criadas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.