2 Coríntios 1
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH
1 Korintusk de Alap mo hlïl irin zi hip, hen tïngare zëno propinsina Akayak de aya-wal oso-wal hap,
1 Eu, Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo junto com o nosso irmão Timóteo esta carta à igreja de Deus que está na cidade de Corinto e também a todo o povo de Deus espalhado por toda a província da Acaia.
2 Dawem! Nëre mae mo Bian Alap ne Bian Kristus Yesus ne sa kwasang-kwasang zemka mamkam ebe mae hap ol gwizimdi. Hen nen zëre nik mo taha terenak esa lowehe gwer.
2 Que a graça e a paz de Deus, o nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês!
3 Nen kïtak Bian Yesus mo Bian Alap hap dawemsa gol gweblan, sap Zen kwasang-kwasang enna, hen dekam de enho nakon tatete gwen hap dena, zen kïtak Bian Alap en onakon nëbe mae hap hata gwizimnin. Sap nen an zëno walas.
3 Louvado seja o Deus e Pai do nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai bondoso, o Deus de quem todos recebem ajuda!
4 Nen kim banakare karekna oltowe gwenan, Zen Zen nëno mae mo enhona nëp tatete ta gwizimnira. Zen mae hap kirekam nësa gweibirida gwenda: Aha zi de kareksa goltowenkam, nen de hwëna zëbe mae hap enhosa de tatete tazimdin hip de enlalasa anakan zer gwizimdin hip, “A kirekam mo Alap ano enhona ap tatete tablakaye– ëe kimë hen kirekam karekna goltowekye.”
4 Ele nos auxilia em todas as nossas aflições para podermos ajudar os que têm as mesmas aflições que nós temos. E nós damos aos outros a mesma ajuda que recebemos de Deus.
5 Nen mese Kristus hun ëraha-en gwek, zep nen kime karekna zëno bose hap oltowe gwenan, dekam san de Zën de hen kareksa goltowenna kiye. Nen sap dawemkame karekna Kristus hup de jal hap oltowe gwenan. Zen in zep hwëna Kristus hen nëbe mae hap enhosa dikim tatete tan hap de enlalana dawemkam zer gwizimnira.
5 Porque, assim como tomamos parte nos muitos sofrimentos de Cristo, assim também, por meio dele, participamos da sua grande ajuda.
6 Zep ëe de ëre mo wal bose walya ban kareksa zigoltowe gwenkam, zen mae hap: Em dikim ëtatete gwen hap hen ëngaya gwen hap. Sap Kristus kim abe mae hap enhosa de tatete tan hap de enlalana zer gwizimꞌinka, zen dekam asa hen ebe mae hap ayang ul gwizim– em dikim hen kire kareksa de goltowen nakon enlala nik ëtatete gwe-gwen hap.
6 Se sofremos, é para que vocês recebam ajuda e salvação. Se somos ajudados, então vocês também são e recebem forças para suportar com paciência os mesmos sofrimentos que nós suportamos.
7 Hwëna ëe homë anakan emsa enlala eibiridaꞌan, “Zëno mae mo enlalana tatete naka hom.” Sap mes tangan dam gwesïnïn: Em de hen Kristus hup de jal hap kareksa goltowe gwenkam, Zen hen sa ebe mae hap dekam de ëtatete gwen hap de enlalana zer gwizimdi.
7 Desse modo a esperança que temos em vocês está firme. Pois sabemos que, assim como vocês tomam parte nos nossos sofrimentos, assim também recebem a ajuda que Deus dá.
8 Aya-wal oso-wal, ëe ama tangan ëdwam gweꞌan– em dikim abe mae hap dena ansa ëtawa gwen hap: Ëe nër hom sërkam de kareksaë Asia mo langnak oltowe gwek. Karekna in man sërkam tangan dohon-hon gwek, hëndep ëe enlalana mesë anakan ëdowe hanak, “Nen an molye lowehek.”
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Os sofrimentos que suportamos foram tão grandes e tão duros, que já não tínhamos mais esperança de escapar de lá com vida.
9 Ëe ama dekam eis gwibik, “Ëe an angkam jalom ëk tïhïnakë lowe heꞌan, hen zen angkam aïsïs gïn hïp asa alp tabiꞌira!” Hwëna zen mae hap ki kirekam Alap asa gweibiridaka: Ëe dikim ëre mae mo sosonsa blol gwibin srëm hap. Zen in zep, nen diki Alap en hon nen ëblol gwe-gwen, sap Zen soson tangan Zini Zen. Zëno sosonna ki– juwen nakon dikim etan ngaya tabin hip denaye.
9 Nós nos sentíamos como condenados à morte. Mas isso aconteceu para que aprendêssemos a confiar não em nós mesmos e sim em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Hwëna dekam zep Alap jalom ëk tïhïna in kon asa alal gulku, hen Zen sa etan kirekam asa alal gul gwera. Sap ëe mesë Zëbon en onak anakan ëyaïng gwe kïnïk, “Zen Zen sa etan tïn hïp de karek nakon asa alal gul gwera.”
10 Ele nos salvou e continuará a nos salvar desses terríveis perigos de morte. Sim, nós temos posto nele a nossa esperança, na certeza de que ele continuará a nos salvar,
11 Zen kirekam sa lwa gwer– em de Alapsa de abe tankam asa mas gwibirida gwenkamye. Alap kim ol gu sonenna insa dokwak gul gweꞌanka, dekam zini beya nik sa Alap hap dawemna anakan nol gweblal, “Bian, Em ema asa sam tabirida– kirekam de desa kwasang gwibiridankamye.”
11 enquanto vocês nos ajudam, orando por nós. Assim Deus responderá às muitas orações feitas em nosso favor e nos abençoará; e muitos lhe agradecerão as bênçãos que ele nos dará.
12 Ëe ëre mo wal bose walya ban ëre mae mo syala homë olsaher gwe-gweꞌan. Sap ano mae mo enho nakon anakare enlalana hom wet so gwenda, “Ëe kareksaë ol gwenan,” ahaksa, “Ëe auhu-kama enlalakamë syal taꞌan.” Hwëna anakare enlala en wet so gwenda, “Ëe an enho lalakkamë okamanak awe syal ta gwenan– aha zisi de boton ta gwibin srëmkam.” Sap Alap abe mae hap gol gwizimnira– kirekam de enho lalakkam syal ta gwen hap denaye, nonol tangan ebon mae kimë lowehe gwekke.
12 É disto que temos orgulho: a nossa consciência nos afirma que a nossa maneira de viver no mundo, e especialmente em relação a vocês, tem sido dirigida pela franqueza e sinceridade que Deus nos dá e também pelo poder da sua graça e não pela sabedoria humana. Pois escrevemos a vocês somente o que vocês podem ler e entender. Agora vocês nos entendem só em parte, mas espero que cheguem a nos compreender completamente, para que, no Dia do nosso Senhor Jesus , vocês tenham orgulho de nós, como nós temos de vocês.
13 Ano mae mo ebe mae hap de surat-suratna hen dam-dam enna– em dikim damnak baca ta gwibin hip, hen em dikim tame gul gwen hap, ba maesa de aning gun srëmkam. Sap ëe ama ëdwam gwe-gweꞌan– em de dawem enkam asa tame tabin hip.
13 — ausente —
14 Sap dawemkame asa tame labir srëm gweꞌak, ki esa asa u seger la gwibir. Sul sonenkame asa tame labiꞌik, ki Bian Yesus mo lwa halzan hap de yaklanak de hatankam, em esa asa isrip-sri eibiridal, hen ëe asa emsa isrip-sri eibiridal.
14 — ausente —
15 — ausente —
15 Eu estava tão certo de tudo isso, que no início fiz planos para ir visitar vocês a fim de que vocês pudessem ser abençoados mais uma vez.
16 — ausente —
16 De fato, eu estava pensando em visitá-los na minha ida para a província da Macedônia e também na volta, a fim de conseguir ajuda para a minha viagem à Judeia.
17 Hwëna ëe ama kalangna insa wet gulsuk. Em ahakon dekon mes yabe asa kïl lïk, “Paulus zen auhu-kama enlala naban kalang gwe-gwenda, zep anakan gu-guk gwenda, ‘Ëe asa emsa amjanbir.’ Hwëna kirekam bëjen.”
17 Será que fui irresponsável quando resolvi fazer isso? Será que, ao fazer os meus planos, penso somente nos meus próprios interesses e por isso digo “sim, sim” e “não, não” ao mesmo tempo?
18 Hwëna boton srëm Zini Alap mo nwenak ëe ama emsa gubiridaꞌan: Ano ola ebe mae hap kirekam hom!
18 Em nome de Deus, que é verdadeiro, o que prometi a vocês não foi um “sim” e um “não” ao mesmo tempo.
19 Ahana hen ki– boton srëm Zi niye. Zen Alap mo Tanena Kristus Yesus. Ëe Silas ne Timotius neban mesë zëbe hap dena ebon mae onak olhata gwek. Em Kristus mo Zënaka de sosok tan nakon zebe anakan dam ulsuk gwenan, “Zen hom zëre mo kalangna wet gulsuk gwenda.”
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, que foi anunciado entre vocês por Silas, por Timóteo e por mim mesmo, não é “sim” e “não” ao mesmo tempo. Pelo contrário, ele é o “sim” de Deus
20 Sap Alap mo zi hip de ol gu-gunnu, zen kïtak Kristus hun de zeraha-en gwen nakon nëbe mae hap jowe gwizimnin. Nen in zebe Zëbon onakon Alapsa anakan boltere la gwenan, “Eiwa, Alap, ema asa sam ta gwibirida. In eiwa.”
20 porque é o “sim” de todas as promessas de Deus. Por isso dizemos “ amém ”, por meio de Jesus Cristo, para a glória de Deus.
21 Sap Zen Alap Zën nëbon mae onak syal gwe-gwenda– dekam de nen Kristus en onak tatem ëzauk gwen hapye. Zen in zep zëre mo Enhona nëbe mae hap hlë ta sonezimki.
21 Pois é o próprio Deus que nos dá, a nós e a vocês, a certeza de que estamos unidos com Cristo. E foi Deus quem nos separou para si mesmo.
22 Hen kim nëp hlë ta sonezimki, Zen san de Alap de nëno mae mo enhonak anakan ale gunnu kiye, “Zini an ëre en mo dena.” Zep angkam Alap zëre mo Enhona nëno mae mo enhonak gwë gwenda. Zen in zebe hen anakan tame ul gwenan, “Mensa Alap ngein sin dep dena nësa gu-gubirida gweka, zen eiwa kirekam sa ki lwal.”
22 Como dono ele pôs a sua marca em nós e colocou no nosso coração o Espírito Santo, que é a garantia das coisas que ele guarda para nós.
23 Hwëna ëe de emsa boton tabin srëm hap, dikire Alap asa hla tak. Ëe mae habë lwa halza srëm gwek: Ki hwëna eno mae mo karek-kareksa asa damnak wet gulzimzir. Hwëna ëe ama emsa kwasang gwibiridak, zebë lwa halza srëm gwek.
23 Eu chamo Deus como minha testemunha; ele conhece o meu coração. A fim de evitar aborrecimentos para vocês, resolvi não ir até Corinto.
24 Ëe homë anakan emsa enlala eibirida gwenan, “Ëe asa desa tik-tik la gwibir– ano mae mo kire enkam de taïblïbin sin de ang ta gwen hap.” Hwëna nen apdenake syal taꞌan– eno mae mo isrip-sri dikim hen sowehen hap. Sap nen Kristussue laïblïblak, in zebe ëtatete gwe-gwenan.
24 Não estamos querendo mandar na sua fé, pois vocês estão firmes na fé. Pelo contrário, queremos trabalhar com vocês para que vocês sejam mais felizes ainda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.