Mateus 21
urim (URIM) vs ARA
1 Sisas nampon tu watnom alkilen pa, anel kaino angko Petpake, anong wasek ur a ela krongkwang a nang Olip pa, kaino wreren Serusalem ase.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Pipa Sisas lanaki watnom wekg ur alkil pa la, “Kipmekg ep kaino anong ingkaino ai, pa mpa kipmekg ri penterngen kolti nimpa nungkulkg watin ur a tu latok ampeiyel elng itna anong pa nampon war alkil pa. Kipmekg inelkgen atom kipmekg iyentopm nar o!
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Kol melnum ur isen rapontepm pa, laniken la, 'Wailen kil wakrongen la uwi eng ik ik kwap ur alkil ai atom wa ukwanteitn yaper no pinterng.' Kolpa mpa kil ukwor eng kipmekg iye nar pa.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Kweikwei kolpa palng kai kanun yangkipm a pikekg melnum okwripm a Maur Wailen kil la pa, atom yangkipm pa palng aklale. Pikekg kil la kolkil la,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 ”Kipm laniki tu wrong kin a kipman a Saion pa la, 'Kipm ri, melnum tukgunakg wailen akipmen arpme nimpa nungkulkg watin wlintepm pa. Kil wli eng antokg nikgwalpm wor. Kil arpme nimpa nungkulkg watin warimpen ti wli pa.'” Yangkipm a pikekg melnum okwripm la pa, am angko okarke tike.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Atom tuwekg watnom alkilen pa kaino ak katila kolen a wet Sisas lanaken pa.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Tuwekg kai awi nimpa nungkulkg watin mantwarim pa aye kul, atom aner apm a tu nowe eng wropuk ti kai ukulam ela nimpa yilo pa atom Sisas kil kaino arpme ur pa.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Atom wrong kin a kipman wailet pa anel awi apm alntu ti ukulam or ya ti kai kaino, a wa tiur pa wa angket yo ipm pa ukulam tatu ya pa.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Tiur kai ep a tiur kai kanukg, a Sisas pa rpma kuin. Atom tu atop arkol la kolkil la, “O, men atopen kitn watnom walpopm a yoampei amentepmen Tepit. Maur Wailen ukwor kitn atom kil ukwaweitn nar. Men ngkat nang a Maur Wailen aye kaino kwa aklale wrisen.”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Ak wang a Sisas kil kaino kawor anong wail Serusalem pa, wrongkwail kin a kipman a rka anong wail pa anel ari Sisas pa, atom anel akentatu wli asen tita kai pa kai pa la, “Pa melnum mla pa?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Ari tu wrongkwail kin a kipman a wet antiwel kawor pa akalmpe la, “Melnum kil pa Sisas, melnum okwripm a Nasaret kai anong kanokg a Kalili.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Sisas Krais kawor Serusalem kol melnum tukgnakg plalng pa, wa kil kawor yalming a Maur Wailen pa ari, kil ari tu wrong kin a kipman tu ak kweikwei awi marpm, a armpen kweikwei pa. Atom kil ungkwanten takwleikg wan pa. Kil taipurng tipmakg a tu ak marpm one tita atne pa, a wa ungkwa wrik a tu ak wel punum awi marpm arpme pa.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Kil la kolpa, “Ela wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil la,
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Sisas kil ungkwan tu pa takwelkg yalming pa plalng pa, kil rpma pa. Tu melnum a wulmpa paipmen a nepm paipmen pa wli kai kaworntel wan pa, atom kil antokgten palng wor.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Pake wa tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, anel ari kwap a Sisas kil akwap ak titnongket a Maur Wailen. A wa tu ari tu warim pa anel la yikakatnen rka yalming pa kolkil la, “Mentepm atopen watnom walpopm a yoampei amentepmen Tepit.” Kolpa atom antokg ipma a tu pa paipm eng Sisas pa.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Tu asentel la, “Ti kitn atning a tu warim ngkat nang akitnen kolpa wor aki paipm?” Sisas akalmpenten la, “Ei, kupm atning pa. Ake kipm angkleikg wrkapm a Maur Wailen pa a la kolkil la, 'Warim waiketnketn a warim a rka ma pa pikekg kitn arowen won ti tu ngkat nang akitnen pake.'”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Atom Sisas nampon tu watnom alkil pa naurng tu pa itna pa, a tu angkawor anong wail pa kulor kai okg mining wris pa kinar anong Petani.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Sisas nampon tu watnom alkil pa tu wrekg ak kong miningket pa angkom or ya pa la kaino anong wail pa, ari nikgalmpel.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Atom kil ari yo kampuk mringen ur pa itna ya yamping pa. Atom kil angkom kai yo yiprokg ai, ikgen kaino talpuk ai, la kol a ok ur rki pa, kol a kil inel il eng nikg ti, ari kalpis. Kil ari ipm kalpmel kolti, atom kil akle yo pa la, “Kitn ikgake ngko oken, ikga kalpis kolti.” Atom yo kampuk pa nungkwor plulng pinterngen kolti.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Tu watnom alkil pa tu ari pa atom tu wrekg paipm, atom tu asentel la, “Antokg kolai atom yo kampuk pa wa plulng pinterngen kolpa?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Ari Sisas kil akalmpe lanaken kolkil la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, kol kipm ukipma itni titnongket a nikgwalpm a kipm pa ake rka wekg wekg pa, kipm antiwe antokg kolen yo kampuk wet a kupm antokg pa, wa antokg kweikwei tiur ai yat. Kipm antiwe la wrik nangen a mentepm atnewe ti la, 'Kai o, kai kitn kai kinar am kinar unokg ai!' Pa kol am palng kolpake.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Kol kipm ukipma yek kimeket atom kipm isen Maur Wailen eng kuina ur pa, mpa kipm uwi kuina ur a kipm asentel pa.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Sisas wa yaper kaino wa kawor yalming a Maur Wailen pa atom kil kaling plan tu wrong kin a kipman pa itna pa. Tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, nampon tu melnum wail wail pa wli palng ariwel asentel la, “Kitn ti, kitn melnum wailen atom kitn ak kwap kolpa? Wa yat wa mla alkeitn titnongket pa?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Ari wa Sisas akalmpenten la, “Ti itni eng kupm ikisentepm akasen wris ur kil la kipm ikilmpe pa, pati mpa kupm lanikepm yiprokgen a titnongket a kupm ak ak kwap pa. Akasen akupmen kolkil la:
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 kwap a Son pikekg kaluk tu pa la, pa kwap a melnum aki pa kwap a Maur Wailen?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Kol mentepm la kolkil la, pa kwap a melnum a kanokg ti, pa mpa mentepm wa ngkirken ok a tu wrong kin kipman pa atnen tu ariwe la Son pa kil melnum okwripm a Maur Wailen. Kolpa ti ake mpa wa mentepm la kolpa.” Tu akwonalmpen kai lawe kolti mpa tu la kolai.
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Atom tu kaporkla akalmpe kai Sisas pa la, “Ake men ariwe kwap a Son pa la, pa kwap a melnum aki, pa kwap a Maur Wailen.” Ari wa Sisas lanaken kolpa la, “Kupm yat, kupm ake mpa wa nikepm la kupm awi titnongket kai a i atom kupm ak ak kwap kil.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Kipm akwonalmpen kolai? Melnum yan ur pa warim kipman wekg. Atom yan pa ep kai lanaki warim kipman ep pa la, 'Warim, am ti mpa kitn kai ikwap kai wring ampei wain.'
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ari wa warim pa akalmpe la, 'Kupm karken.' Ari wa kanukg ti kil akwonalmpen la kil a kai, kolpa atom kil kai.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Atom wa yan pa wa wrekg kai lanaki warim kipman ur pa kolen a wet kil la kai warim kipman ep pa. Warim kipman pa akalmpe la, 'Yayai, kupm mpa kai pa.' Ari kalpis ake wa kil kai.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ti kipm akwonalmpen kolai warim kipman wekg pa, la mla ai atning nungkulkg kanun ok a yan alkil la pa?” Wa tu akalmpe la, “Am warim kipman ep pake.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Kol Son pa kil pikekg wli kalukepm a plantepm ya ute wor, ari ake wa kipm ukipma kanun yangkipm a kil la pa. Pake tu melnum awi marpmel tu, a tu kin a atn ya pa, tu pa ukipma kanun pake. Atom kipm ari tu pa, pake ake wa kipm plelng ipma, ukipma kanun ok a Son la pa.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Sisas la yangkipm pa kai plalng pipa wa kil wa la, “Wa kipm wa itning yangkipm kla ur kil. Melnum kanokg yiprokg ur pa kil antokg wring ampei wain alkil pa plalng pa, kil ak yipmingki pa kapringen. Plalng pa, wa kil ak ilkim wail ur pa numprampen elng itna, eng ikga tipon u ampei ok pa kai elng nare. A wa kil wa ale wan kwa ur pa elng itna. Kil antokg kweikwei pa plalng, kil awi melnum tiur ai wli ikgalen akentel wring pa kolpa itna, a kil wrekg kai anong ya watinet ur ai.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Ampei ok pa tukgun kakir pa, melnum yan a wring pa kil ukwa melnum akwapel alkil pa kai ari tu melnum a ikgalen wring alkil pa la uwi wain ok alkilen a aknamputel pa iye kai.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Pake tu melnum a ikgalen wring pa tu kai arkulen oren tiur, wa tiur pa tu oren amo. Wa tiur pa tu or ak wes.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Wa melnum yan a wring pa wa kil ukwa melnum akwapel alkil pa wa wailet ketn ketn, angen a pikekg kil ukwa ep pa wa kai. Ari tu melnum a ikgalen wring pa wa ak kolen a pikekg tu ak ep kai tu tiur a kil ukwawen ep pa. Wring yo wain a wan kwa a tu arpme eng arpmen wring pa. (Mat 21:33)|alt="Vinyard with a watch tower" src="WA03899b.tif" size="col" copy="Graham Wade, © United Bible Societies, 1989." ref="21:33"
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Kil akor ya ari kalpis, atom am kil almpil ukwa warim kipman alkil ti kai tuwa. Eng ntei, kil akwonalmpen la, 'Mpa kupm ukwa warim kipman yiprokgen alkupm a wring kil kai pa, kolpa ti ikgake tu ntokgtel paipm, ikga tu ntokgtel riwor pa.'
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Ari kalpis, tu ariwel a kil kai palng atom tu lanaki tita la, 'Pa warim kipman a melnum yan a wring ikga uwi num ngklin wring tike. Ti kipm kul eng tepm orel imo tukuleikgen, eng mpa mentepm iye kweikwei akilen ti eng almentepmen.'
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Atom tu arkul warim kipman alkil pa arkol wampel angkli elng kulor takwleikg wring pa atom orel amo.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Sisas la yangkipm kla pa kai plalng pa kil asen tu a itna pa la, “Kolpa ti ik wang a melnum yan a wring ampei wain pa yaper kai wring alkil pa, pati ikga kil ntokg kolai eng tu melnum a ikgalen wring akilen pa?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Tu akalmpe kolpa la, “Ikga kil or tu melnum paipm a ikgalen wring akilen pa imo plalng. Atom wa elng wring alkil pa elng kai wam a tu melnum manet tiur ai eng ikglentel. Atom ik wang a okipma alkilen pa tukgun kakir pa, ikga tu ngketuwai okipma alkilen pa wako, atom wompel alkilen pa ikgam iyentel kai pake.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Atom Sisas lanaken la, “Ei, ikgam antokg kolpake. Ari ake kipm angkleikg yangkipm yiprokgen pa eng mpa kipm uwi riwe. Yangkipm pa la ela wrkapm a Maur Wailen a la kolkil la,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Kolpa ti kupm lanakepm la, wring a Maur Wailen pa ikga kil uwi kai wam a kipm pa, atom wa uk kai wam a tu a ikgalen wring ariworwor eng angko ok arke pa.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Melnum a kil angko ela ong kil pa, mpa kil ngket numpwam alkil pa paipm. Pake melnum a ong kil angko kinar karkurel pa, mpa ningnapis waiketnketn kolti.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses tu atning yangkipm kla a Sisas kil la pa, tu ariwe la yangkipm kla pa am kil la eng akla tu alntu tike, la tu paipm.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Kolpa atom tu la kol a rkulel eng iye kai, ari tu ngkark eng wrongkwail kin a kipman wailet a itna ti, tu ariwe la pa kil melnum okwripm a Maur Wailen.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.