Marcos 12
urim (URIM) vs NAA
1 Sisas kil la yangkipm kla ur kolkil naken, “Melnum ur antokg wring ampei wain. Kil ak yipmingki kapringen. Plalng pa, kil aro lkim wail ur pa numprampen elngitna, eng ikga tu rkganti tipon u ampei ok pa kai elng nare. A wa kil wa ale wan kwa ur pa elngitna eng ikga rpmen wring pa rpmewe. Kil antokg kweikwei pa plalng, kil awi melnum tiur ai wli ikgalen akentel wring pa kolpa itna, a kil wrekg kai anong ya watinet ur ai.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Wain ok pa tukgun pipa, kil ukwa melnum akwapel ur akilen pa la kil kai ri tu melnum a ikgalentel wring ampei wain pa la uwi wain ok alkilen a aknamputel pa iyentel kai.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Ari kalpis, tu arkul melnum a kul awi wain ok pa orel paipm, ungkwantel la kil ngkompwam yaper kai.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Wa kil wa la melnum manet ur wa kainten, ari kalpis, tu or melnum pa kai tukgunakg a kil pa paipm, tu ak nokgelel ari paipm.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Kil la melnum ur wa kai pa, wa tu orel amo. Wa kil la wrong tiur wa kai pa, wa tu or tiur pa paipm, a tiur pa tu or amo.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Kil warim kipman wris ata kolti, ti kil plan ipma wor wasrongentel. Kil la warim kipman alkil pa kai eng plalng pake. Kil la, 'Mpa tu numpaipm eng warim kipman akupmen kil ur pa.'
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Pake tu melnum a ikgalen wring wain pa naki tita la, 'Melnum pa ikga kil uwi num ngklin kweikwei wrongkwail a yan alkil. Ti kipm kul eng tepm ilmpel imo wo, eng mpa mentepm iye kweikwei akilen ti eng almentepm!'
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Kolpa atom tu arkulel aye kai wring arkikg ai, tu almpel amo, angkli kawor en takuleikgen yipmingki pa ike.”
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Sisas la yangkipm kla pa kai plalng pa, kil asen tu a atning rka pa la, “Ti melnum yan a wring ampei wain pa mpa ntokg kolai? Mpa kil kul ilm tu melnum a ak kwap itna wring pa tukuleikg, plalng pa, mpa kil uk wring ampei wain pa kai tu melnum ur manet tiur ai.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Kipm ti, ake kipm angkleikg yangkipm wompel a Maur Wailen a nira ela wrkapm pa, pa la kolpa, 'Ong a tu melnum a ale wan pa tu ari la la paipm pa, tu ungkwan, am ong kimpowen wor wrisen a akale wan am pake.
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Maur Wailen kil alkil antokg pa, atom mentepm ari la pa wor wrisen atom mentepm atopen.'”
11 Isto procede do Senhor
12 Tu melnum wail wail a tu Suta pa tu ariwe la Sisas ak yangkipm kla ak la tu pake. Kolpa atom tu la rkulel eng la ntokgtel paipm. Ari tu ngkark eng tu wrong watipmen a itna pa, atom tu atnurngkel kai.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Tu ukwa tu melnum tiur a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses nimpokgen tu melnum tiur a Erot, tu kai alm ipmawel Sisas eng la kil la oklala ur kai paipm pa, mpa tu iyewel kai ntokg yangkipm.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tu kai eng Sisas pa, tu alkel wor la, “Melnum a kaling plan tu, men ariwe, kitn melnum ute wor a la yangkipm ok aklale. Kitn ari men wrongkwail la men kimeket irir. A kitn ake ngkat nang a melnum wail pa kaino kwa, a kitn ake arku melnum paipm pa kinar kanokg, pa kalpis. Kitn kaling planto ya a Maur Wailen pa ute kolti. Kitn akwonalmpen kolai? Pa wor eng mentepm uk marpm Kaisarus, melnum tukgunakg a Rom a awi marpmel mentepm ti, aki kalpis? Mentepm uk aki ampur mentepm uk?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Pake Sisas kil ariwe la palpa nikgwalpm ampen a tu almpel ipma, atom kil lanaken la, “Kipm almpopm ipma pa kolpa eng ntei? Uwi marpm ur pa iye kul eng kupm ri!”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Tu aye marpm ok pa aye kul, atom kil asenten la, “Tukgunakg a nang a mla ela marpm kil?” Tu akalmpe la, “A Kaisarus, melnum tukgunakg a Rom pa.”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Atom Sisas lanaken la, “Kweikwei a Kaisarus mpa kipm uk Kaisarus. Kweikwei a Maur Wailen mpa kipm uk Maur Wailen.” Tu atning kolpa, tu akwonalmpen watipmen.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Tu melnum Satyusi tiur tu kul eng Sisas. Tu Satyusi pa lala, tu melnum a amo kaingkai pa ikgake wa wrekg wrekg. Tu asen Sisas pa la,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 ”Melnum a kaling plan yangkipm a Maur Wailen, Moses kil niranto yangkipm ok ur kolkil la: kol melnum nangkworen la imo utnurng kin alkil pa, pa kil warim kalpisen. Meten alkil pa mpam uwi kin karpikg alkil pa eng ngket warim eng ngklin nangkworen alkil pa.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Wusokwail wusokwail kulungen tunteng karpo tita kin wris a wailen alntuntengen pa aye. Ep pa nangkworen pa awi kin pa aye ari wa kil amo atnurng kin pa, warim kalpisen itna pa.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Pipa wa meten pa wa awi karpikg pa wa aye, am wa kol pake. Kipman pa amo atnurng kin pa, warim kalpisen itna pa. Wangen pa am wa kolpake.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Aklale wrisen, ake wris a tu wampwomis wampwompwekg pa angket warim ur eng angklinsen, kalpis. Kolpa kai, kin pa wa amo kai katnunten.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ikga ik wang kutnukg a tu melnum a amo kaingkai pa wa wrekg wrekg, ikga ik wang pa kin pa ikga rpmi eng mla? Pekg tu melnum wampwomis wampwompwekg pa aye pa?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Ari Sisas kil akalmpe la, “Kipm ake ariwe yangkipm ela wrkapm a Maur Wailen la pa. Kipm ake ariwe titnongket a Maur Wailen pa. Kolpa atom kipm la yangkipm ok pa atn palpa.
24 Jesus respondeu:
25 Ikga ik wang a tu melnum a amo kaingkai pa wa wrekg wrekg i kirk pa, pa tu wrong kin kipman ikgake uwi tita, kalpis. Ikga tu rpmi muikgmuin kolti kol tu maur akwapel a Maur Wailen.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Yangkipm a la tu melnum a amo kaingkai ikga wa wrekg wrekg pa ake kipm angkleikg wrkapm a Moses, a la wakg al yo wasek pa? Yangkipm pa la Maur Wailen kil lanaki Moses la, 'Kupm Maur Wailen a tunteng Apraam, Aisak, Sekop.' Tunteng ake amo, tunteng kai rpma.
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Kil Maur Wailen a tu melnum a amo kaingkai rka wai, kil Maur Wailen a mentepm melnum a rka ti. Palpa kipm la yangkipm raimpe tuwa.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Melnum ur a aroaro wonel tu yangkipm a Moses kil kul atning a tu alilakel tita yangkipm ok pa itna. Kil atning Sisas kil akalmpenten yangkipm ok wor wor kolti. Atom wa kil asen Sisas pa la, “Yangkipm titnongket a i a i wail itna ep a la men kutnun pa, a yangkipm titnongket wrongkwail pa kai arkekg?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Sisas kil akalmpe la kolpa la, “Yangkipm titnongket wail a itna ep a la kipm kutnun pa kilke: Kipm Isrel pa, kipm itning! Wailen kil Maur Wailen a mentepmen. Kil wris ata, kil wail itna ep.
29 Jesus respondeu:
30 Kitn mpa plan ipma wor wasrongen Wailen, Maur Wailen alkitnen pa nimpon nol nikgwalpm alkitn, a amen wor alkitn, a ariwe alkitn, a titnongket alkitn ti kimeket.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Yangkipm titnongket a kai arkekg yangkipm pa, pa la kolkil: Kitn mpa plan ipma wor wasrongen mla ur ai kol a kitn plan ipma wor wasrongen kitn alkitn pa! Ake yangkipm titnongket ur a la kipm kutnun pa angen yangkipm titnongket wail wekg kil.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa kil lanaki Sisas pa kolpa la, “Melnum a kaling planto yangkipm a Maur Wailen, kitn la aklale. Maur Wailen kil wris ata kil itna ep, ake kuina ur itna ep eng kil pa kalpis.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Kol mentepm plan ipma wor wasrongen Maur Wailen nampon nikgwalpm, ariwe, titnongket almentepmen ti. Wa kol mentepm plan ipma wor wasrongen mla ur kol a mentepm plan ipma wor wasrongen mentepm almentepm ti. Kol mentepm ntokg kolpa pa, pa wail itna ep eng kweikwei a mentepm lap alwor uk Maur Wailen, aki yawor a mentepm alm alwor uk Maur Wailen.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Sisas kil atning a melnum pa akalmpe pa ute wor, atom kil lanakel la, “Kitn itna wreren eng kitn a kawor yipmingki wunen a Maur Wailen ikgalen pa.”
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Sisas kil rpma yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, kil lanaki tu wrong kin kipman yangkipm a Maur Wailen. Kil asenten la, “Antokg kolai, ti tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa tu la Krais, melnum a Maur Wailen ukwa nar pa kil walpopm ur a angket ale a Tepit ti kul tike?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Pekg Maur Wor uk nikgwalpm Tepit, atom Tepit kil alkil la kolpa la, 'Wailen kil lanaki Wailen alkupm pa kolpa la, “Kitn rpmi wam wi akupmen pa rpmi i, kupm or tu wrongmanto akitnen pa yikak rkganti mengkel itni orngwatneikgen kitn pa.”'
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Tepit kil akwe Krais, melnum a Maur Wailen la ukwa nar, la kil Wailen akilen. Ti antokg kolai atom wa kil walpopm a Tepit pa?”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Sisas kil wa ak yangkipm ok a Maur Wailen pa ak angklinsen anti ur, kil la kolpa la, “Kipm itn riwe eng tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses. Eng ntei, tu wasrongen paipm eng la ining apm watin wail wail eng la ye itn. Tu wasrongen paipm eng la tu yangkipmenten kai akapm wail a tu armpen armpen okipma kweikwei atnewe pa.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Tu wasrongen eng la tu a kai rpmi wrik a ela ep kawor wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Wa ak wang a tu antokg okipma pa tu akwonalmpen la tu ti melnum wailen ti kol a tu ik wam rku okipma wailet eng tu pake.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Tu ak palk upaar armpwonel tu kin karpikg pa la tu a uwi kweikwei atuwen pa iye kaingkai plalng, wan kalpmilel kolti. Tu akwen Maur Wailen pa arkolng itna watin eng mpa tu ri la tu ti melnum wor. Tu melnum kuin wentingen kolpa ikga tu uwi wleket wail ikilmpe nikgwalpm paipm a tu antokg pa.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Sisas kil rpma wreren yotimpal a tu alupme marpm eng uk Maur Wailen rpma wanyun a wan yalming a Maur Wailen. Kil ikatnen tu aye aye marpm a tu uk Maur Wailen pa aye wli alupm kinar yo timpal pa. Tu melnum watipmen a antiwe marpm pa tu angkli marpm wail wail.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Pake kin karpikg ur a rpma tukwok pa kul angkli marpm watet yek wekg pa kolti.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Sisas lanaki tu watnom a kil aroaro wonel pa la tu kai wrerentel, atom kil lanaken la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, kil kin karpikg a rpma tukwok, pake kil angkli marpm wail elng kinar yotimpal pa angen marpm a tu wrong kin kipman wris wris angkli pa.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Tu melnum wrongkwailet pa tu antiwe marpm wailet rmpa, tu angkli tiur kolti elng kinar yotimpal. Pake kin karpikg pa kil tukwok wrisen, pake kil angkli marpm alkil pa plalngten, ake yek ur rmpa eng mpa ikirmpen kuina ur a kil tukwok pa kalpis.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.