Lucas 15
urim (URIM) vs ARA
1 Wang wris ur pa, tu melnum a awi marpmel tu, a tu melnum tiur a antokg paipmpaipm pa, wli la itning yangkipm a Sisas angkli pa.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, wa nampokgen tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, anel ipma paipm eng pa, atom anel la, “Melnum pa wa kai atn orwris wa al okipma anti tu melnum a antokg paipmpaipm pa eng ntei?”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Atom Sisas lanaken yangkipm kla ur la,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ”Ti kol kipm ur ikglen manto walkg malkgu kamel wampwomis, atom wris ur pa kai am pa, mpa kitn ntokg kolai? Kitn mpa utnuurng kamel wikgwikg tuwek wampwam yikakwomis yikakwompwikgwikg pa itni wrik laikge wor pa, a kai ikor wris pa, kaingkai, kitn nsil.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kitn nsil pa, mpa kitn ngkit ngkli kaino maleng ai, atom itopen paipm kolti am aye kai anong ise.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Atom mpa kitn ukwen tu yiprokgen a tu anongwris alkitn pa kolti wli, atom kitn laniken la, 'Kupm atopen paipm eng kupm ansil manto walkg malkgu wris ur alkupm a pikekg am. Ti tepm ntokg okipma il itnen!'
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ti am wa kolpake, kupm lanakepm la, pa tu a rpma kaino anong wor ai pa, tu atopen tu melnum ute wor kamel wikgwikg tuwek wampwam yikakwomis yikakwompwikgwikg a pikekg plelng ipma ise. Pake melnum paipm wris ur a kil plelng ipma pa, mpa tu itopen wail paipm angen pa.” Melnum pa ngkat manto walkg malkgu wris a kai am pa elngkaino maleng ai aye kai. (Luk 15:5-6)|alt="Shepherd carrying a sheep on his shoulders" src="LB00001B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="15:5-6"
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Aki kol kin ur pa kil aye marpm wampwam, ari wris ur pa angko am pa, mpa kil ntokg kolai? Mpa kil la wakg ti ik ikor kai la kalpis pa, kil kinsim ipikel wan ti irongen ikor ikgen yela kolpa kaingkai, kil nsil.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Kil nsil pa, mpa kil ukwen tu yiprokg a anong wris alkil pa wli kolti, wa kil laniken la, 'Kupm ti atopen paipm, eng marpm a am pa am kupm ansil ise. Ti tepm ntokg okipma il itnen!'
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ti am wa kolpake, kupm lanakepm la, wang a melnum paipm wris ur kil plelng ipma pa, tu maur akwapel a Maur Wailen pa atopen paipm.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Atom Sisas kil wa la, “Yan ur pa, warim kipman wekg.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Atom warim kipman paipmen pa lanaki yan alkil pa la, 'Kitn iro kweikwei wompel akupmen ti lkopm!' Atom yan pa wrekg kolti, a ampreing kweikwei pa uk warim kipman wekg alkil pa.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Plalng pa, warim kipman paipmen pa rpma wang aripm ur kolti, awi kweikwei alkil ti ak awi marpm, plalng pa, kil wrekg kolti kai rpma kol anong watin ur ai. Kil rpma anong pa, kil angkli marpm alkil pa kai eng kweikwei paipm paipm kolti.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Kil angkli marpm alkil pa kolpa kaingkai kai plalng pa, wangnikg wail palng kai anong pa, atom ak antokg kil pa rpma tukwok paipm wrisen kolti.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Atom kil kai ari melnum ur a anong kanokg pa, atom kil lanakel la, kil la ikwap ur. Atom kil alkel kwap a ikgalen manto itna kai wrik a elng manto atnewe atnewe pa.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ari ake melnum ur alkel okipma ur, atom kil akwonalmpen la, kil a nti manto pa il yampis palk a tu aye kai alung uk manto pa al pa.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Ari nikgwalpm wor pa palngtel, atom kil akwonalmpen kai kil alkil pa la, 'Tu melnum a akwap eng yan alkupm pa, tu antiwe okipma watipmen eng al, pake kupm am amo eng nikg rpma tike!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ti mpa kupm wrekg yaper kai eng yan alkupm pa, atom mpa kupm lanikel kolkil la, “Yaiyai, arein, kupm antokg paipm kai kitn a wa kai Maur Wailen ai.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ti kupm ti ake wor eng mpa kitn ukwewopm la warim kipman akitnen pa. Ntokg kupm ti kol melnum akwapel akitnen!”'
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Kil akwonalmpen kolpa, kil wrekg kolti kai eng yan alkil.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Atom kil lanaki yan alkil pa la, 'Yaiyai, kupm arein eng kupm pikekg antokg paipm kai kitn ti a wa Maur Wailen ai. Kolpa ti kupm ti ake wor antiwe mpa kitn ukwewopm la warim akitnen pa.'
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ari yan alkil pa akwe tu melnum akwapel alkil pa la, 'Kipm itatu wli! Kipm iye apm watinet wor ur pa iye wli nowewel, a uwi mikgni pa rpmewel kai wam kil pa, wa uwi nepm palk pa nowel kai nepm kil pa!
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Kai ilm manto nepm watin war ur a numpu arke pa eng mpa mentepm ntokg okipma il itnentel.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Eng ntei, warim kipman akupmen kil, kol am pikekg amo ur ise, ari wa wrekg wa rpma. Wa kil am pikekg atnuurngko kai wrisen ise, ari wa kil wa yaper wlinto tike.' Tu melnum akwapel atning a kil la kolpa atom tu numprampen antokg okipma wail pa al atnentel.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Atom ak wang pa, warim kipman wailen pa kil angkai wring pa kul wreren wan anong ti pa, kil atning tu atopen a antokg nangnang pa,
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 atom kil akwe melnum akwapel ur a yan alkil pa wli atom kil asentel la, 'Tu antokg nangnang atnen kuina wai?'
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ari wa melnum akwapel a yan alkil pa akalmpe la, 'Wusok alkitnen pa am wa wli ise, atom yan alkipmekgen pa alm manto nepm watin war wris ur a numpu arke pa, atopentel eng kil ake kai paipm, aki amo ur pa kalpis, kil rpma, atom am wa yaper wlintel ise.'
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Wailen pa nikgwalpm paipm la kil ampake kawor wan pa, ari yan alkil pa or armponel la tuwekg kawor wan pa.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ari kil ti la kai yan alkil pa la, 'Kitn itning, wring watipmen paipm kupm aken kwap kitn ti kolen melnum akwapel akitnen pake. A ake wa kupm nungkulkget wang ti ur. Ake pikekg kitn alkopm kweiur? Ti ake wa kitn alkopm manto walkg malkgu war ur ti eng mpa kupm ntokg okipma ur il itopen numpokgen tu yiprokg alkupmen ti!
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Warim kipman alkitnen ti pa, kil pikekg angkli kweikwei wor wor akitnen pa itna tu kin a angkli arkul tu kipman pa plalng, wa kil wa yaper wli pa, wa kitn wa alm manto nepm watin war a numpu arke pa, atom wa antokg okipma al atnen kil pa eng ntei?'
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Ari wa yan pa akalmpentel la, 'Kitn ti pa am mentepm rpma rpma tike, ti kweikwei wrongkwail akupmen ti pa am akitnen pake.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pake mentepm mpa ntokg okipma il a itopen, itnen wusok alkitn ti pikekg kol am kai imo ur ise, ari wa kil rpma. Wa kil am pikekg atnuurngko kai wrisen ise, ari wa kil wa akwonalmpento, atom kil am wa yaper wlinto tike.'”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.