João 2
urim (URIM) vs NVT
1 Sisas alekgen tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa tu rka pa wang wekg pa kai plalng, okg or kong pa, tu a pa la kaino rki wris nimpokgen tu a antokg okipma al atnen kin a kipman a la uwi tita kaino anong Kana a anong kanokg Kalili. Ak wang pa man a Sisas pa kil ep kaino antiwen rpma ise.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Tu pikekg akwen Sisas nampokgen tu watnom alkilen pa la tu ntiwen rpmi ik wang pa yat.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Atom tu al u wain okipma kweikwei pa rpma kolpa kai pa, u wain pa am plalng ise. Atom man a Sisas pa ari pa, kil lanaki Sisas pa la, “U wain am plalng ise.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Ari Sisas akalmpe naki man alkil pa la, “Mamam, kitn lanakopm la kol a kupm ntokg kwei ur pake, wang alkupmen pa a pa.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Man a Sisas wa kai naki tu melnum akwapel a angklin tu pa la, “Warim kipman akupmen la lanikepm kuina ur la kipm ntokg pa, pa kipm itning ntokg kolti!”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Itna wrik a tu arke pa, kuntuk mang wail wampwomis wampwompwris pa rpma. Pa kuntuk a men Suta arpmen u eng ak klak klak nepm wam a kweikwei, pa ya almenen a men katnun katnun eng palng kukula wriwen wor itna wulmpa a Maur Wailen. U wampeng wampwomis wampwompwraur aki wampwam aki wampwam karpo tuwek pa (80-130 lita) antiwe alung elng kinar kuntuk mang wris pa mpa no pik.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Sisas lanaki tu melnum akwapel pa la, “Kipm inong u pa wli lung kinar kuntuk mang pa no pik.” Tu atning kolpa atom tu anong u pa alung kinar kuntuk mang pa kulno pik.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Atom kil lanaken la, “Kipm unong u tiur a rka kuntuk mang ti ngkiten iye kai eng melnum yan a ngkaten ok okipma pa.” Atom tu ngkaten u pa aye kai.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Atom melnum yan a ngkaten ok okipma wail pa al u pa akwiyen, ari u pa am wet palng u wain ise, pake kil ake ariwe la u pa wet palng or kolai? Pake tu melnum a anong u pa aye kaino pa, tu pa ariwe pake. Atom kil akwe melnum kipman a awi kin weten pa kul,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 a kil lanakel la, “Mla ur a ngkaten ok okipma kol ti pa, kil ampreing ampreing u wain titnongket wor pa uk uk tu pa ep ep. Tu al kolpa kai atom tu eng a kai titno pake, a pa kil ampreing u wain a ake titnongket wor pa alken tu al katnukg. Pake kitn ti lam u wain wor wrisen ti rpma kai a i atom wa kitn awi aye wli ti!” Melnum akwapel ur pa alung u kinar kuntuk mang pa kul no pik. (Son 2:7)|alt="Servant pouring water into tall jars" src="LB00135B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="2:7"
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Sisas ake pikekg elng kla ur ak plan titnongket a Yan alkil angkai ai kulngkul, kil antokg itna anong Kana a anong kanokg Kalili tike. Pa kil plan kil alkil angko wunong, atom tu wrong kin kipman ari titnongket a nang wailen alkilen pa. Atom tu watnom alkilen a kil aroaro wonel pa ari pa, atom tu ukipma kil pa.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Sisas nampokgen tu wusok wusok, a man alkilen pa wa tu watnom a kil aroaro wonel pa, tu atnuurng anong Kana pa a tu kai kaino rka kaino anong Kaperneam. Tu kai rka pa wang aripm ur a pa.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Pa wreren wang wail a men Suta la wli tukwem rki wris ikwonilmpen a pikekg Maur Wailen akawi tu amenen takwleikgen tu Isip pa aye kul wor. Wang wail pa kul wrer, atom Sisas kil angkaino anong kanokg a Kalili pa nar anong kanokg a Sutia ti kul no anong wail Serusalem.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Kil no palng Serusalem ai pipa, kil kai kawor yipmingki wunen a yalming a Maur Wailen pa, kil ari tu melnum a aye manto nepm watin, a manto walkg malkgu a wel punum aye wli itna eng mpa tu wrong rmpen iye kai uk tu ipma krakgen a al wor uk uk Maur Wailen. A wa tu alntu a ak ak marpm a yalming awiye marpm a tu ak armpen armpen kweikwei kawor en ai pa rka.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Sisas awi ampei pa ak or ungkwan tu pa kimeket nampokgen manto nepm watin, a manto walkg malkgu takwleikgen wan yalming pa, a kil taipurng tipmakg a tu a akawiye tita marpm ok pa elng kai punprarng kai kanokg ai.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Kil akle ungkwan tu a ak wel punum awi marpm pa la, “Wrekg wrekg, ilmnon kweikwei alkipm ti plalng iye kai tukuleikgen o! Wa kipm antokg wan a Yan akupmen ti palng kolen la wan ur a armpen kweikwei a ak kweikwei awi marpm atne tuwa!”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Tu watnom a kil aroaro wonel pa atning ari pa, atom tu wonuwen yangkipm ur a nira ela wrkapm a Maur Wailen pa lala, “Kupm langkinen wan akitnen pa paipm wrisen, atom kupm la rki kaikuten eng la ntokg wan akitnen pa palng wor.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Tu melnum wailen wailen a men Suta tu ari a Sisas ungkwan tu kolpa atom tu pa la, “Mla la atom kitn ungkwan tu pa kolpa? Kol kitn la kitn melnum a antiwe titnongket nang arke pa, ti kitn elng kla ur pa elngkitni ik planto nang wailen akitnen a kitn antiwe ntokg kweikwei kolpa.”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Ari Sisas akalmpe la, “Kipm tikale Wan Yalming a Maur Wailen tiwo! Ikga kupm wa le wan ti itni kiti kiti ik wang wraur kolti.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Tu wailen wailen a men Suta akalmpe la, “Pikekg tu ngkat ale wan ti, pikekg ampenet, itna wringkwringen, wring kamel wekg tuwek wampwomis wampwompwris. Pake wa kitn wa la ngkit le wan ti ik wang wraur kolti!”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Pake yalming a Sisas kil la pa, pa kil la num a kil alkil ti.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Wa tu watnom a Sisas a kil aroaro wonel pa wa ake wa ariwe yangkipm pa, kolpa kulngkul, kul angko wang a Sisas amo plalng wa kil wrekg rpma, pa tu wonuwen yangkipm a kil la ti. Atom tu ukipma yangkipm a la ela wrkapm a Maur Wailen pa la, aklale wrisen. Yangkipm a kil pikekg la le wan pa, am palng aklale tike.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Sisas kil rpma anong wail Serusalem ak wang wail a men wli takwem rka akwonalmpen a pikekg Maur Wailen akawi tu amenen takwleikgen tu Isip pa aye kul wor. Tu wrongkwail kin a kipman pa tu ari kla a Sisas kil elngkitna ak plan titnongket a Maur Wailen pa. Tu ari pa atom tu ukipma Sisas.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Ari Sisas kil ake planten kil alkil ti kimek kimek, eng ntei, kil ariwe tu pa worwor.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Kil alkil ariwe nol nikgwalpm a melnum pa worwor, ti akentiwe mpa melnum ur lanikel nol nikgwalpm a melnum pa.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.