Hebreus 6
urim (URIM) vs NTLH
1 Kupm yangkipm watipmen a la Krais a kol a laron nikepm pa itna, ari mentepm wa kaling kaling kol tu warim nimongkoken yikalangkeiyen pa la wa uwi riwe yangkipm wunongket wunongket a Krais pa pen a pikekg mentepm atning ariwe ise. Mentepm kol melnum a ukula ong ti kol am ngkit le wan tike, ari kalpis, mentepm wa yaper kinar wa ukula ong ti pen. Mentepm elngen a la wa uwi riwe yangkipm wunongket wunongket a Krais pa pen, a mentepm mpa nikgwalpm rkekgen uwi riwe yangkipm manten wail wail pa eng mpa mentepm palng kin nangkwor mel nangkwor pa. Yangkipm wunongket wunongket a pikekg mentepm awi ariwe ise pa, la kolkil:
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 ya auraur a tu naren Krais kaluko,
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Kolpa ti mentepm mpa nikgwalpm rkekgen uwi riwe yangkipm wail wail ik ngkine kol pa iye kai palng titnongket kol tu kin nangkwor mel nangkwor pa. Ti kol Maur Wailen uk wor kolpa pipa, mpa mentepm ik kolpake.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Eng ntei, tu melnum a pikekg wa angko arpme waiketnketn kweikwei wor wor kaino anong klalen a Maur Wailen pa ise, tu am pikekg ipma krakgen eng kweikwei a Maur Wailen pa ise. Maur Wailen am pikekg alko Maur Wor pa kimeket ise, ti tu pa am pikekg awi pake. Pake wa tu utnuurng ngko ya pa, pa tu pa ikgakentiwe a mentepm wa uwiyen iye yaperkul wa plelng ipma wa ntiur pa, kalpis wrisen.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Tu pa am pikekg al akwiyen waiketnketn yangkipm a Maur Wailen pa ari pa wor, wa tu pikekg atningke waiketnketn titnongket a Maur Wailen a ikga palng ngko wunong ik wang kutnukg a kitnong a kanokg weten a palng pa.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Ari kalpis, wa tu atnuurng angko ya pa, ti tu pa ake antiwe mpa mentepm wa uwiyen iye yaperkul eng tu wa plelng ipma ntiur pa, kalpis wrisen. Eng ntei, pa kol tu wa la kurkurng Warim Kipman a Maur Wailen ti rki yo okgmangki pa nti ur pen, itni ya wail a tu wrongkwail kaingkul ari aknokgel la paipmelel a ungkwa wlikgelel pa.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Kol kanokg pa u awei ak atne atne atom kanokg pa arkolng u pa ak antokg kweikwei a melnum almpalin itna wring pa, anip ariwor ak angklin melnum pa. Kanokg a wor kolpa pa, Maur Wailen pa mpa plan ipma wor ngklin kanokg pake.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Pake kol kanokg pa ake arkolng u a awei atne atne kanokg pa, atom mi paipm paipm a ampei iket iket inip itnewe pa, kanokg a kolpa pa ake ak angklin melnum ur, kalpis. Pa Maur Wailen ipma wakget wreren eng kil a ok nti kanokg a kolpa, ti ake antiwe mpa kweiur wor ur inip itni kanokg pa kolpa kaingkai, ikga tu elngen kanokg pa itni kai paipm kolti.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Ti kipm melnum alkupm a kupm wasrongentepm, kupm wet la karkurngkepm titnongket, pake kupm ukipma ariwe la kipm pa ake kol kanokg paipm pa. Kipm wor ketnketn pake kutnukg pa kipm ikga wor, atom Maur Wailen ikga uwiyepm eng alkilen kol kanokg wor a kweikwei anip wor atnewe pa.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Eng ntei, Maur Wailen pa ake kil melnum a akwap raimpe ari angklowe melnum pa, atom kil mpa woniketen kwap wor a kipm ak pa, kalpis. Kipm pikekg angklin tu wrong kin kipman akilen pa, wa kipm wa angklinsen kolpa wa itna, pa plan nikgwalpm wor a kipm wasrongen kil pa. Ti kil ak ker akawiye wonarpme kwap a nikgwalpm wor akipmen kolpa rpma pa.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Pake nikgwalpm wasrongen wail akupmen pa, la ri kipm wris wris pa mpa nikgwalpm rkekgen rkul nikgwalpm a ukipma rpmi nungkwangen riwe worwor, iye kolpa kai ngko wang umpuwen pa, la kuina ur pa, kipm ikgam uwi pake.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Wa kupm wasrongen paipm la ake mpa kipm ik ik lpmaakel. Kipm mpa itn kitila tu a pikekg ukipma arkul ipma itna titnongket nungkwangen kolpa aye kai pa, ikga tu uwi kweikwei a Maur Wailen yapon yangkipm la lken pa.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Pikekg ak wang a Maur Wailen kil wangkir a yapo nampokgen Apraam pa, kil naren kil alkil ti. Eng ntei, ake wa melnum ur wailen klangkil kil ti pa, kalpis, kolpa atom kil naren kil alkil ti ak titnongketel kuina ur a kil wangkir a yapo pa.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Ti Maur Wailen pikekg wangkir a yapo nampokgentel kolpa la, “Kupm mpa plan ipma wor akupmen ti ngklinseitn, a ntokg tu watnom walpopm walyaru akitnen pa ikga palng umpen wailet kai rki yela tutu kanokg ti. Ti a kupm wangkir a yapo pa, ikgam palng kitila kolpake.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Atom Apraam kil pikekg arkul ipma itna titnongket ukipma kolpa rpma nungkwangen kolpa itna kaingkai, kil ari kuina ur a pikekg Maur Wailen wangkir a yapo la ngklinsel pa.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Atom kol melnum ur kil wangkir a yipo la ntokg kwei ur pipa, kil mpa naren melnum titnongket wail ur a klangkil kil alkil ti, ik titnongketel yangkipm pa la kil ikgam ik kitila kolpake, ikgake kalpis pa, wa ik mpri okel tu melnum a la arku yangkipm a kil wangkir a yapo pa.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Maur Wailen pikekg ak kolpa yat pake: kil pikekg wangkir a yapo nampokgen Apraam pake, wa kil pikekg wa naren kil alkil ak titnongketel yangkipm pa. Eng ntei, kil wasrongen la mentepm watnom walpopm walyaru a Apraam pa mentepm mpa uwi riwe riworwor la, kil ikgake plelngen nikgwalpm ur akilen pa kalpis. Kil pikekg naren kil alkil planto la kil ikgam ngklinso kuina ur a pikekg kil yapon yangkipm nampokgen Apraam pa.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Kweikwei wekg kil pa Maur Wailen pikekg ak ak titnongketel yangkipm alkil pa: kil wangkir a yapo a wa kil naren kil alkil. Kweikwei wekg kil pa ake antiwe kweiur ik ngketen a ik ungkwan pa, kalpis wrisen. Kil ake melnum a la yangkipm kansil pa atom kil pikekg ake kansil kuina ur a pikekg kil wangkir a yapo nampokgen Apraam pa. Kil wasrongen la kweikwei wekg a kil la pa pati, wangkir a yapo, a naren kil alkil, pa mpa ik titnongketel mentepm melnum a pikekg ngkark kai eng kil, atom kil ak iplepm alkil pa ak upaarngko la mentepm rkul ipma ukipma rpmi nungkwangen riwe, la kuina ur a kil la ngklinso pa ikgam kil ngklinso pake, ikgake kalpis pa.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Mentepm ukipma rpma nungkwangen ariwe la kuina ur a pikekg Maur Wailen wangkir a yapo nampokgen mentepm ti la ikga ngklinso pa, kil ikga ngklinso pa.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Sisas pa kil pikekg angklinso ak kapor angketen wan ok klalen wakget a Yan akilen pa kai kupuk wor atom kil akwulento ya pa ep, a mentepm ti ikga wa kutnuntel kawor pa. Kil pikekg palng melnum tukgunakg ipma krakgen a rpma yongkyong a akwap irir kol Melkisetek melnum tukgunakg ipma krakgen a rpma yongkyong pa.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.