Atos 13
urim (URIM) vs NTLH
1 Tu wrong kin kipman mapming a ukipma Sisas a rka Antiok pa, melnum tiur a tu pa palng melnum okwripm a Maur Wailen, wa tiur pa a kaling plan tu yangkipm wor a Maur Wailen. Nang atuwen pa: Parnapas, Simion, nang wompel akilen pa Niker, a Lusius a anong Sairini, a Sol, a wa Manain, kil ti pa kilmik ur a melnum tukgunakg Erot a pikekg tuwekg wrekg wor wail angkompwris atn erkwon wris.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ak wang a tu kalpis okipma ukwang Wailen a kapor kilko alein a ngkat nang akilen kolpa rka pa, Maur Wor a Maur Wailen pa lanaken la, “Kipm rkantopm Parnapas ekg Sol pa elngtopm itni kai kalpm ai iknumput kwap a pikekg kupm akwewen la mpa tuwekg ik pa.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Tu kalpis okipma rka ukwang oklala naki Maur Wailen pa plalng pa, tu elng wam ele tuwekg pa oklala naki Maur Wailen pa ak angklinsen plalng pa, tu ukwawen kai eng akwap akilen pa. Pol wrekg kai atn yela ari tu a rka anong ti ur ai pa ep. (Kwap 13:1-14:28)|alt="Paul's 1st Journey" src="uri_GPS_Paul1-BW_v2.0.tif" size="col" copy="SIL GPS map" ref="13:1-14:28"
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Maur Wor pa ukwawen a pa wa tuwekg wa kai kinar anong Selusia pa. Tuwekg kinar palng anong pa plalng pa, tuwekg awi wan unokgen a pa wa nar tatu unokg pa kinar Saiprus, anong kanokg ur a ela kinar unokg kuin ai.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Tuwekg kinar palng kinar Salamis, anong wail a Saiprus pa, tuwekg angkli yangkipm a Maur Wailen pa itna tatu wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Son Mak pa akupewen atn eng angklinsen.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Tuwekg atn akwap kolpa yela tatu anong kanokg a Saiprus pa, kolpa kinar palng kinar anong ur a tu namput la Papos. Tuwekg ansil melnum Suta yar mapen ur, nang akilen pa tu namput la Par-Sisas. Wa kil melnum okwripm kansil ur.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Melnum ri kil pa kil anti mring man itna ep a ikgalen anong kanokg Saiprus pa rpma. Nang akilen pa Serkius Paulus. Serkius Paulus pa kil melnum a antiwe nikgwalpm a ariwe wail. Kil akwen Parnapas ekg Sol pa wli ariwel kai wan akilen pa eng lanikel yangkipm a Maur Wailen ti eng kil la itning.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Par-Sisas, nang wompel a kil pa Elimas, yiprokgen a nang pa pati yar mapen. Elimas pa kil la ngketen kwap a Parnapas ekg Sol, la ake mpa mring man a itna ep Serkius pa itning yangkipm a tuwekg angkli pa atom ukipma kutnun Sisas pa.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Atom Sol, nang wompel akilen pa Pol, Maur Wor akwap wail kai kil pa atom kil ikatnen Elimas pa ute iriren kolti,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 a kil la, “Kitn pa warim a Satan pake! Kitn pa wrongmanto eng kweikwei wrongkwail a ute wor wrisen pa! Nol nikgwalpm wail akitnen pa rka eng ya paipm a worampei a ak ningkail a kansil tu melnum pake! A ake wa kitn elngen a alok ya ute wor a Wailen pa kai raimpe akangklei wang pa.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ti kitn itning: Wailen kil mpa ntraweitn ik wam alkil ai, kil mpa ntokg wulmpa akitnen ti kai miningket, atom ake antiwe mpa kitn ik ri takgni pa.” Pol la kolpa okrerng, am aye waipmunuwis waipmunuwis miningket ti aye kul kai akampri wulmpa a Elimas ti pinterngen kolti ngkaten kaki nowenowe wakisen akor melnum kai pa kai pa la ur wampirpmewel iye or ya ti kai.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Miring man itna ep pa kil ari kuina ur a palng kai Elimas pa, atom kil ukipma pake. Kil wrekg paipm eng kil ari titnongket a yangkipm wor a Wailen a tuwekg kaling plantel pa.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pol nampokgen tu tiur a antiwel atn pa, anel awi wan unokgen a Papos pa wa kai kaino anong Perka, a anong kanokg a Pampilia wai. A Son Mak pa wa wrekg atnuurngken a Perka pa wa kai kinar anong wail Serusalem pa.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Tunteng wa wrekg atnuurng anong Perka pa wa angkom okg rka yaya kolpa kaingkai tunteng kai kaino palng kaino anong Antiok a anong kanokg a Pisitia wai. Tunteng palng kaino pa, atom ak wang wail a rpma eng yapm pa tunteng kai kawor rpma aken tu wrong kin a kipman a rpma kawor wan a tu Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Melnum ur angkleikg Yangkipm Titnongket a Moses a yangkipm a tu melnum okwripm pa naken plalng pa, tu melnum tukgunakg a ikgalen wan a atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa ukwa melnum ur pa kinar lanaki Pol nampikgen tunteng a antiwel atn pa la, “Kipmteng wusok wusok a wail wail a mentepm Suta ti, kipmteng la la yangkipm ur eng ik titnongketel ipma a men wrong kin a kipman ti pa, ur a kipmteng pa wrekg kaino itni la wo!”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Atom Pol wrekg kaino itna la ak wam pa angkeng tu a oklala pa a lanaken la, “Kipm mentepm almentepm a Isrel pa, a kipm melnum a ake a Suta a rpma orngwatneikgen Maur Wailen pa, kipm elng nungkulkg pa itning kuina ur kupm a lanikepm ti!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Maur Wailen a mentepm wrong kin a kipman a Isrel ti pa kil takwei tu yo ampei a yipetatnong a mentepm ti eng alkilen. Tu yaworen a pikekg atnuurng anong yiprokg alntu pa wli rka kinar anong kanokg Isip pa, tu pa Maur Wailen antokg tu palng umpen wailet paipm rka kinar Isip pa. Atom pikekg Maur Wailen awiyen kulor takwlelkgen anong kanokg pa kul or ak titnongket wail manten a kil alkil ai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Tu angkom or wrik wes ningkrapm kalpmlel pa almkowangkel Maur Wailen pa kolpa kai, atom Maur Wailen kil arki kalkuten a tu pa atom kil la mpa tu rki kolpa kaingkai kai wring kamel wekg misen.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Maur Wailen alm ungkwan wrong a rka anong kanokg wampwomis wampwompwekg a anong kanokg wail a Kenan pa or rak kai takwlelkgen kanokg pa, atom kil ampreing kanokg pa alken, atom tu awi num angklin kanokg pa kolen la pa kanokg alntuwen atom tu arke rka.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Wring wang a pikekg tu rka kinar Isip pa, a wa tu angkom tatu wrik wes ningkrapm kalpmlel pa kulno Kenan ti pa, a Maur Wailen talpulng wrongmanto pa takwlelkgen kanokg pa, pa palng aken tita kolen wring kamel kamel wris kamel wekg tuwek wampwam (450). Tu awi kanokg pa arpme plalng pa, Maur Wailen kil ngkat melnum ur itna wailen ikgalen tu pa kolpa kaingkai kai plalng, pa wa kil wa ngkat ur ai wa awi wrik a kil pa wa itna kolpa wa kaingkai kai plalng, wa kil wa ngkat ur ai wa itna kolpa itna pake, itna kai angko wang a kil ngkat Samuel pa itna melnum okwripm akilen.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Atom ak wang pa, tu wrong kin a kipman oklala naki Maur Wailen pa la kil ngkit melnum tukgunakg ur eng ikglenten. Atom Maur Wailen ngkat Sol warim kipman a Kis. Kil pa om wris a Pensamin. Kil itna melnum tukgunakg ikgalen tu pa kol wring kamel wekg.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Pake Maur Wailen wa ungkwan Sol pa a wa ngkat Tepit pa wa awi wrik a Sol pa itna melnum tukgunakg eng ikgalenten. Kil ariwe Tepit pa worwor kolpa atom kil kaporngkel yangkipm a kil lala, 'Kupm ari Tepit warim a Sesi pa ari nol nikgwalpm wail akupmen ti am arken kil pake. Kil pa ikga ik kutnun kitila nikgwalpm wrongkwail akupmen pake.'
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Maur Wailen pikekg yapon yangkipm ak ai atom kil ak katila pake. Kil pikekg lala, yoampei ur kai om a mapming a Tepit pa ikga kil tukwei kil melnum a ak awi tu men Isrel kai wam a Satan pa aye kul kai eng kil. Am Sisas pake.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Sisas kil nimprampen la kai itn ikwap akilen pa, Son kil angkli yangkipm pa naki tu wrong kin a kipman a mentepm Isrel pa la, tu laron paipmpaipm pa la rein niki Maur Wailen pa eng mpa kil kuluken.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Kwap a Son kil ak pa, kil ak kai wreren eng a plalng, atom kil akasen tu wrong kin a kipman pa la, 'Kipm ariwe la kupm ti kupm melnum mla? Kupm melnum a kipm nungkwangen tike? Kipm itning, kupm ake melnum a kipm nungkwangen pa, kalpis. Pake melnum ur ikga wli kutnukg yirokg akupmen ti pa, kupm ti ake melnum wor antiwe ikga iner nepmpalk akilen pa.'
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Kipm wusok wusok a wail wail alkupmen a mentepm Isrel, a yipetatnong walyipmiri yoampei a Apraam pa, a wa kipm a ake a Suta a rpma orngwatneikgen Maur Wailen pa, kipm itning! Yangkipm a pikekg kipm atning la Maur Wailen la ikuwiyo iye kai eng alkilen ti pa am pikekg kil ukwa wli eng mentepm tike.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Tu wrong kin a kipman a anong wail Serusalem a wa tu melnum wailen wailen a ikgalen men Suta ake wa tu ariwe Sisas pa la melnum a pikekg Maur Wailen takwei la ikuwiyo pa. A wa tu ake ariwe a wonarpme yangkipm a pikekg tu melnum okwripm a Maur Wailen nira pa a tu akangklei angkleikg ak wang wail a rpma eng yapm kapor kilko alein Maur Wailen pa. Kolpa atom ari tu alm melnum pa amo, am tu ak katila katnun ute yangkipm a pikekg tu melnum okwripm a Maur Wailen nira pake, am palng ok arke ampake.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ake wa tu ansil ari paipm ur a Sisas kil antokg pa eng mpa ilmpel imo pa. Pake tu tirpmingen Pailat ti la ilmpel imo kolti.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Yangkipm wrongkwail a tu melnum okwripm nira ela wrkapm pa, am tu ak katila kolpake, plalng pa, tu ungkwan palk a Sisas angkaino yo okgmangki pa aye nar kolti aye kai alil ermpa kawor kirk a u mlamin ai.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Pake Maur Wailen wa la atom kil am wa wrekg a mlamin pa or kai ise.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Atom wangkur wangkur ti pa kil kai palng angko wunong anti aripm ur eng tu melnum a pikekg angkom katnuntel a no anong kanokg Kalili ti kinar anong wail Serusalem pa ariwel om. Atom tu a pikekg ariwel pa, tu pa laron yangkipm pa ak wang ti naki tu wrong kin a kipman pake.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Mentekg lanakepm yangkipm wor wrisen: yangkipm wor a pikekg Maur Wailen kil yapon anti tu yoampei amentepmen ak ai la ikga kil ik pa.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Atom kil la Sisas pa wa wrekg a mlamin pa kulor rpma malepmen pa, pa am kil akto katila kolen a pikekg kil yapon yangkipm la ikga kil ik pa eng mentepm walyipmiri yipetatnong a tu yoampei amentepmen ti. Yangkipm pa kil ak katila kolen a nira ela wrkapm Nangnang pa pati la kolkil la, 'Kitn pa Warim Kipman akupmen. Weti pa kupm palng Yan akitnen.'
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Maur Wailen la Sisas kil wrekg a mlamin pa kulor rpma, ti ake antiwe mpa wa kil yaper kai imo atom elng kawor rmpi mlamin ti kai mampis pa, kalpis. Am kol a pikekg Maur Wailen la ep pake, la kolpa la, 'Kupm ariwe la kupm ikga ukipma wor ikngklinsepm kweikwei klalen wor wor pa kol a pikekg kupm yapon yangkipm anti melnum tukgunakg Tepit pa. Pa kupm ikgam ik kutnun kuina ur kol a kupm la pake.'
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Wa la yat ela kai wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil la, 'Kitn ikgake elng melnum klalen wor alkitn a pikekg kitn takwei pa rmpi mampis kawor mlamin wunen pa, kolpa kalpis.'
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Eng ntei, yangkipm pa ake la Tepit pa. Ak wang a Tepit rpma kanokg a ti pa, kil akwap ikgalen tu wrong kin kipman pa katila nikgwalpm wrongkwail a Maur Wailen kil wasrongen pa kolpa kaingkai kai kil amo. Atom kil kai rpma nampokgen tu yoampei mamikg mamin mansan alkil a pikekg amo amo ep kai rka wai, pake palk akilen pa pikekg rmpa mampis kawor mlamin wunen pa rmpa.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Yangkipm pa la melnum wris a pikekg Maur Wailen la atom kil wrekg angkawor mlamin pa kulor rpma pa, palk akilen pa ake mampis rmpa mlamin pa, kalpis.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Kolpa ti kipm wusok wusok a wail wail alkupm pa, kupm la kipm uwi riwe yangkipm a kupm laron nakepm kil la, Sisas wris ata pa antiwe ungkwan paipmpaipm a melnum antokg pake.
38 — ausente —
39 A yangkipm titnongket a Moses pa ake antiwe a ak ungkwan paipmpaipm pa atom antokg melnum palng ute wor itna wulmpa a Maur Wailen pa. Atom kipm a ukipma Sisas pa, kil ungkwan paipmpaipm akipmen pa kai plalng takwulelkgtepm atom kipm am wirng no kukula wriwen wor ise.
39 — ausente —
40 Kipm rpmi wonrpme! Eng ake mpa kuina ur a pikekg tu melnum ok wripm a Maur Wailen la pa wa palng kai kipm ti.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Maur Wailen pikekg la kai ok a tu melnum ok wripm pa la, 'Oi! Kipm melnum a aknokgel kupm Maur Wailen ti, kipm itning! Kipm ikga wonmis kolti ntokg mple ante kai wrekg paipm ari kalpis, kipm am amo ise! Kupm ikga ntokg kweiur wail titnongket ik wang tike a kipm rpma kanokg ti. Atom kol melnum ur lakiti nikepm kuina ur kupm ikga ntokg pa, kipm ikgake ukipma lala ikga kupm ntokg kwei ur kolpa!'”
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Pol angkli yangkipm pa plalng pa, tuwekg eng a utnuurng wan a wet tu atning yangkipm a Maur Wailen atnewe ti la kulor kai ti pipa, tu wrong kin a kipman pa wa asenten la kol a tuwekg wa yaper wli ngkli yangkipm nti ur ik wang wail a ikga tu rpmi eng yapm pa, wa laniken yangkipm pa eng tu la wa itning or ai kai pen.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Tu wrong kin a kipman pa kulor en ti eng a rak kaingkai ti pa, tu wailet a Suta a tu wailet a ake Suta a kai katnun ya a tu Suta pa, anel anti Pol a Parnapas pa angkom kolpa kai pipa, tuwekg ngkat nikgwalpmel tu pa lanaken la, “Maur Wailen pa pikekg planto ipma wor a angklinso wail manten. Kolpa ti kipm mpa ukipma kil pa itni titnongket kolpa itni pake!”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Wang wampwomis wampwompwris pa kai plalng pa, ak wang wail a rpma eng yapm ti pa tuwekg wa yaper wli angklinsen yangkipm a Maur Wailen. Ari kolen wrong yaurng a rka anong wail pa wli kimeket atning yangkipm a tuwekg laron pa.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tu Suta ari tu wrong wailet paipm wli atning yangkipm pa kolpa atom anel ipma paipm la paipmel elukgen aknokgel yangkipm a Pol angkli pa.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Pake Pol a Parnapas itna wrongen lanaken titnongket la, “Yangkipm a Maur Wailen ti pa mpam laniki kipm Suta ti ep tike. Ari kipm talpulng, kolpa atom kipm alkipm ti antokg kipm alkipm ti ake antiwe awi yaprekg watin eng kol a kipm rpmi wor yongkyong pa. Kolpa ti mentekg mpa utnuurngkepm, iye yangkipm wor ti iye kai laron niki tu wrong kin a kipman a ake Suta wai.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Pa pikekg Wailen lanako la mpa mentekg ik kolpake la, 'Kupm takwei kitn ti kolen wakg ikga iklen wrongkwail yela kanokg ti. Ikga kitn kiling plan tu pa ya wa ikga Maur Wailen ikuwiyen iye kai eng kil alkil pa, kolpa kai yela orarpme kanokg wrongkwail ti plalng.'”
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Tu a ake Suta pa tu atning yangkipm a Pol angkli pa, atom tu atopen ukwor yangkipm a Wailen pa. Atom tu melnum a pikekg Maur Wailen yaponten la uwi yaprekg watin akilen eng rpmi wor yongkyong pa, tu pa ukipma katnun yangkipm pake.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Atom tu aye yangkipm a Wailen pa kai naki tu yela, atom yangkipm pa kai umpen wail kai orarpme anong kanokg pa.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pake tu Suta pa wa uk nikgwalpm tu kin wailen wailen a nang arke a pikekg plelng ipma rpma orngwatneikgen Maur Wailen pa a wa nampokgen tu melnum wailen wailen a itna ep a anong wail pa, atom tu pa uk yangkipm tu wrong kin a kipman pa, atom tu uk wleket Pol ekg Parnapas pa tirpmingen ungkwanten kulor kai takuleikg anong kanokg a tu pa.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Kolpa atom Pol ekg Parnapas pa ekg alo nepm mang pa itna pa ak plan tu la kol Maur Wailen lken wleket pa pati, pa am paipm a tu alntu pake. Atom tuwekg am kai anong Aikoniam ise.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Pake Maur Wor pa akwap wail kai tu melnum a ukipma Sisas pa, a wa tu awi atopen wail manten kolpa kai.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.