Apocalipse 10
urim (URIM) vs ARIB
1 Atom wa kupm ari maur akwapel titnongket ur pa angkaino anong wor a Maur Wailen pa nar. Kil nowe waipmunu pa kolen apm ur, a ul kinipm pa itna kapringen tukgunakg a kil pa. Ikgokg akilen pa ari klalen kolen takgni pa, a nepm akilen pa ari kolen ong wekg a ukula itna atom wakg al atne itna pa.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Maur akwapel pa kil aye wrkapm wasek a wuten nampreingen pa aye itna wam akilen pa. A kil elng nepm wi pa itna kai unokg ai a nepm wangkokg pa itna kul kanokg ti.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Kil kirkar yikakatnen paipm kolen nimpa tilpmingen wail a itna ep a wlikgok wrongkwail a prongprong yikakatnen pa. Kil kirkar yikakatnen pipa, milmal wampwomis wampwompwekg pa praun kolen ok ur a oklala.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Milmal wampwomis wampwompwekg pa praun la plalng pipa, kupm numprampen la nira oklala a wet milmal pa praun la pa, ari kupm atning ok ur a akwe angkaino kitnong pa nar angkengkopm la, “Ampur kitn nira! Kitn inel kla pa ik mprin oklala pa erpmi ampen kai kitn alkitn ti kolti!”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Atom maur akwapel a Maur Wailen a wuten kupm ari elng nepm wompel pa itna kai unokg ai, a wa nepm wompel pa itna kul kanokg ti pa, kil ngkat wam wi akilen pa aye kaino anong wor a Maur Wailen.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 A kil naren Maur Wailen a rpma yongkyong a pikekg kil antokg kitnong a kweikwei wrongkwail a itna kaino kitnong pa, a wa kil antokg kanokg a kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, a wa kil antokg unokg a kweikwei wrongkwail a itna kai unokg pa. Atom maur akwapel pa naren Maur Wailen pa kolpa la, “Ake antiwe ikga Maur Wailen kil iyewen wang pa iye or pa kai, kalpis.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Maur akwapel wampwomis wampwompwris pa tunteng tiplam nol a tunteng pa plalng ise, wa ik wang a ikga maur akwapel wris a amprin aimprek pa wa numprampen la tiplam nol a kil pa pipa, nikgwalpm ampen a pikekg Maur Wailen akwonalmpen la ikga ik atom kil ak katila kulngkul kul pa, ikgam ik kul plalng iro yiprokg ik wang pake. Kol pikekg kil laron naki tu melnum okwripm akwapel alkilen pa.” Yangkipm a maur akwapel naren Maur Wailen pa, kai plalng kolpake.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Wa ok ur a kupm atning lanakopm angkaino kitnong pa nar tilpopm antiur kolkil la, “Kitn kai o! Kitn kai ri maur akwapel a nepm wompel itna kai unokg a nepm wompel itna kai kanokg ai, atom kitn uwi wrkapm a kil nampreingen aye itna wam pa!”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Kupm atning kolpa kupm kai eng maur akwapel a Maur Wailen pa, atom kupm asentel la kil lkopm wrkapm wasek a nampreingen aye itna wam pa. Atom kil lanakopm kolkil la, “Kitn uwi atom kitn il o! Mpa kinipis kinar nikg wunen pake, a kai ok akitnen ti mpa kitn il kleset wor kolen a kitn al pong u pa.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Kil la kolpa plalng pipa, kupm awi wrkapm wasek a nampreingen aye itna wam akilen pa kolti, kupm al. Atom kai ok akupmen pa kleset kolen pong u pa. Pake kupm al angklei plalng pipa, wa palng kinipis kinar ipmanikg akupmen ti.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Atom ok ur wa lanakopm kolkil la, “Kitn ikga laron yangkipm a Maur Wailen a palng wli ok akitnen pa nti ur ikla kweikwei a ikga palng tu wrong kin a kipman wailet, a tu anong kanokg watipmen, a tu a ak ok manman, a tu melnum tukgunakg watipmen a ikgalen anong kanokg pa!”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.