Lucas 7
Cana Coaunera Ere (URANT) vs NVT
1 Inae nii cachaauru rai irihane nainaain jetaote, Caferenaaon cue aina nerelanacaauru aina Jesoso.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Nii jana jetaote, nii Caferenaaon ichoae leinjiin Romanocuru rai soondarooru curuaanaa cafitaan. Nii jana nii cafitaan letono- jataain belaain niicha sirii jetaote, cunaiteein ohane rai ne.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nii jaun jetaote, nii Caferenaaon turuhin niha Jesosone inaaoriin jetao, Jorioocuru bichauhenaauru letoae nii cafitaan, conujueein Jesoso cotihaca cuuruhane, nii rai letono cunaitenaa rautaa uhane coina.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Nii jaun jetaote, rene turuhin:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Jataain canacaanu araaichuru belaichaneein, aca canacaanu rai sinacoca ichaerateein, naaonjoaain nihane jaunne, caa cafitaan coroatajaneein rai letono rautaaine jerichaanura,” naaure jetao Jesoso rai.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Nii jaun jetaote, acaauru aina cuhin, inae turuhe lalajeein cuujueeruha Jesoso ainane jana jetao, rai belaichaauru letoae nii cafitaan: “Curuaanaa, coatiha nii chaque ichei nelateein nihaaun canu loreri asae turuhine coina.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Nii jaunne caraajenihane ii cotihaca uheneeun. Acaihaniji aitoote nerautamiin canu letono. Ii aitohine rijijieein nerautarichaain canu letonone coitucuhanune jaunne ichei raujiaain berateeun.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Nii rijijieeinne canu letoaauruha canu curuaanaacurune tonoraain neeun. Nii rijijieeintechu, canu bijiu nenacaauru soondarooru caje chunucoha letoaanune, canu ere tonoraain cue. Jana chunucoha cotihacaaun uhane coinanete canu ere tonoraain uhe. Jana canu letono letoaanu chaelai ichaane coinanete canu ere tonoraain ichae, nanichuchera,” naain letoaa cafitaane jaun inae aitoha cuuruhane jana jetaote,
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 cojoelatiin, nii aina amuhemuhenacaauru cachaauru coarajeein jetao:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Nii jana inae jelaiha cauha cuuruha nii cafitaan loreri asae nii niicha letoaaurine jana jetaote, inae acaauru ajiniha nerautaain niha nii rai letono cunaitenaane jana turuure.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Nitohanihane baiha jetaote, aina nerelanacaauru, chaen arajiin sacuurera cachaauru, naaonjoaihunri aina leinjiin nese Naain ineein curuajai nichae cue jetao Jesoso.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nii jana jetaote, inae turuhelalajeein cuujueeruha nii nese quene jana jetao, leinjiin ene autana calaohi- leinjiin acaacha calaohineein nenaa onaa conautiha jetao cuure. Nii jana jetaote, nii nese caje cuhacoaain arajiin corihaniha cuure cachaauru.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Nii jana nii autana coaraa Jesosone jana, cairichaaojoaain coaraane jaun jetaote: “Coa chanaara,” naain jetao,
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 nii rijieeoritiin, nii onaa roha nichuuntaain, nii amaaunruhane jaa rori dadaane jaun jetao, ecu inacuhin coarajeeuruha nii baijiaain amaaurerane jana jetao:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 inae nimichuhin nelauriaain ere nii onaa. Nitohaneein nii neba rai nii onaa ichateein tiha Jesosone
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 coaraain jetaote, satiin acaneein nihane que suujua acateein cojoelatiin jetao:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Nitohaneein coaraain jetaote, satiin Jodea batane sacuritaain jetao beeuruhane jaun, nii onaa ichatiha Jesosone coitucuure.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Nitohaneein onacaauru ichateein, naaonjoan Jesosone coaraain jetaote, Joaan rai biha cuure sacuureraauru. Nii caje coitucuhin jetaote, coroatajai sacuurera cotijiaain jetao:
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 “ ‘Iina esinae rauhijiriin canacaanuhacha cohajei turuha uhenenineei. Aca neneeine canacaanu rai beeu, leeocha cohacaanune coina,’ naain bajanichuche rene turuhincha,” naain jetao letoanajae Joaan Baotisita.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nii jaun cuhin, Jesoso rene turuhin:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 rijieeoritiin jetaote, araai laurii cunai caaun cunaitenacaauru cachaauru rautaain, arajii maosacuru nota teein, coitucuchuhi caaun cunaitenacaaurune maajeein rautaacoaane baiha jetao, nii coroatajai Joaan letonocuru rai jetao:
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 “Chajaain Joaan rai caa ena inaraacha coarai aina inaraacha aonai benichuche. Chaen, inae maosa neeuruhane caje notaauruha maosacuru. Bacosacuru netonaite inae nichaauraain amuure. Cosibinacaauru netonoaite inae cosibi caje nerautaacoaaure. Iricho saaecuru netonaite, inae irichohin neeure. Nii jana onacaaurute jerichanejeein cacha neein jaberoconeein nichaauraain neeure. Jana cairicheinejeein nenacaauru raite, jataain acaauru rausiaaerichaain Cana Coaunerane beebeje.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Nitohanihane jaunte, nerausiajeein neeurureein canu que jaaecohane jianelanaala nenacaauru,” naain jetao, “Chajaain caritiin benichuche Joaan raicha,” naain jetao acaauru letoae Jesoso.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Niritoha acaauru raine jaun, jelaiha cauha cuuruha nii Joaan letonocurune jana jetaote, nii Joaan que cachaauru rai ereereje jetao Jesoso. “Chatohanai coaraa curejetocoichelu nii cacha areroo cuhin. Leinjiin jiarana nujuan cujuanaacha rurujuaina coaraquichelu.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Chatohanai coaraquichelu. Leinjiin cacha cajione caohacha que necoreeteein neina coaraquichelu. Nete nii cajione caohacha que necoreeteein nenacaauru, cocoainanacaihuru loreri asae neeuruhane coitucuhiche raotojoeein.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Chatohanai jian coaraquichelu. Leinjiin profetana coaraquichelu. Aiha jerihane, jataain profetacuru amurijiriin nenaa leinjiin profetate coaraquichelu.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Nii Joaan que tejian, rai Calaohi nichaunne rai aitelu jetao:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Coatiha inoaenlu caje coaauneein, enanetojoeein nihei chuni nii Joaan amurijiriin nei cacha. Nete laen ena turunaa Cana Coaunera Cojoanonaa, canuhacha tei que nenaa cacha, leeochaauru fautaain nihane niha natiin jataain Joaan amurijiriin ne.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Nete cachaauru relaa Joaanne jana, satiin aonaraauru cachaauru, nii Joaan que acauhanau teein nebaotisaerateeurelu. Nii choae tacaaintechu, Roma curuaanaa rai impoestonu que cachaauru cobaraain coriqui bajaaurera netonai necha ansaineein neeuruhane saijieein nebaotisaerateeurelu, esinae rauhijiriin Cana Coauneraacha icharatenohi ichaa Joaanne esenetaauruhane jaun.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Jana fariseeocuru aina Cana Coaunera naitoonjoa que cacha relaaureraauru, itolere amurijiriin Cana Coaunera coitucutoha nocoetocuruhane saijieein nebaotisaeratenaa jerecuruhilu, Cana Coaunera icharatenohi icharaneein aiha Joaanne esenetana jerelanaala que jaolecooruhane jaun.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Nitohaneeinte itolere acaauru rai baaso ne. Nihei acaauru rai chabana caohacha.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Acaaurute nenaanaja cataaun nocoatijiana jaun auno toteeuruha acaauru amute canaanaihurune jana, raasanaa jerelanaala neein, niheichu berane ichacuruhane jana chanaaurene acaauru amute canaanaihuru. Nii rijiichuruha caa enene nenacaauru cachaauru.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Nii rijiichuruhane jaunte, turuha Joaan Baotisita coaaerai conaa inaelanaala, faan niha natiin quinaa inaelanaala, naaonjoaaine jana, ‘Nechu aansainihane jaunte ai, nechu jataain coitucuchuhi siriha rai suujua cuhanene jaun,’ naain que ereeichelu.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Nii baiha canu- Cachaneein nejanohanaa nichaaunne turuhin, coaaerai cohin, lenoneein, naaonjoaanune jaunte, ‘Achotiritiinjiene tabaain lenoneein ajetoriaaneeun. Chaen jene nechu aansaineein ichaonacaauru cachaauru belaain, Roma curuaanaa rai impoestonu que cachaauru cobaraain coriqui bajaaurerane maajeein belaitoon,’ naain ereeiche caque.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Nete inae ecu tihane bana esinae rauhijiriin Cana Coauneraacha icharatenohi ichacaaunne coitucuha cuurureein satiin cachaauru,” nae jetao acaauru rai Jesoso.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Leinjiin fariseeo jetaote, Jesoso cotijiae rai loreri asae turuhin lenoniha cuhane coina. Nitohaneein cotihacane jaun cuhin, inae loreri asae turuhin, lenonecuruhane coina rori ichoae nelauriaa Jesosone jana jetaote,
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 turuha cue leinjiin ene cojoaeloroheri nii neseu ichaonaa. Nii ene jetaote, nii fariseeo loreri asaae turuhin lenoniha cuha Jesosone inaaoriin jetao, lecuruhin jataain coretiin nenaa erene jujui amaain turuhin jetao,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 chanaain Jesoso tijia rohan nelauriaain, rai nota baca que jetao rai tijia rujuae. Nitohaneein rujuaane baiha jetaote, rai couturiji que caruruhin jetao liosiin, erene jujui que rujuae.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nitohaneein ichaane coaraain jetaote: “Esinae rauhijiriin leinjiin profetanihane jana nihanete, caaoneein tiha caa ene cojoaeloroerine jana, baaso nihane coitucure caa cachara,” naain jetao suujua ereein coaraje nii Jesoso cotihara fariseeo.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Nii jaun jetaote, nii fariseeo rai:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 “Leinjiin cacha jetaote, coroatajai cacha rai coriqui te, jelai amuritoheriin rai cainacuruhane coina niqui. Nitohaneein jetaote, leinjiin rai te saoqui fashaain. Jana leeocha rai jetaote, te saoqui chooncaain.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ne jetaote, coretena nainecurenihane jaun, nii coroatajai que rebeeonacaauru cachaauru cobaraelanaala acaauru que suujua acate nii coriqui erora. Tonaai jana nii que. Chariji jana nii coroatajaaihuri caje, jataain nii coriqui erora belaain coaare,” naa Jesosone jana jetao:
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 “Jerihane nii leeocha amurijiriin rebeeona cachate jataain nii coriqui erora belaain coaraera,” naa nii Simoonne jaun jetao:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Niritiin jetaote, nii ene coarajeein, nii Simoon rai jetao:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Coatihachu turuhanune jana canu meri lioracaheei. Caa enete laen turuhin enohane caje coaauneein canu tijia lioracaane jianene.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Niheichu nii jujui niha natiin cacouturi ichoae tiheei. Jana caa enete laen catiha ichoae erene jujui chorohin que catiha rujuae.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Nitohanihane jaunne ichei aitoon. Arajii rai nosate inae que suujua acate, jataain canu esenetaain canu belaihane coaaratiha caa ene ne jaun. Nete laen, nii leeochaauru amurijiriin caohachaain ichaoha nocoetonacaauru, rai nosa caje chabana nichoteeurenereein, chabana osaaocuruhane coitucuhin canu belaina jerecurenihane jaun,” naa nii fariseeo raine baiha jetao,
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 nii ene rai:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 “Chaneeinna ne caa cacha, itolere baaso ichajeein niha caa enene jaan caje niha natiin ichoterateein nihane coina,” naauruha nii aina ecu cotihanohineei neein aonajeeurerane coitucuhin jetao:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 “Quesenetaaine jaunte, ichoteratenojoineein neeiche, baaso ichajeein neeine jaan caje. Raotojoeein chenenajaun caunihuchera,” nae jetao Jesoso, nii ene rai.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.