Lucas 20
Cana Coaunera Ere (URANT) vs NVT
1 Teenforo asaae nosa caje nichoteeururichaain cachaaurune beebejeein, acaauru relaa Jesosone jana jetaote, turuha cuure saseredotecuru curuaanaacuru, Cana Coaunera naitoonjoa que cacha relaaureraauru, Joriocuru rai nelateein nenacaauru ichauhenaauru, naaonjoainuri.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Nitohaneein turuhin jetaote:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 “Saan. Canuhetonaina inara caje leinjiin erenaa bajareeun catoonraaichene coina.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Cha Joaan letoaain nelu cachaauru baotisaain cachaauru coujunacatiha uhane coina. Cana Coaunera letoaenihanena, cachaauruhachana letoaain nihalu,” naain acaauru caje bajaa Jesosone jana jetaote,
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 ecu inauheneeicha aonajeein jetao: “ ‘Cana Coaunera letononeeinte ailu,’ naacachenete: ‘Chanuna jana esenetaain tonoraain neneeichelu,’ nareein.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Niheichu, ‘Cachaauru letononeeinte ailu,’ nanaa nainihaacache. Niritocoaachenete ajeri que cana bodoosiin cana sohin cana atinaaurureein cachaauru, satiin Cana Coaunera letononeein aihalu Joaanne esenetaauruhalune jaun,” naain jetao, ecu nejesinajeein ita rai ereerejeeuruhane baiha jetao:
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 “Coatiha coitucuhaacaanu. Chachaainti cacha baotisaain coujunacatiha Joaanne coina letoaain neluta,” naaure jetao.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Nii jaun jetaote:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Niritohane baiha jetaote, necha aansaineein ichaonacaauru ocoana beraihurera que parabola que cuaain jetao: “Leinjiin cacha jetaote, leinjiin ocoana sirihane jaun jetao, que amihanenacaauru rai teein ratiriin jetao, coriajai ataneu cue, latihane naineein raineein nenaa letoaauruha raine coina.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Nitohaneein teein ratiriin jetaote, inaen tainaca que tihane jana jetao, leinjiin letono letoae, nii amihanenacaauru caje raineein niha nii ocoanane coreniha que banihateein niicha taihuri bajaa cuhane coina. Ne jetaote, nii cha telanaala faojoaain sohin jelaiha letoaaure.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Nii jaun jetaote, nacoauneein leeocha letono letoaa nii ocoana erorane jana jetao, nocoeje chanuhin faojoaain sohin, cha colane acaentonai letoaaure.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Nii jana coaiteen leeocha letono letoaane jana jetaote, jataain cunaitaain jelai caje acaentonai sitaaure nii ocoana que amihanenacaauru.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Nii jaun jetaote: ‘Cha laen ichareeun. Satononejeein caa jataain jereein canuhacha belaai canu calaohi letoaanunete ne. Quete laen acaneein nihane coitucuhin raotojoeein raain nere tonoraaurureein,’ nae nii atane erora.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Nejetaote niritiin nii rai calaohi letoaane jana jetao, cuujihane jana coaariin: ‘Taate caa atane erora calaohi ne. Acate inae oha rai inacane bana, caa itolere que banijiaain nenaa rareeincha. Coanete mucuhin sohin jaohacachete cana raineein nedaaine caa iolere que banijiaain nenaara,’ naain ita caje bajaacoaain jetao,
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 nii ocoana caje amaain sohin jaaore nii ocoana que amihanenacaauru.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Raajenihane uhin inacha nii ocoana que amihanenacaauru sohin jaohin, leeochaauru rai nii ocoana teriha nii ocoana erora,” naain jetao parabola que cuaain cachaauru rai ereerejeein relanajaen Jesoso.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Nii jana jetaote, acaauru coarajeein jetao:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Aihana jaun chunocoha nii ajeri ichoae comoite, nichaluchaluriha cureein. Jana chunucoha ichoae comoha nii ajerinete jitohitoreein,” naain jetao be cachaauru rai Jesoso.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Niritiin acaauru que cuaain, cachaauru relaa Jesosone que nainacuruhane jaun jetaote, nii rijieeoritiin mucueratenaa jerecure saseredotecuru curuaanaacuru aina Cana Coaunera aitoonjoan que cacha relaaureraauru. Nejetaote chatohaneein tenaa nainecurene cachaauru coasichuruhane jaun.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Nitohaneein sohin jaonaa jerecuruhane jaun jetaote, acaauru letono letoaaure, belaicha cacha rijijieein turuhin Jesoso caje chaelai erenaa bajaauruhane jana, tonaain acaauru tonoraane nohaneein colurujueeuruha coberenadoro raine coina.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Nii jaun jetaote, rene turuhin:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Nitohanihane jaunne ii caje bajaa uhacaanu. Caohachaana Romanocuru curuaanaa enferadoro rai impoestonu que coriqui tihacaanune,” naain jetao Jesoso caje bajaaure.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Nii jaun jetaote, nechu jataain baasoneein coacuhin que iriha aitocuruhane que nainaane jaun jetao:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Saan. Canu que leinjiin nii coretequichene jaan coriqui coaarateeuche,” naane jana, que nii coriqui coaarateeuruhane jana coaraain jetaote: “Cha cojunaca caa, ecu laenanohineein curuaa siriin,” naa Jesosone jaun jetaote: “Enferadoro rai,” naauruhane jaun jetao:
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 “Aihane jaun chujian- caa enferadoro raineein nenaa teeuche enferadoro raicha. Jana Cana Coaunera raineein nenaa teeuche Cana Coaunera raicha,” nae jetao nii cachaauru rai Jesoso.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Niritoha satiin cachaauru notaracaae Jesosone jaun jetaote, nii chatohaneein mucuhin teeuruhane jaa lera eruurenihane jaun jetao, ecuhacha cojoelatiin inauheneecha neeure nii saseredotecuru letonocuru, niritiin acaauru tonoraane jaun.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Nii baiha jetaote, Jesoso coaraa cuure nii ohane baiha jerichanejeein jaberoco rijijieein niha cacha suujuene esenetaauruhi sadoseeocuru. Nitohaneein cuhin rene turuhin jetaote:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Cacha relaera, Moisesate canacaanu rai laenaain ratirilu, oha leinjiin cacha nesiriateein nii comasai aina canaanai sirilanaalane, nii autana raain aina canaanai siriha rai ocoalane coina. Nitohaneein nii autana aina canaanai siriha nii ocoalane, aca siricha rijijieein nii onaa calaohineein niha nii canaanaine coina.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Nii janate ita nejera nejesinaneein caaunsineein neeure cachaauru. Jauriaanejeein acaauru inanate, leinjiin ene aina nesirihateein, nii leinjiin niji canaanai sirilanaala ohe.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 — ausente —
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 — ausente —
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Nii janate inae oohe nii ene netonai.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Aihane jaun chariji comasaineein jana nereein nii ene, inae Cana Coaunera Cojoanonaa que ichaaoruhane bana, caaunsineeuri ita nejeraauru aina nisiriatihalune jaun,” naain jetao Jesoso caje bajaaure nii sadoseeocuru.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Niritiin caje bajaauruhane jaun jetaote:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Nete laen inae ooruhane baiha oo caje ichanaain Cana Coaunera rene turuhenihuru quichaauru, enecuru, naaonjoainuri inae oo caje ichanacuruhane nisirihateeurenereein,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 onaa inaaureniha anjeraaurune rijijieein neeururichaainne jaun. Chaen techu Cana Coaunera Calaohineein neeurureein acaauru ichateein nerichaain Cana Coaunerane jaun.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Jerichanejeein techu ohane baiha ichanaain neeuruha onacaaurune que laenaain coitucuerateein nelu cana que Moisesa, nii nuna laaojoiri iihani netiin Cana Coaunera aina irihane bana, ‘Canune, Abaraaun, Isaca, Jacobo, naaonjoainuri Coaunera, inara Coaunera neein neeun,’ naalu Cana Coaunera Moisesa raine jaun.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Aihane jaun coatiha ichaonacaauruhacha Coaunera neein nihei Cana Coaunera, onacaauru nihanatiin rai ichaohin neeuruhane jaun,” naain jetao sadoseeocuru tonorae Jesoso.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Niritoha sadoseeocuru rai Jesosone jana jetaote:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Niritoha acaauru rai Jesosone jaun jetaote, inae nenacaaen caje chatohanai bajaanaa nainecurene.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Nii jana jetaote:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Inasiina raajenihane, quiricha Salmo cuhane:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 nii iniha nejeratenacaauru amuritiin,
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Inasiinna jana chaen amurijiriin nenaa naineniha Mesihasine saijieein nii Rabiri netonai, ‘Canu Curuaanaa,’ naain Mesihasi nichaaunne curuaatihalu natiin,” naain jetao bajae Jesoso.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Niritohane jana satiin ecu neein aonajeeuruha cachaaurune jana jetaote, aina nerelanacaauru rai jetao:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Caohachaain necohalajiin neeuche, caa Cana Coaunera aitoonjoa que cacha relaaureraauru que. Acaaurute acaauru que suujua acatena nainiha cachane jaan cocoajione jiaain, itolere coitucueraneein, caohachaain niha nocoetocuruhane jaun, chunijihu nenaanaja cataaun nihanatiin, acaauru que suujua acateein niha satiin cachaaurune jereein neeure. Chaen techu, sinacoca asae nelauriaauruha jataain nelatenacaaurune jaan rori caohacha janijiin, nichoae ichoaichaniha nelauriaaure. Chaen techu ichoaichaniha nelaurianana jaan janiijiin, lenone rohan nelaurihaain lenonecure.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Chaen techu cairichei autanaauru caje acaauru lorerichuru nihanatiin ruluhin naaonjoaaunre. Nii choae tacaain techu nitohaneeuruhane jaun, jataain nohaniha Cana Coaunera coitucueraniha nocoetocuruha itolere amurijiriine jaun, satiin notaracaae Cana Coaunera bajaauruhane carajaain bajaaure. Nitohaneeuruhane jaunte leeochaauru osaaonacaauru cachaauru amurijiriin, jataain caseteco tabai coaraa cuurureein,” nae jetao aina nerelanacaauru rai Jesoso.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.