Lucas 20

Cana Coaunera Ere (URANT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Teenforo asaae nosa caje nichoteeururichaain cachaaurune beebejeein, acaauru relaa Jesosone jana jetaote, turuha cuure saseredotecuru curuaanaacuru, Cana Coaunera naitoonjoa que cacha relaaureraauru, Joriocuru rai nelateein nenacaauru ichauhenaauru, naaonjoainuri.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Nitohaneein turuhin jetaote:
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 “Saan. Canuhetonaina inara caje leinjiin erenaa bajareeun catoonraaichene coina.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Cha Joaan letoaain nelu cachaauru baotisaain cachaauru coujunacatiha uhane coina. Cana Coaunera letoaenihanena, cachaauruhachana letoaain nihalu,” naain acaauru caje bajaa Jesosone jana jetaote,
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 ecu inauheneeicha aonajeein jetao: “ ‘Cana Coaunera letononeeinte ailu,’ naacachenete: ‘Chanuna jana esenetaain tonoraain neneeichelu,’ nareein.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Niheichu, ‘Cachaauru letononeeinte ailu,’ nanaa nainihaacache. Niritocoaachenete ajeri que cana bodoosiin cana sohin cana atinaaurureein cachaauru, satiin Cana Coaunera letononeein aihalu Joaanne esenetaauruhalune jaun,” naain jetao, ecu nejesinajeein ita rai ereerejeeuruhane baiha jetao:
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 “Coatiha coitucuhaacaanu. Chachaainti cacha baotisaain coujunacatiha Joaanne coina letoaain neluta,” naaure jetao.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Nii jaun jetaote:
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Niritohane baiha jetaote, necha aansaineein ichaonacaauru ocoana beraihurera que parabola que cuaain jetao: “Leinjiin cacha jetaote, leinjiin ocoana sirihane jaun jetao, que amihanenacaauru rai teein ratiriin jetao, coriajai ataneu cue, latihane naineein raineein nenaa letoaauruha raine coina.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Nitohaneein teein ratiriin jetaote, inaen tainaca que tihane jana jetao, leinjiin letono letoae, nii amihanenacaauru caje raineein niha nii ocoanane coreniha que banihateein niicha taihuri bajaa cuhane coina. Ne jetaote, nii cha telanaala faojoaain sohin jelaiha letoaaure.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Nii jaun jetaote, nacoauneein leeocha letono letoaa nii ocoana erorane jana jetao, nocoeje chanuhin faojoaain sohin, cha colane acaentonai letoaaure.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Nii jana coaiteen leeocha letono letoaane jana jetaote, jataain cunaitaain jelai caje acaentonai sitaaure nii ocoana que amihanenacaauru.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Nii jaun jetaote: ‘Cha laen ichareeun. Satononejeein caa jataain jereein canuhacha belaai canu calaohi letoaanunete ne. Quete laen acaneein nihane coitucuhin raotojoeein raain nere tonoraaurureein,’ nae nii atane erora.
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Nejetaote niritiin nii rai calaohi letoaane jana jetao, cuujihane jana coaariin: ‘Taate caa atane erora calaohi ne. Acate inae oha rai inacane bana, caa itolere que banijiaain nenaa rareeincha. Coanete mucuhin sohin jaohacachete cana raineein nedaaine caa iolere que banijiaain nenaara,’ naain ita caje bajaacoaain jetao,
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 nii ocoana caje amaain sohin jaaore nii ocoana que amihanenacaauru.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Raajenihane uhin inacha nii ocoana que amihanenacaauru sohin jaohin, leeochaauru rai nii ocoana teriha nii ocoana erora,” naain jetao parabola que cuaain cachaauru rai ereerejeein relanajaen Jesoso.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Nii jana jetaote, acaauru coarajeein jetao:
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Aihana jaun chunocoha nii ajeri ichoae comoite, nichaluchaluriha cureein. Jana chunucoha ichoae comoha nii ajerinete jitohitoreein,” naain jetao be cachaauru rai Jesoso.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Niritiin acaauru que cuaain, cachaauru relaa Jesosone que nainacuruhane jaun jetaote, nii rijieeoritiin mucueratenaa jerecure saseredotecuru curuaanaacuru aina Cana Coaunera aitoonjoan que cacha relaaureraauru. Nejetaote chatohaneein tenaa nainecurene cachaauru coasichuruhane jaun.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Nitohaneein sohin jaonaa jerecuruhane jaun jetaote, acaauru letono letoaaure, belaicha cacha rijijieein turuhin Jesoso caje chaelai erenaa bajaauruhane jana, tonaain acaauru tonoraane nohaneein colurujueeuruha coberenadoro raine coina.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Nii jaun jetaote, rene turuhin:
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Nitohanihane jaunne ii caje bajaa uhacaanu. Caohachaana Romanocuru curuaanaa enferadoro rai impoestonu que coriqui tihacaanune,” naain jetao Jesoso caje bajaaure.
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Nii jaun jetaote, nechu jataain baasoneein coacuhin que iriha aitocuruhane que nainaane jaun jetao:
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Saan. Canu que leinjiin nii coretequichene jaan coriqui coaarateeuche,” naane jana, que nii coriqui coaarateeuruhane jana coaraain jetaote: “Cha cojunaca caa, ecu laenanohineein curuaa siriin,” naa Jesosone jaun jetaote: “Enferadoro rai,” naauruhane jaun jetao:
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 “Aihane jaun chujian- caa enferadoro raineein nenaa teeuche enferadoro raicha. Jana Cana Coaunera raineein nenaa teeuche Cana Coaunera raicha,” nae jetao nii cachaauru rai Jesoso.
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Niritoha satiin cachaauru notaracaae Jesosone jaun jetaote, nii chatohaneein mucuhin teeuruhane jaa lera eruurenihane jaun jetao, ecuhacha cojoelatiin inauheneecha neeure nii saseredotecuru letonocuru, niritiin acaauru tonoraane jaun.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Nii baiha jetaote, Jesoso coaraa cuure nii ohane baiha jerichanejeein jaberoco rijijieein niha cacha suujuene esenetaauruhi sadoseeocuru. Nitohaneein cuhin rene turuhin jetaote:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Cacha relaera, Moisesate canacaanu rai laenaain ratirilu, oha leinjiin cacha nesiriateein nii comasai aina canaanai sirilanaalane, nii autana raain aina canaanai siriha rai ocoalane coina. Nitohaneein nii autana aina canaanai siriha nii ocoalane, aca siricha rijijieein nii onaa calaohineein niha nii canaanaine coina.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Nii janate ita nejera nejesinaneein caaunsineein neeure cachaauru. Jauriaanejeein acaauru inanate, leinjiin ene aina nesirihateein, nii leinjiin niji canaanai sirilanaala ohe.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Nii janate inae oohe nii ene netonai.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Aihane jaun chariji comasaineein jana nereein nii ene, inae Cana Coaunera Cojoanonaa que ichaaoruhane bana, caaunsineeuri ita nejeraauru aina nisiriatihalune jaun,” naain jetao Jesoso caje bajaaure nii sadoseeocuru.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Niritiin caje bajaauruhane jaun jetaote:
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Nete laen inae ooruhane baiha oo caje ichanaain Cana Coaunera rene turuhenihuru quichaauru, enecuru, naaonjoainuri inae oo caje ichanacuruhane nisirihateeurenereein,
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 onaa inaaureniha anjeraaurune rijijieein neeururichaainne jaun. Chaen techu Cana Coaunera Calaohineein neeurureein acaauru ichateein nerichaain Cana Coaunerane jaun.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Jerichanejeein techu ohane baiha ichanaain neeuruha onacaaurune que laenaain coitucuerateein nelu cana que Moisesa, nii nuna laaojoiri iihani netiin Cana Coaunera aina irihane bana, ‘Canune, Abaraaun, Isaca, Jacobo, naaonjoainuri Coaunera, inara Coaunera neein neeun,’ naalu Cana Coaunera Moisesa raine jaun.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Aihane jaun coatiha ichaonacaauruhacha Coaunera neein nihei Cana Coaunera, onacaauru nihanatiin rai ichaohin neeuruhane jaun,” naain jetao sadoseeocuru tonorae Jesoso.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Niritoha sadoseeocuru rai Jesosone jana jetaote:
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Niritoha acaauru rai Jesosone jaun jetaote, inae nenacaaen caje chatohanai bajaanaa nainecurene.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Nii jana jetaote:
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Inasiina raajenihane, quiricha Salmo cuhane:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 nii iniha nejeratenacaauru amuritiin,
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Inasiinna jana chaen amurijiriin nenaa naineniha Mesihasine saijieein nii Rabiri netonai, ‘Canu Curuaanaa,’ naain Mesihasi nichaaunne curuaatihalu natiin,” naain jetao bajae Jesoso.
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Niritohane jana satiin ecu neein aonajeeuruha cachaaurune jana jetaote, aina nerelanacaauru rai jetao:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Caohachaain necohalajiin neeuche, caa Cana Coaunera aitoonjoa que cacha relaaureraauru que. Acaaurute acaauru que suujua acatena nainiha cachane jaan cocoajione jiaain, itolere coitucueraneein, caohachaain niha nocoetocuruhane jaun, chunijihu nenaanaja cataaun nihanatiin, acaauru que suujua acateein niha satiin cachaaurune jereein neeure. Chaen techu, sinacoca asae nelauriaauruha jataain nelatenacaaurune jaan rori caohacha janijiin, nichoae ichoaichaniha nelauriaaure. Chaen techu ichoaichaniha nelaurianana jaan janiijiin, lenone rohan nelaurihaain lenonecure.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Chaen techu cairichei autanaauru caje acaauru lorerichuru nihanatiin ruluhin naaonjoaaunre. Nii choae tacaain techu nitohaneeuruhane jaun, jataain nohaniha Cana Coaunera coitucueraniha nocoetocuruha itolere amurijiriine jaun, satiin notaracaae Cana Coaunera bajaauruhane carajaain bajaaure. Nitohaneeuruhane jaunte leeochaauru osaaonacaauru cachaauru amurijiriin, jataain caseteco tabai coaraa cuurureein,” nae jetao aina nerelanacaauru rai Jesoso.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.