Lucas 1
Cana Coaunera Ere (URANT) vs ACF
1 Arajii cachaaurute caa canacaanu jana Jesoso ichanohichuru laenacurelu.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Nii laenaeraaurute nunuhe caje coaauneein aina amuhemujueein niicha coarai que canacaanu relaeraneein neeuruhane coina tenojoineein neeurelu.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Nii jaunna, canuhetonai satiin coitucuurera caje bajaaun, rai nunuhe caje coaauneein colalajiin, caohachaain coitucuhanune coina. Nii jana, carai netonai jataain caohachaane jaunna carai nelatein neeine rai laenaaunra Teofilo,
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 esinae rauhijiriin erenaa niha nii ii relaauruhalune jaa esenetaain caohachaain coitucuhin neeine coina.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Jodea batane curuaanaa- rey neein niha leinjiin Jorioneein nenaa Erodesine bana jetaote, ichoaelu leinjiin Cana Coaunera aina caohachaain niha cachane coina rucuheraneein nenaa saseredote Sacariasi. Aca jetaote, acaauru inoaensi saseredotecuru Abiasa lauri caje nenaanelu. Nii jana rai sinijera Isabeli jetaote, jauriaanejeein saseredoteneein nenaa Aaroon nefoerateeuru caje nenaanelu.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Acaauru jetaote, esinae rauhijiriin jiniiquiin Cana Coaunera esenetaain naitoonjoan tonoraain neeurelu. Nitohaneeunruhane jaun jetaote nii chuni- acaauru que chatohanai ujuaitena nainecurenelu.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nejetaote, canaanai sirina inaeniha nii Isabeline jaun, leinjiinejei canaanai sirilanaala jiniiquiin biinaaneeurelu.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Nitohaneein jujui mocoha enohane tonohanau jetaote, aerene neein Cana Coaunera bajae bajaecure leeochaauru saseredotecuru aina cachaauru.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Nii jana jetaote, Sacariasi rai ecocohin, nii jujui mocohane jaa rori raotono nichajai que jetao chujujuae Cana Coaunera letono anjera.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nii jaun jetaote, nii anjera coaariin, nesoonetiin cojoaelatoha Sacariasine jana jetao:
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 “Coa nesoonetohara Sacariasi. Bajaebajaequiine aonajian Cana Coaunerara. Nii ii sinijera Isabelite leinjiin canaanai siricheeincha. Acate Joaan neein curuaateriquiincha.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Chaentechu aina jataain raotojoein neriquiincha. Leeochaauru cachaauru netonaite nejanoa coroaecurureein,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 jataain Cana Coaunera rai nelateinneein nerichaainne jaunra. Coatiha bino, abariinti, naaonjoainuri corinaainta. Acate esinae rauhijiriin Cana Coaunera suujue que suujuecoha cureein nejanoaane ajiniha caje coaauneeincha.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Acate, Cana Coaunera Ere tonoraaiche Isaraeli cocoaichaneeichene coina ichareeincha.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Nii Joaante turuha uheneni Cana Curuaanaa ajiniha cureein, Cana Coaunera ere bera inoaensi Irihasi rai niicha tei suujueque suujuequiin- Cana Coauneraacha ichana nainei ichaain naaonjoaaincha. Acate aicheein calaohichuru aina jiniiquiin ita que suujua acateein neeuruha acaauru fojiaraaurune coinara. Chaen erenaa tonorana jeriheichuru netonai erenaa tonoraain naaonjoaaunruhane, raotojoeein Cana Curuaanaa ranaa nainecuruhane coinara,” naa rai nii anjerane jaun jetaote:
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 “Inasiine bajiaa nitohaneein nerichaaunnine esenetareeun, inae casinejera aina jiniiquiin jataain biinaanihacaanu natiinta,” naa Sacariasine jana jetaote:
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 “Canune, Cana Coaunera letono Cabirieli neeun. Acate caletoae, ichei caa erenaa raotono bihanune coina.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Nete caa ichei aitocoaaunne esenetaeneeine jaun, ena caje coaauneei caa ichei caitoonjoan cojoinaca que tihanereein tiaain erenaachara neein neriquiincha,” nae jetao Sacariasi rai nii anjera.
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Nii tonohanau jetaote, aerene neein Sacariasi cohacuruha cachaaurune jana, jataain carajaane jaun jetao, “Chana jataain ichae carajaain Teenforo asaae caje mituenihane coina,” naain jetao ita caje bajaaure nii aerene neein coharaauru.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Nii jana jetaote, tabiicha acaauru rene eresilanaala Teenforo caje mituha uhe nii Sacariasi, acaauru rai biji nejesinaacha que bihajeein. Nii jaun jetaote: “Jerihanete chaelai coaaratiha Cana Coaunerane jaa coaracaiha Teenforo asaaera,” naaunre jetao ita rai.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Inae nitohaneein teenmforo asaae niicha ichanenu nainaain jetaote, jelaiha nenajaun cauha cue Sacariasi.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Nii baiha neeonriin, inae ausirineein jetaote, rai loreri caje amuelanaala ecuhacha ne saoqui ateein rai sinijera Isabeli:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Cana Coaunerate, caa catohaneein caete, nabana caque nererojoecaain jaolecooruha cachaaurune coataa,” naain suujua ereein.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Inae saota ateniha canaanai siriha Isabeline jana jetaote, Calileea batane que nenaa Nasareteu jetao, leinjiin letono anjera Cabirieli letoae Cana Coaunera.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Chariji bana quicha aina ichoaelanaala nenaa leinjiin ranuna Mariha rene turuha cuhane coina. Nii ranuna jetaote, cana inoaensihuru curuaanaa Rabiri nefoerateneein nenaa Jose que nelanajaane rai ne.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Nitohaneein cuhin jetaote, nii niha Marihane jaaun rene turuhin enohin jetao:
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 coaariin nesoonetiin: “Chanuna caritiin ere canu rai,” naa suujua cuhane Marihane jana jetao,
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 “Coa nesoonetohara Mariha. Cana Coaunerate ii janiji, ii rai caohacha ichaane coina.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Inae leinjiin canaanai siririquiincha. Inae nejanoaane jana Jesoso neein curuaateeunicha.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Acate itolere cacha amurijiriin itolere que nelateinneein, acaihaniji Cana Coaunera Calaohineein nenaaneein coitucuha cuurureein cachaaurura. Nii jana Cana Curuaanaa Cana Coaunerate, nii rai foeratera inoaensihuru curuaanaa neein nenaa Rabiri rijijieein reyneein tereein, inara Curuaanaaneein nihane,
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 rai nere tonoraaiche inara Isaraeli cocoaichaneeichene, chabana satonoelanaala inara Curuaanaaneein nihane coinara,” naa nii anjerane jana jetao:
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 “Inasiine bajiaa nitohaneein leinjiin canaanai siricheeun nii chuni cacha aina ichaohanune coaalanaalata,” naa Marihane jana jetao:
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 “Cana Coaunera Suujuete aiha suruaane rijijieein ichoae fauha ureein, leinjiin canaanai siriine coinara. Nii jaunte nii canaanai iicha sirii, Cana Coaunera Calaohinereeincha.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Ii araai Isabeli netonai techu, inae leinjiin canaanai siricheeincha. Inae biinaa nihane sainejeeinte inae canaanai siricha. ‘Canaanai sirina inaenihane jaun jete canaanai sirine,’ naauruhane jaate, inae saota atene rai canaanaicha.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Coatiha Cana Coaunera rai caaintaai chata,” naa Mariha raine jana jetaote:
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 “Aihachuhisicha. Niicha belai nichaaunne rai aitohine rijijieein, niicha ichana jerei ichamiin Cana Coaunerara,” naa Marihane jana jetao, inae jelai caje amue nii anjera.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Nii bana jetaote, erojoeein cuhin Jodea bichatane que nenaa neseu cuhin Isabeli rene turuha cue jetao Mariha.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 jataain tonijiaain:
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Nii jaun chaneeinna jana nereeun canu, Cana Curuaanaa nebaneeine saijieein carene turuha uhine coina.
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nii carene turuhin ereeine aonaainte, rachoojoenaa caaun canu suri cuhane neein nerurujuae carai canaanai.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Nii jaunte raotojoeein neei, ii rausiaaeca nii ichei aitoha Cana Curuaanaane esenetaain tonoraaine jaun,” naa Mariha rai Isabeline jana jetaote:
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 “Aihanuchujian.
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Canu suujuate,
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 rai chaneein nenihanune saijieein
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 nitohaneein
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Nii Cana Coaunerate,
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Nitohaneein itolere niicha
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Chaentechu, curuanaacuru
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 inae cha nelanaala
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 Aihane jaunte
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 inae nitohaneein ichaane coina,
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Nitohaneein turuha cunajau nichata ateein Isabeli aina nihane baiha jetaote, jelaiha nenajaun cauha cuelu Mariha.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Inae nejanoaane que tiha nii Isabeli rai canaanaine jaun jetaote, quicha cojoaajineein janoae rai neba Isabeli.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nii jana jetaote, rene turuhacoaain jetao coroaeca cuure rai naraaichuru aina rai laurijiracuru, rai caohacha ichaa Cana Coaunerane coitucuuruha raotojoeeine jaun.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Inae fosa janoniha nii canaanai nejanoane jana jetaote, amaain rai jaberoco cari saerateein jetao, rai inaca Sacariasi curuaa que jetao curuaatenaa jerecure.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Ne jetaote jerelanaala:
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 “Chanuna. Inasiina niha niritocojoaain curuajaain charaaine coaalanaala niritocohare rai curuaa,” naain jetao jerecurene.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Niritiin jetaote, nii canaanai inaca coujueluhin: “Tohanriani rai curuaata,” naain jetao bajaaure coitucuuruhane coina.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Nii jaun jetaote, acaauru caje que teein laenaane jaanu bajae jetao biji nejesinaacha que. Nitohaneein bajaain jetaote, “Joaan neein curuaacanete ne,” naain jetao laenae rai inaca, jaiti mituheniha rai nerene jaun. Nii jaun jetaote, satiin cojoelatoore cachaauru.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Nii rijieeoritiin inae nacoauneein mituha nerene jaun jetaote, rachoojoeiin Cana Coaunera coroaje Sacariasi.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Nii jana jetaote, nitohanihane jaun cojoelatoore rai laurijiracuru coarajeuurera. Nii jaun jetaote, itolereneein Jodea bichatane batane sacuritaain coitucuhin ita rai beebejerejetocurelu.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Nii aonaain cojoelatiin jetaote: “Chatohanai neeinna nereein nii canaanai,” naaure jetao, esinae rauhijiriin niicha jerenohineein nenaa nihane coaaratiha acaauru que Cana Coaunerane coaracuruhane jaun.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Nii jana, nii canaanai inaca Sacariasi suujueniha neein que beratiha Cana Coaunera Suujuene jaun jetaote:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Jataainte caohacha ichae
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 Nii jaunte,
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 Inae catohaneein
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Itolere
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 nii baitena nainene,
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 Nitohaneein
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 ‘Jianacoon,
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 esinae rauhijiriin
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Jana ii, cacalabineeinete,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 acaauru osa caje
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Jataain cairichaaojoaain
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 nocohena tabai caje nichoteein,
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Nii jana jetaote, esinae rauhijiriin Cana Coaunera Suujue que suujuequiin jetao, fohejeein cuujue nii canaanai. Nitohaneein fohejeein ichauhenaneein jetaote, cacha areroo amuhemujueein nelu, rai lauri Isaraelitacuru que necoitucueratihane reein tiaaojoaain.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.