Lucas 1
Cana Coaunera Ere (URANT) vs ARIB
1 Arajii cachaaurute caa canacaanu jana Jesoso ichanohichuru laenacurelu.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Nii laenaeraaurute nunuhe caje coaauneein aina amuhemujueein niicha coarai que canacaanu relaeraneein neeuruhane coina tenojoineein neeurelu.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nii jaunna, canuhetonai satiin coitucuurera caje bajaaun, rai nunuhe caje coaauneein colalajiin, caohachaain coitucuhanune coina. Nii jana, carai netonai jataain caohachaane jaunna carai nelatein neeine rai laenaaunra Teofilo,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 esinae rauhijiriin erenaa niha nii ii relaauruhalune jaa esenetaain caohachaain coitucuhin neeine coina.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Jodea batane curuaanaa- rey neein niha leinjiin Jorioneein nenaa Erodesine bana jetaote, ichoaelu leinjiin Cana Coaunera aina caohachaain niha cachane coina rucuheraneein nenaa saseredote Sacariasi. Aca jetaote, acaauru inoaensi saseredotecuru Abiasa lauri caje nenaanelu. Nii jana rai sinijera Isabeli jetaote, jauriaanejeein saseredoteneein nenaa Aaroon nefoerateeuru caje nenaanelu.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Acaauru jetaote, esinae rauhijiriin jiniiquiin Cana Coaunera esenetaain naitoonjoan tonoraain neeurelu. Nitohaneeunruhane jaun jetaote nii chuni- acaauru que chatohanai ujuaitena nainecurenelu.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nejetaote, canaanai sirina inaeniha nii Isabeline jaun, leinjiinejei canaanai sirilanaala jiniiquiin biinaaneeurelu.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 — ausente —
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Nitohaneein jujui mocoha enohane tonohanau jetaote, aerene neein Cana Coaunera bajae bajaecure leeochaauru saseredotecuru aina cachaauru.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Nii jana jetaote, Sacariasi rai ecocohin, nii jujui mocohane jaa rori raotono nichajai que jetao chujujuae Cana Coaunera letono anjera.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Nii jaun jetaote, nii anjera coaariin, nesoonetiin cojoaelatoha Sacariasine jana jetao:
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 “Coa nesoonetohara Sacariasi. Bajaebajaequiine aonajian Cana Coaunerara. Nii ii sinijera Isabelite leinjiin canaanai siricheeincha. Acate Joaan neein curuaateriquiincha.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Chaentechu aina jataain raotojoein neriquiincha. Leeochaauru cachaauru netonaite nejanoa coroaecurureein,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 jataain Cana Coaunera rai nelateinneein nerichaainne jaunra. Coatiha bino, abariinti, naaonjoainuri corinaainta. Acate esinae rauhijiriin Cana Coaunera suujue que suujuecoha cureein nejanoaane ajiniha caje coaauneeincha.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Acate, Cana Coaunera Ere tonoraaiche Isaraeli cocoaichaneeichene coina ichareeincha.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Nii Joaante turuha uheneni Cana Curuaanaa ajiniha cureein, Cana Coaunera ere bera inoaensi Irihasi rai niicha tei suujueque suujuequiin- Cana Coauneraacha ichana nainei ichaain naaonjoaaincha. Acate aicheein calaohichuru aina jiniiquiin ita que suujua acateein neeuruha acaauru fojiaraaurune coinara. Chaen erenaa tonorana jeriheichuru netonai erenaa tonoraain naaonjoaaunruhane, raotojoeein Cana Curuaanaa ranaa nainecuruhane coinara,” naa rai nii anjerane jaun jetaote:
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 “Inasiine bajiaa nitohaneein nerichaaunnine esenetareeun, inae casinejera aina jiniiquiin jataain biinaanihacaanu natiinta,” naa Sacariasine jana jetaote:
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 “Canune, Cana Coaunera letono Cabirieli neeun. Acate caletoae, ichei caa erenaa raotono bihanune coina.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Nete caa ichei aitocoaaunne esenetaeneeine jaun, ena caje coaauneei caa ichei caitoonjoan cojoinaca que tihanereein tiaain erenaachara neein neriquiincha,” nae jetao Sacariasi rai nii anjera.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Nii tonohanau jetaote, aerene neein Sacariasi cohacuruha cachaaurune jana, jataain carajaane jaun jetao, “Chana jataain ichae carajaain Teenforo asaae caje mituenihane coina,” naain jetao ita caje bajaaure nii aerene neein coharaauru.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Nii jana jetaote, tabiicha acaauru rene eresilanaala Teenforo caje mituha uhe nii Sacariasi, acaauru rai biji nejesinaacha que bihajeein. Nii jaun jetaote: “Jerihanete chaelai coaaratiha Cana Coaunerane jaa coaracaiha Teenforo asaaera,” naaunre jetao ita rai.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Inae nitohaneein teenmforo asaae niicha ichanenu nainaain jetaote, jelaiha nenajaun cauha cue Sacariasi.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Nii baiha neeonriin, inae ausirineein jetaote, rai loreri caje amuelanaala ecuhacha ne saoqui ateein rai sinijera Isabeli:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Cana Coaunerate, caa catohaneein caete, nabana caque nererojoecaain jaolecooruha cachaaurune coataa,” naain suujua ereein.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Inae saota ateniha canaanai siriha Isabeline jana jetaote, Calileea batane que nenaa Nasareteu jetao, leinjiin letono anjera Cabirieli letoae Cana Coaunera.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Chariji bana quicha aina ichoaelanaala nenaa leinjiin ranuna Mariha rene turuha cuhane coina. Nii ranuna jetaote, cana inoaensihuru curuaanaa Rabiri nefoerateneein nenaa Jose que nelanajaane rai ne.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Nitohaneein cuhin jetaote, nii niha Marihane jaaun rene turuhin enohin jetao:
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 coaariin nesoonetiin: “Chanuna caritiin ere canu rai,” naa suujua cuhane Marihane jana jetao,
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 “Coa nesoonetohara Mariha. Cana Coaunerate ii janiji, ii rai caohacha ichaane coina.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Inae leinjiin canaanai siririquiincha. Inae nejanoaane jana Jesoso neein curuaateeunicha.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Acate itolere cacha amurijiriin itolere que nelateinneein, acaihaniji Cana Coaunera Calaohineein nenaaneein coitucuha cuurureein cachaaurura. Nii jana Cana Curuaanaa Cana Coaunerate, nii rai foeratera inoaensihuru curuaanaa neein nenaa Rabiri rijijieein reyneein tereein, inara Curuaanaaneein nihane,
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 rai nere tonoraaiche inara Isaraeli cocoaichaneeichene, chabana satonoelanaala inara Curuaanaaneein nihane coinara,” naa nii anjerane jana jetao:
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 “Inasiine bajiaa nitohaneein leinjiin canaanai siricheeun nii chuni cacha aina ichaohanune coaalanaalata,” naa Marihane jana jetao:
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 “Cana Coaunera Suujuete aiha suruaane rijijieein ichoae fauha ureein, leinjiin canaanai siriine coinara. Nii jaunte nii canaanai iicha sirii, Cana Coaunera Calaohinereeincha.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ii araai Isabeli netonai techu, inae leinjiin canaanai siricheeincha. Inae biinaa nihane sainejeeinte inae canaanai siricha. ‘Canaanai sirina inaenihane jaun jete canaanai sirine,’ naauruhane jaate, inae saota atene rai canaanaicha.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Coatiha Cana Coaunera rai caaintaai chata,” naa Mariha raine jana jetaote:
37 porque para Deus nada será impossível.
38 “Aihachuhisicha. Niicha belai nichaaunne rai aitohine rijijieein, niicha ichana jerei ichamiin Cana Coaunerara,” naa Marihane jana jetao, inae jelai caje amue nii anjera.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Nii bana jetaote, erojoeein cuhin Jodea bichatane que nenaa neseu cuhin Isabeli rene turuha cue jetao Mariha.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 jataain tonijiaain:
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Nii jaun chaneeinna jana nereeun canu, Cana Curuaanaa nebaneeine saijieein carene turuha uhine coina.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Nii carene turuhin ereeine aonaainte, rachoojoenaa caaun canu suri cuhane neein nerurujuae carai canaanai.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Nii jaunte raotojoeein neei, ii rausiaaeca nii ichei aitoha Cana Curuaanaane esenetaain tonoraaine jaun,” naa Mariha rai Isabeline jana jetaote:
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 “Aihanuchujian.
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Canu suujuate,
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 rai chaneein nenihanune saijieein
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 nitohaneein
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Nii Cana Coaunerate,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nitohaneein itolere niicha
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Chaentechu, curuanaacuru
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 inae cha nelanaala
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Aihane jaunte
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 inae nitohaneein ichaane coina,
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Nitohaneein turuha cunajau nichata ateein Isabeli aina nihane baiha jetaote, jelaiha nenajaun cauha cuelu Mariha.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Inae nejanoaane que tiha nii Isabeli rai canaanaine jaun jetaote, quicha cojoaajineein janoae rai neba Isabeli.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Nii jana jetaote, rene turuhacoaain jetao coroaeca cuure rai naraaichuru aina rai laurijiracuru, rai caohacha ichaa Cana Coaunerane coitucuuruha raotojoeeine jaun.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Inae fosa janoniha nii canaanai nejanoane jana jetaote, amaain rai jaberoco cari saerateein jetao, rai inaca Sacariasi curuaa que jetao curuaatenaa jerecure.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ne jetaote jerelanaala:
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 “Chanuna. Inasiina niha niritocojoaain curuajaain charaaine coaalanaala niritocohare rai curuaa,” naain jetao jerecurene.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Niritiin jetaote, nii canaanai inaca coujueluhin: “Tohanriani rai curuaata,” naain jetao bajaaure coitucuuruhane coina.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Nii jaun jetaote, acaauru caje que teein laenaane jaanu bajae jetao biji nejesinaacha que. Nitohaneein bajaain jetaote, “Joaan neein curuaacanete ne,” naain jetao laenae rai inaca, jaiti mituheniha rai nerene jaun. Nii jaun jetaote, satiin cojoelatoore cachaauru.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Nii rijieeoritiin inae nacoauneein mituha nerene jaun jetaote, rachoojoeiin Cana Coaunera coroaje Sacariasi.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Nii jana jetaote, nitohanihane jaun cojoelatoore rai laurijiracuru coarajeuurera. Nii jaun jetaote, itolereneein Jodea bichatane batane sacuritaain coitucuhin ita rai beebejerejetocurelu.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Nii aonaain cojoelatiin jetaote: “Chatohanai neeinna nereein nii canaanai,” naaure jetao, esinae rauhijiriin niicha jerenohineein nenaa nihane coaaratiha acaauru que Cana Coaunerane coaracuruhane jaun.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Nii jana, nii canaanai inaca Sacariasi suujueniha neein que beratiha Cana Coaunera Suujuene jaun jetaote:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Jataainte caohacha ichae
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Nii jaunte,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Inae catohaneein
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Itolere
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 nii baitena nainene,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Nitohaneein
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 ‘Jianacoon,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 esinae rauhijiriin
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Jana ii, cacalabineeinete,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 acaauru osa caje
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Jataain cairichaaojoaain
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 nocohena tabai caje nichoteein,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Nii jana jetaote, esinae rauhijiriin Cana Coaunera Suujue que suujuequiin jetao, fohejeein cuujue nii canaanai. Nitohaneein fohejeein ichauhenaneein jetaote, cacha areroo amuhemujueein nelu, rai lauri Isaraelitacuru que necoitucueratihane reein tiaaojoaain.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.