Marcos 5

Bogtag we ye Tefoy (ULI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesus mo mokwe re dabeyal re budoh rel Laom we Galilee mo rewe sere irel molwe haplomol Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Irel yodwe yela diloh Jesus mo yuchul boat we ngo sala chungu semal mal le ye buyoy mo irel pey kala lal hohyal. Mal le ila yor moniyan uwol.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Yema mel fedal chog luwul pey kowe. Tayor semal le ye chil yoh le yebe chena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ye cholop ral kala rema chena paol mo pechel ngo yema musdui chen ngo ye hatawsiy parang kala ma mel irel mekla pechel. Hasfaluy lepal mala kkelal le tayor semal le ye chil yoh le be hamachu.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Lebong mo leral yal memel fedal chog luwul pey mo luwul tayit le ma tetawul fedal chog ngo ma iy chog yal tefa fedaley halongol irel feas ka ye kkang.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Chil ddaw chog ngo sa wiri Jesus iwe sa hamed ngali sala pung hasubugudiy mo imol.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ngo yesa tawulagliloh le ye sor bo, “Jesus le Lol Deus le ye Hartael Tagiyet! Meda mele ho dipli hobe faor ngaliyey? Fael idel Deus, ngo fael pechem ngo ho towe hafohoyuyey!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 (Ye sor mele le fael molwe Jesus ye sor bo, “Chuy ho moniyan mo uwol mal le!”)
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Iwe ngo Jesus sa kasiya, “Ifa idem?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ngo sa tefael mo tefael ngali yal kekefael pechey Jesus bo ye towe hachuya moniyan kowe mo wol haplom le.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ye cholop, cholop pabiy le re harpar le re momongoy wol sew tagitat.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Moniyan kowe resa kekefael pechey Jesus le re sor bo, “Fang loh hamem ha bela mel wol pabiy kalay.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesa fangloh ir ngo moniyan kowe resa chuy mo uwol mal we, re sala bulong lefdogol pabiy kowe. Pangerloh pabiy kowe, le malbo be ruwow sengras ngo resa hamdadiy mo wol tagitat we re sala mmus long lal laom we re sala rol malomloh.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Mal kowe rema kekamaler pabiy kowe resa ddar re sala sor fedal luwul haplom we mo luwulur chol milay kowe mokwe resa wiri. Resa magloh yarmat re bela wiri molwe sa wel.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Rela budoh irel Jesus re sala wiri mal we ye ssoeg moniyan uwol le ye maroro le sa yor mengagul ngo sa repiy. Panger rechokwe ngo resa rol motog.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Rechokwe re wiri pangal mokwe ye weldoh lobowe re sala kangalur yarmat mokwe ye wel ngal mal we yor moniyan uwol mo kofal pabiy kowe.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Iwe resa kangal Jesus bo be chuy mo wol molwe faluyer.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Yodwe Jesus sa chudah yuchul boat we ngo mal we ye moch chuy moniyan mo uwol yesa hafael pechey ngo sa kangalu bo, “Ibe daboh!”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ngo Jesus ye temechal. Ngo ligdi bo ye kangalu bo, “Ho loh lubugtam ho bela kangalur lepal mele Samol sa faor ngalug mo lepal momayel yal hagiyeg ngalug.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Mal we sa chuy sa loh woal pangal haplom we Decapolis le ye kekangalur yarmat lepal molwe Jesus sa faor ngali. Panger rechoka re rongrong meka ngo re lluwdah iyang.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Sa tefael Jesus ngal rel laom we sere. Ye cholop yarmat le resa ttey doh irel.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jairus we semal cho tagiyet mo irel imwel ttey we ye budoh lobowe. Molwe yela wiri chog Jesus ngo sa ppungdiy mo lengchel mokwe pechel
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ngo sa hafael pechey le ye sor bo, “Tarfefel la layi ila sa kkel yal tomay. Fael pechem ngo hobe budoh bo hobe yetedah poam uwol bo be chuy yal tomay bo de mes!”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Iwe ngo Jesus sa dabey. Ye feraketaw yarmat le re dabeloh le resa hapilsedaw ngali.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ye mel semal fefel le sa hafohoy bo sa seg mo ruwow ragel yal machpol.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Sa puw togta irel ngo yete chuy yal tomay. Sa retloh lol salpiy irel paliyel yal tafey bo be chuy yal tomay ngo ye far kekeloh chog.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Yodwe yela rongrong kofal Jesus ngo yesa bulong luwul buwa we ye sala budoh mo lutugurul.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ye luwaley long chog lal depal le ye sor bo, “Ibe yangsi chog mala mengagol ngo be chuy yai tomay.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ye yangsi chog molwe mengagol ngo ye chuy loh tomay we yal. Iy chog ngo sa meyafilong lal depal le sa chuy sew loh tomay we yal.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Yodwe chog ngo Jesus sa meyafiy molwe kamalal le ye buyoy mo uwol. Sa tagul tefael luwul buwa we ngo sa kasiy le ye sor bo, “Itey mele sa yangsi mele mengaguy?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Mokwe re dabeyal resa sor bo, “Ho wiri lepal yarmat le re hadibal ngalug, meda mele hola kasiy le ye yangsug iyang?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Iwe ngo Jesus ye chil kekal fedal bo be gola le iy molwe.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Fefel we ye sala chichiloh molwe sa wel ngali ngo sala budoh le sa rerer irel yal rusmes. Sala hasubugudiy mo imol mokwe pechel Jesus ngo sa kangalu molwe tosal.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesus yesa kangalu bo, “Layi, tugul la yam mele sa hachuya yam tomay. Ho loh luwul hopos bo tomay la yam ila sa chuy.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yodwe Jesus ye sor molwe ngo sa budoh tot yarmat mo irel imw we imwel Jairus resa kangal Jairus bo, “Molwe lom ila sa mes. Ngo tayor pelal le hobe hamachlokku fedaley Sensey la.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesus te itol talengal irel mokwe re sosor ngo hala chog ila ye kangalu Jairus bo, “Ho towe rusmes, bo hobe far chepar.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ngo Jesus sa sor bo tor le be dabey bo hala chog Pedrus mo James mo John we bisil mele rebe dabey.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Rela hola doh molwe imwel Jairus ngo Jesus sa wirir yarmat le resa somawel fedal mo yar rol tetang ngo re nganga fengal.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yela bulong ngo sa kangalur bo, “Meda mele hasa rol somawel fedal iyang? Ngo meda mele ha rol tetang iyang? Yalwich le ila te mes bo yal masor chog.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Yesa chaep yar tapeli Jesus kamemal ngo iy yesa ddaberwey ligtam. Yesa hasi molwe temal mo sil yalwich we mo chowe solmol we re dabeyal resa bulong lal sengil we ye yol yalwich we iyang.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Sa holudah molwe paol ngo sa kangalu bo, “Talitha koum” fael imele ila ye sor bo, “Tarfefel la chemdah!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Yodwe chog ngo sa chemdah ngo sa chaep yal dar fedal. (Sa seg mo ruwow lepal ragel tarfefel le.) Panger rechokwe ngo resa lluwdah.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jesus yesa hatobtob ngalir le tor semal le rebe kangalu molwe ngo sa sor bo, “Ha fang hal tarfefel le bo be mongoy.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.