Romanos 4
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs BKJ
1 Ot wawat agirit Abraham on ot ati tar, on toun aurin on mamaba tanau? On abi bobo igaturai?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 On ato bobo ifofour nan on God itiyamai itnat matanai an yawas totorin itmatar nan on On arimon toun wabin itbogaiai. Baise on men fofonin God matanai toun Wabin itbogaiai on.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 God an dura buk amonai sigayam siyau, “Abraham on God itutumai, ato on an baitutum emon on God ibo iyamai inat an yawas totorin imatar.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Orot bobo ebobo on sebibaiyanai, on an baiyan on men siwar on, baise on aifan baiyan aurin ibobo on eboai.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Baise orot on men an boboai nan iniyamai God matanai an yawas totorin inmatar on, ab on iyafan ebitutum on, on iyafan God ebitutumai ato on an bokomas nana yen on esosouin egugumidar, a on an baitutum emon God eboai ebiyamai onai on enat matanai an yawas totorin emamatar.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 David min atonio dura kaitamom aurin on ikakafun iyau, orot jever senat God matanai asi yawas totorin semamatar on yasisir gagamin bag, men osi asi bobo emon senat asi yawas totorin semamatar on.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Yasisir gagamin bag ato osi sabu bobo komasis sifofour on, God inotbures, osi asi bokomas on God isouen isawar!
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Yasisir gagamin bag orot iyafan an bokomas ifofour on Bada men arimon nana innonosin on!”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 David atonio yasisir aurin ibikakafun min sabu sibiaskibubues wat on ebinoanis? Ambin. Atonio yasisir on sabu men siaskibubues on mat ebinoanis. Yabin wei God an dura buk amonai sigagayam on nan waikakafun wau, “Abraham on God itutumai, ato yabin on an baitutumai on God ibo iyamai inat matanai an yawas totorin imatar.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Atonio bobo on meyan inmatar? Atonio bobo min ainau o gibui imatar weie Abraham siaskibubuai? Ainau, men gibui.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 On gibunai weie siaskibubuai, ato on an askibubu on asir ayun wat inidura bag on, yabin Abraham an baitutum emon on God ibo iyamai inat matanai an yawas totorin imatar weie siaskibubuai. On mes ayuai on Abraham on osi tamas, osi iyabon engon tutufin God sebitutumai on a On iboes sinat On matanai asi yawas totorin simatar, basit osi men siaskibubues min on.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Mat Abraham on ato osi sabu iyabon sibiaskibubues on osi tamas, osi men ato sibiaskibubues wat auris on, baise osi on baitutum an yawas kaitamomai nan simama mamaba tamat Abraham ainau imama ba weie gibui siaskibubuai.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 God on Abraham a an dam warar auris iyaumatan ato tafanam on engon arimon osi ininoanis. Atonio aumatan on siyamai, men ato Abraham Baifafaro aurin ifonabo on, baise On itutum ato God ibo iyamai inat an yawas totorin imatar.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Ato God aifan i’yaumatan on ato osi sabu iyabon Baifafaro dura aurin sinbifonabo inbibites on, orot jever asi baitutum on yabin ambin a God an aumatan on yabin wagan wat.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Baifafaro dura on God an yatatab ibo enat; baise baifafaro dura ambin on, men arimon baifafaro dura tatastob on.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Aumatan on baitutum tefanai nan etatawar, onai aumatan on God an siwar an baiyan ambin on Abraham an dam warar engon auris ites—ato men osi sabu iyabon Baifafaro dura aurin sibifonabo wat auris on, baise osi sabu iyabon Abraham ifofour ba on nanaba situtum on mes, osi mat ites. Yabin ayuai on Abraham on ot engon tutufin tamat;
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 God an dura buk amonai sigayam siyau, “Yau afourim unat sabu engon tutufin tamas unmatar.” On mes aumatan on obin God matanai, ato Abraham min God itutumai—God On sabu rabob emon ebobaimisires seyayawas a bobo ainau men simatar si’yen, on an dura wawaninai iyau bobo simatar.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abraham on itutum a baitutumai imomousin bobo obin itmatar mes on men imatar, baise on nana ibitutum on mes on inat sabu engon tutufin tamas imatar.“ God an dura buk amonai sigayam siyau, “Om am sabu dam warar on arimon inison kwakwan.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 On an kwanda on kafakakai mom orot nim itboai; baise on an baitutum God aurin on nana i’yen ato toun usin aurin inonosin on usin orot iyein nono, o on yabinai on mes Sarah on men fofonin fifirig ititu on.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Abraham an baitutum on men ifeu on, a God an aumatan aurin on men fetag inonotai on; on an baitutum emon on faiwar ibonuai ato on God ifain iduduranai.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Abraham toun aurin iyau idura bagai God on fofonin arimon aifan aurin i’yaumatanai on aurin inafour.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 On fasinai Abraham an baitutum emon, “God ibo iyamai an yawas totorin imatar.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Atonio dura, “On ibo iyamai an yawas totorin imatar” on men Abraham aurin wat sigayam on.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Atonio osi dura on ot mat aurit sigayam, ot iyabon sinboet tannanat ati yawas totorin tanmamatar aurin on, ot iyabon God tabitutumai on, God On Iesu Keriso ati Bada rabob emon ibobaimisirai on.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 God on Iesu ibo sabu imasi iyagai sitirabobai mes, yabin ot ati bokomas fasin emon on; ato God ibobaimisirai men iyawas ato On iboet tanat God matanai ati yawas totorin tatmatar mes.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.