Gênesis 29

God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jacob nana ibib inai ato inat sabu au wera matan tafanamai nan simama on auris igat.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 On matan i yeit on dogu sareu it, ato sheep kuayo matas engon ton on nan siki bubuai si yen. Osi sheep min on dogu sareu emon sareu sitotoman, ato agim gagamin on dogu sareu awan siyayafotai.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 On an rai sheep engon si nat sibi kaita weie sheep kaifarotis dogu awan emon agim sirurukou i gat ato sareu sibites sitotoman isasawar weie agim sirurukou irur men an efanai.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Jacob sheep kaifarotis itetemis iyau, “Yau tuturau, omi on men emon?” Osi siyafotai siyau, “Wei on Haran yangan.”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 On itetemis iyau, “Omi Nahor wawan Laban min wosagobai i?” Osi siyafotai siyau, “Aee, wei wasagobai.”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Jacob on itetemis iyau, “On min basit emama i?” Osi siyafotai siyau, “On basit emama, ato eit, on natun jeverei Rachel on ato an sheep mat sibib se nat.”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Jacob iyau, “Ari on aiyet ato wera men ibo on sheep un boes unar asi goai, om sareu eites setoman ato eboes ematabir men wayo sinam.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Osi siyafotai siyau, “Wei men fofonin nanaba wani yamai, ainau on sheep engon sinat nin sini kaita weie dogu awan emon agim wan rukou inan ato sheep sareu wanites sin toman.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Jacob on nana sheep kaifarotis auris ibi kakafun ato Rachel taman Laban an sheep mat sinat.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 On an werai Jacob on Rachel a abun Laban an sheep mat ites on, on totor inai dogu sareu awan agim irukou ato sheep sareu ites sitoman.Jacob dogu sareu awanai agim irukou ato Rachael taman an sheep sareu sit toman mes.|alt="Jacob lifting stone of well for Rachael" src="CO00687B.TIF" size="col" ref="Ann Bokwakwarin 29:10"
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Namon Jacob on Rachel ibo yayanin ato aumiet itou.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 On iyawur iyau, “Yau on om tamam an tara, Rebecca natun orot.”
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 On an werai Laban abun Jacob duran itatam, on iyayai inat inefotai, irous iboyayanin ato ibo inat goa amonai sirui. Jacob bobo aifan simamatar on engon abun Laban aurin idudur.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Laban iyau, “Ai, dura bag, om on yau biou au tara turin.” Ato Jacob nan roke kaitamom ima.
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Om men yau au dam warar on mes bobo asir unabo on. Om ekasoneu am baiyan biyam egogoi unboai?”
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Laban nanatun jeverig ruam; ainau jeverei on wabin Leah, ato giya jeverei wabin on Rachel.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Leah on matan obis, ato baise Rachel on mamarag.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Jacob on Rachel inuaboai kwakwan, on mes iyau, “Yau arimon kwanda nimtereban ruam aurim anabo ato an garamin on natum giya jeverei Rachel on uniteu ani awan.”
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Laban iyafotai iyau, “Iyobin bag, yau om anitem uni awan ato men orot tani abi nonotai on, on mes nana bisiwui ema.”
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Jacob on kwanda nimtereban ruam bobo iboen onai Rachel it boai. Ato Jacob ibobo an nanianai on sitau on ra ton o bat nanaba iboen bait, yabin on Rachel inuaboai kwakwan on mes.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Namon Jacob on Laban iyawur iyau, “Wera ato abobo on ai sawarai nono, om natum jeverei eiteu ani awan.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 On mes Laban tabin an forag ibotitiwag ato sabu engon ibebegis sinat.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Baise on fom Laban on rouser Leah on ibo inai Jacob itai rus siyen.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 Laban an agir jeverei Zilpah on natun Leah itai an bobo jeverei mes.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Ra itom fomenei weie Jacob it isagob on Leah ato Laban iyawur iyau, “Om aibo mes on nanaba aurim ufour? Yau Rachel aurin on aboen ato aibo mes uisigoweu?”
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laban iyau, “Wei nin ai kik on men nanaba yen gigiawan ainau setatabin weie ainauan on gibui.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Om emousin atonio tabin forag tafaror kaitamom on insawar weie giya jeverei Rachel ba wanitem, on an garamin on kwanda nimtereban ruam ba auriu unabo.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Jacob ibasit ato tabin an forag yasisir tafaror kaitamom isawar gibunai Laban natun jeverei Rachel ba itai awan mes.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Laban an agir jeverei Bilhah on natun jeverei Rachel itai on an bobo jeverei mes.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jacob on Rachel ba rus siyen a on inuaboai kwakwan bag men Leah ba. Namon Laban aurin kwanda nimtereban ruam ba iboen.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 On an werai BADA it on Jacob an nuabo Leah aurin on kafakakai wat ato Rachel on ibi nuaboai kwakwan, on mes iyamai Leah on fofonin fifirig initu, baise Rachel on fifirig ambin.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Leah inafot ato natun orot irat. On iyau, “BADA au yababan it ato ari weie yau awau arimon ini nuaboiu.” On mes iwabai Reuben.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 On inafot men ato natun orot tani ba irat. On iyau, “BADA natu orot iteu men, yabin On itatam Jacob on yau men ebi nuaboiu.” On mes iwabai Simeon.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 On min on inafot men ato natun orot tani ba irat. On iyau, “Ari weie awau arimon yau bisiwui wat, yabin nanatun orot ton aitu.” On mes i wabai Levi.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Namon Leah inafot men ato natun orot tani ba irat. On iyau, “Ari weie yau BADA ani fain ani duduranai.” On mes iwabai Judah. Namon on fifirig baitu ibotan.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.