Gênesis 29
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs ARIB
1 Jacob nana ibib inai ato inat sabu au wera matan tafanamai nan simama on auris igat.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 On matan i yeit on dogu sareu it, ato sheep kuayo matas engon ton on nan siki bubuai si yen. Osi sheep min on dogu sareu emon sareu sitotoman, ato agim gagamin on dogu sareu awan siyayafotai.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 On an rai sheep engon si nat sibi kaita weie sheep kaifarotis dogu awan emon agim sirurukou i gat ato sareu sibites sitotoman isasawar weie agim sirurukou irur men an efanai.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Jacob sheep kaifarotis itetemis iyau, “Yau tuturau, omi on men emon?” Osi siyafotai siyau, “Wei on Haran yangan.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 On itetemis iyau, “Omi Nahor wawan Laban min wosagobai i?” Osi siyafotai siyau, “Aee, wei wasagobai.”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Jacob on itetemis iyau, “On min basit emama i?” Osi siyafotai siyau, “On basit emama, ato eit, on natun jeverei Rachel on ato an sheep mat sibib se nat.”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Jacob iyau, “Ari on aiyet ato wera men ibo on sheep un boes unar asi goai, om sareu eites setoman ato eboes ematabir men wayo sinam.”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Osi siyafotai siyau, “Wei men fofonin nanaba wani yamai, ainau on sheep engon sinat nin sini kaita weie dogu awan emon agim wan rukou inan ato sheep sareu wanites sin toman.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Jacob on nana sheep kaifarotis auris ibi kakafun ato Rachel taman Laban an sheep mat sinat.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 On an werai Jacob on Rachel a abun Laban an sheep mat ites on, on totor inai dogu sareu awan agim irukou ato sheep sareu ites sitoman.Jacob dogu sareu awanai agim irukou ato Rachael taman an sheep sareu sit toman mes.|alt="Jacob lifting stone of well for Rachael" src="CO00687B.TIF" size="col" ref="Ann Bokwakwarin 29:10"
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Namon Jacob on Rachel ibo yayanin ato aumiet itou.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 On iyawur iyau, “Yau on om tamam an tara, Rebecca natun orot.”
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 On an werai Laban abun Jacob duran itatam, on iyayai inat inefotai, irous iboyayanin ato ibo inat goa amonai sirui. Jacob bobo aifan simamatar on engon abun Laban aurin idudur.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Laban iyau, “Ai, dura bag, om on yau biou au tara turin.” Ato Jacob nan roke kaitamom ima.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Laban imisir Jacob iyawur iyau, “Om men yau au dam warar on mes bobo asir unabo on. Om ekasoneu am baiyan biyam egogoi unboai?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Laban nanatun jeverig ruam; ainau jeverei on wabin Leah, ato giya jeverei wabin on Rachel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Leah on matan obis, ato baise Rachel on mamarag.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jacob on Rachel inuaboai kwakwan, on mes iyau, “Yau arimon kwanda nimtereban ruam aurim anabo ato an garamin on natum giya jeverei Rachel on uniteu ani awan.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Laban iyafotai iyau, “Iyobin bag, yau om anitem uni awan ato men orot tani abi nonotai on, on mes nana bisiwui ema.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Jacob on kwanda nimtereban ruam bobo iboen onai Rachel it boai. Ato Jacob ibobo an nanianai on sitau on ra ton o bat nanaba iboen bait, yabin on Rachel inuaboai kwakwan on mes.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Namon Jacob on Laban iyawur iyau, “Wera ato abobo on ai sawarai nono, om natum jeverei eiteu ani awan.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 On mes Laban tabin an forag ibotitiwag ato sabu engon ibebegis sinat.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Baise on fom Laban on rouser Leah on ibo inai Jacob itai rus siyen.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Laban an agir jeverei Zilpah on natun Leah itai an bobo jeverei mes.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Ra itom fomenei weie Jacob it isagob on Leah ato Laban iyawur iyau, “Om aibo mes on nanaba aurim ufour? Yau Rachel aurin on aboen ato aibo mes uisigoweu?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Laban iyau, “Wei nin ai kik on men nanaba yen gigiawan ainau setatabin weie ainauan on gibui.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Om emousin atonio tabin forag tafaror kaitamom on insawar weie giya jeverei Rachel ba wanitem, on an garamin on kwanda nimtereban ruam ba auriu unabo.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Jacob ibasit ato tabin an forag yasisir tafaror kaitamom isawar gibunai Laban natun jeverei Rachel ba itai awan mes.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Laban an agir jeverei Bilhah on natun jeverei Rachel itai on an bobo jeverei mes.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Jacob on Rachel ba rus siyen a on inuaboai kwakwan bag men Leah ba. Namon Laban aurin kwanda nimtereban ruam ba iboen.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 On an werai BADA it on Jacob an nuabo Leah aurin on kafakakai wat ato Rachel on ibi nuaboai kwakwan, on mes iyamai Leah on fofonin fifirig initu, baise Rachel on fifirig ambin.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Leah inafot ato natun orot irat. On iyau, “BADA au yababan it ato ari weie yau awau arimon ini nuaboiu.” On mes iwabai Reuben.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 On inafot men ato natun orot tani ba irat. On iyau, “BADA natu orot iteu men, yabin On itatam Jacob on yau men ebi nuaboiu.” On mes iwabai Simeon.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 On min on inafot men ato natun orot tani ba irat. On iyau, “Ari weie awau arimon yau bisiwui wat, yabin nanatun orot ton aitu.” On mes i wabai Levi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Namon Leah inafot men ato natun orot tani ba irat. On iyau, “Ari weie yau BADA ani fain ani duduranai.” On mes iwabai Judah. Namon on fifirig baitu ibotan.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.