Gênesis 24
God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs NTLH
1 Abraham ari on iorokwar isawar. Ato on bobo aifan engon tutufin ifofour on BADA imomoginai.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 Ra kaitamom, Abaraham an bobo orot atamanin on goa amonai sawar engon tutufin ikakaifaren on aurin iyau, “Om imam sasanawui eiwan ato unau matan.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 Yau agogoi Om safam a tafanam an BADA God Wabinai uni faro on, om men arimon nin Canaan sabu sanasi yau natu orot awan un rubinai mes.
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Om totor un matabir unan tafanam menan yau au rat barenai nan ato yau au dam warar amosi emon, yau natu orot Isaac awan jeverei un boai.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Baise bobo orot itetemai iyau, “Ato jeverei in tinan men an boai an nanat mes on mamaba? Enonosin arimon fofonin natum orot an boai an matabir men om am tafanamai?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Abraham iyafotai iyau, “Ambin! Om natu men un boai un matabir au tafanamai mes.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 BADA, safam an God on tamau an goa a yau au rat baren tafanam emon iboeu agat ato ifaro on arimon atonio motob on wawau agiriu inites. On an anea arimon ini yafarai onai ini netewarim unan natu orot awan un boai ato un matabir.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Ato jeverei in tinan men in gogoi rum won nanat mes on, yau au baifaro emon irufanim. Baise bobo kaitamom wat on, yau natu on men un boai un matabir unan men yau au tafanamai.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 On mes bobo orot iman an bada Abraham sasananai iwanen ato ifaro mamaba Abraham i yawur on itafour mes.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Namon bobo orot an bada Abraham an camel engon auyotoat iboen a siwar obis fani iboen ato inai Abraham tain Nahor an mafam gagamin aurin Mesopotamia tafanamai nan.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 On an werai on inai dogu sareu mafam gagamin kounai igat mom on camel iyames sindas sirouen. On min irabirabi, on an werai jever sigat sareu sitasu mes.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Namon bobo orot ibayoi ifefeyan iyau, “O BADA, yau au bada Abraham an God, ari ra eibaisiu au bobo innat obin in matar ato am moa obin uniyamai au bada Abraham aurin.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Eit! Yau atonio dogu sareu bisinai atatawar, ato mafam gagamin an jeverig on se gat sareu sinasu.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Yau arimon jeverei tani anawur, ‘Karun, am kibub eyirai esur ato sareu eiteu atoman.’ Ato on jeverei am bobo orot Isaac aurin un rurubinai mes on, arimon auriu inau, ‘Basit, au bada, etoman.’ Namon on in botein inau, ‘Yau arimon am camel mat asi sareu an boai sin toman. On bobo nanaba in mamatar on yau arimon an sagob Om am moa obin on au bada Abraham aurin ufour.’
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Bobo orot on nana ibabayoi ato jeverei boboun wabin Rebecca on abaranai sareu kibub iyabar mat inat igat. On min Abraham tain Nahor awan Milcah rus natus Bethuel, on natun jeverei.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 On jeverei on mamarag ato matafin, men orot tani rus siyen on. On isur inai dogu sareuai nan kibub sareu ibonuai ato imatabir men inat.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Bobo orot iyayai inai inefotai ato iyawur iyau, “Karun, fofonin am kibub emon sareu utiteu at toman i.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Jeverei iyafotai iyau, “Au kavian, basit sareu un toman” on ra kaita kibub abaran emon iyeirai isur imanai ibotan ato itai itoman.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Rebecca sareu itai itoman isawar gibunai ato iyau, “Yau anan sareu an boai annat am camel mat auris ato anites sin toman inan ini fofonis.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 On ra kaita an kibub sareu bobaitu asi didiwagai irir isawar ato iyayai inai dogu sareuai nan sareu turin ba isun ibo inat auris, on bobo nanaba ifour i nan i nat sareu ibi kayam mom asir camel engon sareu sitoman ifofonis.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ato orot on dura ambin asi matanai wat ibi mateteai it sagob mamaba BADA on an bobo iyamai inat obin emamatar ai ambin.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 On an werai jeverei camel sareu ites sitoman isawar weie, orot agim gold aburus an urakof an baiyan gagamin ibo ato aburunai iyein a agim gold kwasi tayabaris ruam on asunai iganen.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Namon on itetemai iyau, “Om ekasoneu, om tamam on iyafan a an goai efan fofonin yau au orot mat ari fom wat nan waten?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 On iyafotai iyau, “Yau tamau on Bethuel a wa wau orot jever on Nahor a Milcah.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Wei ai goai on wayo ison kwakwan sen fofonin camel bayu sinam a ai goa amonai on eb efan yen fofonin omi mat wonen.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Namon orot sindan irou ato BADA ikwafirai.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 On iyau, “Yau BADA ani fain, yau au bada Abraham an God, on an kaber a faskikinai an aumatan au bada aurin ibokikin. Ato yau on BADA ibototoriu totor wat anat au bada Abraham an dam warar auris agat.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Jeverei iyayai inai ayon an goai ato bobo engon tutufin simamatar auris on idudur.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 ato iyawur iyau, “Om enat rut tanan au go. Om orot on BADA imomoginem. Aibo mes nin kounai etatawar? Yau au goai on efan abo titiwag yen om aurim a am camel mat auris.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 On mes Abraham an bobo orot on Laban rus sinai au go. Ato Laban an bobo orot on camel tefasi emon sawar siyeiren ato asi bayu siboen sinat sites siyam. Namon sareu sibo sinat Abraham an bobo orot a on an orot mat ass sit souen mes.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Namon bayu nanai siyein, baise on iyau, “Yau men gariwat bayu anam mes, ab ainau on dura an kasonem unsagob yau aibo mes anat nin.” Laban iyau, “Basit, ekasonei.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 On mes bobo orot on ibosuruf dura ikakafun iyau, “Yau on Abraham an bobo orot.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 BADA on yau au bada Abraham gagaminai bag imomoginai ato sawarotin imatar. On bobaitu engon; sheep, goat, cow, agim silver, agim gold a orot jever agirotis on engon itai.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Yau au bada awan Sarah on ijenekwar an werai fifi orot ituai, ato yau au bada an buder engon natun itai.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Yau au bada iyameu ai faro on an dura ati fonaboai mes. On iyawureu iyau, ‘Om men Canaan tafanam emon jeverei un rubin yau natu awan mes.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Baise om unan tamau an sabu, an dam warar amosi natu awan nan unrubin.
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Ato yau au bada aitetemai au, ‘Ato jeverei men in gogoi yau rui wan nanat on arimon mamaba?
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 On iyafoteu iyau, ‘BADA ato ra fufur abi fonaboai On arimon an anea ini yafarai om rum wonan bainonot aifan on iniyamai weinem. Om arimon tou au sabu emon natu awan unboai, yau tamau an dam warar emon.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Eta on kaitamom wat. Om unan yau au dam warar auris ato osi men sini basitem jeverei unboai unnanat on arimon om baifaro emon on in rufanim.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Yau ari rabirabi anat dogu sareuai nan ato abayoi, ‘Yau au bada Abraham an BADA God, karun, eibaisiu au bobo innat obin inmatar.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Yau atonio dogu sareuai. On an werai jeverei boboun sareu boin mes in gagat on, yau arimon ani fefeyanai an kibub emon sareu initeu an toman.
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Ato on jeverei inbi basit sareu initeu an totoman a toun in gogoi camel asi sareu inboai inites sin totoman on, yau asagob jeverei min on urubinai au bada natu awan mes.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Yau nana ababayoi ato Rebecca abaranai kibub auman inat ato isur dogu sareuai sareu itsun mes. Yau awur au, ‘Karun, sareu eiteu an toman.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 On ra kaita an kibub abaran emon iyeirai isur ato iyau, ‘Etoman a mat am camel sareu anites sin toman.’ On mes yau sareu atoman ato on camel ba asi sareu ites sitoman.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Yau aitetemai au, ‘Om iyafan natun jeverei?’ Ato on iyafoteu iyau, ‘Yau on Bethuel natun jeverei, Bethuel on Nahor a Milcah rus natus.’ Namon yau urakof aburunai ayein a asunai kwasi ai ganen.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Namon yau sindau arou ato BADA akwafirai. Yau BADA anifain, yau bada Abraham an God. On ibo totoriu totor wat anat yau au bada an dam warar auris ato jeverei agaturai on natun awan mes.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Basit omi ari won gogoi ami moa obin a dura bagai wat au bada Abraham aurin wonbi yamai on basit rerebai won kasoneu. O omi men won gogoi mes on eb rerebai won kasoneu ato yau an sagob au bainonot ani yamai.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Namon Laban a Bethuel rus siyafotai siyau, “Atonio bobo on BADA emon, on mes wei men eta tani yen aifan wanau on.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Rebecca on atonio, om ebo ato enai am bada Abraham natun orot awan mes inmatar, mamaba BADA Toun i yau nanaba.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 On an rai Abraham an bobo orot atonio dura itatam on, on sindan irou ikwafir isur magin motob iruyein ato BADA ikwafirai.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Namon bobo orot on monag sawar agim silver a agim goldai sibi yamen on a beber iyateten ato iboen Rebecca itai. Mat on siwar baiyas gagamis bag on robun a ayon ites.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Namon Abraham an bobo orot an orot mat si nat on bayu siyam sitom ato fom nan mat siyen. Osi fomenei simisir ato Abraham an bobo orot on iyau, “Yau agogoi an matabir men anan au bada aurin.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Baise Rebecca robun orot a ayon rus siyafotai siyau, “Jeverei on eikirir tafaror kaitamom o ra auyotoat nanaba mat wanama weie on gibui inan.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Baise Abraham an bobo orot on iyawures iyau, “Men won botaniu mes. BADA on ibaisiu au bib iyamai inat obin imatar; on mes woni yafareu anan au bada Abraham aurin.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Osi siyafotai siyau, “Basit ot jeverei tayor enat ato tai tetemai tait.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 On mes osi Rebecca siyor inat ato sitetemai siyau, “Om egogoi atonio orot rum wonan i?” On iyafotes iyau, “Eee! yau rui anan.”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 On mes osi Rebecca a an fio kaifar jever on sikirires ato Abraham an bobo orot a on an orot fani mat sinai.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Ato osi atonio dura ai on Rebecca simomoginai ato siyawur siyau:
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Namon Rebecca a an bobo jeverei rus sibotitiwag ato asi camel tefasi sigai simair. Abraham an bobo orot Rebecca ibo ato tafanam sikirir sinai.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Isaac on Dogu Sareu BADA Yayawasin Yau Eiteu On An Dogu Sareu emon inat Canaan tafanam turinai nan imama.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Rabirabi tani Isaac igat inai masauai ibibib ato matan ireben inai on camel si nat on ites.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 On an werai Rebecca iyeit Isaac it on an camel emon isur
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 ato Abraham an bobo orot itetemai iyau, “Orot ato masau ai ibib aurit e nat on iyafan?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Namon bobo orot ato bobo engon tutufin ifofour on Isaac ikasonai.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Isaac on Rebecca ibo sinai ayon Sarah an guwi ai sirui ato nan iawan sima. Isaac on Rebecca inuaboai ato on emon kubainunub ibo, on an rai ayon irabob gibunai.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.