Gênesis 24

God An Dura Bobaibasit Boboun (UBR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Abraham ari on iorokwar isawar. Ato on bobo aifan engon tutufin ifofour on BADA imomoginai.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 Ra kaitamom, Abaraham an bobo orot atamanin on goa amonai sawar engon tutufin ikakaifaren on aurin iyau, “Om imam sasanawui eiwan ato unau matan.
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 Yau agogoi Om safam a tafanam an BADA God Wabinai uni faro on, om men arimon nin Canaan sabu sanasi yau natu orot awan un rubinai mes.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 Om totor un matabir unan tafanam menan yau au rat barenai nan ato yau au dam warar amosi emon, yau natu orot Isaac awan jeverei un boai.”
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Baise bobo orot itetemai iyau, “Ato jeverei in tinan men an boai an nanat mes on mamaba? Enonosin arimon fofonin natum orot an boai an matabir men om am tafanamai?”
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Abraham iyafotai iyau, “Ambin! Om natu men un boai un matabir au tafanamai mes.
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 BADA, safam an God on tamau an goa a yau au rat baren tafanam emon iboeu agat ato ifaro on arimon atonio motob on wawau agiriu inites. On an anea arimon ini yafarai onai ini netewarim unan natu orot awan un boai ato un matabir.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 Ato jeverei in tinan men in gogoi rum won nanat mes on, yau au baifaro emon irufanim. Baise bobo kaitamom wat on, yau natu on men un boai un matabir unan men yau au tafanamai.”
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 On mes bobo orot iman an bada Abraham sasananai iwanen ato ifaro mamaba Abraham i yawur on itafour mes.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Namon bobo orot an bada Abraham an camel engon auyotoat iboen a siwar obis fani iboen ato inai Abraham tain Nahor an mafam gagamin aurin Mesopotamia tafanamai nan.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 On an werai on inai dogu sareu mafam gagamin kounai igat mom on camel iyames sindas sirouen. On min irabirabi, on an werai jever sigat sareu sitasu mes.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Namon bobo orot ibayoi ifefeyan iyau, “O BADA, yau au bada Abraham an God, ari ra eibaisiu au bobo innat obin in matar ato am moa obin uniyamai au bada Abraham aurin.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Eit! Yau atonio dogu sareu bisinai atatawar, ato mafam gagamin an jeverig on se gat sareu sinasu.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Yau arimon jeverei tani anawur, ‘Karun, am kibub eyirai esur ato sareu eiteu atoman.’ Ato on jeverei am bobo orot Isaac aurin un rurubinai mes on, arimon auriu inau, ‘Basit, au bada, etoman.’ Namon on in botein inau, ‘Yau arimon am camel mat asi sareu an boai sin toman. On bobo nanaba in mamatar on yau arimon an sagob Om am moa obin on au bada Abraham aurin ufour.’
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 Bobo orot on nana ibabayoi ato jeverei boboun wabin Rebecca on abaranai sareu kibub iyabar mat inat igat. On min Abraham tain Nahor awan Milcah rus natus Bethuel, on natun jeverei.
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 On jeverei on mamarag ato matafin, men orot tani rus siyen on. On isur inai dogu sareuai nan kibub sareu ibonuai ato imatabir men inat.
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Bobo orot iyayai inai inefotai ato iyawur iyau, “Karun, fofonin am kibub emon sareu utiteu at toman i.”
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 Jeverei iyafotai iyau, “Au kavian, basit sareu un toman” on ra kaita kibub abaran emon iyeirai isur imanai ibotan ato itai itoman.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Rebecca sareu itai itoman isawar gibunai ato iyau, “Yau anan sareu an boai annat am camel mat auris ato anites sin toman inan ini fofonis.”
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 On ra kaita an kibub sareu bobaitu asi didiwagai irir isawar ato iyayai inai dogu sareuai nan sareu turin ba isun ibo inat auris, on bobo nanaba ifour i nan i nat sareu ibi kayam mom asir camel engon sareu sitoman ifofonis.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Ato orot on dura ambin asi matanai wat ibi mateteai it sagob mamaba BADA on an bobo iyamai inat obin emamatar ai ambin.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 On an werai jeverei camel sareu ites sitoman isawar weie, orot agim gold aburus an urakof an baiyan gagamin ibo ato aburunai iyein a agim gold kwasi tayabaris ruam on asunai iganen.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Namon on itetemai iyau, “Om ekasoneu, om tamam on iyafan a an goai efan fofonin yau au orot mat ari fom wat nan waten?”
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 On iyafotai iyau, “Yau tamau on Bethuel a wa wau orot jever on Nahor a Milcah.
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Wei ai goai on wayo ison kwakwan sen fofonin camel bayu sinam a ai goa amonai on eb efan yen fofonin omi mat wonen.”
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Namon orot sindan irou ato BADA ikwafirai.
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 On iyau, “Yau BADA ani fain, yau au bada Abraham an God, on an kaber a faskikinai an aumatan au bada aurin ibokikin. Ato yau on BADA ibototoriu totor wat anat au bada Abraham an dam warar auris agat.”
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Jeverei iyayai inai ayon an goai ato bobo engon tutufin simamatar auris on idudur.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 ato iyawur iyau, “Om enat rut tanan au go. Om orot on BADA imomoginem. Aibo mes nin kounai etatawar? Yau au goai on efan abo titiwag yen om aurim a am camel mat auris.”
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 On mes Abraham an bobo orot on Laban rus sinai au go. Ato Laban an bobo orot on camel tefasi emon sawar siyeiren ato asi bayu siboen sinat sites siyam. Namon sareu sibo sinat Abraham an bobo orot a on an orot mat ass sit souen mes.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Namon bayu nanai siyein, baise on iyau, “Yau men gariwat bayu anam mes, ab ainau on dura an kasonem unsagob yau aibo mes anat nin.” Laban iyau, “Basit, ekasonei.”
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 On mes bobo orot on ibosuruf dura ikakafun iyau, “Yau on Abraham an bobo orot.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 BADA on yau au bada Abraham gagaminai bag imomoginai ato sawarotin imatar. On bobaitu engon; sheep, goat, cow, agim silver, agim gold a orot jever agirotis on engon itai.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Yau au bada awan Sarah on ijenekwar an werai fifi orot ituai, ato yau au bada an buder engon natun itai.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Yau au bada iyameu ai faro on an dura ati fonaboai mes. On iyawureu iyau, ‘Om men Canaan tafanam emon jeverei un rubin yau natu awan mes.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Baise om unan tamau an sabu, an dam warar amosi natu awan nan unrubin.
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 Ato yau au bada aitetemai au, ‘Ato jeverei men in gogoi yau rui wan nanat on arimon mamaba?
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 On iyafoteu iyau, ‘BADA ato ra fufur abi fonaboai On arimon an anea ini yafarai om rum wonan bainonot aifan on iniyamai weinem. Om arimon tou au sabu emon natu awan unboai, yau tamau an dam warar emon.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Eta on kaitamom wat. Om unan yau au dam warar auris ato osi men sini basitem jeverei unboai unnanat on arimon om baifaro emon on in rufanim.
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 Yau ari rabirabi anat dogu sareuai nan ato abayoi, ‘Yau au bada Abraham an BADA God, karun, eibaisiu au bobo innat obin inmatar.
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Yau atonio dogu sareuai. On an werai jeverei boboun sareu boin mes in gagat on, yau arimon ani fefeyanai an kibub emon sareu initeu an toman.
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Ato on jeverei inbi basit sareu initeu an totoman a toun in gogoi camel asi sareu inboai inites sin totoman on, yau asagob jeverei min on urubinai au bada natu awan mes.’
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Yau nana ababayoi ato Rebecca abaranai kibub auman inat ato isur dogu sareuai sareu itsun mes. Yau awur au, ‘Karun, sareu eiteu an toman.’
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 On ra kaita an kibub abaran emon iyeirai isur ato iyau, ‘Etoman a mat am camel sareu anites sin toman.’ On mes yau sareu atoman ato on camel ba asi sareu ites sitoman.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Yau aitetemai au, ‘Om iyafan natun jeverei?’ Ato on iyafoteu iyau, ‘Yau on Bethuel natun jeverei, Bethuel on Nahor a Milcah rus natus.’ Namon yau urakof aburunai ayein a asunai kwasi ai ganen.
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Namon yau sindau arou ato BADA akwafirai. Yau BADA anifain, yau bada Abraham an God. On ibo totoriu totor wat anat yau au bada an dam warar auris ato jeverei agaturai on natun awan mes.
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Basit omi ari won gogoi ami moa obin a dura bagai wat au bada Abraham aurin wonbi yamai on basit rerebai won kasoneu. O omi men won gogoi mes on eb rerebai won kasoneu ato yau an sagob au bainonot ani yamai.”
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Namon Laban a Bethuel rus siyafotai siyau, “Atonio bobo on BADA emon, on mes wei men eta tani yen aifan wanau on.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Rebecca on atonio, om ebo ato enai am bada Abraham natun orot awan mes inmatar, mamaba BADA Toun i yau nanaba.”
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 On an rai Abraham an bobo orot atonio dura itatam on, on sindan irou ikwafir isur magin motob iruyein ato BADA ikwafirai.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Namon bobo orot on monag sawar agim silver a agim goldai sibi yamen on a beber iyateten ato iboen Rebecca itai. Mat on siwar baiyas gagamis bag on robun a ayon ites.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Namon Abraham an bobo orot an orot mat si nat on bayu siyam sitom ato fom nan mat siyen. Osi fomenei simisir ato Abraham an bobo orot on iyau, “Yau agogoi an matabir men anan au bada aurin.”
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Baise Rebecca robun orot a ayon rus siyafotai siyau, “Jeverei on eikirir tafaror kaitamom o ra auyotoat nanaba mat wanama weie on gibui inan.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Baise Abraham an bobo orot on iyawures iyau, “Men won botaniu mes. BADA on ibaisiu au bib iyamai inat obin imatar; on mes woni yafareu anan au bada Abraham aurin.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Osi siyafotai siyau, “Basit ot jeverei tayor enat ato tai tetemai tait.”
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 On mes osi Rebecca siyor inat ato sitetemai siyau, “Om egogoi atonio orot rum wonan i?” On iyafotes iyau, “Eee! yau rui anan.”
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 On mes osi Rebecca a an fio kaifar jever on sikirires ato Abraham an bobo orot a on an orot fani mat sinai.
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 Ato osi atonio dura ai on Rebecca simomoginai ato siyawur siyau:
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Namon Rebecca a an bobo jeverei rus sibotitiwag ato asi camel tefasi sigai simair. Abraham an bobo orot Rebecca ibo ato tafanam sikirir sinai.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Isaac on Dogu Sareu BADA Yayawasin Yau Eiteu On An Dogu Sareu emon inat Canaan tafanam turinai nan imama.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 Rabirabi tani Isaac igat inai masauai ibibib ato matan ireben inai on camel si nat on ites.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 On an werai Rebecca iyeit Isaac it on an camel emon isur
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 ato Abraham an bobo orot itetemai iyau, “Orot ato masau ai ibib aurit e nat on iyafan?”
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Namon bobo orot ato bobo engon tutufin ifofour on Isaac ikasonai.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Isaac on Rebecca ibo sinai ayon Sarah an guwi ai sirui ato nan iawan sima. Isaac on Rebecca inuaboai ato on emon kubainunub ibo, on an rai ayon irabob gibunai.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.