Atos 7

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ti banquilal palee jech lic sjacꞌbe ti Estebane: ―¿Mi jech scotol taje? ―xi.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ti Estebane jech laj stacꞌ: ―Jtot meꞌoxuc, Jchiꞌiltac, aꞌyibeicun avaꞌiic lec ti cꞌusi ta xcalboxuque. Ti Chꞌul Dios cuꞌuntique laj yacꞌ sba iluc ta stojol ti jmolmucꞌtotic Abrahame ti cꞌalal nacal to ox ta Mesopotamia banomile, cꞌalal muꞌyuc to ox ta xbat nacluc ta Harane.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Jech laj yal ti Diose: “Ictao comel ti avosile, scotol ti avutsꞌ avalaltaque. Batan ta banomil ti bu ta xcacꞌbot avile”, xꞌutat.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Jech o xal ti Abrahame ilocꞌ batel ti jech nacal to ox ta Caldea banomile. Ibat nacluc ta Harán. Tey icham ti stote. Tsꞌacal to un, ti Abrahame icꞌat talel yuꞌun ti Diose liꞌ ta jlumaltic ti liꞌ nacalotic avi tanae.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Pero mi jaꞌuc jun ta yav acꞌanil laj sta ti srexto osil ti iꞌacꞌbat ti Abraham yuꞌun ti Diose. Pero iꞌalbat yuꞌun ti Diose ti cꞌalal ta xcham ti Abrahame, jaꞌ ta xꞌacꞌbat yichꞌic ti snichꞌnabtaque manchuc mi muꞌyuc to ti snichꞌnabe.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Jaꞌ jech xtoc ti Abrahame iꞌalbat yuꞌun ti Diose ti coꞌol sꞌelan jyanlumetic ta xanavic ta yan banomil ti snitilultaque, ti ta xꞌochic ta mosovil chanib ciento (400) jabil ti ta xꞌilbajinatique.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Jaꞌ jech xtoc ti Abrahame jech iꞌalbat yuꞌun ti Diose: “Pero vuꞌun ta jchapan ti jteclum ti buchꞌu ta smosovinvane. Tsꞌacal to un, ta xloqꞌuic talel ti anitilultaque, yoꞌ jech xtal yichꞌicun ta mucꞌ ta banomil liꞌe”, xi.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Ti Diose laj spasic jun trate schiꞌuc ti Abrahame. Svinajeb ti tratee, jaꞌ ti circuncisione. Jech o xal cꞌalal ivocꞌ snichꞌon ti Abrahame, jaꞌ ti Isaaque, laj yacꞌbe yichꞌ circuncisión cꞌalal yichꞌoj xa ox svaxaquibal cꞌacꞌal svoqꞌuele. Jaꞌ jech laj spas xtoc ti Isaaque schiꞌuc ti snichꞌone, jaꞌ ti Jacobe. Jaꞌ jech laj spas xtoc ti Jacobe schiꞌuc ti snichꞌnabtaque, jaꞌ ti lajchaꞌvoꞌ totil meꞌiletic ti bu lijꞌayanotic talele.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Ti snichꞌnabtac ti Jacob taje, ti jaꞌic ti jtotic jmeꞌtic ta voꞌnee, lic yitꞌixal yoꞌntonic yuꞌun ti schiꞌilic ta voqꞌuele, jaꞌ ti Josee. Jech o xal laj xchonic yoꞌ ta xꞌicꞌat batel ta Egipto banomil. Pero ti Josee chiꞌinbil yuꞌun ti Diose.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Scotol svocol ti Josee, icoltaat yuꞌun ti Diose. Iꞌacꞌbat sbijil. Jech o xal laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Faraone, ti jaꞌ ajvalil yuꞌun ti Egipto banomile. Jech ti Faraone laj svaꞌan ti Josee yoꞌ ta sventain ti Egipto banomile schiꞌuc ti laj sventainbe sna stuc ti ajvalil Faraone.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Jech xtoc lic mucꞌ ta viꞌnal. Tey laj yichꞌ svocolic scotol ti cristianoetic ti oyic ta Egipto banomile, ti oyic ta Canaan banomile. Jech o xal ti jmolmucꞌtotique muꞌyuc xa bu ta sta ti sveꞌelique.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Cꞌalal laj yaꞌi ti Jacob ti oy trigo ta Egipto banomile, tey laj stac batel ti snichꞌnabtaque, jaꞌic ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee. Jaꞌ sba velta ti ibatic taje.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ti cꞌalal ibatic ta schibal veltae, ti Josee laj yacꞌ sba ta ojtiquinel ta stojol ti sbanquiltaque. Jech ti ajvalil ti oy ta Egiptoe laj snaꞌ ti jaꞌ jun hebreo vinic ti Josee.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Jech ti Josee laj stac ta iqꞌuel ti stote, jaꞌ ti Jacobe schiꞌuc ti yutsꞌ yalaltaque. Ti ta scotolique, oy voꞌlajuneb schanvinic (75) ta voꞌ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Jaꞌ jech sꞌelan icꞌot ta pasel ti ba nacluc ta Egipto banomil ti Jacobe. Tey icham ta Egipto. Tey chamic xtoc ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Tsꞌacal to un, ti sbaquil ti jmolmucꞌtotic Jacobe laj xcuchbeic loqꞌuel ti ta Egiptoe. Tey bat smuquic ta osil ti bu laj sman ti Abrahame, ti jaꞌ yosilic to ox ti snichꞌnabtac ti Hamor ti oy ta Siqueme.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Cꞌalal poꞌot xa sta yorail ti ta xcꞌot ta pasel ti cꞌusi yaloj onoꞌox ti Dios ta stojol ti Abrahame, jech ti jꞌisraeletic ti tiqꞌuilic ta Egipto banomile ta xꞌepajic ta jmec.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tey och jun ajvalil ti ta Egiptoe ti muꞌyuc laj yojtiquin ti anima Josee.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ti ajvalil taje laj sloꞌla laj yutilan ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee. Laj yalbe mantal ti acꞌo sjipic ti achꞌ voqꞌuel ololetique yoꞌ jech ta xchamic.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ti jech yorail taje, jaꞌ o ivocꞌ ti Moisese, ti jaꞌ jun querem ti lec ta xil ti Diose. Ti stot smeꞌ ti neneꞌ Moisese tey laj stsꞌitesic oxib u ta yut snaic.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Cꞌalal sta yorail ti bat sjipique, jaꞌ stuc ti yantsil nichꞌon ti ajvalile laj stam, laj stsꞌites jech chac cꞌu chaꞌal junuc yol stuc.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Jech o xal un, ti Moisese ichanubtasat scotol ti cꞌu sꞌelan sbijilic ti jꞌepicio cristianoetique. Oy yip ti scꞌop ti cꞌusi ta xale schiꞌuc ti cꞌusi ta spase.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Cꞌalal yichꞌoj xa chaꞌvinic (40) jabile, ti Moisese bat svuꞌlan ti schiꞌiltaque, jaꞌ ti jꞌisraeletique.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Jaꞌ o tey laj yil ti ta xmajat yuꞌun jun jꞌejipcio vinic ti jun schiꞌile. Jech o xal ti Moisese ba sticꞌ sba yoꞌ jech ta spoj, yoꞌ ta spac sutel ti cꞌusi ta spasbat ti schiꞌile. Tey laj smil comel ti jꞌepicio vinique.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Yuꞌun laj snop ti Moisese ti acꞌo yilic ti schiꞌiltaque ti ta xcoltaatic yuꞌun ti Dios ta sventa ti stuque. Pero ti schiꞌiltaque muꞌyuc laj snaꞌic.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ta yocꞌlomal un, tey laj yil ti Moisese ti ta smaj sbaic chaꞌvoꞌ jꞌisraeletic. Jech o xal ti Moisese ba sticꞌ sba yoꞌ ta spajtsan ti schiꞌiltaque. Jech laj yalbe: “¿Cꞌu chaꞌal ta xamaj abaic ti jaꞌ achiꞌil abaique?”, xut.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ti buchꞌu ta xꞌilbajin ti schiꞌile laj stacꞌolta batel ti Moisese. Jech laj yal: “¿Buchꞌu laj yacꞌbot avabtel yoꞌ jech ta xacom ta ajvalil ti jech ta xachapanuncutique?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Mi yuꞌun ta xacꞌan ta xamilun avaꞌi jech chac cꞌu chaꞌal volje laj amil ti jꞌepico vinique?”, xi.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Cꞌalal jech laj yaꞌi ti Moisese, ijatav batel cꞌalal yosilal Madián sbi. Tey inaqui jech chac cꞌu chaꞌal jyanlum cristiano. Tey iꞌayan chaꞌvoꞌ snichꞌon.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Cꞌalal chaꞌvinic (40) xa ox jabil snacleje, oy jun cꞌacꞌal ta xanav ta xocol banomil nopol vits Sinaí. Tey laj yil jun ángel ta jpets biqꞌuit teꞌ ti volol ta cꞌocꞌ ti ta xa xcꞌacꞌ yilele.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ti Moisese elom laj yaꞌi ti cꞌusi laj yile. Cꞌalal inopaj batel yoꞌ ta sqꞌuel yil leque, jaꞌ o laj yaꞌibe scꞌopojel ti Cajvaltic Dios ti jech laj yale:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Vuꞌun Diosun yuꞌun ti amolmucꞌtotaque. Diosun yuꞌun ti Abrahame, yuꞌun ti Isaaque, yuꞌun ti Jacobe”, xi. Cꞌalal jech laj yaꞌi ti Moisese, lic nicuc ta xiꞌel. Mi jaꞌuc xa scꞌan sqꞌuel batel ti cꞌoqꞌue.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Pero ti Cajvaltic Diose jech laj yal: “Loqꞌueso ti axonobe. Yuꞌun ti bu vaꞌalote, jaꞌ chꞌul banomil.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Yuꞌun laj xa quil ti oy svocolic ti calab jnichnab ti oy ta Egiptoe. Laj xa caꞌi ti xꞌajlajetic yuꞌun ti svocolique. Jech o xal liyal talel yoꞌ tal jcolta loqꞌuel ta mosovil. Laꞌ chaꞌe, yuꞌun ta jtacot batel ta Egipto”, xꞌutat.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Acꞌo mi jech bajbil ti Moisés yuꞌun ti schiꞌiltaque, manchuc mi iꞌalbat: “¿Buchꞌu laj stacot talel yoꞌ ta xacom ta ajvalil ta jchapanvanej cuꞌuncutic?”, ti xꞌutate, pero ti Diose laj stac batel, yoꞌ ta xcom ta ajvalil, yoꞌ ta xcom ta jcoltavanej. Jaꞌ jech icoltaat ta sventa ti ángel ti laj yacꞌ sba iluc ta jpets teꞌ ti ta xa xcꞌacꞌ yilele.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ti Moisés taje laj sloqꞌues talel ti jmolmucꞌtotic ti oyic to ox ta mosovil ti ta Egiptoe. Tey laj yacꞌ iluc smucꞌul stsatsal Dios ti ta Egiptoe, ti ta Tsajal Nabe, schiꞌuc chaꞌvinic (40) jabil ti tey oyic ta xocol banomile.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Ti Moisés taje jaꞌ laj yalbe yaꞌi ti jchiꞌiltic ta voꞌnee: “Ti Diose ta stacboxuc talel jun jꞌalcꞌop ti ta xꞌayan ta atojolique jech chac cꞌu chaꞌal ti listacun talel ti vuꞌune. Ichꞌic me ta mucꞌ ti cꞌusi ta xale”, xi.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Jaꞌ onoꞌox ti Moisés taje ti tey schiꞌuc ti jchiꞌiltic ta xocol banomile. Jaꞌ ta sventa ti Moisese ti ta xaꞌiic ti jchiꞌiltic ti cꞌu sꞌelan icꞌopoj ti ángel ti ta jol vits Sinaie. Jaꞌ jech xtoc laj yichꞌ ti cꞌop ti jaꞌ cuxlejale yoꞌ jech ta xiyetꞌesbotic talel.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee muꞌyuc laj yichꞌic ta mucꞌ ti Moisese. Laj sbajic. Jaꞌ noꞌox oy ta yoꞌntonic ti ta sutic batel yaꞌiic ta Egipto banomile.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Jech o xal un, ti jmolmucꞌtotique laj yalbeic ti Aarone: “Ta jcꞌancutic ti ta xameltsanbuncutic jayibuc rioxetic yoꞌ jech ta xiyicꞌotic batel. Yuꞌun mu jnaꞌtic cꞌusi laj spas ti Moisese ti cꞌalal laj sloqꞌuesotic talel ta yosilal Egiptoe”, xiic.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Jech o xal un, tey laj smeltsanic ti riox yuꞌunique, jaꞌ slocꞌobbail jun neneꞌ vacax. Laj smilbeic smoton. Xmuyubajic xa laj spasbeic sqꞌuinal ti srioxic ti laj smeltsan ta scꞌob stuquique.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Jech ti Diose tey laj xchꞌac sba batel ta stojolic. Tey laj yacꞌbe comel ta sba ti acꞌo yichꞌic ta mucꞌ ti cꞌanaletic ti oy ta vinajele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal tsꞌibabil ta slibro ti jꞌalcꞌopetique:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 xi ti tsꞌibabile.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Ti ta xocol banomile, ti jmolmucꞌtotique tey yichꞌojic ti templo nucule, ti bu chabibil ti chaꞌpech ton ti jaꞌ tey tsꞌibabil smantal ti Diose. Ti templo nucule jaꞌ jech laj yichꞌ pasel jech chac cꞌu chaꞌal iꞌalbat ti Moisés yuꞌun ti Diose cꞌalal iꞌalbat ti jech sꞌelan acꞌo spas jech chac cꞌu chaꞌal iꞌacꞌbat yile.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ti templo nucule xcholet itun yuꞌunic ti jmolmucꞌtotique. Ti jmolmucꞌtotic ti laj xchiꞌinic talel ti Josuee, laj yichꞌic ochel ti templo nucule cꞌalal laj spasic ta canal ti jyanlum cristianoetic ti liꞌ to ox oyic ta jlumaltique. Ti jech taje, jaꞌ stuc ti Diose laj sloqꞌues batel ti jyanlum cristianoetique yoꞌ jech ta xꞌoch naclicuc ti stuquique. Jaꞌ jech sꞌelan xcholet laj sventainic talel ti templo nucul ti jmolmucꞌtotique, jaꞌ to cꞌalal ista yorail ti och ta ajvalil ti Davide.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 ’Ti ajvalil Davide laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Diose. Jech o xal un, ta ox svaꞌan jun mucꞌ ta templo yoꞌ jech ta xnaqui ti Dios yuꞌun ti Jacobe.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pero jaꞌ xa laj smeltsan ti templo yuꞌun ti Diose ti ajvalil Salomone.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Pero ti cajal Diose mu xnaqui ta templo ti meltsanbil yuꞌun ti cristianoetique jech chac cꞌu chaꞌal laj yal ti jun jꞌalcꞌope:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 xi ti Diose, xi ti jꞌalcꞌope.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Pero ti voꞌoxuque staoj yav ti toj yij ti avoꞌntonique. Ti achiquinique, ti avoꞌntonique coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti buchꞌu mu xojtiquinic ti Diose. Jaꞌ noꞌox ta xacrontainic ti Chꞌul Espíritue jech chac cꞌu chaꞌal laj spasic ti jmolmucꞌtotique.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 ¿Buchꞌu junucal ti jꞌalcꞌopetic ti muꞌyuc laj yilbajinic ti amolmucꞌtotique? Ti stuquique laj smilic ti jꞌalcꞌopetic ti laj yalbeic scꞌoplal ti oy Buchꞌu ta xtal ti lec yoꞌntone. Caꞌlal jech ital ti Buchꞌu lec yoꞌntone, voꞌoxuc laj avaqꞌuic ta cꞌabal. Laj amilic.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ti voꞌoxuque laj avichꞌic ti mantale ta sventa ti ángeletique. Pero muꞌyuc laj achꞌunic ―xi ti Estebane.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Cꞌalal jech laj yaꞌiic ti jchapanvanejetique, cap sjolic. Xcꞌuxuxet xa yeic ta scrontainel ti Estebane.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero ti Estebane, ti ventainbil yoꞌnton yuꞌun ti Chꞌul Espíritue, laj sqꞌuel muyel ti vinajele. Laj yilbe yutsilal ti Diose. Tey laj yil ti Jesús ti vaꞌal ta sbatsꞌi cꞌob ti Diose.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Jech lic yal: ―Qꞌuel avilic, jamal ti vinajel ta xquile. Tey vaꞌal ta sbatsꞌi cꞌob Dios ti Jesús ti coꞌol jꞌelantique ―xi.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Pero ti jchapanvanejetique laj smac ti schiquinique. Xꞌavlajetic xa bat stsaquic ti Estebane.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Tey laj yiqꞌuic batel ta stiꞌil jteclum. Tey ba yacꞌbeic ton. Ti rextigoetique laj yaqꞌuic comel ta chabiel scꞌuꞌic ta stojol ti querem vinic Sauloe.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Cꞌalal jech yacal ta xacꞌbeic ton ti Estebane, jech lic sta ta cꞌoponel ti Diose: ―Cajval Jesús, ichꞌbun ta aventa ti jchꞌulele ―xi.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Tsꞌacal to un, lic squejan sba. Tsots lic avanuc: ―Cajval, mu me xavacꞌ ta avoꞌnton smulic ti cristianoetic liꞌe ―xi. Cꞌalal jech laj yale, jaꞌ o icham.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.