Atos 7

TI ACHꞌ REXTOMENTO YUꞌUN TI JESUCRISTOE (TZO_TZC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ti banquilal palee jech lic sjacꞌbe ti Estebane: ―¿Mi jech scotol taje? ―xi.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ti Estebane jech laj stacꞌ: ―Jtot meꞌoxuc, Jchiꞌiltac, aꞌyibeicun avaꞌiic lec ti cꞌusi ta xcalboxuque. Ti Chꞌul Dios cuꞌuntique laj yacꞌ sba iluc ta stojol ti jmolmucꞌtotic Abrahame ti cꞌalal nacal to ox ta Mesopotamia banomile, cꞌalal muꞌyuc to ox ta xbat nacluc ta Harane.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Jech laj yal ti Diose: “Ictao comel ti avosile, scotol ti avutsꞌ avalaltaque. Batan ta banomil ti bu ta xcacꞌbot avile”, xꞌutat.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Jech o xal ti Abrahame ilocꞌ batel ti jech nacal to ox ta Caldea banomile. Ibat nacluc ta Harán. Tey icham ti stote. Tsꞌacal to un, ti Abrahame icꞌat talel yuꞌun ti Diose liꞌ ta jlumaltic ti liꞌ nacalotic avi tanae.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Pero mi jaꞌuc jun ta yav acꞌanil laj sta ti srexto osil ti iꞌacꞌbat ti Abraham yuꞌun ti Diose. Pero iꞌalbat yuꞌun ti Diose ti cꞌalal ta xcham ti Abrahame, jaꞌ ta xꞌacꞌbat yichꞌic ti snichꞌnabtaque manchuc mi muꞌyuc to ti snichꞌnabe.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Jaꞌ jech xtoc ti Abrahame iꞌalbat yuꞌun ti Diose ti coꞌol sꞌelan jyanlumetic ta xanavic ta yan banomil ti snitilultaque, ti ta xꞌochic ta mosovil chanib ciento (400) jabil ti ta xꞌilbajinatique.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Jaꞌ jech xtoc ti Abrahame jech iꞌalbat yuꞌun ti Diose: “Pero vuꞌun ta jchapan ti jteclum ti buchꞌu ta smosovinvane. Tsꞌacal to un, ta xloqꞌuic talel ti anitilultaque, yoꞌ jech xtal yichꞌicun ta mucꞌ ta banomil liꞌe”, xi.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ti Diose laj spasic jun trate schiꞌuc ti Abrahame. Svinajeb ti tratee, jaꞌ ti circuncisione. Jech o xal cꞌalal ivocꞌ snichꞌon ti Abrahame, jaꞌ ti Isaaque, laj yacꞌbe yichꞌ circuncisión cꞌalal yichꞌoj xa ox svaxaquibal cꞌacꞌal svoqꞌuele. Jaꞌ jech laj spas xtoc ti Isaaque schiꞌuc ti snichꞌone, jaꞌ ti Jacobe. Jaꞌ jech laj spas xtoc ti Jacobe schiꞌuc ti snichꞌnabtaque, jaꞌ ti lajchaꞌvoꞌ totil meꞌiletic ti bu lijꞌayanotic talele.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Ti snichꞌnabtac ti Jacob taje, ti jaꞌic ti jtotic jmeꞌtic ta voꞌnee, lic yitꞌixal yoꞌntonic yuꞌun ti schiꞌilic ta voqꞌuele, jaꞌ ti Josee. Jech o xal laj xchonic yoꞌ ta xꞌicꞌat batel ta Egipto banomil. Pero ti Josee chiꞌinbil yuꞌun ti Diose.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Scotol svocol ti Josee, icoltaat yuꞌun ti Diose. Iꞌacꞌbat sbijil. Jech o xal laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Faraone, ti jaꞌ ajvalil yuꞌun ti Egipto banomile. Jech ti Faraone laj svaꞌan ti Josee yoꞌ ta sventain ti Egipto banomile schiꞌuc ti laj sventainbe sna stuc ti ajvalil Faraone.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Jech xtoc lic mucꞌ ta viꞌnal. Tey laj yichꞌ svocolic scotol ti cristianoetic ti oyic ta Egipto banomile, ti oyic ta Canaan banomile. Jech o xal ti jmolmucꞌtotique muꞌyuc xa bu ta sta ti sveꞌelique.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Cꞌalal laj yaꞌi ti Jacob ti oy trigo ta Egipto banomile, tey laj stac batel ti snichꞌnabtaque, jaꞌic ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee. Jaꞌ sba velta ti ibatic taje.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ti cꞌalal ibatic ta schibal veltae, ti Josee laj yacꞌ sba ta ojtiquinel ta stojol ti sbanquiltaque. Jech ti ajvalil ti oy ta Egiptoe laj snaꞌ ti jaꞌ jun hebreo vinic ti Josee.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Jech ti Josee laj stac ta iqꞌuel ti stote, jaꞌ ti Jacobe schiꞌuc ti yutsꞌ yalaltaque. Ti ta scotolique, oy voꞌlajuneb schanvinic (75) ta voꞌ.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Jaꞌ jech sꞌelan icꞌot ta pasel ti ba nacluc ta Egipto banomil ti Jacobe. Tey icham ta Egipto. Tey chamic xtoc ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Tsꞌacal to un, ti sbaquil ti jmolmucꞌtotic Jacobe laj xcuchbeic loqꞌuel ti ta Egiptoe. Tey bat smuquic ta osil ti bu laj sman ti Abrahame, ti jaꞌ yosilic to ox ti snichꞌnabtac ti Hamor ti oy ta Siqueme.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Cꞌalal poꞌot xa sta yorail ti ta xcꞌot ta pasel ti cꞌusi yaloj onoꞌox ti Dios ta stojol ti Abrahame, jech ti jꞌisraeletic ti tiqꞌuilic ta Egipto banomile ta xꞌepajic ta jmec.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tey och jun ajvalil ti ta Egiptoe ti muꞌyuc laj yojtiquin ti anima Josee.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ti ajvalil taje laj sloꞌla laj yutilan ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee. Laj yalbe mantal ti acꞌo sjipic ti achꞌ voqꞌuel ololetique yoꞌ jech ta xchamic.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ti jech yorail taje, jaꞌ o ivocꞌ ti Moisese, ti jaꞌ jun querem ti lec ta xil ti Diose. Ti stot smeꞌ ti neneꞌ Moisese tey laj stsꞌitesic oxib u ta yut snaic.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Cꞌalal sta yorail ti bat sjipique, jaꞌ stuc ti yantsil nichꞌon ti ajvalile laj stam, laj stsꞌites jech chac cꞌu chaꞌal junuc yol stuc.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Jech o xal un, ti Moisese ichanubtasat scotol ti cꞌu sꞌelan sbijilic ti jꞌepicio cristianoetique. Oy yip ti scꞌop ti cꞌusi ta xale schiꞌuc ti cꞌusi ta spase.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Cꞌalal yichꞌoj xa chaꞌvinic (40) jabile, ti Moisese bat svuꞌlan ti schiꞌiltaque, jaꞌ ti jꞌisraeletique.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Jaꞌ o tey laj yil ti ta xmajat yuꞌun jun jꞌejipcio vinic ti jun schiꞌile. Jech o xal ti Moisese ba sticꞌ sba yoꞌ jech ta spoj, yoꞌ ta spac sutel ti cꞌusi ta spasbat ti schiꞌile. Tey laj smil comel ti jꞌepicio vinique.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Yuꞌun laj snop ti Moisese ti acꞌo yilic ti schiꞌiltaque ti ta xcoltaatic yuꞌun ti Dios ta sventa ti stuque. Pero ti schiꞌiltaque muꞌyuc laj snaꞌic.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ta yocꞌlomal un, tey laj yil ti Moisese ti ta smaj sbaic chaꞌvoꞌ jꞌisraeletic. Jech o xal ti Moisese ba sticꞌ sba yoꞌ ta spajtsan ti schiꞌiltaque. Jech laj yalbe: “¿Cꞌu chaꞌal ta xamaj abaic ti jaꞌ achiꞌil abaique?”, xut.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ti buchꞌu ta xꞌilbajin ti schiꞌile laj stacꞌolta batel ti Moisese. Jech laj yal: “¿Buchꞌu laj yacꞌbot avabtel yoꞌ jech ta xacom ta ajvalil ti jech ta xachapanuncutique?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Mi yuꞌun ta xacꞌan ta xamilun avaꞌi jech chac cꞌu chaꞌal volje laj amil ti jꞌepico vinique?”, xi.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Cꞌalal jech laj yaꞌi ti Moisese, ijatav batel cꞌalal yosilal Madián sbi. Tey inaqui jech chac cꞌu chaꞌal jyanlum cristiano. Tey iꞌayan chaꞌvoꞌ snichꞌon.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Cꞌalal chaꞌvinic (40) xa ox jabil snacleje, oy jun cꞌacꞌal ta xanav ta xocol banomil nopol vits Sinaí. Tey laj yil jun ángel ta jpets biqꞌuit teꞌ ti volol ta cꞌocꞌ ti ta xa xcꞌacꞌ yilele.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Ti Moisese elom laj yaꞌi ti cꞌusi laj yile. Cꞌalal inopaj batel yoꞌ ta sqꞌuel yil leque, jaꞌ o laj yaꞌibe scꞌopojel ti Cajvaltic Dios ti jech laj yale:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Vuꞌun Diosun yuꞌun ti amolmucꞌtotaque. Diosun yuꞌun ti Abrahame, yuꞌun ti Isaaque, yuꞌun ti Jacobe”, xi. Cꞌalal jech laj yaꞌi ti Moisese, lic nicuc ta xiꞌel. Mi jaꞌuc xa scꞌan sqꞌuel batel ti cꞌoqꞌue.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Pero ti Cajvaltic Diose jech laj yal: “Loqꞌueso ti axonobe. Yuꞌun ti bu vaꞌalote, jaꞌ chꞌul banomil.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Yuꞌun laj xa quil ti oy svocolic ti calab jnichnab ti oy ta Egiptoe. Laj xa caꞌi ti xꞌajlajetic yuꞌun ti svocolique. Jech o xal liyal talel yoꞌ tal jcolta loqꞌuel ta mosovil. Laꞌ chaꞌe, yuꞌun ta jtacot batel ta Egipto”, xꞌutat.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Acꞌo mi jech bajbil ti Moisés yuꞌun ti schiꞌiltaque, manchuc mi iꞌalbat: “¿Buchꞌu laj stacot talel yoꞌ ta xacom ta ajvalil ta jchapanvanej cuꞌuncutic?”, ti xꞌutate, pero ti Diose laj stac batel, yoꞌ ta xcom ta ajvalil, yoꞌ ta xcom ta jcoltavanej. Jaꞌ jech icoltaat ta sventa ti ángel ti laj yacꞌ sba iluc ta jpets teꞌ ti ta xa xcꞌacꞌ yilele.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ti Moisés taje laj sloqꞌues talel ti jmolmucꞌtotic ti oyic to ox ta mosovil ti ta Egiptoe. Tey laj yacꞌ iluc smucꞌul stsatsal Dios ti ta Egiptoe, ti ta Tsajal Nabe, schiꞌuc chaꞌvinic (40) jabil ti tey oyic ta xocol banomile.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ti Moisés taje jaꞌ laj yalbe yaꞌi ti jchiꞌiltic ta voꞌnee: “Ti Diose ta stacboxuc talel jun jꞌalcꞌop ti ta xꞌayan ta atojolique jech chac cꞌu chaꞌal ti listacun talel ti vuꞌune. Ichꞌic me ta mucꞌ ti cꞌusi ta xale”, xi.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Jaꞌ onoꞌox ti Moisés taje ti tey schiꞌuc ti jchiꞌiltic ta xocol banomile. Jaꞌ ta sventa ti Moisese ti ta xaꞌiic ti jchiꞌiltic ti cꞌu sꞌelan icꞌopoj ti ángel ti ta jol vits Sinaie. Jaꞌ jech xtoc laj yichꞌ ti cꞌop ti jaꞌ cuxlejale yoꞌ jech ta xiyetꞌesbotic talel.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Pero ti jmolmucꞌtotic ta voꞌnee muꞌyuc laj yichꞌic ta mucꞌ ti Moisese. Laj sbajic. Jaꞌ noꞌox oy ta yoꞌntonic ti ta sutic batel yaꞌiic ta Egipto banomile.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Jech o xal un, ti jmolmucꞌtotique laj yalbeic ti Aarone: “Ta jcꞌancutic ti ta xameltsanbuncutic jayibuc rioxetic yoꞌ jech ta xiyicꞌotic batel. Yuꞌun mu jnaꞌtic cꞌusi laj spas ti Moisese ti cꞌalal laj sloqꞌuesotic talel ta yosilal Egiptoe”, xiic.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Jech o xal un, tey laj smeltsanic ti riox yuꞌunique, jaꞌ slocꞌobbail jun neneꞌ vacax. Laj smilbeic smoton. Xmuyubajic xa laj spasbeic sqꞌuinal ti srioxic ti laj smeltsan ta scꞌob stuquique.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Jech ti Diose tey laj xchꞌac sba batel ta stojolic. Tey laj yacꞌbe comel ta sba ti acꞌo yichꞌic ta mucꞌ ti cꞌanaletic ti oy ta vinajele coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal tsꞌibabil ta slibro ti jꞌalcꞌopetique:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 xi ti tsꞌibabile.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Ti ta xocol banomile, ti jmolmucꞌtotique tey yichꞌojic ti templo nucule, ti bu chabibil ti chaꞌpech ton ti jaꞌ tey tsꞌibabil smantal ti Diose. Ti templo nucule jaꞌ jech laj yichꞌ pasel jech chac cꞌu chaꞌal iꞌalbat ti Moisés yuꞌun ti Diose cꞌalal iꞌalbat ti jech sꞌelan acꞌo spas jech chac cꞌu chaꞌal iꞌacꞌbat yile.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ti templo nucule xcholet itun yuꞌunic ti jmolmucꞌtotique. Ti jmolmucꞌtotic ti laj xchiꞌinic talel ti Josuee, laj yichꞌic ochel ti templo nucule cꞌalal laj spasic ta canal ti jyanlum cristianoetic ti liꞌ to ox oyic ta jlumaltique. Ti jech taje, jaꞌ stuc ti Diose laj sloqꞌues batel ti jyanlum cristianoetique yoꞌ jech ta xꞌoch naclicuc ti stuquique. Jaꞌ jech sꞌelan xcholet laj sventainic talel ti templo nucul ti jmolmucꞌtotique, jaꞌ to cꞌalal ista yorail ti och ta ajvalil ti Davide.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 ’Ti ajvalil Davide laj sta ti lec iꞌilat yuꞌun ti Diose. Jech o xal un, ta ox svaꞌan jun mucꞌ ta templo yoꞌ jech ta xnaqui ti Dios yuꞌun ti Jacobe.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero jaꞌ xa laj smeltsan ti templo yuꞌun ti Diose ti ajvalil Salomone.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Pero ti cajal Diose mu xnaqui ta templo ti meltsanbil yuꞌun ti cristianoetique jech chac cꞌu chaꞌal laj yal ti jun jꞌalcꞌope:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 xi ti Diose, xi ti jꞌalcꞌope.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’Pero ti voꞌoxuque staoj yav ti toj yij ti avoꞌntonique. Ti achiquinique, ti avoꞌntonique coꞌol sꞌelan jech chac cꞌu chaꞌal ti buchꞌu mu xojtiquinic ti Diose. Jaꞌ noꞌox ta xacrontainic ti Chꞌul Espíritue jech chac cꞌu chaꞌal laj spasic ti jmolmucꞌtotique.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Buchꞌu junucal ti jꞌalcꞌopetic ti muꞌyuc laj yilbajinic ti amolmucꞌtotique? Ti stuquique laj smilic ti jꞌalcꞌopetic ti laj yalbeic scꞌoplal ti oy Buchꞌu ta xtal ti lec yoꞌntone. Caꞌlal jech ital ti Buchꞌu lec yoꞌntone, voꞌoxuc laj avaqꞌuic ta cꞌabal. Laj amilic.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ti voꞌoxuque laj avichꞌic ti mantale ta sventa ti ángeletique. Pero muꞌyuc laj achꞌunic ―xi ti Estebane.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Cꞌalal jech laj yaꞌiic ti jchapanvanejetique, cap sjolic. Xcꞌuxuxet xa yeic ta scrontainel ti Estebane.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero ti Estebane, ti ventainbil yoꞌnton yuꞌun ti Chꞌul Espíritue, laj sqꞌuel muyel ti vinajele. Laj yilbe yutsilal ti Diose. Tey laj yil ti Jesús ti vaꞌal ta sbatsꞌi cꞌob ti Diose.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Jech lic yal: ―Qꞌuel avilic, jamal ti vinajel ta xquile. Tey vaꞌal ta sbatsꞌi cꞌob Dios ti Jesús ti coꞌol jꞌelantique ―xi.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Pero ti jchapanvanejetique laj smac ti schiquinique. Xꞌavlajetic xa bat stsaquic ti Estebane.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Tey laj yiqꞌuic batel ta stiꞌil jteclum. Tey ba yacꞌbeic ton. Ti rextigoetique laj yaqꞌuic comel ta chabiel scꞌuꞌic ta stojol ti querem vinic Sauloe.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Cꞌalal jech yacal ta xacꞌbeic ton ti Estebane, jech lic sta ta cꞌoponel ti Diose: ―Cajval Jesús, ichꞌbun ta aventa ti jchꞌulele ―xi.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tsꞌacal to un, lic squejan sba. Tsots lic avanuc: ―Cajval, mu me xavacꞌ ta avoꞌnton smulic ti cristianoetic liꞌe ―xi. Cꞌalal jech laj yale, jaꞌ o icham.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.