João 4
Kayapó NT (TXU_TBL) vs ARA
1 Nhym kam Bẽnjadjwỳr djwỳnh Jeju arỳm pykabê Djudêja kurũm tẽ. Mỳkam ne tẽ? Bir, arỳm kute õ me jao Djuão jakrenhkam. Jeju amikôt me kamẽn ngômã me angij nhym me arỳm kume:x. Nhym mebê pardjêu arỳm me kumex jarẽnh ma. Nhym kam arỳm amim, —Be, me arỳm kute ijã me kumex jarẽnh mar. Ba on, ane. Ne kam arỳm mebê tẽ. Djãm Jeju ta ne ngômã me angjênho ba? Kati. Kôt ba djwỳnh ne ar ngômã me angjênho ba. Nãm Jeju Djudêja kurũm tẽn kam ajte pykabê Garrêja'ỳr tẽmmã.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ne kam arỳm tu Garrêja'ỳr pykabê Xamarijkôt tẽm prãm.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Nãm Xamarijkôt tẽ:n kam arỳm krĩrax'õ'ỳr bôx. Idjibê ne Xika. Kuri ne Jôdje nhõ pyka. Amrẽbê: me bakukãmãre Djako kra Jôdjemã pyka kwỳ tan kum kungã.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Õ pykakam ne Djako nhõ ngômkwati. Nãm Jeju krĩrax'ỳr bôx ne arỳm pykakôt tẽm kurêje katy. Ne kam tẽn arỳm ngômkwati jakà'ã nhỹ. Arỳm kàjkwa nhipôkri myt nhỹrkam ne 'ã nhỹ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Nhỹ: nhym nĩnh Xamarijkam me'õ nire arỳm 'ỳr tẽ. Kute kam ngô kwỳ jadjàrmã ne 'ỳr tẽn 'ỳr bôx. Nhym kam kum, “Ba ikõ”, ane.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Be, arỳm kôt ba djwỳnh mã krĩraxmã mõrkam. Kute ar õ kwỳ krẽn djà byrmã ne ar tẽ.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Nãm kum, “Ba ikõ”, ane. Nhym kum, —E 'õ. Mỳkam ne ga me ajõbê idjaerkam ngô'ã ijuw? Ba ibê pykabê Xamarijkam me'õ nire ne ga ngô'ã ijuw, ane. Be, mebê idjaer ne me kum mebê Xamarij kĩnh kêt.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Nãm nireja ã kum ane nhym Jeju kum, —Ga aje Metĩndjwỳnh kute meo kĩnh djà mar kêt ne ba ije ngô'ã ajwỳr djwỳnh aje imar kêt. Ne ga ren iman ren ba ngô'ã ijuw ba ren amã me tĩnkumrẽx kadjy ngô ren amã kungã, ane.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Nhym kum, —Ô kum bẽnjadjwỳr, anhõ ngôo àbir djà kêt nhym ngômkwati kre ry:. Nhỹnh ne me tĩnkumrẽx kadjy anhõ ngôja?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Me banhingêt kukãmãre Djako kukwakam ne ngômkwatija. Ta ne kute kam o kõmo ku'ê nhym kramẽ õ mrymẽ kute kam o kõmo ku'ê. Djãm araxo aje me banhingêt Djako jakrenh? ane.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Nhym kum, —Gêdja me ngô kajgo jao ikõn akubyn kum kôr.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Nhym be, ba ije amã ngô jarẽnhja gêdja me kwỳ ĩ pỹnhkôt o ikõn akubyn kum kôr kêtkumrẽx. Ije amã ngô jarẽnh ja gêdja me o ikõ nhym mã mekam apôx kute mrãmri ne ngômkwatikam ngô mã apôx pyràk. Nhym kam me arỳm Metĩndjwỳnhkôt tĩn ne ar ba rã'ã: rã'ã ne, ane.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Nhym kam kum, —Bẽnjadjwỳr goja amrẽ imã aje ngô jarẽnhwã ngã ba o ikõn goja imã kôr kêt ne amrẽ ngôo imrãnh kêt, ane. Djãm ngôkumrẽx'ã ne kute kum me tĩnkumrẽx kadjy ngô 'ã ajarẽ? Kati. Metĩndjwỳnh Karõ'ã ne ngô jakren kum 'ã ajarẽ. Nãm ã nire ngô'ã Jeju 'wỳro ane.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nhym kum, —Tẽn amjênmã arẽ gê amrẽ tẽ, ane.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Nhym kum, “Imjên kêt”, ane. Nhym kum, —Nà. Mrãmri amjênkumrẽx kêt.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Amrẽbê ne aben totokmã amjên amãnhkrut ne amãnhkrut ne ikjêkêt ga kanga. Ne kam ajbir awỳr bao ku'êja ne kubê amjên kêt. 'Ã ne aje mrãmri imã, “Imjên kêt”, anhỹrja.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Nhym kum, —Bẽnjadjwỳr, ga abê Metĩndjwỳnh kukwakam kabẽn jarẽnh djwỳnh'õ ba arỳm ama.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Krãnh wã'ã ne me ikukãmãre kute Metĩndjwỳnhmã rax jarẽnh djà. Nhym me abê idjaer ne ga me atemã ne aje memã kum, —Krĩraxbê Djeruxarẽkambit ne me kute Metĩndjwỳnhmã amijarẽnh djà, anhỹro aba, ane.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Nhym Jeju kum, —Djãm me aje krãnh wã'ã me Bãm djwỳnhmã rax jarẽnh rã'ãmã? Nàr djãm me aje Djeruxarẽkam kum amijarẽnh rã'ãmã? Kati. Gêdja ga me ĩ kam kum amijarẽnh kêt. Kam kum amijarẽnh kêt'ã ne amrẽ akati mõr rã'ã. Mrãmri ne ba ije amã arẽnhkumrẽx. Dja ga tu amim ikabẽnja markumrẽx.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Me abê pykabê Xamarijkam me kra ne ga me aje we apytàr djwỳnhja, aje kum rax jarẽnhja aje mar kêt. Nhym be, me ibê idjaerkam ne ba me ije Metĩndjwỳnhmã amijarẽnhja arỳm ije mar. Ije me utàr djwỳnhkumrẽx mar. Me ibê idjaerkam ne me utàr djwỳnh kato. Kam ne ba me ije mar.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Me kute markumrẽx dja me ĩ me Bãm djwỳnhmã rax jarẽnhkumrẽx ne 'êx kêtkumrẽx. Me kadjwỳnhbê Metĩndjwỳnh Karõ kôt dja me mrãmri amijo ngriren raxmã katorkumrẽx ne kum rax jarẽnhkumrẽx. 'Ã akati amrẽ mõr rã'ãn arỳm bôx 'ỳr. Me Bãm djwỳnh kum me ja kĩnh.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Djãm kàjkwakam Metĩndjwỳnh kute me bapyràk? Djãm ĩmẽ 'imẽ kute me bapyràk? Kati. Karõbit. Nhym me kute omũnh kêtkumrẽx. Me kute omũnh kêtkam dja me tu amikadjwỳnhbê karõ kôt mrãmri amijo ngriren raxmã katorkumrẽx. Kum katorkumrẽx ne kum rax jarẽnhkumrẽx. Nãm Jeju ã me'õ niremã ane.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Jejubê ne Bẽnjadjwỳrbê kumkatibê Kritu nhym kute mar kêt. Kritu nhidji 'õdjwỳbê ne Mexij. Me'õ nire kute mar kêt ne kum, —Tukwa, gêdja Mexij bôx ne me imã mỳjja kunĩ jarẽ ba me kuma. Ja ne ba arỳm ije mar, ane.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Nhym kum, —E kum, ba ne ba arỳm amã ikabẽno nhỹ. Ibê ne Mexij, ane.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nãm nirejamã ja jarẽnho nhỹ nhym kôt ba djwỳnh arỳm 'ỳr bôx ne ar omũ. Jeju kute kum kabẽno ỹrkôt arỳm ar omũ. Ne te kute ar marmã arkam no tyn dja. Ne bit kute nija'ã kukjêr ne kute kum, —Mỳj ne ga kum arẽnho nhỹ? Mỳkam ne ga kum akabẽno nhỹ? anhỹrmã ne arkum uman arek ku'ê.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Nãm kôt ba djwỳnh Jeju'ỳr bôx nhym nire arỳm õ ngyo ngônhmã iren mã: krĩraxbê Xikamã tẽn wadjà. Ne kam memã kum,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Ô kum onĩj me'õ. Ije amijo ibaja kunĩkôt ipumũn imã arẽ. Bãrãm mrãmri kubê me banhõ Bẽnjadjwỳrbê kumkatibê Kritukumrẽx. Gwaj 'ỳr gar omũ, ane.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Nhym me arỳm krĩrax kurũm katon 'ỳr tẽn arỳm 'ỳr bôx.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Me 'ỳr bôx kêtri ne kôt ba djwỳnh arỳm kum, —Ujarẽnh djwỳnh, gop anhõ kwỳ krẽ, ane.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Nhym arkum, —Be, atemã inhõ kwỳ krẽn djàja ar aje mar kêt, ane. Be, djãm mrãmri õ kwỳ krẽn'ã ne arkum ane? Kati. Nãm Metĩndjwỳnhmã àpênho õ kwỳ krẽn djà. Metĩndjwỳnhmã àpênh ar ba'ã ne arkum ane.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Nãm arkum ane nhym ar arỳm abenmã kum, —Djã ne me'õ arỳm kum mỳjja'õ ngã nhym kukrẽ? ane.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Nhym arkum, —Be, kàjkwakam Metĩndjwỳnh kute amrẽ pykamã ijanor arỳm ijã amim karõ. Kute idjàpênh djà'ã amim karõ kôt dja ba amijo iban arỳm inomã kumẽ. Be, idjàpênh jakam ikĩnho inhõ kwỳ krẽnkam ikĩnh jakrenh mex ne. 'Ã ne ba ije ar amã, “Atemã inhõ kwỳ krẽn djà”, anhỹrja. Nãm ã Jeju arkum ane.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ne kam ajte arkum, —Kwãrĩk wãnh gar amim, “Dja bàygogo'ã mytyrwỳ amãnhkrut ne amãnhkrut apêx bar kam êo mõ”, anhỹr kêt. Be, ba ne ba ar amã, “Ar kàjmã akrãn me kute ikabẽn mar prãmja pumũ. Me krãptĩ kute bàygogo pyràk wã pumũ. Dja gar memã ijã ajarẽ nhym me arỳm tu amim imarkumrẽx. Ja kadjy ne me mexkumrẽx. Me mexkumrẽx kute mrãmri ne bàygogo prỳ ngràn akakam ê kadjy mexja pyràk.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Dja gar on jakam memã arẽ nhym me amim ima ba arỳm ar amã o pãnh. Nhym kam me ikôt tĩn ne ar ba rã'ã: rã'ã ne. Ba ar amã o pãnh gar arỳm akĩnh rã'ã: rã'ã ne. Djãm ar gajbit dja gar akĩnh? Kati. Me kute amrẽbê memã arẽnhdjwỳ dja me ar aro'ã kĩnh. Ga, me kumrẽx kute bàygogo kre nhym ate me ja kute tũmràm bàygogo djêja pumũ. Me kute ê parkam me ro'ã kĩnhkumrẽx. Inhõ àpênh tũmmẽ dja gar aro'ã akĩnhkumrẽx.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Be, me memã kum, ‘Gêdja me'õ 'y kre nhym me'õ arỳm ê’, anhỹro ba. Be, ikabẽnja kônh ne me kabẽn ja dji.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ar aje o atom ne êmã ne ba 'ỳr ar ajano. Amrẽbê ne gar bàygogokam adjàpênh kêt. Me'õ kumrẽx ne arỳm kam apên kam 'y krebito ba. Gar inhõ me àpênh tũm kôt ajbir adjàpênh 'amỳ”, ane. Ar kute memã 'ã ujarẽnhmã nhym me kute tu amim markumrẽxmã ne Jeju ã kôt ba djwỳnhmã ane.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nãm me'õ nire krĩraxbê Xikakam Xamarij kramã kum, —Nãm prĩne ije amijo iba kunĩkôt imã arẽnh mex, anhỹro tẽ. Nhym me krãptĩ kuman arỳm tu amim Jeju markumrẽx.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ne kam Jeju'ỳr tẽn 'ỳr bôx ne kum, —Gop arek me iro'ã ar aba, ane. Nhym arỳm arek mekam ar ba. Ar ba nhym arỳm 'ã akati amãnhkrut apêx.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nhym kam me kute Jeju ta kabẽn markam ne krãptĩ tu amim markumrẽx.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ne kam nijamã kum, —Jakam bar tu amim Jeju markumrẽx. Djã ne bar akabẽnbit man amim tu markumrẽx? Kati. Arỳm ne bar Jeju ta kabẽn kôt amim kuman amim, “Be, mrãmri ne Jejubê Bẽnjadjwỳrbê kumkatibê Kritukumrẽx. Mrãmri kubê pykakam me axwe kunĩ pytàr djwỳnhkumrẽx.” Nã bãm ar ã amim ane. Nãm me ã nire jamã ane.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Be, Jeju'ã akati amãnhkrut apêx nhym arỳm amũ ajte tẽ. Tẽn arỳm abatành djà, õ pykabê Garrêjakam bôx.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Jeju ta ne amrẽbê memã kum, —Djãm Metĩndjwỳnh kukwakam kabẽn jarẽnh djwỳnh'õ ne abatành djàkam bôx nhym me kum rax jarẽnh got? Kati. Nãm me aprỳ, ane.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Jeju abatành djàbê Garrêja jakam bôx. Nhym kam me kum kabẽn mex jarẽ. Me kute amrẽbê amũ Djeruxarẽkam Jeju pumũnhkam ne me kum kabẽn mex jarẽ. Me krãptĩ kute amikukràdjà tũm mar kadjy aben pydji djà nhõ akatikam ne me Djeruxarẽ'ỳr tẽn 'ỳr bôx. 'Ỳr bôx ne arỳm kam mekôt Jeju pumũ. Nhym mỳjja pumũnh kêt krãptĩ nhipêx nhym me arỳm omũ. Omũn kam akubyn Garrêjakam bôx. Nhym Jejudjwỳ kam bôx ne me'ỳr bôx. Nhym me kam kum kabẽn mex jarẽ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jeju Garrêjakam bôx ne ajte krĩraxbê Kanakam bôx. Kam ne amrẽbê kute ngô kajgoo uba kangô nhipêx. Jeju bôx nhym onĩj Kapanakam me'õ bẽnjadjwỳr kra arỳm kanê.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nhym me arỳm bẽnjadjwỳrmã arẽn kum, —Onĩj, Jeju arỳm Djudêja kurũm katon Garrêjakam bôx, ane. Nhym kuman arỳm Kana'ỳr tẽn kam Jeju'ỳr bôx. 'Ỳr bôx ne kum, —Ẽ, gu 'ỳr ga imã ikrao mex gê kanê kum ire, ane. Nãm mã 'ỳr kum krà. Arỳm kra tyk 'ỳrkam ne mã 'ỳr kum krà.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Nhym Jeju kum, —Ga me aje amim imar kêtkumrẽx. Ije mỳjja pumũnh kêt nhipêx ga me aje omũnhkambit ne amim ima. Mỳkam? ane.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Nhym bẽnjadjwỳr Jejumã kum, —Bẽnjadjwỳr, amibêx, tyk kêtri gu 'ỳr tẽ, ane.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nhym kum, —Aj mã. Arỳm ne akra tĩn ne, ane. Nhym arỳm tu amim kabẽn markumrẽx ne arỳm 'ỳr tẽ. Amim kamnhĩxo tẽ.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tẽ: nhym kam arỳm 'ã akamàt. Nhym akati nhym ajte tẽ: nhym õ àpênh ar arỳm kutã tẽn kajpa. Ne kum, “Arỳm ne akra tĩn ne”, ane.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Nhym arkum, —Nhỹnh ne myt nhỹ nhym mexmo krax ne? ane. Nhym kum, —Amũja'ã myt akẽxkam ne arỳm kanê kum ire, ane.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Nhym amim, —Be, Jeju kute imã, “Arỳm ne akra tĩn”, anhỹr majmã ne arỳm kanê kum ire, ane. Ne arỳm tu amim Jeju markumrẽx. Õ kikrekam ar kunĩdjwỳ tu amim markumrẽx.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jeju Djudêja kurũm tẽn Garrêjakam bôxkam ne ajte mỳjja pumũnh kêt ja nhipêx. Me kute raxmã kator kadjy ne arỳm bẽnjadjwỳr krao mex.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.