Marcos 6

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Basa boe ma Yesus no ana nunin nara fali reni Ndia nggoron Nasaret reu.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ndaa no hatahori Yahudi fai huhule-haradoin, Yesus maso neni uma huhule-haradoik dale neu de Ana fee nenorik. Faik naa, hambu hatahori noꞌuk ka reu hule-haradoi. Neu ara ramanene Yesus nenorin, ara heran bali-bali, de rae, “Hatahori ia malelan mata ia, ma! Ana oo naena koasa boe! Talo bee de Ana bisa leo naak?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Naa te Ndia kada tukan ai. Ita talela inan, ndia Maria; no fadin nara, sira Yakobis, Yoses, Yudas ma Simon. Ndia oo naena fadi inak hida boe. Ita basa ngga leo nai nggorok esa, ma!” Huu naa de ara mbiri ma rasakele, de ara ta nau ramanene neu sana bali.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Boe ma Yesus nafada nae, “Memak tetebes! Hatahori hihiin lenak fee hada-horomatak neu Manetualain mana toꞌu dedeꞌan numa mamanak laen mai. Tehuu nai ndia nggoro-tadun, hatahori ta fee hada-horomatak neun.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ana noke nala ana nuni kasalahunu duan nara, de Ana nadenu sara laꞌok dua-duak reu tui-bengga Manetualain Hara Lii Malolen. Ana oo fee koasa neu sara boe fo ara bisa husi nitu.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Mete ma hambu hatahori simbok ei nai uman nara, na, ei muste leo nai naa losa ei laꞌo seluk bali.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Tehuu mete ma losa mamanak esa, ma hatahori marai naa ta nau simbok ma ta nau ramanene neu ei, na, nggani laꞌo ela naa. Ma mafada sara mae, ‘Ei ta nau mamanene, na. De ela numa naa fo ei mesa ngga lemba-masaa neselu-netaam!’ ”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Basa boe ma ara laꞌo reu tui-bengga Hara Lii Malole naa. Ara rafada basa hatahori fo muste hahae leo numa sira sala-singgon nara mai, de fali fo leo-laꞌo tungga Manetualain hihii-nanaun.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ara oo husi kalua heni nitur boe. Basa naa ara tao mina neu hatahori hedis langgan nara, fo hule-haradoi tao rahai sara. De ara hai tutik kana.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Faik naa, hatahori nai mamanak bee a mesan ralela Yesus ena. Tutuik laꞌe-neu Ndia koasan naa, losa Manek Herodes ndiꞌi doon ena boe. Hambu hatahori rae, “Yohanis Mana Saranik naa nasoda fali nai Yesus aon dale. Huu naa de Ana bisa tao nala tanda heran nara raa lalaꞌen.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Tehuu hambu hatahori laen rae, “Taa! Ia Elia ndia mana nasoda falik nai Ndia aon.” Hambu laen bali rae, “Ndia naa, Manetualain mana toꞌu dedeꞌan laen numa lele uluk mai.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Neu manek Herodes namanene ara kokolak laꞌe-neu Yesus talo naa, boe ma ana naselu nae, “Ia mete te ndia Yohanis Mana Saranik fo fai maneuk kara au adenu tete rala langgan. Hatematak ia ana nasoda fali numa mamaten mai ena!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Huu no Yohanis kaꞌi-ore laꞌi-laꞌik ka ena talo naa, de inak naa nambeda dalek fo nae tao nisan. Tehuu ta bei dadi, te Herodes kena nala Yohanis nai bui dale ena.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Boe ma ana nadenu soldadur fo ranea ratalololen.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Basa boe ma faik esa, Herodias hambu dalak fo bala ndia dalen fo mana nameda hedis. Faik naa, ara tao manek Herodes fai bobonggin. Ara roke hatahori moꞌo-inahuuk kara fo mai raꞌa feta fai bobonggik. Mana maik kara raa, hatahori mana parendar, malangga soldadur ma lasi-lasi hada Galilear.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Neu feta bei laꞌok, boe ma Herodias ana feton maso neu lendo. Lelendon lolen seli, de tao namahoko Herodes no fuin nara. Boe ma Herodes noke nalan, de natanen nae, “O mae moke hata numa au mai, na, mafada leo! Neu ko au fee.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Leo mae o moke au nusang baꞌe duan oo au fee boe. Au sumba-soo pake Manetualain naden!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Boe ma ana fetok naa neu natane inan nae, “Mama! Tungga mama, na, au oke hata ndia neulaun seli numa papa mai?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Basa boe ma ana fetok naa lai-laik neni Herodes neu, de nae, “Papa! Au oke fo meni fee au Yohanis langgan, taon neu dulang dale. Hatematak ia leo!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Herodes namanene nala naa, boe ma tendak heni taꞌi dalen tutik kana. Tehuu ana ta bisa leꞌa falik sumba-soon ena, nahuu basa hatahori ramanene ena, na.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Basa boe ma ana parenda malangga soldadu esa fo neu tete Yohanis langgan nai bui dale.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Boe ma ara tete rala Yohanis langgan, de taon neu dulang dale, fo renin fee ana fetok naa. Ana simbo nala dulang naa, boe ma koꞌo nenin fee inan.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Neu Yohanis ana nunin nara ramanene rae, ara haꞌi reni Yohanis langgan ena, boe ma ara mai haꞌi rala Yohanis nenetun, de reu ratoin.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Faik esa, Yesus ana nunin nara fo Ana nadenu sara ena reu tui-bengga Manetualain Hara Lii Malolen naa, ara fali de rakabua seluk ro Yesus. Ara rafada basa hata fo ara taok, ma hata fo ranori neu hatahorir ena.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Tehuu faik naa, hatahori noꞌuk ka laꞌok reu-mai fo sangga Yesus. Losa-losak ka Ndia no ana nunin nara ta bisa raꞌa-rinu rala ena. Boe ma Yesus nafada ana nunin nara nae, “Mai fo ita teu sangga mamana nees fo ita bisa hahae tala faa dei ma.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 De basa sara hene reni ofak dale reu fo reu sangga mamana nees fo dook ka numa nggorok mai.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Tehuu hatahori noꞌuk kara raa mete-rita Yesus asa ofan laꞌok loro-loro dano tatain. Boe ma ara kalua numa nggorok reu tungga dala mada laik, de ara losa rakahuluk numa Yesus asa mai.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Neu Yesus konda numa ofak lain mai, boe ma Ana mete-nita hatahori noꞌuk ka rahanin ena. Basa boe ma dalen tuda kasian neu sara, nahuu basa sara ta bubuluk nau tao hata, sama leo bibi lombo mana lolo taak. Boe ma Yesus nanori sara Manetualain hihii-nanaun
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Tehuu Yesus naselu nae, “Bosok! Ei ndia mahao sara leo.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Boe ma Yesus naselu nae, “Ei miu matane sudi sara dei, hambu see ndia neni lepa-nggees.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Boe ma Yesus nadenu basa hatahori raa fo ranggatuuk rakabubua reu naꞌu lain.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 De ara reu ranggatuuk rakabubua. Hambu bubuak ruma beke natun esak, ma ruma beke lima huluk.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Basa boe ma Yesus haꞌi nala roti kalimak kara ma iꞌa kaduak kara raa. De Ana nasare mbali lalai neu fo noke makasi neu Manetualain. Boe ma Ana fifiꞌi baꞌe roti naa, de Ana loon neu ana nunin nara fo reu babaꞌe fee basa hatahori raa. Ana oo babaꞌe iꞌa kaduak kara raa fee sara boe.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Basa sara raꞌa losa rakabete.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ara raꞌa basa boe ma ana nunik kara raa reu raduduru rala nanaꞌa lenan nara, sofe lembaneu salahunu dua.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Hatahori mana raꞌak kara raa nai rarain desi rifun lima. Naa bei kada touk kara. Ta bei reke tamba inak kara ma kakanak kara.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Basa boe ma Yesus nadenu ana nunin nara reu saꞌe ofak fo rakahuluk reni nggoro Betsaida nai dano boboan seri naa reu. Tehuu Ana bei nahani nai naa fo nadenu hatahori noꞌuk kara raa fali reu sara.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Neu basa sara fali boe ma Ana hene neni letek esa lain neu fo hule-haradoi.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Neu Yesus hene neni ofak dale neu, boe ma anin lende tutik kana. Ndia ana nunin nara lalaꞌen heran ta basa-basa.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ara bei fo mete-rita Yesus pake koasan fo nahao hatahori rifun lima lenak. Tehuu ara bei ta ralela tebe-tebe Yesus koasan, nahuu sira dalen nara bei matea ndoos.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Neu ara losa dano tatain seri, boe ma ara see numa kota Genesaret namo seseen.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Neu ara konda numa ofak lain mai, hatahori noꞌuk ka mete-rita sara ena. De ara bolu rae, “Wei! Yesus mai ena!”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.