Lucas 8
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA
1 Ta dook ka boe ma Yesus no ana nuni kasalahunu duan nara, laꞌo ndule kota ma nggorok kara marai naar. Ana laꞌo neu nafada hatahorir laꞌe-neu Manetualain parenda-koasan. Naa dadi neu hara lii malole soa-neu sara.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Numa hatahori bubuak naa dale, hambu inak hida tungga boe. Inak kara iar, ketuk hambu rita hedis mata-matak kara ma ketuk nitu saꞌe nita sara. Tehuu Yesus tao nahai basa sara. Ndia leo, Maria numa nggoro Magdala mai. Fai bakahulun, Yesus husi nita nitu hitu numa Maria mai.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Susana no mama Yohana oo, ruma hatahori bubuak naa dale boe. Mama Yohana ia, papa Kusa saon. Kusa naa, malangga mana maono-lalau nai manek Herodes uma manen. Ma bei hambu inak laen noꞌuk ka rambalololok ro Yesus asa. Inak kara iar pake sira doi heli-helin fo tanggon rala Yesus asa doi dalan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Laꞌe esa, hatahori numa nggorok noꞌuk ka mai fo sangga Yesus. Hatahori noꞌuk kara raa rakabua, boe ma Ana tui sara pake lololek esa nae,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Hatahori mana tao ue daek esa neu nggari bini-nggees numa osin. Bini-nggees ketuk tuda ndaa dalak. Neu hatahorir laꞌok resik naa, boe ma ara heta laꞌe bini-nggees raa. Basa boe ma mbuik kara mai, de bido ralao sara.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bini-nggees ketuk bali tuda ndaa dae batuk. Bini-nggees raa mulai ranumbu, tehuu male heni sara, nahuu oe baꞌuk ka.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Bini-nggees laen tuda ndaa mamana dila-nggauk. Neu bini-nggees raa mulai ranumbu, dila-nggauk kara seti rakamate sara.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ma bini-nggees laen tuda ndaa dae isi neulauk. Ara ranumbu, boe ma mori losa raboa. Bini-nggees raa fee falik buna-boak lipa laꞌe natun esa.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Basa boe ma Yesus ana nunin ara ratane lololek naa sosoa-ndandaan.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ana naselu nae, “Talo ia! Huu ei tungga tebe-tebe ena Manetualain hihii-nanaun, de Au buka no manggaledon fo ei bubuluk talo bee Manetualain nae parenda Ndia hatahorin nara. Tehuu hatahori laen nara ta nau tao matak Manetualain hihii-nanaun. Huu naa de Au anori sara pake kada lololek. Sama leo Manetualain mana toꞌu dedeꞌan surak memak laꞌe-neu hatahorir ia ena nae,
10 Jesus respondeu:
11 Boe ma Lamatuak Yesus nafada lololek naa sosoa-ndandaan nae, “Bini-nggees naa, ndia Manetualain Dedeꞌa-kokolan.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Bini-nggees fo mana tuda ndaa dalak naa, ndia hatahorir fo mana ramanene rala Manetualain Dedeꞌa-kokolan, tehuu basa boe ma nitur malanggan mai de leꞌa neni Dedeꞌa-kokolak naa, numa dalen nara mai. No dalak naa, ara ta ramahere neu Manetualain, de ta hambu masoi-masodak.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Bini-nggees fo mana tuda ndaa dae batuk naa, ndia hatahorir fo mana ramanene rala Manetualain Dedeꞌa-kokolan no nemehokok. Tehuu okan nara ta tora rala demak ka. Ara mulai ramahere, tehuu mete ma susa-sonak daka nala sara, na, ara tuda no muda hiek.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Bini-nggees fo mana tuda ndaa mamana dila-nggauk naa, ndia hatahorir fo mana ramanene ma simbok rala Manetualain Dedeꞌa-kokolan. Tehuu ta dook ka boe ma ara lilii heni Dedeꞌa-kokolak naa, huu ara rasambute ralan seli no ue-osa heli-helin nara, sira hata-heton mata-matak kara, ma ara hii leo-laꞌo no kada setelelek. Huu naa de sira nemeheheren naa, nenenin taa.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Tehuu bini-nggees fo mana tuda ndaa dae isi neulauk, ndia hatahorir dale malole ma dale ndoos. Neu ara ramanene rala Manetualain Dedeꞌa-kokolan, boe ma rahinda ratalololen neu dalen nara. No dalak naa, ara ramahere taa-taa, ma tao hata fo neulauk noꞌuk ka.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Boe ma Yesus kokolak bali nae, “Ta bisa dadi hatahori dede lambu tiꞌoek, basa naa tatanan pake ure dae. Ma ta hambu hatahori natetende lambu neni koi fengga dalen neu. Mete ma taon talo naa, na, hatahori ta bisa mete-nita manggaledon bali. Lambu fo kanenenik, ndia neni netetendek nai mamana demak, mita fo saꞌan tao manggaledo hatahori mana dudi mai.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Basa hata fo neni nefunik hatematak ia, neu ko neni mete-nitak. Ma basa hata fo hatahori ta bubuluk kana hatematak ia, neu ko hatahori bubuluk kana.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Dadi ei muste duduꞌa matalolole dedeꞌak kara iar. Hatahori mana nau sangga bubuluk tebe-tebe Manetualain hihii-nanaun, ana boe nalela. Tehuu hatahori ta mana tao matak neu Manetualain hihii-nanaun, ana boe namanggoa.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Laꞌe esa, Yesus mbute-mue no hatahori noꞌuk kara. Boe ma Ndia inan ma fadin nara mai fo rae ratonggo roon. Tehuu ara ta bisa deka-deka roon, nahuu hatahori noꞌun seli.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Boe ma hatahori neu nafada Yesus nae, “Papa! Papa mamam ma fadim mara rai dea naa. Ara rae ratonggo ro Papa.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Boe ma Ana naselu nae, “Hou! Tehuu talo ia, Au inang ma toranoong tebe-teben nara ndia, hatahori fo mana namanene Manetualain Dedeꞌa-kokolan, de tao tunggan.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Laꞌe esa Yesus noke nala ana nunin nara, de nae, “Mai ita saꞌe ofak fo teni dano boboan seri teu.” Boe ma ara saꞌe ofak esa, de ara mulai laꞌo.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Neu ofak laꞌok, boe ma Yesus sunggu. Ta dook ka boe ma ani makarumbuk mai. Rii tufa, de oe lala neni ofak dale neu. De ara sangga hambu sosoek ena.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Ana nunin nara mete-rita naa, boe ma ara fafae Yesus rae, “Lamatuak! Lamatuak, ee! Mambadeik fo tulun dei! Ita sangga molo mate ia ena!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Boe ma Ana nahara berak neu ana nunin nara nae, “Tao hata de ei bei ta mamahere neu Au boe?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Ta dook ka boe ma, ara losa nusa Gerasa nai dano Galilea boboan seri.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 — ausente —
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesus natanen nae, “O nadem see?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Nitur raa kada roke-hule taa-taa neu Yesus fo boso nadenu sira reni Bolo Doidosok reu, fo ndia mamana kekenak soa-neu koasa manggarauk kara.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Tehuu deka-deka naa, hambu bafi bubua moꞌok esa, ara sosoka dae fo sangga nanaꞌak ruma letek tatain. Boe ma nitur raa roke-hule neu Yesus rae, “Madenu ai maso meni kada bafir raa dale miu leo!” Boe ma Yesus nakaheik.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 De nitur raa kalua laꞌo ela touk naa, boe ma ara maso reni bafir raa dale reu. Basa bafir raa ramulu, boe ma ralaik ramananauk kana tuda ruma letek naa mai, de mbesi reni dano dale reu. Boe ma basa sara mate rasamele.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Mana manea bafir mete-rita naa, boe ma ralai ndule nggorok matia-taik marai naar, de ara tui basa-basan.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Hatahori noꞌuk kara raa ramanene rala tutuik talo naa, boe ma ara kalua reni mamanak naa reu. Ara nau mete-rita ro mata heli-helin nara hata fo mandadik ena. Losa naa, boe ma ara mete-rita hatahori fo nitu saꞌek naa, nanggatuuk matu-matu deka Yesus ein. Ana pake bua-loꞌa ena, ma ta namulu ena. Basa sara mete-rita naa, boe ma ramataꞌu.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 De hatahorir fo bebeik kara mete-rita mandadik naa, ara tui hatahori mana bei fo maik kara, talo bee de hatahori kamuluk naa hai ena.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Boe ma basa hatahori Garasa fo mana leo numa nusak kara raa roke-hule neu Yesus fo laꞌo ela sara, nahuu basa sara ramataꞌu ralan seli.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Tehuu hatahori fo bebeik kara nitu saꞌek naa, kokoe nakandoo Yesus nae, “Papa! Naa fo au oo tungga ua Papa boe!”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Talo kada ia! Malole lenak o fali muni o nufanelum mara muu, fo tui sara laꞌe-neu Manetualain susuen fo Ana taon fee o ena.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofak fali reni dano Galilea tatain seri reu. Neu ara konda numa ofak lain mai, hatahori noꞌuk ka rahani a ena. Ara rakarumbu mai fo rae reu sorun.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Hambu inak esa oo laꞌok tungga no sara boe. Ana hambu bulak ta tungga ndoon teuk salahunu dua ena. Ana nabasa tali-doin ma hata-heton ena fo bae neu doter asa. Tehuu ta hambu esa bisa tao nahain boe na. Hedin naa, kada mai-maik nakandoo.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Boe ma ana mai deka-deka neu Yesus numa dean mai. De ana nafaroe Yesus badun suꞌun. Neu ana nafaroe basa, boe ma ndia daan mana mboꞌa-mboꞌak hahae tutik kana.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 No kaiboik Yesus nambariik, boe ma Ana natane nae, “See ndia nafaroe Au ia?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Tehuu Yesus nafadan nae, “Taa! Bebeik kara ia Au ameda hambu koasa kalua numa Au mai. Dadi Au bubuluk hambu hatahori esa nafaroe Au.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Neu inak naa nameda neu ko ndia ta bisa nafuni nala aon, boe ma namataꞌu nalan seli. Ana dere bebe-bebe, de sendek luu-langgan neu Yesus matan. De ana tui ndia dedeꞌan huu-suꞌun neu basa hatahorir matan. Basa de ana nafada nae, ndaa neu ndia nafaroe Yesus, boe ma ndia hai tutik kana.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Boe ma Yesus kokolak neun nae, “Kaꞌa inak! O hai ena, nahuu o mamahehere neu Au. Fali uma muu ngga leo no mole-damek!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Neu Yesus bei kola-kola no inak naa, te Yairus hatahorin esa mai nafadan nae, “Awii, Papa, ee! Papa anan ta sana ena! Ana mate ena, de hae bei makasosotak Papa Meser bali.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Tehuu neu Yesus namanene hatahori naa nefadan, boe ma Ana nafada Yairus nae, “Kaꞌa! Malende o dalem! Boso babati! Mamahere neu kada Manetualain. Ana ndia tao nasoi-nasoda kaꞌa anan.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ara maso, boe ma Yesus toꞌu nala kakanak naa liman, de nanggou nae, “Ana feꞌok! Mambadeik leo!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Medak neu ma, kakanak naa nasoda fali numa mamaten mai, de nambadeik tutik kana. Boe ma Yesus nadenu ana fetok naa inan nae, “Fee kakanak ia naꞌa dei!”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ana fetok naa inan no aman heran ralan seli. Tehuu Yesus fee nesenedak neu sara, fo boso fee dedeꞌak naa natanggela neni hatahorir reu.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.