Gênesis 29

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Basa boe ma Yakob laꞌok nakandooo neni dulu neu.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Faik esa, ana mete-nita oe matak esa deka no nggorok esa. Bibi lombo bubuak telu, deka-deka numa naa, rahani fo rae rinu oe numa naa. Tehuu hambu batu moꞌok esa tatana nala oe matak naa.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Sira siꞌen, mete ma basa bibi hiek ma bibi lombor rakabubua ena, na, dei fo mana lolo keko heni batu naa, fo ndui oe fee bandar raa rinu. Rinu basa, ara tatana falik oe matak naa bali.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Boe ma Yakob neu natane mana lolor raa nae, “Wee! Ei numa bee mai?”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Boe ma Yakob natane seluk bali nae, “Ei malela au toꞌong Laban, do? Laban naa, Nahor anan.”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Boe ma Yakob natane nakandoo bali nae, “Ana bei sodak, do?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Basa boe ma Yakob kokolak seluk bali nae, “Hatematak ia ledo bei nai lain. De malole lenak bandar bee fo rakubua nai ia ena, na, ei fee sara rinu leo. Basa dei fo ei foo meni sara reni mook reu, fo raꞌa naꞌu bali.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Tehuu ara rasabara rae, “Awii, ta bisa talo naa! Ita muste tahani basa mana lolor reni basa bandan nara fo rakabua nai ia dei, dei fo ita keko heok batu naa, fo fee bandar rinu.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Yakob bei kola-kola no hatahorir raa, te Rahel losa no aman bibi hien ma bibi lombon nara. Ana ndia nasiꞌe foo bandar raa.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Neu Yakob mete-nita Rahel no bibi hien ma bibi lombon nara, boe ma neu keko heok oe matak naa tatanan. De ana hani toꞌon bandan nara.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Basa boe ma neu holu nala Rahel, de ana idun ma ana buꞌi.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Ana tui Rahel nae, “Fadi! Au ia, o papam fadin Ribka anan.” Boe ma Rahel nalaik fali neu ngga, fo neu nafada aman.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Neu Laban namanene Rahel tutuin laꞌe-neu Yakob, ndia fadin Ribka anan, boe ma ana nalaik neu sorun. Neu natonggon, Laban holu nalan de idun, basa boe ma noo Yakob neni ndia uman neu. Boe ma Yakob tui basa-basan neu Laban.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 — ausente —
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Laban kokolak noon nae, “Talo ia, Ako! Au ta nau o maue-osa mudak fee au, nahuu ita dua ngga nufaneluk. O moke seseba-babaek baꞌu hata?”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban naa, naena ana inak dua. Kaꞌak nade Lea. Fadik nade Rahel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lea matan mana mamalek. Tehuu Rahel matan manaꞌa hiek sudi selik kana, ma ao-inan neulauk.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Yakob sue Rahel. De ana naselu Laban nae, “Au aue-osa fee toꞌo teuk hitu, sadi toꞌo fee au sao ala Rahel.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Boe ma Laban naselu nae, “Au akaheik! Malole lenak au fee Rahel sao no o, fo au nufanelu heli-heling! Ana hae sao no hatahori laen. De talo kada ia fo maue-osa fee au leo.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Boe ma Yakob naue-osa teuk hitu, mita fo ana hambu Rahel. Tehuu ana sue nalan seli neu Rahel. Dadi teuk hitu naa, ana namedan sama leo kada faik hida a.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Seli teuk kahituk kara raa, boe ma Yakob fee nesenedak neu Laban nae, “Toꞌo! Au aue-osa fee toꞌo teuk hitu ia ena, de hatematak ia fee au sao ua Rahel leo.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Boe ma Laban tao feta kabin, de noke basa hatahorir marai nusak naa.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 — ausente —
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 — ausente —
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 — ausente —
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 — ausente —
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 — ausente —
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yakob nakaheik. Huu naa de neu feta faik hitu naa basa, boe ma Laban fee Rahel sao nala Yakob.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Basa de Laban fee ndia ata inan esa bali, nade Bilha, fo dadi neu Rahel atan.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Basa boe ma Yakob sunggu-soro no Rahel. Ana sue Rahel lena heni Lea. De ana naue-osa tamba teuk hitu bali fee ari-aman.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Tehuu MANETUALAIN bubuluk Yakob sue Rahel lena heni Lea. Boe ma Ana fee luas fo Lea hambu anak, tehuu Rahel beik.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 De Lea nairu, boe ma ana bonggi ana touk esa. Ana foi kanak naa, nade Ruben (fo sosoa-ndandaan ‘mete neu, hambu anak’), nahuu ana nae, “MANETUALAIN memak mete-nita au sususang ena. Huu naa de hatematak ia, au saong oo nau mete au boe.”
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Basa boe ma Lea nairu bali, de ana hambu ana touk esa. Ana foi kanak naa nade Simeon (fo sosoa-ndandaan fama te ‘hatahori namanene ena’), nahuu ana nae, “MANETUALAIN namanene ena nae, au saong ta tao matak neu au. Huu naa de Ana fee tamba anak esa bali neu au.”
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Basa de, Lea nairu bali, boe ma ana bonggi ana touk esa bali. Ana foi kanak naa nade Lewi, nahuu ana nae, “No anak ia au dedeꞌang basan ena. Neu ko au saong ta bila no au, nahuu au bonggi feen ana touk telu ena.”
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Basa boe ma Lea nairu bali, de ana hambu ana touk esa. Ana foi kanak naa, nade Yahuda (fo sosoa-ndandaan fama te ‘kokoa-kikiok’), nahuu ana nae, “Oek ia, au nau koa-kio MANETUALAIN!” Basa de Lea ta bonggi leo.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.