Gênesis 24
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH
1 Abraham teun naruk ka losa ana nambalasi nalan seli. Ma MANETUALAIN nanea natalololen, boe ma Ana feen leo-laꞌo no mole-damek.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Tehuu o muste muni au nusa huung muu, nai au nufanelung nggara. O sangga mala ana feꞌok esa nai naa fo feen sao nala au anang.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Basa boe ma ata naa natane Abraham nae, “Malole, Papa! Tehuu mete ma ana feꞌok naa ta nau ia mai, na, talo bee? Mete ma talo naa, na, au muste ua papa anan fo neu sao nai naa, do talo bee?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Abraham naselu nae, “O masaneda matalolole! Leo mae talo bee oo, o ta bole mua au anang naa neu boe.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Masaneda te MANETUALAIN mana toꞌu koasa nai lalai, neni au kalua numa au nusa huung mai ena, boe ma nafuli au losa dae ia. Ana oo ndara fangga hehelu-bartaak no au ena nae, ‘Neu ko Au fee basa dae ia neu o titisi-nonosim.’ De o boso babati! Kada muu leo. Neu ko Manetualain nadenu Ndia atan numa nusa tetuk do inggu temak mai nasosoi dalak fee o, fo o bisa matonggo mua ana feꞌok naa, fo neu ko dadi neu au anang saon.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Tehuu mete ma ana feꞌok naa ta nau tungga o muni ia mai, na, o makamboꞌik numa sumba-sook ia neu. Leo mae talo bee oo, o boso mua au anang neni naa neu boe.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Boe ma ata naa soꞌuk sumba-sook no Abraham nae, neu ko ndia tao tungga basa Abraham hihii-nanaun.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Basa boe ma ata naa here nala banda onta salahunu. De ana fua bua-baꞌu neulauk mata-matak kara reu ontar raa lain. Boe ma ana laꞌo neni Nahor kotan neu, nai Mesopotamia.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Mateꞌen, ata naa losa kota naa. Boe ma ana no ontan nara hahae aok numa kota tatain, deka oe matak esa. Faik naa bobok ena, ndaa no ana feꞌok kara reu ndui oe numa oe matak naa.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Boe ma ata naa hule-haradoi nae, “MANETUALAIN, au malanggang, Abraham Manetualain. Tulun buka dalak, mita fo au mamaing ia neni ua-nale neulauk. Matudu Manetualain dale susuen neu au malanggang ma masaneda ndia hehelu-bartaan neu au. De naa fo au atonggo ua inak fo ae taon dadi neu Isak saon.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Manetualain, au ambariik nai oe matak ia tatain. Ma ana feꞌok kara ruma kota mai ndui oe nai ia.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 De au hule talo ia: Mete ma au kokolak ua ana feꞌok esa ae, ‘Ana feꞌok, ee! Tulun makonda o ure oem fo fee au inu oe faa dei.’ Mete ma ana naselu nae, ‘Papa minu leo! Ma dei fo au fee papa ontan nara oo rinu oe boe.’ Naa dadi tanda nae, ana feꞌok naa ndia Manetualain here nalan dadi neu Isak saon ena! No tanda talo naa, au bisa bubuluk ae, Manetualain natudu Ndia dale susuen neu au malanggang Abraham ena.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 — ausente —
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 — ausente —
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Neu Ribka losa lain, boe ma Abraham atan nalaik neu natonggo noon. De ana noke nae, “Ana feꞌok. Tulun fee au inu oe faa dei.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Ana feꞌok naa naselu nae, “Minu leo, toꞌo!” Boe ma nakonda ure oen lai-laik, de ana fee ata naa ninu.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Ana ninu basa, boe ma ana feꞌok naa nae, “Naa fo au ndui oe fee toꞌo ontan nara, fo rinu losa rakabete.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Boe ma ana neu sali oe lenan neni bandar haꞌon nara reu. De ana nalaik konda-hene neu ndui oe numa oe matak naa mai, fo fee basa ontar raa rinu losa rakabete.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Abraham atan nambariik matu-matu, fo ana mete naherek ana feꞌok naa ue-tataon. Ana duduꞌa nae, “Ana feꞌok ia ndia MANETUALAIN here nalan, do?”
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Ontar raa rinu losa rakabete. Boe ma ata naa haꞌi nala ndeli iduk lilo mbilas ma kale lilo mbilas pasan esa, de ana olu sara reu ana feꞌok naa liman dua sara.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Basa boe ma ata naa natane nae, “Ana feꞌok papan, nade see? Mete ma bisa, na, au sunggu taak nai ana feꞌok papan uman.”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Boe ma ana feꞌok naa naselu nae, “Au papang, nade Betuel. Au baꞌing, ndia Nahor. Ma au being, ndia Milka.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Nai ai uman hambu mamana susungguk dai toꞌo sara. Ma hambu naꞌu noꞌuk ka soa-neu toꞌo bandan nara.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Basa boe ma ata naa nateꞌe langgan, de ana nakaluku-nakatele neu MANETUALAIN.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 De ana kokolak nae, “Koa-kio MANETUALAIN! MANETUALAIN soi dalak fee au ena, losa au atonggo matang ua papa Abraham nufanelun nai ia. No dalak naa, MANETUALAIN natudu dale susuen neu au malanggang Abraham, no tao natetu ndia hehelu-bartaan neu au.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Basa boe ma ana feꞌok naa nalai fali lai-laik, de ana tui basa uma isin nara, hata fo dadi ena.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Boe ma Laban kokolak nae, “Toꞌo! MANETUALAIN nakalalaꞌok toꞌo losa ia no sodak. De boso mambariik muu dea ia! Mai teni ai uman teu. Ai sadia memak kama ena. Nanaꞌak soa-neu toꞌo ontan nara oo mana hetak boe.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Basa boe ma Abraham atan tungga no Laban, de maso reni Betuel uman reu. Boe ma Laban asa sou rakonda fufuak ruma ontar lain mai. Ara fee ontar raꞌa naꞌu. Ma ara oo reni oe fee ata naa no hatahorin nara, de ara safe ein nara boe.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Neu ara mbeda nanaꞌa-nininuk kara reu mei lain, boe ma ata naa nae, “Ai mae miꞌa-minu, tehuu au oke parmisi fo afada dale hihiik esa dei.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Ata naa nae, “Au ia, ei baꞌim Abraham atan.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 MANETUALAIN fee babaꞌe-babatik noꞌuk ka neu au malanggang ena, losa ana namasuꞌi nalan seli. MANETUALAIN feen lilo mbilas, lilo fulak, ata tou ma inak, ma banda noꞌun seli, sira: sapi, onta, keledei, bibi hiek ma bibi lombo ena.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Neu au malanggang touk no inak lasik kara ena, boe ma mama Sara bonggi fee au malanggang Abraham, ana touk esa. Neu ko kanak naa ndia simbo basa au malanggang Abraham pusakan lalaꞌen.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Laꞌe esa, au malanggang Abraham fee au sumba-soo ae, ‘O ta bole haꞌi ana feꞌok Kanaꞌan, fo feen sao nala au anang Isak.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Tehuu o muste haꞌi ana feꞌok numa au nufanelu heli-heling nggara mai, dadi neu ndia saon.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Boe ma au atane au malanggang ae, ‘Mete ma ana feꞌok naa ta nau tungga au, na, talo bee?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Ana naselu nae, ‘MANETUALAIN fo au soa tungga kada Ndia hihii-nanaun, neu ko Ana nadenu atan numa nusa tetuk do inggu temak mai soi dalak fee o, mita fo o bisa hambu ana feꞌok esa numa au nufanelu heli-heling nggara mai, fo dadi neu au anang saon.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Tehuu mete ma au nufanelung nggara ta simbok fo ta nau fee ana feꞌok naa neni ia mai, na, o makamboꞌik numa sumba-sook naa mai.’
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 De neu bebeik kara ia losa oe matak, boe ma au hule-haradoi nai au daleng ae, ‘MANETUALAIN, au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, mita fo au mamaing ia neni ua-nale neulauk. Naa fo au atonggo ua inak fo ae taon dadi neu Isak saon.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Manetualain, au ambariik nai oe matak ia tatain. Ma ana feꞌok kara ruma kota mai ndui oe nai ia. De au hule talo ia: mete ma au kokolak ua ana feꞌok esa ae, “Ana feꞌok, ee! Tulun makonda o ure oem fo fee au inu oe faa dei.”
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Mete ma ana naselu nae, “Papa minu leo! Ma dei fo au fee papa ontan nara oo rinu boe.” Naa dadi neu tanda nae, ana feꞌok naa ndia Manetualain here nalan dadi neu au malangga anang saon ena!’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Au bei ta hule-haradoi basa, te ana feꞌok Ribka mai ena neni ndia ure oen, fo ndui oe nai oe matak. Neu ana hene nalak ka lain, boe ma au oke ae, ‘Ana feꞌok, ee! Fee au inu oe faa dei.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Boe ma ana nakonda ure oen lai-laik, de nae, ‘Toꞌo minu leo! Ma dei fo au fee toꞌo ontan nara oo rinu boe.’ Boe ma au inu, ma au ontang nggara oo rinu boe.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Boe ma au atane ae, ‘Ana feꞌok papan, nade see?’
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Boe ma au ateꞌe au langgang fo akaluku-akatele neu Manetulaian ae, ‘Koa-kio Manetualain! Manetualain soi dalak fee au ena, losa au atonggo aong ua au malanggang Abraham nufanelun nai ia. Ma au atonggo aong ua inak fo ae taon dadi neu malangga anak Isak saon.’
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Dadi hatematak ia, mete ma papa sara nau matudu susuem neu au malanggang Abraham, na, mafada au no ledo-ledo. Mete ma taa oo, mafada no ledo-ledo boe, mita fo au bubuluk au muste tao hata.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Ata naa kokolak basa, boe ma Laban no Betuel raselu rae, “Mete ma MANETUALAIN ndia nanaen talo naa ena, na, ai nau talo bee bali.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Ana feꞌok Ribka nai ia. Moke malan fo mian naa neu leo. Mita fo ana dadi neu baꞌi Abraham feto-feun, tungga hata fo MANETUALAIN naen ena.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Abraham atan namanene nala naa, boe ma ana nateꞌe langgan losa daer, de noke makasi neu MANETUALAIN.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Boe ma ana kalua heni bua lilo mbilas, lilo fulak, ma bua-loꞌa neulauk kara, de feen neu Ribka. Ana oo fee Ribka naan ma inan, hadia bua mabelir boe.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Basa boe ma Abraham atan no ndia hatahorin nara ranggatuuk raꞌa-rinu. Boe ma ara sunggu ruma naa. Neu beꞌe-mai huhua anan ara beꞌe, boe ma ata naa nafada tenu umak nae, “Au oke luas fo mete ma bisa, na, hatematak ia ai nau fali meni au malanggang miu.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Tehuu Ribka kaꞌan no inan rae, “Ei nau hailai laꞌo tao hata? Elan fo Ribka leo no ai faik salahunu talo naa dei. Basa, na, mian laꞌo leo.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Tehuu ata naa naselu nae, “Awii! Boso kaꞌi au! Huu MANETUALAIN tulu-fali nala au ena, losa au atonggo ua malangga anak saon ena. De mama sara makamboꞌik ai, fo ai fali miu tui au malanggang dei.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Boe ma ara raselu rae, “Talo ia! Mai fo ita tatane aon neu kada Ribka. Ndia hihiin talo bee?”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Basa boe ma ara roken, de ratanen rae, “Ribka! Hatematak ia numa kada o mai. O nau tungga memak mua hatahori ia leo, do talo bee?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 — ausente —
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 — ausente —
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Basa boe ma Ribka no ata inan nara rafafaꞌu bua-loꞌan nara, boe ma ara saꞌe onta, de ara laꞌo leo, tungga Abraham atan nara.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Isak leo numa dae Negeb. Faik naa, Ana bei fo fali numa oe matak manai Beer Lahai Roi mai.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Ledo bobok esa, ana kalua numa laak mai, fo neu laꞌo-laꞌo haꞌi anin. Ana botik matan, boe ma mete-nita ontar mai.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Neu Ribka mete-nita Isak, boe ma ana konda lai-laik numa ontan mai.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Ana natane Abraham atan nae, “Toꞌo! Tou mana laꞌok mai naa, see?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Boe ma ata naa tui basa-basan neu Isak.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 De Isak noke no Ribka neni inan laan dale neu, boe ma dua sara rauma-loo leo. Isak sue nala Ribka sudi selik kana, huu naa de ana ta susa-sona bali no inan mamaten.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.