Gênesis 24

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abraham teun naruk ka losa ana nambalasi nalan seli. Ma MANETUALAIN nanea natalololen, boe ma Ana feen leo-laꞌo no mole-damek.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Tehuu o muste muni au nusa huung muu, nai au nufanelung nggara. O sangga mala ana feꞌok esa nai naa fo feen sao nala au anang.”
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Basa boe ma ata naa natane Abraham nae, “Malole, Papa! Tehuu mete ma ana feꞌok naa ta nau ia mai, na, talo bee? Mete ma talo naa, na, au muste ua papa anan fo neu sao nai naa, do talo bee?”
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Abraham naselu nae, “O masaneda matalolole! Leo mae talo bee oo, o ta bole mua au anang naa neu boe.
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Masaneda te MANETUALAIN mana toꞌu koasa nai lalai, neni au kalua numa au nusa huung mai ena, boe ma nafuli au losa dae ia. Ana oo ndara fangga hehelu-bartaak no au ena nae, ‘Neu ko Au fee basa dae ia neu o titisi-nonosim.’ De o boso babati! Kada muu leo. Neu ko Manetualain nadenu Ndia atan numa nusa tetuk do inggu temak mai nasosoi dalak fee o, fo o bisa matonggo mua ana feꞌok naa, fo neu ko dadi neu au anang saon.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Tehuu mete ma ana feꞌok naa ta nau tungga o muni ia mai, na, o makamboꞌik numa sumba-sook ia neu. Leo mae talo bee oo, o boso mua au anang neni naa neu boe.”
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Boe ma ata naa soꞌuk sumba-sook no Abraham nae, neu ko ndia tao tungga basa Abraham hihii-nanaun.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Basa boe ma ata naa here nala banda onta salahunu. De ana fua bua-baꞌu neulauk mata-matak kara reu ontar raa lain. Boe ma ana laꞌo neni Nahor kotan neu, nai Mesopotamia.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Mateꞌen, ata naa losa kota naa. Boe ma ana no ontan nara hahae aok numa kota tatain, deka oe matak esa. Faik naa bobok ena, ndaa no ana feꞌok kara reu ndui oe numa oe matak naa.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Boe ma ata naa hule-haradoi nae, “MANETUALAIN, au malanggang, Abraham Manetualain. Tulun buka dalak, mita fo au mamaing ia neni ua-nale neulauk. Matudu Manetualain dale susuen neu au malanggang ma masaneda ndia hehelu-bartaan neu au. De naa fo au atonggo ua inak fo ae taon dadi neu Isak saon.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Manetualain, au ambariik nai oe matak ia tatain. Ma ana feꞌok kara ruma kota mai ndui oe nai ia.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 De au hule talo ia: Mete ma au kokolak ua ana feꞌok esa ae, ‘Ana feꞌok, ee! Tulun makonda o ure oem fo fee au inu oe faa dei.’ Mete ma ana naselu nae, ‘Papa minu leo! Ma dei fo au fee papa ontan nara oo rinu oe boe.’ Naa dadi tanda nae, ana feꞌok naa ndia Manetualain here nalan dadi neu Isak saon ena! No tanda talo naa, au bisa bubuluk ae, Manetualain natudu Ndia dale susuen neu au malanggang Abraham ena.”
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 — ausente —
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 — ausente —
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Neu Ribka losa lain, boe ma Abraham atan nalaik neu natonggo noon. De ana noke nae, “Ana feꞌok. Tulun fee au inu oe faa dei.”
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Ana feꞌok naa naselu nae, “Minu leo, toꞌo!” Boe ma nakonda ure oen lai-laik, de ana fee ata naa ninu.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Ana ninu basa, boe ma ana feꞌok naa nae, “Naa fo au ndui oe fee toꞌo ontan nara, fo rinu losa rakabete.”
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Boe ma ana neu sali oe lenan neni bandar haꞌon nara reu. De ana nalaik konda-hene neu ndui oe numa oe matak naa mai, fo fee basa ontar raa rinu losa rakabete.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Abraham atan nambariik matu-matu, fo ana mete naherek ana feꞌok naa ue-tataon. Ana duduꞌa nae, “Ana feꞌok ia ndia MANETUALAIN here nalan, do?”
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Ontar raa rinu losa rakabete. Boe ma ata naa haꞌi nala ndeli iduk lilo mbilas ma kale lilo mbilas pasan esa, de ana olu sara reu ana feꞌok naa liman dua sara.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Basa boe ma ata naa natane nae, “Ana feꞌok papan, nade see? Mete ma bisa, na, au sunggu taak nai ana feꞌok papan uman.”
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Boe ma ana feꞌok naa naselu nae, “Au papang, nade Betuel. Au baꞌing, ndia Nahor. Ma au being, ndia Milka.
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Nai ai uman hambu mamana susungguk dai toꞌo sara. Ma hambu naꞌu noꞌuk ka soa-neu toꞌo bandan nara.”
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Basa boe ma ata naa nateꞌe langgan, de ana nakaluku-nakatele neu MANETUALAIN.
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 De ana kokolak nae, “Koa-kio MANETUALAIN! MANETUALAIN soi dalak fee au ena, losa au atonggo matang ua papa Abraham nufanelun nai ia. No dalak naa, MANETUALAIN natudu dale susuen neu au malanggang Abraham, no tao natetu ndia hehelu-bartaan neu au.”
27 E disse: — Bendito seja o
28 Basa boe ma ana feꞌok naa nalai fali lai-laik, de ana tui basa uma isin nara, hata fo dadi ena.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Boe ma Laban kokolak nae, “Toꞌo! MANETUALAIN nakalalaꞌok toꞌo losa ia no sodak. De boso mambariik muu dea ia! Mai teni ai uman teu. Ai sadia memak kama ena. Nanaꞌak soa-neu toꞌo ontan nara oo mana hetak boe.”
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Basa boe ma Abraham atan tungga no Laban, de maso reni Betuel uman reu. Boe ma Laban asa sou rakonda fufuak ruma ontar lain mai. Ara fee ontar raꞌa naꞌu. Ma ara oo reni oe fee ata naa no hatahorin nara, de ara safe ein nara boe.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Neu ara mbeda nanaꞌa-nininuk kara reu mei lain, boe ma ata naa nae, “Ai mae miꞌa-minu, tehuu au oke parmisi fo afada dale hihiik esa dei.”
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Ata naa nae, “Au ia, ei baꞌim Abraham atan.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 MANETUALAIN fee babaꞌe-babatik noꞌuk ka neu au malanggang ena, losa ana namasuꞌi nalan seli. MANETUALAIN feen lilo mbilas, lilo fulak, ata tou ma inak, ma banda noꞌun seli, sira: sapi, onta, keledei, bibi hiek ma bibi lombo ena.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Neu au malanggang touk no inak lasik kara ena, boe ma mama Sara bonggi fee au malanggang Abraham, ana touk esa. Neu ko kanak naa ndia simbo basa au malanggang Abraham pusakan lalaꞌen.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Laꞌe esa, au malanggang Abraham fee au sumba-soo ae, ‘O ta bole haꞌi ana feꞌok Kanaꞌan, fo feen sao nala au anang Isak.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Tehuu o muste haꞌi ana feꞌok numa au nufanelu heli-heling nggara mai, dadi neu ndia saon.’
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Boe ma au atane au malanggang ae, ‘Mete ma ana feꞌok naa ta nau tungga au, na, talo bee?’
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Ana naselu nae, ‘MANETUALAIN fo au soa tungga kada Ndia hihii-nanaun, neu ko Ana nadenu atan numa nusa tetuk do inggu temak mai soi dalak fee o, mita fo o bisa hambu ana feꞌok esa numa au nufanelu heli-heling nggara mai, fo dadi neu au anang saon.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Tehuu mete ma au nufanelung nggara ta simbok fo ta nau fee ana feꞌok naa neni ia mai, na, o makamboꞌik numa sumba-sook naa mai.’
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 De neu bebeik kara ia losa oe matak, boe ma au hule-haradoi nai au daleng ae, ‘MANETUALAIN, au malanggang Abraham Manetualain. Tulun soi dalak, mita fo au mamaing ia neni ua-nale neulauk. Naa fo au atonggo ua inak fo ae taon dadi neu Isak saon.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Manetualain, au ambariik nai oe matak ia tatain. Ma ana feꞌok kara ruma kota mai ndui oe nai ia. De au hule talo ia: mete ma au kokolak ua ana feꞌok esa ae, “Ana feꞌok, ee! Tulun makonda o ure oem fo fee au inu oe faa dei.”
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Mete ma ana naselu nae, “Papa minu leo! Ma dei fo au fee papa ontan nara oo rinu boe.” Naa dadi neu tanda nae, ana feꞌok naa ndia Manetualain here nalan dadi neu au malangga anang saon ena!’
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Au bei ta hule-haradoi basa, te ana feꞌok Ribka mai ena neni ndia ure oen, fo ndui oe nai oe matak. Neu ana hene nalak ka lain, boe ma au oke ae, ‘Ana feꞌok, ee! Fee au inu oe faa dei.’
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Boe ma ana nakonda ure oen lai-laik, de nae, ‘Toꞌo minu leo! Ma dei fo au fee toꞌo ontan nara oo rinu boe.’ Boe ma au inu, ma au ontang nggara oo rinu boe.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Boe ma au atane ae, ‘Ana feꞌok papan, nade see?’
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Boe ma au ateꞌe au langgang fo akaluku-akatele neu Manetulaian ae, ‘Koa-kio Manetualain! Manetualain soi dalak fee au ena, losa au atonggo aong ua au malanggang Abraham nufanelun nai ia. Ma au atonggo aong ua inak fo ae taon dadi neu malangga anak Isak saon.’
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Dadi hatematak ia, mete ma papa sara nau matudu susuem neu au malanggang Abraham, na, mafada au no ledo-ledo. Mete ma taa oo, mafada no ledo-ledo boe, mita fo au bubuluk au muste tao hata.”
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Ata naa kokolak basa, boe ma Laban no Betuel raselu rae, “Mete ma MANETUALAIN ndia nanaen talo naa ena, na, ai nau talo bee bali.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Ana feꞌok Ribka nai ia. Moke malan fo mian naa neu leo. Mita fo ana dadi neu baꞌi Abraham feto-feun, tungga hata fo MANETUALAIN naen ena.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Abraham atan namanene nala naa, boe ma ana nateꞌe langgan losa daer, de noke makasi neu MANETUALAIN.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Boe ma ana kalua heni bua lilo mbilas, lilo fulak, ma bua-loꞌa neulauk kara, de feen neu Ribka. Ana oo fee Ribka naan ma inan, hadia bua mabelir boe.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Basa boe ma Abraham atan no ndia hatahorin nara ranggatuuk raꞌa-rinu. Boe ma ara sunggu ruma naa. Neu beꞌe-mai huhua anan ara beꞌe, boe ma ata naa nafada tenu umak nae, “Au oke luas fo mete ma bisa, na, hatematak ia ai nau fali meni au malanggang miu.”
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Tehuu Ribka kaꞌan no inan rae, “Ei nau hailai laꞌo tao hata? Elan fo Ribka leo no ai faik salahunu talo naa dei. Basa, na, mian laꞌo leo.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Tehuu ata naa naselu nae, “Awii! Boso kaꞌi au! Huu MANETUALAIN tulu-fali nala au ena, losa au atonggo ua malangga anak saon ena. De mama sara makamboꞌik ai, fo ai fali miu tui au malanggang dei.”
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Boe ma ara raselu rae, “Talo ia! Mai fo ita tatane aon neu kada Ribka. Ndia hihiin talo bee?”
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Basa boe ma ara roken, de ratanen rae, “Ribka! Hatematak ia numa kada o mai. O nau tungga memak mua hatahori ia leo, do talo bee?”
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 — ausente —
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 — ausente —
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Basa boe ma Ribka no ata inan nara rafafaꞌu bua-loꞌan nara, boe ma ara saꞌe onta, de ara laꞌo leo, tungga Abraham atan nara.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Isak leo numa dae Negeb. Faik naa, Ana bei fo fali numa oe matak manai Beer Lahai Roi mai.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Ledo bobok esa, ana kalua numa laak mai, fo neu laꞌo-laꞌo haꞌi anin. Ana botik matan, boe ma mete-nita ontar mai.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Neu Ribka mete-nita Isak, boe ma ana konda lai-laik numa ontan mai.
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 Ana natane Abraham atan nae, “Toꞌo! Tou mana laꞌok mai naa, see?”
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Boe ma ata naa tui basa-basan neu Isak.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 De Isak noke no Ribka neni inan laan dale neu, boe ma dua sara rauma-loo leo. Isak sue nala Ribka sudi selik kana, huu naa de ana ta susa-sona bali no inan mamaten.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.