Gênesis 19
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NTLH
1 Neu Manetualain bei kola-kola no Abraham, Manetualain ata kaduan nara laꞌo rakandoo reni kota Sodom reu. Ara losa naa, boe ma ledo sangga nae tesa ena. Faik naa, Lot bei nanggatuuk numa kota naa lelesu mason. Ana mete-nita hatahori kaduak kara raa, boe ma neu soru sara. De ana sendek luu-langgan, ma nateꞌe langgan neu matan nara.
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 Boe ma ana kokolak nae, “Papa nggara ein! Mai fo tuli taak nai au umang dei, mita fo Papa sara sasafe eim mara, ma sunggu nai naa. Naa fo beꞌe-mai huhua anan, dei fo Papa sara laꞌo makando.”
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Tehuu Lot kokoe nakandoo sara, losa ara nau leo taak nai ndia uman. Boe ma Lot asa tunu roti ma sadia mei, de raꞌa sama-sama.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Fuik kara raa bei ta reu sunggu, te Sodom toun nara, basa sara moꞌo-kadiꞌik, mai eko-feo rala Lot uman.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Ara kii-bolu no hara barakaik neu Lot rae, “Weeh, Lot! Tou kaduak bebeik kara raa rai bee? Fee sara kalua ia mai, te ai nau bode sara!”
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 Boe ma Lot kalua dea neu, basa boe ma kena lelesu neu.
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 Ana kokolak nae, “Toranoo nggara ein! Ei boso tao manggarauk talo naa neu au fuing nggara.
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Hena ei nenene dei, ee? Au ana feꞌong dua, sira bei ao tema. Naa fo au fee dua sara reu ei. Ei nau tao dua sara talo bee oo, naa numa kada ei mai boe. Tehuu ei boso tao hata esa boe na neu au fuing nggara. Huu tungga ita dala-hadan, na, au muste anea atalolole sara.”
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 Tehuu hatahori Sodom mara raa kii-bolu rae, “O boso sambor! O ia, kada hatahori mana leo taak nai ia! O hatahori deak, de o ta maena haak koladu ai. Malole lenak o malai laꞌo heok ia. Mete ma taa, na, ai tao mala o beran lenak numa hatahori kaduak kara raa mai!” Boe ma ara timba heni Lot, de basa sara rame-rame reu tara lelesu naa, fo rae rakalulutun.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Tehuu fuik kaduak kara raa soro liman nara reu, de ara leꞌa Lot neni uma dale neu, boe ma ara nggoe lelesu neu.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Basa boe ma dua sara tao rapoke hatahori Sodom mara raa matan, losa ara rafaroroe sangga lelesu, tehuu ta hambu sana.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 — ausente —
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 — ausente —
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 De Lot neu natonggo no touk dua, fo nae tao sara dadi reu ndia mane-feun nara, boe ma ana nafada sara nae, “Nenene matalolole! Hatematak ia ei kalua lai-laik numa kota ia mai leo, te MANETUALAIN nae nakalulutun ena!” Tehuu ara duꞌa rae, Lot kada kokolak nakoa-kandiaok naa.
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Neu beꞌe-mai huhua anan, boe ma Manetualain ata kaduan nara raa, rakasetik Lot fo ara kalua lai-laik leo. Ara rae, “Lot! Mambadeik leo! Leꞌa muni o saom, ma ana ina kaduam mara raa, fo ei malai leo. Laꞌo ela kota ia. Boso losak ei mate hie-hie a, ma noe sama-sama mia kota ia.”
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Tehuu Lot bei naeok, naa te MANETUALAIN nau tao nasoi-nasodan. Huu naa de fuik kaduak kara raa toꞌu rala liman nara fo ara leꞌa Lot, saon, ma ana ina kaduan nara, fo roo sara kalua numa kota naa mai.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Boe ma esa numa fuik kaduak kara raa mai parenda nae, “Malaik tetebe, fo sangga masodak leo! Boso leuk dea! Boso hahae nai dokek! Malaik makandoo ndaꞌe meni letek naa miu, mita fo ei boso mate!”
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 Tehuu Lot bala nae, “Awii, Papa! Boso talo naa!
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 Papa memak tulun tao nasoi-nasoda ai ena. Tehuu letek naa doon seli! Boso losak ai bei ta losa naa, te sosoek hambu nala ai nai dala laladak ena.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Papa mete dei. Hambu nggorok kadiꞌik esa ta dook ka numa ia mai. Nggorok naa sosoan-ndandaan taa. De mete ma Papa nau, na, naa fo ai miu sangga masodak nai kada naa leo.”
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Ana naselu nae, “Neu! Miu leo! Neu ko au ta akalulutu nggorok naa.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 De hatematak ia ei malai tetebe naa miu leo! Huu au ta bisa tao hata-hata, mete ma ei bei ta losa naa.” Mulai numa lelek naa neu, hatahori foi nggorok naa, nade Soar, sosoa-ndandaan nae, ‘kadiꞌik’.
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Neu ledo mulai hene, boe ma Lot asa losa Soar.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Medak neu te, MANETUALAIN mboꞌa aꞌi no balerang mana mbilak numa lalai mai konda neni Sodom no Gomora neu.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 MANETUALAIN nakalulutu basa kota ma nggorok marai nusak naa, no basa horis lalaꞌen marai naa, sira hatahori dae-bafok, banda-manur, ma sele-tandek kara.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Neu ara ralaik, boe ma Lot saon leuk dea. Medak neu ma, ana dadi neu dii masik neuk ka.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Neu beꞌe-mai huhua anan, boe ma Abraham fali neni mamanak fo afik ka ana nambariik kokoe MANETUALAIN naa neu.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 Boe ma ana mete memeli matan neni Sodom no Gomora, ma basa dokek kara raa neu. Ana mete neu te sudi nai bee, aꞌi masu bubuak mboka-mboka hene neni lalai neu. Ma aꞌi naꞌa heni basa sudi hata lalaꞌen.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Manetualain tulun Lot kalua henin numa mamana mana hambu huku-dokik naa mai, neu faik fo Ana nakalulutu basa kotar raa, nahuu Ana nasaneda Ndia hehelu-bartaan neu Abraham.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Lelek naa, Lot namataꞌu leo nakandoo numa nggorok Soar. Huu naa de ana no ana inan dua sara lali reni letek reu. De ara leo numa luak esa dale.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Laꞌe esa, ina ana kaꞌak kokolak no fadin nae, “Ndule basa mamanak ia, ta hambu touk esa boe na fo bisa mai sao no ita. Ma ta dook ka bali te papa boe nambalasi, de ana ta bisa hambu anak ena bali.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 De malole lenak, ita pou takamafu papa. Basa boe ma ita sunggu-soro toon, mita fo ita tuti papa tititi-nonosin.”
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Boe ma leꞌodaen naa, ara pou rakamafu sira aman renik oe anggor. Basa boe ma ana ina kaꞌak neu sunggu-soro no aman. Tehuu tou lasik mafu nalan seli, losa ana ta bubuluk ana tao hata mbali ndia ana inan ena.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Neu beꞌe-mai, boe ma kaꞌak nafada fadin nae, “Fadi! Leꞌodaek ka au sunggu-soro ua papa ena. Leꞌodaen ia, o babaꞌem. Dei fo ita pou takamafu papa bali, boe ma fadi maso muu sunggu-soro muan. No dalak naa, ita dua ngga sama-sama bisa hambu anak, fo tuti papa tititi-nonosin.”
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Leꞌodaen naa oo, ara pou rakamafu sira aman bali. Boe ma ina ana murik maso neu sunggu-soro no aman. Tehuu tou lasik mafu nalan seli ena, losa ana ta bubuluk ana tao hata mbali ndia ana inan.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 No dalak naa, dua sara rairu numa sira ama bonggi heli-helin mai.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Basa boe ma ina ana kaꞌak bonggi nala ana touk esa. Boe ma ana foin, nade Moab (fo liin sangga sama leo dedeꞌa deꞌek laen esa, sosoa-ndandaan ‘numa papa mai’). Ana ndia dadi neu hatahori Moab bei-baꞌin hatematak ia.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Boe ma ina ana fadik oo, bonggi nala ana touk esa boe. Ana foin nade, Ben Ami (fo sosoa-ndandaan ‘anak numa au hatahoring mai’). Ndia naa, dadi neu hatahori Amon bei-baꞌin hatematak ia.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.