Gênesis 19

Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Neu Manetualain bei kola-kola no Abraham, Manetualain ata kaduan nara laꞌo rakandoo reni kota Sodom reu. Ara losa naa, boe ma ledo sangga nae tesa ena. Faik naa, Lot bei nanggatuuk numa kota naa lelesu mason. Ana mete-nita hatahori kaduak kara raa, boe ma neu soru sara. De ana sendek luu-langgan, ma nateꞌe langgan neu matan nara.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Boe ma ana kokolak nae, “Papa nggara ein! Mai fo tuli taak nai au umang dei, mita fo Papa sara sasafe eim mara, ma sunggu nai naa. Naa fo beꞌe-mai huhua anan, dei fo Papa sara laꞌo makando.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Tehuu Lot kokoe nakandoo sara, losa ara nau leo taak nai ndia uman. Boe ma Lot asa tunu roti ma sadia mei, de raꞌa sama-sama.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Fuik kara raa bei ta reu sunggu, te Sodom toun nara, basa sara moꞌo-kadiꞌik, mai eko-feo rala Lot uman.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Ara kii-bolu no hara barakaik neu Lot rae, “Weeh, Lot! Tou kaduak bebeik kara raa rai bee? Fee sara kalua ia mai, te ai nau bode sara!”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Boe ma Lot kalua dea neu, basa boe ma kena lelesu neu.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Ana kokolak nae, “Toranoo nggara ein! Ei boso tao manggarauk talo naa neu au fuing nggara.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Hena ei nenene dei, ee? Au ana feꞌong dua, sira bei ao tema. Naa fo au fee dua sara reu ei. Ei nau tao dua sara talo bee oo, naa numa kada ei mai boe. Tehuu ei boso tao hata esa boe na neu au fuing nggara. Huu tungga ita dala-hadan, na, au muste anea atalolole sara.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Tehuu hatahori Sodom mara raa kii-bolu rae, “O boso sambor! O ia, kada hatahori mana leo taak nai ia! O hatahori deak, de o ta maena haak koladu ai. Malole lenak o malai laꞌo heok ia. Mete ma taa, na, ai tao mala o beran lenak numa hatahori kaduak kara raa mai!” Boe ma ara timba heni Lot, de basa sara rame-rame reu tara lelesu naa, fo rae rakalulutun.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Tehuu fuik kaduak kara raa soro liman nara reu, de ara leꞌa Lot neni uma dale neu, boe ma ara nggoe lelesu neu.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Basa boe ma dua sara tao rapoke hatahori Sodom mara raa matan, losa ara rafaroroe sangga lelesu, tehuu ta hambu sana.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 — ausente —
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 — ausente —
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 De Lot neu natonggo no touk dua, fo nae tao sara dadi reu ndia mane-feun nara, boe ma ana nafada sara nae, “Nenene matalolole! Hatematak ia ei kalua lai-laik numa kota ia mai leo, te MANETUALAIN nae nakalulutun ena!” Tehuu ara duꞌa rae, Lot kada kokolak nakoa-kandiaok naa.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Neu beꞌe-mai huhua anan, boe ma Manetualain ata kaduan nara raa, rakasetik Lot fo ara kalua lai-laik leo. Ara rae, “Lot! Mambadeik leo! Leꞌa muni o saom, ma ana ina kaduam mara raa, fo ei malai leo. Laꞌo ela kota ia. Boso losak ei mate hie-hie a, ma noe sama-sama mia kota ia.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Tehuu Lot bei naeok, naa te MANETUALAIN nau tao nasoi-nasodan. Huu naa de fuik kaduak kara raa toꞌu rala liman nara fo ara leꞌa Lot, saon, ma ana ina kaduan nara, fo roo sara kalua numa kota naa mai.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Boe ma esa numa fuik kaduak kara raa mai parenda nae, “Malaik tetebe, fo sangga masodak leo! Boso leuk dea! Boso hahae nai dokek! Malaik makandoo ndaꞌe meni letek naa miu, mita fo ei boso mate!”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Tehuu Lot bala nae, “Awii, Papa! Boso talo naa!
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Papa memak tulun tao nasoi-nasoda ai ena. Tehuu letek naa doon seli! Boso losak ai bei ta losa naa, te sosoek hambu nala ai nai dala laladak ena.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Papa mete dei. Hambu nggorok kadiꞌik esa ta dook ka numa ia mai. Nggorok naa sosoan-ndandaan taa. De mete ma Papa nau, na, naa fo ai miu sangga masodak nai kada naa leo.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Ana naselu nae, “Neu! Miu leo! Neu ko au ta akalulutu nggorok naa.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 De hatematak ia ei malai tetebe naa miu leo! Huu au ta bisa tao hata-hata, mete ma ei bei ta losa naa.” Mulai numa lelek naa neu, hatahori foi nggorok naa, nade Soar, sosoa-ndandaan nae, ‘kadiꞌik’.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Neu ledo mulai hene, boe ma Lot asa losa Soar.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Medak neu te, MANETUALAIN mboꞌa aꞌi no balerang mana mbilak numa lalai mai konda neni Sodom no Gomora neu.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 MANETUALAIN nakalulutu basa kota ma nggorok marai nusak naa, no basa horis lalaꞌen marai naa, sira hatahori dae-bafok, banda-manur, ma sele-tandek kara.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Neu ara ralaik, boe ma Lot saon leuk dea. Medak neu ma, ana dadi neu dii masik neuk ka.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Neu beꞌe-mai huhua anan, boe ma Abraham fali neni mamanak fo afik ka ana nambariik kokoe MANETUALAIN naa neu.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Boe ma ana mete memeli matan neni Sodom no Gomora, ma basa dokek kara raa neu. Ana mete neu te sudi nai bee, aꞌi masu bubuak mboka-mboka hene neni lalai neu. Ma aꞌi naꞌa heni basa sudi hata lalaꞌen.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Manetualain tulun Lot kalua henin numa mamana mana hambu huku-dokik naa mai, neu faik fo Ana nakalulutu basa kotar raa, nahuu Ana nasaneda Ndia hehelu-bartaan neu Abraham.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Lelek naa, Lot namataꞌu leo nakandoo numa nggorok Soar. Huu naa de ana no ana inan dua sara lali reni letek reu. De ara leo numa luak esa dale.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Laꞌe esa, ina ana kaꞌak kokolak no fadin nae, “Ndule basa mamanak ia, ta hambu touk esa boe na fo bisa mai sao no ita. Ma ta dook ka bali te papa boe nambalasi, de ana ta bisa hambu anak ena bali.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 De malole lenak, ita pou takamafu papa. Basa boe ma ita sunggu-soro toon, mita fo ita tuti papa tititi-nonosin.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Boe ma leꞌodaen naa, ara pou rakamafu sira aman renik oe anggor. Basa boe ma ana ina kaꞌak neu sunggu-soro no aman. Tehuu tou lasik mafu nalan seli, losa ana ta bubuluk ana tao hata mbali ndia ana inan ena.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Neu beꞌe-mai, boe ma kaꞌak nafada fadin nae, “Fadi! Leꞌodaek ka au sunggu-soro ua papa ena. Leꞌodaen ia, o babaꞌem. Dei fo ita pou takamafu papa bali, boe ma fadi maso muu sunggu-soro muan. No dalak naa, ita dua ngga sama-sama bisa hambu anak, fo tuti papa tititi-nonosin.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Leꞌodaen naa oo, ara pou rakamafu sira aman bali. Boe ma ina ana murik maso neu sunggu-soro no aman. Tehuu tou lasik mafu nalan seli ena, losa ana ta bubuluk ana tao hata mbali ndia ana inan.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 No dalak naa, dua sara rairu numa sira ama bonggi heli-helin mai.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Basa boe ma ina ana kaꞌak bonggi nala ana touk esa. Boe ma ana foin, nade Moab (fo liin sangga sama leo dedeꞌa deꞌek laen esa, sosoa-ndandaan ‘numa papa mai’). Ana ndia dadi neu hatahori Moab bei-baꞌin hatematak ia.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Boe ma ina ana fadik oo, bonggi nala ana touk esa boe. Ana foin nade, Ben Ami (fo sosoa-ndandaan ‘anak numa au hatahoring mai’). Ndia naa, dadi neu hatahori Amon bei-baꞌin hatematak ia.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.