Lucas 8

Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Dutou ni melele nen ak, Iesu mikapis e rut taon e metimal xil. E melele xa di mikakao ba, di misetu usil longeongen hos xa midep iaxa Hi mei ihe suv toto te meulien na moletin nan xil. E melele nen ak, moletin lu e le tei (12) nan di langgusili.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 E rut atou xil mun di langgusili: ngan xil xa Iesu tehol rerat ninin tesa latehe reling xil; e ngan xil mun xa teleh rerat mesien tehe reling xil. Tei e xil tehe Meri te hal Makdela xa Iesu tehol rerat ninin tesa lu e he sav (7) latehe relingi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Rut atou xil mun lateleh mani nae e latutou ni Iesu e moletin nan xil tetela: tei e xil tehe Susana, e teimun tehe Soana xa tehe atou na Xusa, vat te polien xa di milaxat holesok xil na suv toto Herod.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Vatei, moletin xil holu langgo metimal xil e lamei vituei tengan lalong ti sepinien na Iesu. E melele xa Iesu pus xil, dei vole ak mi xil bit,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Vatei, moletin tei ba tengan vaso utiei e naho nan. E melele xa miso lelen utiei xil be tan, rut utiei xil lamot e suse xa tan nen nggeih, e moletin xil lapel xati e tuman xil mei lada rerati.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Rut utiei xil lamot e tan xa hat xil holu ladi en. Utiei xil ak lateh manon, e tavehi ti, lameles vengan xa tan mahin e oei tapin ti en.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Rut utiei xil lamot e tan xa munae tesa xil di lameul en. E melele xa lateh, munae tesa xil ak mun lameul e lameul xol vin xil.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 E rut utiei xil lamot e tan xa bos. Ma lameul bos e ladaxao bos tengan xil kekes laso huite holu mili hanutap lim (100).”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Dutou ni melele nen ak, moletin xil na Iesu lasisi tengan vahit kil koute te vole ak mi xil.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ma xi bit rilomun ni mi xil bit, “Koute te sepinien xuxus usil lelaxatien na Hi, inou ti nihit kila mi xamim kestang. E mi mosav xil, di nabit usili nggo vole xil kestang tengan,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Ma Iesu biteni mi xil bit, “Koute te vole ak mak: utiei xil be sepinien na Hi.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Utiei xil xa lamot e suse xa tan nen nggeih, nggoni moletin xil xa lataeong ni sepinien na Hi, e dutou ni, Temat bemei e mileh rerat utut sepinien xil ak ra nenemien nae. Misak ni, lasakras laling nenesien nae en e lavur meulien sal vaxo en.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Utiei xil xa lamot e tan xa hat xil holu ladi en nggoni moletin xil xa lalong utut sepinien na Hi, e, vatei takes, langguri del sien. E vengan xa amulit neketen nae tameul kuhi ti mu, laling neketen nae e sepinien ak vuteili tang. E melele xa sakpisien xil lamei, xil lamot e neketen nae.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 E utiei xil xa lamot e tan xa munae tesa xil di lameul en nggoni moletin xil xa lalong utut sepinien na Hi e minexo pupu ve holesok xil te ut etan e eheien nan di e mani holu mak mu. Ma holesok xil ak di lameul xol vin sepinien na Hi xa langguri, ma tava ni ti huite e meulien nae.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 E utiei xil xa lamot e tan xa bos nggoni moletin xil xa lalong utut sepinien na Hi e laling neketen nae nggeih en del nenemien tei xa bos e momal. Sakpisien xil te xeih lamei, e sepinien ak nggulehi di meul ba vuma … miso huite e meulien nae.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Iesu dei vole teimun bit, “Moletin tovuol xa vasahan laet nan, ti, vaha vakutaxole ni pesin mu vaha valingi vate pe vet man. E‑e. Vehakut, melele xa moletin xil lasahan laet bus, lasoxole ni de nesao tengan ngan xil xa lamei e vangit nim lakila lapus kil miehen teni.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 “Reitinen xa di minggus, Hi ipisen ni mei e valkesao. E sepinien xa latehit xuxus ni tetiamu, lihithiteni pe met moletin xil tengan likila.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Misak ni, muxuxou kuhi tengan mulong kuh sepinien navan xil. Vengan moletin xa di nggur xat koute teni, Hi isa metisouen ihe holu mu mini. E moletin xa tahur kuh ti koute teni, vuteili xa xi minemi bit mikila ngamu, Hi ihur rat rani.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 E melele nen ak, nine Iesu del tunali xil latomei tengan latopusi. E latsakras latohe visali vengan xa vanut moletin xil ak labe holu e langgonaxon pupu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ma moletin tei ba bit mesen ni mi Iesu bit, “Ninom del tumali xatel mei latosoh latdi nga hale, e latbit latpusuk.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 E Iesu biteni mi xil bit, “Nana e tua navan xil labe moletin xil xa lalong sepinien na Hi e di lalong xati.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Vatei, Iesu biteni mi moletin nan xil bit, “Bos xa rihur xoteh Oei Kaleli rihe rin.” Ma labut labe bot tei e laba.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 E melele xa laloh e bot ak laba, Iesu ba pat.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Misak ni labe visal Iesu, lakes rati ra paten nan, e lake xati labit, “!Suv, suv! !Sangas ramerir xiak!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Di, Iesu misis moletin nan xil bit, “?Midep, neketen namim e nou tovuol tamu?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Melele xa Iesu del moletin nan xil lade bot tei, langgur xoteh Oei Kaleli e labe ut sangas ni taon te hal Nggerasa.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Melele xa Iesu but reling bot be ut, bisu mi moletin tei te hal Nggerasa xa ninin tesa xil ladi en. Be nousav xa moletin ak ti tenakavue ti e ti tenapat ti e nim. Dit pat e vangihat xil te tehinen.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Iesu misisi bit, “?Hisom visi?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ninin tesa xil ak ladakes Iesu tengan nasil rerat xil ti linave vangavul xa hoxalite teni tovuol.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Sangas ni rute ak, vueili xil holu di langganien e seri hu. Misak ni, ninin tesa xil ladakes Iesu tengan vamaen ni xil lava xat vueili xil ak, ma Iesu maen xil laba.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ninin tesa xil ak labe reling moletin ak laba xat vueili xil sung. E xil lasak ni vueili xil laloh laba lakiri langgo meteh labe oei, e xil vus lamerir lalel.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Melele xa moletin xil xa di lalaxat vueili xil ak lapus naha xa mistal, latemanon laba, e labit usili e taon e rute sav xil mun xa ladi sangas.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Di, moletin xil xa lalongeong ni laba labit lapus ti naha xa testal xiak. Ma laba labe visal Iesu, e lapus moletin xa ninin tesa xil latehe relingi. Nenemien nan mei bos rilomun, mising ni eising e di dotan visal Iesu. Melele xa lapusi, latemanin e ulixil mikan ni Iesu.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 E ngan xil xa latepus naha xa testal latumul mi moletin xil usil suse xa Iesu tesak ni moletin ak mei bos rilomun.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Melele xa lalonge mak, moletin xil te rute ak xa ladi sangas ni metimal te hal Nggerasa lasis Iesu tengan ihe reling xil vengan xa ulixil mikan pupu. Mak toma, Iesu ba mun be bot del moletin nan xil tengan lihe reling xil.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 E moletin xa ninin tesa xil lateti xati midakes Iesu tengan vamaen ni vahusil xil. E Iesu misila ba del sepinien ak bit,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Utilomun uhe tim sam, ti uhithiteni mi moletin sav xil naha xa Hi tepol ni e meulien nam.” Ma moletin ak ba mikapis e rute xil vus e taon ak e misep usil neta xa bos xa Iesu tepol ni mini.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Melele xa Iesu duxoh ri Oei Kaleli de moletin nan xil e bot tei, lamei ut sangas ni taon te hal Kapaniam. E rute ak, vanut moletin tei langgur pilei vengan xa di ladatil meien nan.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Di, moletin tei bemei e mitingeiril momal pe valnaon, hisen Saeros. Xi be vat tei te nim te pispisienna Siu xil. Xi dakes Iesu tengan laloha mu e tim san,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 vengan xa atuli xa be siskes nan vari xa huram nan be lu e le tei (12) tang, sangas vamat xiak.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 E vanut moletin xil ak, atou tei da xa mesei huram lu e le tei (12) ngamu ni mesien na atou xil xa misakras vavus. Atou ak teha tepus tokta xil holu e tesa sen mani nan mi xil, e latesakras latepol ni valonge vahos mun.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Misak ni, atou ak bemei pe tou Iesu e misa hen ba duxol seri eising nan. Vatei takes, mesien nan bus vari.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 E Iesu milong kila, ma misis moletin xil bit, “?Visi iaxa duxol nou?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 E Iesu bit rilomun ni mini bit, “E‑e, moletin tei duxol nou, vengan xa rut xeihen be reling nou.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Melele xa atou ak pusi xa misakras mun vaxus, bemei visal Iesu. Len di mulul, e mitingeiril pe valnaon. Di, pe met moletin xil, atou ak bit rati veneh ma duxol eising na Iesu, e midep iaxa mesien nan be relingi e melele taxa duxoli.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Di, Iesu biteni mi atou ak bit, “Hinoxoli, neketen nam misak ni mei olonge bos ra mesien nam. Ma uha itel tomat na Hi e onanexo ti mun.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Melele xa Iesu di tamu misepin, moletin tei nggo nim ma Saeros e mei biteni mi Saeros bit, “Atuli nam mikesae ngamu. Onasis ti mun titsa xai nakon namei.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Melele taxa Iesu milong sepinien ak, biteni mi Saeros bit, “!Ulum nakan ti! Nenesien nam ixeih xa atuli nam imeul mun e mei istal ihe reitin.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 — ausente —
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 — ausente —
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 — ausente —
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Di, Iesu dal xat he atuli e misepin mini bit, “!Atuli, mea!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Vatei takes, meulien na atuli dilomun bemei en e mea misoh. Di, Iesu biteni mi tamen e ninen tengan lalisa ti anien mi atuli nalu.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Tamen e ninen lumesep pupu e Iesu misep xol xalu tengan lalnavithiteni ti mi mosav xil usil naha xa testal.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.