Lucas 8
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARA
1 Dutou ni melele nen ak, Iesu mikapis e rut taon e metimal xil. E melele xa di mikakao ba, di misetu usil longeongen hos xa midep iaxa Hi mei ihe suv toto te meulien na moletin nan xil. E melele nen ak, moletin lu e le tei (12) nan di langgusili.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 E rut atou xil mun di langgusili: ngan xil xa Iesu tehol rerat ninin tesa latehe reling xil; e ngan xil mun xa teleh rerat mesien tehe reling xil. Tei e xil tehe Meri te hal Makdela xa Iesu tehol rerat ninin tesa lu e he sav (7) latehe relingi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Rut atou xil mun lateleh mani nae e latutou ni Iesu e moletin nan xil tetela: tei e xil tehe Susana, e teimun tehe Soana xa tehe atou na Xusa, vat te polien xa di milaxat holesok xil na suv toto Herod.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Vatei, moletin xil holu langgo metimal xil e lamei vituei tengan lalong ti sepinien na Iesu. E melele xa Iesu pus xil, dei vole ak mi xil bit,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Vatei, moletin tei ba tengan vaso utiei e naho nan. E melele xa miso lelen utiei xil be tan, rut utiei xil lamot e suse xa tan nen nggeih, e moletin xil lapel xati e tuman xil mei lada rerati.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Rut utiei xil lamot e tan xa hat xil holu ladi en. Utiei xil ak lateh manon, e tavehi ti, lameles vengan xa tan mahin e oei tapin ti en.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Rut utiei xil lamot e tan xa munae tesa xil di lameul en. E melele xa lateh, munae tesa xil ak mun lameul e lameul xol vin xil.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 E rut utiei xil lamot e tan xa bos. Ma lameul bos e ladaxao bos tengan xil kekes laso huite holu mili hanutap lim (100).”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Dutou ni melele nen ak, moletin xil na Iesu lasisi tengan vahit kil koute te vole ak mi xil.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ma xi bit rilomun ni mi xil bit, “Koute te sepinien xuxus usil lelaxatien na Hi, inou ti nihit kila mi xamim kestang. E mi mosav xil, di nabit usili nggo vole xil kestang tengan,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Ma Iesu biteni mi xil bit, “Koute te vole ak mak: utiei xil be sepinien na Hi.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Utiei xil xa lamot e suse xa tan nen nggeih, nggoni moletin xil xa lataeong ni sepinien na Hi, e dutou ni, Temat bemei e mileh rerat utut sepinien xil ak ra nenemien nae. Misak ni, lasakras laling nenesien nae en e lavur meulien sal vaxo en.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Utiei xil xa lamot e tan xa hat xil holu ladi en nggoni moletin xil xa lalong utut sepinien na Hi, e, vatei takes, langguri del sien. E vengan xa amulit neketen nae tameul kuhi ti mu, laling neketen nae e sepinien ak vuteili tang. E melele xa sakpisien xil lamei, xil lamot e neketen nae.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 E utiei xil xa lamot e tan xa munae tesa xil di lameul en nggoni moletin xil xa lalong utut sepinien na Hi e minexo pupu ve holesok xil te ut etan e eheien nan di e mani holu mak mu. Ma holesok xil ak di lameul xol vin sepinien na Hi xa langguri, ma tava ni ti huite e meulien nae.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 E utiei xil xa lamot e tan xa bos nggoni moletin xil xa lalong utut sepinien na Hi e laling neketen nae nggeih en del nenemien tei xa bos e momal. Sakpisien xil te xeih lamei, e sepinien ak nggulehi di meul ba vuma … miso huite e meulien nae.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Iesu dei vole teimun bit, “Moletin tovuol xa vasahan laet nan, ti, vaha vakutaxole ni pesin mu vaha valingi vate pe vet man. E‑e. Vehakut, melele xa moletin xil lasahan laet bus, lasoxole ni de nesao tengan ngan xil xa lamei e vangit nim lakila lapus kil miehen teni.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 “Reitinen xa di minggus, Hi ipisen ni mei e valkesao. E sepinien xa latehit xuxus ni tetiamu, lihithiteni pe met moletin xil tengan likila.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Misak ni, muxuxou kuhi tengan mulong kuh sepinien navan xil. Vengan moletin xa di nggur xat koute teni, Hi isa metisouen ihe holu mu mini. E moletin xa tahur kuh ti koute teni, vuteili xa xi minemi bit mikila ngamu, Hi ihur rat rani.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 E melele nen ak, nine Iesu del tunali xil latomei tengan latopusi. E latsakras latohe visali vengan xa vanut moletin xil ak labe holu e langgonaxon pupu.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ma moletin tei ba bit mesen ni mi Iesu bit, “Ninom del tumali xatel mei latosoh latdi nga hale, e latbit latpusuk.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 E Iesu biteni mi xil bit, “Nana e tua navan xil labe moletin xil xa lalong sepinien na Hi e di lalong xati.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Vatei, Iesu biteni mi moletin nan xil bit, “Bos xa rihur xoteh Oei Kaleli rihe rin.” Ma labut labe bot tei e laba.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 E melele xa laloh e bot ak laba, Iesu ba pat.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Misak ni labe visal Iesu, lakes rati ra paten nan, e lake xati labit, “!Suv, suv! !Sangas ramerir xiak!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Di, Iesu misis moletin nan xil bit, “?Midep, neketen namim e nou tovuol tamu?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Melele xa Iesu del moletin nan xil lade bot tei, langgur xoteh Oei Kaleli e labe ut sangas ni taon te hal Nggerasa.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Melele xa Iesu but reling bot be ut, bisu mi moletin tei te hal Nggerasa xa ninin tesa xil ladi en. Be nousav xa moletin ak ti tenakavue ti e ti tenapat ti e nim. Dit pat e vangihat xil te tehinen.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Iesu misisi bit, “?Hisom visi?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ninin tesa xil ak ladakes Iesu tengan nasil rerat xil ti linave vangavul xa hoxalite teni tovuol.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Sangas ni rute ak, vueili xil holu di langganien e seri hu. Misak ni, ninin tesa xil ladakes Iesu tengan vamaen ni xil lava xat vueili xil ak, ma Iesu maen xil laba.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ninin tesa xil ak labe reling moletin ak laba xat vueili xil sung. E xil lasak ni vueili xil laloh laba lakiri langgo meteh labe oei, e xil vus lamerir lalel.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Melele xa moletin xil xa di lalaxat vueili xil ak lapus naha xa mistal, latemanon laba, e labit usili e taon e rute sav xil mun xa ladi sangas.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Di, moletin xil xa lalongeong ni laba labit lapus ti naha xa testal xiak. Ma laba labe visal Iesu, e lapus moletin xa ninin tesa xil latehe relingi. Nenemien nan mei bos rilomun, mising ni eising e di dotan visal Iesu. Melele xa lapusi, latemanin e ulixil mikan ni Iesu.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 E ngan xil xa latepus naha xa testal latumul mi moletin xil usil suse xa Iesu tesak ni moletin ak mei bos rilomun.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Melele xa lalonge mak, moletin xil te rute ak xa ladi sangas ni metimal te hal Nggerasa lasis Iesu tengan ihe reling xil vengan xa ulixil mikan pupu. Mak toma, Iesu ba mun be bot del moletin nan xil tengan lihe reling xil.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 E moletin xa ninin tesa xil lateti xati midakes Iesu tengan vamaen ni vahusil xil. E Iesu misila ba del sepinien ak bit,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Utilomun uhe tim sam, ti uhithiteni mi moletin sav xil naha xa Hi tepol ni e meulien nam.” Ma moletin ak ba mikapis e rute xil vus e taon ak e misep usil neta xa bos xa Iesu tepol ni mini.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Melele xa Iesu duxoh ri Oei Kaleli de moletin nan xil e bot tei, lamei ut sangas ni taon te hal Kapaniam. E rute ak, vanut moletin tei langgur pilei vengan xa di ladatil meien nan.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Di, moletin tei bemei e mitingeiril momal pe valnaon, hisen Saeros. Xi be vat tei te nim te pispisienna Siu xil. Xi dakes Iesu tengan laloha mu e tim san,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 vengan xa atuli xa be siskes nan vari xa huram nan be lu e le tei (12) tang, sangas vamat xiak.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 E vanut moletin xil ak, atou tei da xa mesei huram lu e le tei (12) ngamu ni mesien na atou xil xa misakras vavus. Atou ak teha tepus tokta xil holu e tesa sen mani nan mi xil, e latesakras latepol ni valonge vahos mun.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Misak ni, atou ak bemei pe tou Iesu e misa hen ba duxol seri eising nan. Vatei takes, mesien nan bus vari.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 E Iesu milong kila, ma misis moletin xil bit, “?Visi iaxa duxol nou?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 E Iesu bit rilomun ni mini bit, “E‑e, moletin tei duxol nou, vengan xa rut xeihen be reling nou.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Melele xa atou ak pusi xa misakras mun vaxus, bemei visal Iesu. Len di mulul, e mitingeiril pe valnaon. Di, pe met moletin xil, atou ak bit rati veneh ma duxol eising na Iesu, e midep iaxa mesien nan be relingi e melele taxa duxoli.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Di, Iesu biteni mi atou ak bit, “Hinoxoli, neketen nam misak ni mei olonge bos ra mesien nam. Ma uha itel tomat na Hi e onanexo ti mun.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Melele xa Iesu di tamu misepin, moletin tei nggo nim ma Saeros e mei biteni mi Saeros bit, “Atuli nam mikesae ngamu. Onasis ti mun titsa xai nakon namei.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Melele taxa Iesu milong sepinien ak, biteni mi Saeros bit, “!Ulum nakan ti! Nenesien nam ixeih xa atuli nam imeul mun e mei istal ihe reitin.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Di, Iesu dal xat he atuli e misepin mini bit, “!Atuli, mea!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Vatei takes, meulien na atuli dilomun bemei en e mea misoh. Di, Iesu biteni mi tamen e ninen tengan lalisa ti anien mi atuli nalu.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Tamen e ninen lumesep pupu e Iesu misep xol xalu tengan lalnavithiteni ti mi mosav xil usil naha xa testal.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.