Lucas 15
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARIB
1 Vatei, moletin te takis xil del moletin tesa sav xil mun lamei visal Iesu tengan lateong ni pispisien nan xil.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 E melele xa Farasi xil del titsa xil te rae na Mosis lapusi, di laseputut ni labit, “Moletin ak di nggur pilei moletin tesa xil e di mingganien vituei mun del xil.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ma Iesu dei vole ak mi xil bit,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “?Xosxa tei e xamim, sipsip san xil labe handred tei (100) e tei e xil mikesae, ma xi ipol ni itep? Iling ngan tesav xil liti e valkesao lia husmunae e ha ilang ni ngan xa mikesae iha vuma … ikameti.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 E melele xa ikameti, ihesi xi ihe holu xa ihe holu pupu, ipoe ite vatuvun, e itilomun ihe tim.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Moletin besi xi melele xa mikamet sipsip san xa tekesae.|alt="Shepherd with lost sheep" src="WA03831b.tif" size="col" copy="Graham Wade, authorized by United Bible Societies, 1989" ref="15:6" E melele xa ituxoh tim san, ikes viton tuneli xil e ngan xil xa ladi sangas visali, e ihiteni mi xil ihit, ‘!Rihesi xir vengan xa nakamet sipsip savan xa tekesae!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nabiteni mi xamim, ngan xil te ut nesao di labesi xil mak mu melele xa moletin tei takes xa mikesae e tesaen biles meulien nan tengan ihusil Hi, ili moletin xil holu xa labit lamal ngamu pe meten, ma labit linaviles ti.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 E Iesu dei vole tei mun bit, “?Xosxa atou tei miling kuh mani nan xa be he xalu (10) di, e pusi xa tei e xil mikesae, ma ipol ni itep? Isahan laet, itaveas e nim, e ilang kuhi ni mani xa mikesae e ut xil vus iha vuma … ikameti.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 E melele xa mikameti, ikes viton timue nan xil e ngan xil xa ladi sangas visali e ihiteni mi xil ihit, ‘!Rihesi xir vengan xa nakamet mani navan xa tekesae!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Nabiteni mi xamim, masxaxa xil na Hi labesi xil mak mu melele xa moletin tei xa mikesae e tesaen biles meulien nan tengan ihusil Hi.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Iesu dei vole teimun bit, “E rute tei, tiramue tei da del natneli lu.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Vatei, ngan xa be tasite mei biteni mi tamen bit, ‘Tata, ha useti holesok nam xil xa ihe namel. Ti, usa navan taxeak.’ Ma tamealu miseti holesok nan xil mi xalu.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Melengien vahis mitavi, e natneli xa be tasite pos vuol ni tan nan e holesok sav nan xil, nggur xat mani teni, e be reling tim sa tamen ba. Di, be rute tei xa be sotin e purun sen mani nan e sexien xil te suse.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 E melele xa horamue ak tepos vuol ni mani nan xil bus, rute xa da en, us tamus ti e anien tovuol. Misak ni, mae kekaten bemei e horamue ak mei be hoeo vari.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Misak ni, ba pol mi moletin tei te rute ak xa misila tengan vati vatel vueili san xil e vahangan xil.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 E melele xa di bangan xil mak, ien bei tengan vaa ti anien a vueili xil ak, e moletin tovuol xa mei vasa anien mini vahe an.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Di, vatei, minem kila sung e biteni mi xi tasen bit, ‘Moletin te polien xil vus na tata nava, anien ae holu. E inou, navehi ti, mae ikar vin nou inggak.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nimea, niha mun nipus tata nava, E melele xa nipusi nihiteni mini nihit, “Tata, napol misa li pe met Hi e pe metom.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Natapin ti mun tengan okes nou ni natumali. Upol ni minou ixoni ngan xa nabe moletin te polien tei nam.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ma mea, e nggur suse tengan itilomun ihe tim sa tamen.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 E natneli biteni mini bit, ‘Tata, napol misa li pe met Hi e pe metom. Natapin ti mun tengan okes nou ni natumali.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Tasepin ti mu vavus, e tamen di mikes moletin te polien nan xil lamei e biteni mi xil bit, ‘!Mutemanon! Muleh eising xil xa bos vamei mei musing xole ni. Muling ring e vakuhen tengan vapisen ni xa xi be natuxoli. E musa sandel ihesi tengan vapisen ni xa tave hoeo ti mun.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 !Ti, muhas sulut buluk tova xa mikaio kuhi tengan ripol ni anien tei xa mahulong, vengan xa rabesi xir holu xa holu pupu xosali!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Rabesi xir vengan xa natuxoli temat, e xosali, nggoni ngan xa meul rilomun. Reitin, xi tekesae, e taxeak, rakameti mun.’ Ma xil langganien, lakikei, e labol del sien.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Melele xa holesok xil ak di mistal, horamue xa be muimol nan tete naho. E melele xa dilomun bemei sangas visal tim, milonge xa moletin xil di lakikei e di labol.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ma mikes moletin te polien tei bemei visali, e misisi bit, ‘?Naha xiak?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “E xi bit rilomun ni mini bit, ‘Tumali dilomun bemei tim e tamom bas sulut buluk tei xa mikaio kuhi vengan pusi xa natneli meul tang da e bemei mun mi xir.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “E melele xa muimol ak milonge mak, ien mikat, e bit nave ti nim. Ma tamen mistal be hale e dakesi tengan vahe nim vatel xil.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 E muimol misa sepinien ba mi tamen bit, ‘!Uteong ni nou! !Huram holu ngamu di napol minuk nggoni ngan xa nabe moletin te polien nam tang! !Inou natateong ras ni ti raem! ?E naha tova iaxa otesa ni minou ven? !Neta tovuol! Otasa pas nani tova minou tengan nipol ni anien tova itel timue navan xil.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 !E melele xa natumali xai bemei mistal mun e tim, ngan xa tepurun sen holesok nam xil e hoeaso xil, omea obas sulut buluk xa mikaio kuhi ven!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “E tamen bit rilomun ni mini bit, ‘Natuxoli, vehakut xouk oda visal nou, e holesok xil vus navan be nam.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 E momal tang tengan ripol ni anien ak, e rihesi xir holu ven. Vengan xa tumali temat, e taxeak, di meul mun. Reitin, xi tekesae, e taxeak, rakameti mun.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.