João 8

Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iesu be Vathu te Urvatiei te Olip del moletin nan xil e laba lapat en.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ut milan, Iesu dilomun be Serusalem e ba be vioh te Nim Eo. Moletin xil holu lamei visali e lakapis xole. Ma, Iesu dotan e pispisi mi xil.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Melele xa di tamu pispisi, titsa xil te rae na Mosis del Farasi xil ladiamu ni atou tei xa latekameti di pat tetel tiramue tei xa tave tiramue nan xati ti. Ma ladel atou ak ba misoh pe met moletin xil.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Di, labiteni mi Iesu labit, “Titsa, atou ak, melele xa lakameti, xi dit pat del tiramue tei xa tave tiramue nan xati ti.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Rae na Mosis biteni xa rihov vin hisit atou xil xa lamak. ?E xouk, uhit naha?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Xil lasis Iesu mak tengan vasak pisi e rin te sepinien nan tengan xos isa sepinien tova xa imaen xil ha lital xati ven.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 E xil dit lasi petinen tengan isa nenemien nan mi xil usil rin ak. Ma, Iesu mea misoh e biteni mi xil bit, “Visi e xamim xa tapol ni ti tesaen, xi vari iaxa ihov kokot ni.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Di, mitingeiril mun e midis neta teimun e tan.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Melele xa titsa xil te rae na Mosis del Farasi xil lalonge mak, xil kekes labaha. Ngan xil xa lamatu ladiamu, di, tesav xil mun laba ba vuma … Iesu tasen tang da, e atou ak di tamu misoh pe meten.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Di, Iesu mea misoh e biteni mini bit, “?Atou, moletin xil laba xave? ?Midep? ?Ti xil tara ti ak tengan vahit umat ve tesaen nam?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Atou bit rilomun ni mini bit, “Suv moletin tovuol.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Melele xa Iesu di tamu e vioh te Nim Eo, misepin rilomun mi moletin xil bit, “Inou nabe miehen xa di mileluv e meulien na moletin xil te ut etan. E moletin xa di nggusil nou nakakao ti e maluxoluken, vengan xa miehen navan xa iti en ileluv kuh suse te meulien mini.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Farasi xil xa lalong sepinien nan labiteni mini labit, “Xouk di obit rat sepinien xil ak e rin nam tasom tang. Misak ni, xamem masakras make reitin e sepinien nam.”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Iesu bit rilomun ni bit, “Reitin xa di nabit rat holesok xil holu e rin navan. E naha xa di nabit rati be reitin vengan xa nakil rute xa natexo en, e nakil rute xa niha en. E xamim mutakil ti rute xa natexo en mu rute xa niha en.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Melele xa mulepis rin navan, munggusil nenemien na moletin xil te ut etan tang. E inou, di natalepis rin na moletin xil ti.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 E vahit ieok bei tengan nilepis rin na moletin tei, naha xa nihiteni ihe reitin. Vengan xa tave inou tasok ti xa nipol ni, e inou xamel Tata navan xa misil inou namei malilepis vituei ni rin ak.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 E rae xil na Mosis xa xamim vari di munggusil xati biteni xa melele xa sepinien na moletin lu usil neta tei lupin, moletin xil likila like reitin xa naha xa lubiteni be reitin.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Mak, ma inou nasepin e rin navan, e Tata navan xa misil inou namei, xi mun di misepin e rin navan.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Ma, xil lasisi labit, “?Xosxa mak, tata nam da xave?”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Melele xa Iesu bit holesok xil ak, de vioh te Nim Eo, sangas visal rute xa laling kuh mani te Nim Eo di en. E tave ti neta xa rute ak de sangas ni rute xa vat na Siu xil ladi vituei en, moletin tovuol vatal xati. Latatal xati ti vengan xa melele nan xati tamei ti mu.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Di, Iesu bit rilomun ni mi titsa xil te rae na Mosis e Farasi xil bit, “Inou nihe reling xamim e, neta sav musak pisi tengan mulang ni nou, munakamet nou ti. Xamim muxulehi mupol ni tesaen e muhur huite teni e von maten tang. Mak, ma xamim musakras muve rute xa inou niha en.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Vat xil na Siu xil latakil ti koute te sepinien na Iesu. Ma, lasepin mi xil mun tang labit, “?Veneh ma xi biteni xa xir rasakras rave rute xa xi iha en? ?Itep? ?Ihas vin tasen ni xi tang?”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Iesu bit rilomun ni bit, “Xamim mube te ut etan ak tang. E inou, nabe te ut nesao. Xamim mube moletin xil te ut etan, e inou natave te ut etan ti.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Mak, ma nabiteni xa xamim muhur huit tesaen namim xil e von maten tang. Vengan xa xosxa munake reitin ti en xa inou nabe xi, reitin xa mumat itel xat tesaen namim xil.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Xil latemanin ni sepinien nan e labit, “?Xouk obe visi vari?”
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Inou nikila nihit rat neta holu xa misa iha xat rin namim. E di nabit lelen ni mi moletin xil te ut etan naha xa Tata biteni minou vengan xa nakila xa ngan xa tesil nou namei be reitin.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Melele xa Iesu di bit usil Tata nan, xil latakil ti xa Iesu di bit usil Tata nan xa de ut nesao.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Mak, ma Iesu biteni mi xil bit, “Melele xa mupo rat Nat Moletin ihe nesao, mupus kila xa inou nabe xi. E melele nen ak mukila sung xa natapol ni ti neta vahusil nenemien navan tasok. E di nabit naha kestang xa Tata navan di pispisi minou.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 E ngan xa misil nou namei, xi di minou e tastokovein nou ti. Vengan xa, vehakut, di napol kes ni neta xa xi besi xi ven.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Melele xa Iesu bit holesok xil ak, moletin xil holu lake reitin en xa xi be Mesaea na Hi reitin.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Di, Iesu pusi xa rut Siu xil lake reitin en, ma biteni mi xil bit, “Xosxa muxulehi ni ngan taxa ti mulong xat pispisien navan xil, ma mupisen ni xa xamim mube moletin navan xil reitin.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Mukil naha xa be reitin, e reitinen ak isak ni xamim mei mumeluv reitin.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 E xil labit, “Xamem mabe vatimol na Ebraham, e matave slev na moletin ti vatova. ?Mak, ma veneh vari obiteni xa xamem mei mumeluv reitin?”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Iesu biteni mi xil bit, “Reitin li nabiteni mi xamim xa moletin xil vus xa di lapol ni tesaen labe slev xil teni.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 E slev tei, voninen tovuol e vatimol xati na masta nan. E nat masta ak, voninen xati e vatimol nan da vehakut.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Mak, ma xosxa Nat Hi pol ni xouk mei omeluv, ma omeluv reitin.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Nakila xa xamim mube vatimol xil na Ebraham. E neta sav xa mak, di musak pisi tengan mulang ni suse xa muvas vin inou vaxo en. E iemim bei tengan muvas vin inou vengan xa ut tovuol e tinemim tengan sepinien navan vaha vata en.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Inou di nabit mesen naha xa natepusi e melele xa natete visal Tata navan. E xamim, ihos xa ti mupol ni naha xa Tata di biteni mi xamim tengan ti mupol ni.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Xil labit rilomun ni labit, “Tata namem Ebraham.”
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Inou nabit mesen ni mi xamim reitinen xa Hi biteni minou. E xamim, musak tengan muvas vin inou. Ngan ak tave sexien xil na Ebraham ti.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 E‑e. Sexien xil namim nggoni sexien xil na tata namim xati.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Iesu biteni mi xil bit, “Xosxa be reitin xa Hi be Tata namim, eheien namim vati e nou. Vengan xa inou natexo visal Hi, e xosali nade visal xamim inggak. Natamei ti vahusil nenemien navan, e Hi iaxa tesil inou namei.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 E nakila veneh ma xamim musakras mulong kil naha xa nabiteni. Vengan xa iemim ti tavei mukil sepinien navan xil.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Tata namim be Temat vari e iemim bei tengan mupol ni naha xa xi ien bei xamim tengan mupol ni. Vengan xa xi misak ni moletin xil labas vin moletin sav xil e melengien xil tetiamu mei duxol xosali. Xi tara ti e rin te reitinen, vengan reitinen tovuol en. Melele xa miluvos, di misa sepinien nan xati, vengan xa xi be vat luvosen, e be tata na ngan xil xa di laluvos.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Mak, ma vengan naha xa inou nabiteni mi xamim be reitin, xamim mutake reitin e nou ti.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 ?Visi e xamim mikila vahit rat naha xa inou di napol ni xa misa? Tovuol e xamim mukila vapol ni. ?Ma xosxa di nabit naha xa be reitin, veneh vari mutake reitin ti e sepinien navan xil?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ngan xil xa labe horamue xil na Hi di lalong kil sepinien nan xil. E xamim mutave horamue xil na Hi ti, ma mutalong kil ti.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Ma Siu xil lasepsisil Iesu labit, “!Ei! Mabiteni reitin melele xa mabit osa tova tang e onggoni ngan Sameria tei e temat tei de xouk.”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 E Iesu bit rilomun ni mi xil bit, “Temat tovuol e nou. Inou namerere ni Tata navan, e xamim mutamerere ni nou ti.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Natasak pis ti tengan napet rat hisok vahe nesao. E tei da xa ien bei tengan vapet rat hisok, e xi iaxa ilepis rin namim.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Reitin li nabiteni mi xamim xa ngan xil xa lalong xat pispisien navan xil linapus ti maten vatova.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Vat na Siu xil labiteni mini labit, “Taxeak makil kuhi sung xa temat tei de xouk. Vengan Ebraham temat, e provet xil na Hi mun latelel. E xouk di obiteni xa ngan xil xa lalong xat pispisien nam xil linapus ti maten vatova.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 ?Midep? ?Di obiteni xa xouk obe eilep mak mu mili avu Ebraham tetiamu xa temat? ?E midep e rin te provet xil? ?Di obiteni xa xouk obe eilep mak mu mili xil, vengan xil mun lalel? ?Di obiteni xa xouk obe visi vari?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Iesu bit rilomun ni bit, “Xosxa inou di napet rat tasok ni hisok, his ak be neta sav tang. E be Tata navan xa di pet rat hisok. Tata navan be ngan xa xamim mubit be Hi namim,
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 e mutakil ti xi vari. E inou nakila, e nasakras naluvos namit natakil ti. Vengan xosxa vamak, name vat luvosen vaxoni xamim tang. Reitin, inou nakil xi, e di nalong xat sepinien nan xil.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Ebraham, avu namim, xi minem kila xa melengien navan mei istal, ma besi pupu ni xi ven.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Siu xil labiteni mini labit, “Huram nam tatuxoh hanutap lu e he xalu mun (50) ti mu. ?Mak, ma obit otepus Ebraham midep?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Iesu bit rilomun ni mi xil bit, “Reitin li nabiteni xamim xa melele xa Ebraham tenapot ti mu, inou NABE.” (Eks 3:14)
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Melele xa Siu xil lalong naha xa Iesu biteni, laleh hat xil labit lihov vini. E Iesu minggus ra xil e be reling vioh te Nim Eo.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.