João 4

Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E melele nen ak, longeongen ba duxoh Farasi xil xa moletin xil holu di langgusil Iesu mili ngan xil xa di langgusil Sion. E lalongeong ni mun xa Iesu di baptaes ni moletin xil holu mili ngan xil xa Sion di baptaes ni xil.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 E ngan ak tave reitin ti vengan tave Iesu ti iaxa di baptaes ni xil, be moletin nan xil iaxa di lapol ni.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 E melele xa Iesu milong kila xa Farasi xil lalongeong ni usil polien nan, xi be reling provins te hal Sudea, e dilomun be provins te hal Kaleli.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Usil suse nae tengan lave Kaleli, Iesu del moletin nan xil laka pas provins te hal Sameria xa de hilaep te provins xalu ak.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 E melele xa di lakakao laba, laduxoh taon tei na mol‑Sameria xil, ngan xa lakesi ni Saekar. Saekar de sangas visal tan tei xa avu Siekob tesa ni mi natneli Siosep tetiamu.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 E rute ak, vulut oei tei da xa avu Siekob vari tehili. Melele xa Iesu del moletin nan xil laduxoh vulut oei ak be piniae, e Iesu milonge ven memel e ba dotan visal vulut oei ak tengan vangel ti mu.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Iesu biteni mi ate‑Sameria bit, “Inou nisa oei te meulien sal minuk.”|alt="Jesus and woman at the well" src="WA03816b.tif" size="col" copy="Graham Wade, authorized by United Bible Societies, 1989" ref="4:9" E atou ak bit rilomun ni mini bit, “Xouk obe Siu tei e inou nabe ate‑Sameria tei. E Siu xil lasakras lavanien vituei e pelet tei takes mu lamun vituei e kap tei takes vatel xamem. ?Ma, veneh ma osis nou tengan nisa ti oei minuk umu ni?”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Iesu bit rilomun mini bit, “Xouk otakil ti sanien hos xa Hi bit vasa ni minuk. E otakil ti xa inou xa di nasis oei minuk nabe visi. Vengan xa vahit okila, ma osis nou ve oei te meulien e nisa ni minuk.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ma atou ak biteni mini bit, “E suv, valoei nam tovuol, e vulut oei ak be tan xa be tan vari. ?Ma, obit uhur oei te meulien ak ixo xave?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 ?Midep? ?Oei xa di obit usili bos mak mu mili oei ak? Vengan xa avu Siekob vari iaxa tesa vulut oei ak mi xamem. E tehe oei ak xi temu ni, natneli xil latemu ni, e buluk tetel sipsip san xil mun latemu ni. ?Ma midep, di obiteni xa xouk obe eilep mak mu oli avu Siekob?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Iesu bit rilomun ni bit, “Ngan xil vus xa lamu oei ak, meruru iat rilomun ni xil.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 E ngan xil xa limu oei xa inou nisa ni mi xil, meruru naxat ti mun xil. Oei xa nisa ni mi xil mei ihe oeisal tei xa ti ileh e tinexil e isa meulien sal mi xil.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Atou ak biteni mini bit, “!Suv, sa ti oei ak minou li! Imak, ma meruru naxat nou ti mun, e ninakakao ti mun ninamei inggak vehakut tengan nihutih oei.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Iesu biteni mini bit, “Ha ukes tiramue nam, ti multilomun mulimei.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Atou bit rilomun ni mini bit, “Tiramue navan tovuol.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Vengan xa, e meulien nam, xouk oteteli tetel tiramue lim (5) ngamu. E moletin xa oda vituei dela xosali, otateli ti vatela. Ma, naha xa otehiteni minou be reitin.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Melele xa atou ak milonge mak, mesep pupu e biteni bit, “Suv, napus kila xa xouk obe provet tei.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 ?Mak, ma uhit kila mu minou, rute xave iaxa momal tengan moletin xil ha limot mi Hi en? Vengan xa avu namem xil tetiamu, latemot mi Hi inggak e Vathu Kerasim. E xamim, Siu xil, mubit Serusalem be rute xa momal tengan moletin xil vus ha limot mi Hi en.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 E Iesu biteni mini bit, “Reitin li nabiteni minuk, melele tei di bemei xa nave ti neta xosxa moletin tei imot mi Hi Tamer e vathu ak mu e Serusalem mu e rute sav tova.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Xamim, mol‑Sameria xil, di mumot mi Hi e mutakil kuhi ti. E xamem, Siu xil, mamot mi Hi e makila. Vengan xa Hi tesa hitxatien mi Siu xil xa isa Mesaea nan imei, ngan xa iteh meulien e moletin xil vus.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 E melele tei di bemei xa ngan xil xa labe reitin del Hi Tamer ti limot mini itel xeihen na Ninin Eo ixo sexien xil xa ihe reitin. Melele ak bemei ngamu. E Hi di milang ves hisit moletin xil ak tengan lamot mini.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Hi be ninin e tahur ti tenben vaxoni xir. Ma, momal tengan ngan xil xa lamot mini lipol ni itel xeihen na Ninin Eo e ihusil sepinien te reitinen nan.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Atou ak biteni mini bit, “Nakila xa Hi tehit xati xa isil Mesaea nan imei. E melele xa imei, xi ihit kil holesok xil vus mi xamem.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Iesu bit rilomun ni bit, “Inou xa di nasepin minuk, inou nabe xi.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 E melele nen tak, moletin xil na Iesu ladilomun, e lamesep pupu melele xa lapus Iesu di misepin del atou ak vengan xa tahusil sexien nae ti. E tovuol e xil vasis atou ak vahit, “?Iem bei naha?” mu vasis Iesu vahit, “?Veneh ma di osepin del atou ak?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Di, atou ak be reling valoei nan da nga, dilomun be taon, e ba mikes moletin xil lamei e bit,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “!Mumei mupus ti moletin xa bit lelen holesok xil vus xa natepol ni e meulien navan! Xos xi be Mesaea xa Hi tehit xati tengan isila imei.”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ma, moletin xil holu labe reling taon tengan ha lipus Iesu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Melele xa atou ak teta tamu e taon, moletin xil na Iesu labiteni mini labit, “Titsa, amei a rut anien xil ak.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 E xi bit rilomun ni mi xil bit, “Anien tei avan da xa xamim mutakil ti.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Melele xa lalonge mak, xil lasis xil mun tang labit, “?Midep xiak? ?Moletin tova tesa anien tuei mini tea ni?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Misak ni, Iesu biteni mi xil bit, “Melele xa nanggusil nenemien na Hi xa tesil inou namei tengan nipol vuol ni polien nan, nateong ni nggoni ngan xa nangganien ngamu.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Moletin xil di labiteni labit, ‘Aveti hat (4) mei itavi e rileh rerat anien ar.’ E inou nabiteni mi xamim nabit muketeh kuhi ikapis e naho sa Hi. Anien teni men ngamu tengan lalehi.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 E ngan xil vus xa di laleh viton anien xil teni, Hi di miling kuh huit polien nae iti. E anien ak be moletin xil xa di langgur meulien sal. Ma, ngan xil xa lalih utut sepinien na Hi e meulien na moletin xil e ngan xil mun xa di laleh viton anien xil teni, xil vus lihesi xil pupu ve naha xa di lapol ni.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ngan ak nggoni sepinien te metisouen xa biteni bit, ‘Moletin tei milih naho tei, e moletin sav mileh viton anien teni.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Inou nasil xamim tengan ha muleh viton anien ixo naho tei xa moletin sav xil ba latepol en tetiamu ni xamim. E ihe xamim iaxa ti mupus huite te polien nae.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Melele xa Iesu di tamu misepin mi moletin nan xil, mol‑Sameria xil holu langgo taon lamei. Lamei e lake reitin en vengan xa latelong sepinien na atou xa tehiteni tehit, “!Mumei mupus moletin xa bit lelen holesok xil vus xa natepol ni e meulien navan!”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Misak ni, melele xa lamei, ladakes Iesu tengan vate visal xil. Ma, Iesu del moletin nan xil ladi visal xil melengien lu mun.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 E melele xa mol‑Sameria xil lalong sepinien na Iesu, xil holu mun lake reitin en.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ma, laba e labiteni mi ate‑Sameria ak labit, “Tetiamu, mateke reitin e xi ve naha xa xouk otehiteni. E taxeak, make reitin xa xi be Mesaea xa iteh meulien e moletin xil vus te ut etan vengan xa di malong sepinien nan ni vurangemem xati vari.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 — ausente —
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Melele xa Iesu duxoh provins te hal Kaleli, moletin xil holu te rute ak langgur pilei. Holu e xil latetilomun ra Anien te Tavien e hal Serusalem e latepus holesok xil xa Iesu tepol ni en. Ma, mol‑Kaleli xil iexil bei tengan lapus ti Iesu vapol ni holesok xil ak e ut sae mun.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iesu mikakao duxoh metimal te hal Kena, rute xa tehiles oei mei tehe uaen en. E metimal ak, eilep tei na suv toto Herod nggur longeongen xa natneli xa de taon te hal Kapaniam mesei pupu.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Melele xa eilep ak milonge xa Iesu nggo provins te hal Sudea e bemei ngamu e provins te hal Kaleli, xi be visali e dakesi tengan vahe xalu lalohe Kapaniam tengan vahur rat mesien ra natneli xa sangas vamat.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Iesu biteni mini bit, “!Iva! Vehakut, xamim di mudakes nou ve merekel xil mu neta tova mun xa eilep. E xosxa natapol ni ti, ma xamim di mutake reitin ti e nou.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 E eilep ak biteni mini bit, “O suv li, ralotemanon raloha tengan natuxoli namat ti.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 E Iesu biteni mini bit, “Husil suse nam uha. Horamue nam milonge bos tuei.” Melele xa eilep ak milong naha xa Iesu biteni, xi mike reitin en e nggusil suse nan ba.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Melengien tei mei mitavi, e melele xa eilep ak da tamu e suse nan, rut moletin xil te polien nan xa langgo Kapaniam mei labisu mini. Xil labiteni mini labit, “Natumali milonge bos tuei.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Melele xa eilep ak misis xil tengan lihit kil melele xati vari iaxa latepus horamue nan telonge tehos en, xil labit rilomun ni mini labit, “Horamue nam, ven tean pupu tetuxoh wan klok piniae. Di, mesien nan tehe relingi e telonge tehos rilomun.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Melele xa labiteni mak, eilep ak minem kila xa ngan ak mistal e melele xati vari xa Iesu tehiteni mini xa horamue nan milonge bos tuei. Ma, xi del ngenen xil vus e nim man lake reitin e Iesu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ngan ak be merekel xa be lu nen xa Iesu tepol ni e provins te hal Kaleli, melele xa tetilomun ra provins te hal Sudea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.