Jonas 1
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs VC
1 E tan te hal Isrel, provet tei da en, hisen Siona, nat Amitai. Vatei, Iahova misa sepinien tei mini bit,
1 A palavra do Senhor foi dirigida a Jonas, filho de Amitai, nestes termos:
2 “Utemanon uhe taon xa mahulong te hal Nineva, e usel xat moletin xil xa ladi en. Uhiteni mi xil xa sexien nae xil pupuru pupu pe metok.”
2 Levanta-te, vai a Nínive, a grande cidade, e profere contra ela os teus oráculos, porque sua iniqüidade chegou até a minha presença.
3 E Siona, ien ti tavei vahusil suse xa be ist tengan ha vasa sepinien na Iahova mi mol‑Nineva xil xa ladi e kantri tei xa de ist. Mak, ma xi biles be wes e suse sav tengan valesae rani. Siona ba duxoh pasis e taon te hal Siopa, e mikamet tuturil tei xa di labue xat xi tengan vahe Spen, kantri tei xa be sotin pilei mak e rin xa wes. Ma xi minggal suse nan e be tuturil ak del boskru xil teni. Di, tuturil ak miloh tengan vahe Spen del Siona xa di milesae ra Iahova. Provet Siona sak pisi tengan valesae ra Hi.|alt="Jonah boards a ship" src="JONA1-1.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="1:3"
3 Jonas pôs-se a caminho, mas na direção de Társis, para fugir do Senhor. Desceu a Jope, onde encontrou um navio que partia para Társis; pagou a passagem e embarcou nele para ir com os demais passageiros para Társis, longe da face do Senhor.
4 Melele xa tuturil ak di miloh ba, Iahova pol ni votiang mu e tas misa xa misa, e sangas tuturil ak vamahoe lel.
4 O Senhor, porém, fez vir sobre o mar um vento impetuoso e levantou no mar uma tempestade tão grande que a embarcação ameaçava espedaçar-se.
5 Boskru xil ulixil mikan pupu, e xil kekes di ladakes hi nae xil tengan lasa tutouen mi xil. Di, laleh rat holesok xil xa ladi vangit tuturil e laso ni be tas tengan vapol ni tuturil ak vameit mu.
5 Aterrorizados, os marinheiros puseram-se a invocar cada qual o seu deus, e atiraram no mar a carga do navio para aliviarem-no. Entretanto, Jonas tinha descido ao porão do navio e, deitando-se ali, dormia profundamente.
6 E melele xa vatihos te tuturil ak be vangit, mikamet Siona e biteni mini bit, “!Ei! ?Veneh ma di opat mak? !Utamea, e usis mi hi nam ve tutouen! Xos xi iaxa mikila ien isae e xir e iteh meulien e xir.”
6 Veio o capitão e o despertou: Dorminhoco! Que estás fazendo aqui? Levanta-te e invoca o teu Deus, para ver se ele se lembra talvez de nós e nos livre da morte.
7 Di, boskru xil lamei vituei e laling nenemien nae tengan lilihi hisexil tengan lakameti xa visi e xil di milihi an tesa ak ba xat xil. E melele xa lapol ni, lalihi his Siona.
7 Em seguida disseram os marinheiros entre si: Vinde e tiremos à sorte para sabermos quem é a causa deste mal. Lançaram a sorte e esta caiu sobre Jonas.
8 Ma ba lasepin mini labit, “?Ei, uhiteni mi xamem, veneh ma an tesa ak di bas xir? ?Polien eah iaxa xouk di opol ni? ?Xouk onggo kantri xave e moletin nam xil labe hisit moletin eah?”
8 E perguntaram-lhe: Tu, por quem nos acontecem estes males, dize-nos qual é a tua profissão? De onde vens? A que país e a que raça pertences?
9 Ma Siona biteni mi xil bit, “Inou nabe ngan Isrel tei e di namot mi Iahova, Hi te ut nesao xa tepol ni tan e tas.”
9 Sou hebreu, respondeu ele. Adoro o Senhor, Deus dos céus, que criou o mar e todos os continentes.
10 Di, Siona bit rat xi mi xil bit xi di milesae ra Iahova.
10 Ficaram então aqueles homens possuídos de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste isto? Pois tinham compreendido, pela própria declaração de Jonas, que este fugia para escapar à ordem do Senhor.
11 E melele xa lapusi xa votiang di bemei nggeih pilei mu, lasis Siona labit, “?Uhiteni mi xamem, mupol ni itep tengan isak ni an tesa ak ihe tan?”
11 E disseram-lhe: Que te havemos de fazer para que o mar se acalme em torno de nós? Porque o mar tornava-se cada vez mais ameaçador.
12 Ma Siona bit rilomun ni mi xil bit, “Mupo nou e muso nou nihe tas. Melele xa mupol ni imak, ma tas mei ihos rilomun. Nakila xa votiang ak bas xir mak venou vari.”
12 Tomai-me, disse Jonas, e lançai-me às águas, e o mar se acalmará. Reconheço que sou eu a causa desta terrível tempestade que vos sobreveio.
13 E boskru xil iexil ti tavei tengan laso Siona vahe tas. Misak ni xil lasak tengan lavalis ni tuturil ak vahe ut, e lasakras vengan xa tahe xil mei labe tellep mu e votiang mei nggeih pilei sung.
13 Os homens remavam para ver se conseguiam ganhar a costa, mas em vão, porque o mar se embravecia cada vez mais contra eles.
14 Ma di, xil ladakes Iahova labit, “O Iahova, masis minuk li xa onasa pangasien ti mi xamem ve maten na moletin xai. Reitin, onahas xamem ti li vengan xa xouk, Iahova, otepol ni holesok xil ak testal texo hem e tehusil lingxatien nam kestang.”
14 Então invocaram o Senhor: Senhor, disseram eles, não nos façais perecer por causa da vida deste homem, nem nos torneis responsáveis pela vida deste homem que não nos fez mal algum. Vós, ó Senhor, fizestes como foi do vosso agrado.
15 Di, lapo rat Siona e laso ni be tas. E vatakes, tas mei bos rilomun.
15 E, pegando em Jonas, lançaram-no às ondas, e a fúria do mar se acalmou.
16 Melele xa boskru xil lapusi mak, lamerere ni Iahova himetu. Ma lasa sanien eo tei te memesien mini e xil kekes lapol ni hitxatien nae xil dela.
16 Tomada de profundo sentimento de temor para com o Senhor, a tripulação ofereceu-lhe um sacrifício, acompanhado de votos.
17 E Siona tamat ti. Iahova misil meseo tei xa mahulong mei miromi e Siona meul tang de vang meseo ak melengien tol.
17 O Senhor fez que ali se encontrasse um grande peixe para engolir Jonas, e este esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.