Jonas 1

Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E tan te hal Isrel, provet tei da en, hisen Siona, nat Amitai. Vatei, Iahova misa sepinien tei mini bit,
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Utemanon uhe taon xa mahulong te hal Nineva, e usel xat moletin xil xa ladi en. Uhiteni mi xil xa sexien nae xil pupuru pupu pe metok.”
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 E Siona, ien ti tavei vahusil suse xa be ist tengan ha vasa sepinien na Iahova mi mol‑Nineva xil xa ladi e kantri tei xa de ist. Mak, ma xi biles be wes e suse sav tengan valesae rani. Siona ba duxoh pasis e taon te hal Siopa, e mikamet tuturil tei xa di labue xat xi tengan vahe Spen, kantri tei xa be sotin pilei mak e rin xa wes. Ma xi minggal suse nan e be tuturil ak del boskru xil teni. Di, tuturil ak miloh tengan vahe Spen del Siona xa di milesae ra Iahova. Provet Siona sak pisi tengan valesae ra Hi.|alt="Jonah boards a ship" src="JONA1-1.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="1:3"
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Melele xa tuturil ak di miloh ba, Iahova pol ni votiang mu e tas misa xa misa, e sangas tuturil ak vamahoe lel.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Boskru xil ulixil mikan pupu, e xil kekes di ladakes hi nae xil tengan lasa tutouen mi xil. Di, laleh rat holesok xil xa ladi vangit tuturil e laso ni be tas tengan vapol ni tuturil ak vameit mu.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 E melele xa vatihos te tuturil ak be vangit, mikamet Siona e biteni mini bit, “!Ei! ?Veneh ma di opat mak? !Utamea, e usis mi hi nam ve tutouen! Xos xi iaxa mikila ien isae e xir e iteh meulien e xir.”
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Di, boskru xil lamei vituei e laling nenemien nae tengan lilihi hisexil tengan lakameti xa visi e xil di milihi an tesa ak ba xat xil. E melele xa lapol ni, lalihi his Siona.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ma ba lasepin mini labit, “?Ei, uhiteni mi xamem, veneh ma an tesa ak di bas xir? ?Polien eah iaxa xouk di opol ni? ?Xouk onggo kantri xave e moletin nam xil labe hisit moletin eah?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ma Siona biteni mi xil bit, “Inou nabe ngan Isrel tei e di namot mi Iahova, Hi te ut nesao xa tepol ni tan e tas.”
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Di, Siona bit rat xi mi xil bit xi di milesae ra Iahova.
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 E melele xa lapusi xa votiang di bemei nggeih pilei mu, lasis Siona labit, “?Uhiteni mi xamem, mupol ni itep tengan isak ni an tesa ak ihe tan?”
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ma Siona bit rilomun ni mi xil bit, “Mupo nou e muso nou nihe tas. Melele xa mupol ni imak, ma tas mei ihos rilomun. Nakila xa votiang ak bas xir mak venou vari.”
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 E boskru xil iexil ti tavei tengan laso Siona vahe tas. Misak ni xil lasak tengan lavalis ni tuturil ak vahe ut, e lasakras vengan xa tahe xil mei labe tellep mu e votiang mei nggeih pilei sung.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Ma di, xil ladakes Iahova labit, “O Iahova, masis minuk li xa onasa pangasien ti mi xamem ve maten na moletin xai. Reitin, onahas xamem ti li vengan xa xouk, Iahova, otepol ni holesok xil ak testal texo hem e tehusil lingxatien nam kestang.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Di, lapo rat Siona e laso ni be tas. E vatakes, tas mei bos rilomun.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Melele xa boskru xil lapusi mak, lamerere ni Iahova himetu. Ma lasa sanien eo tei te memesien mini e xil kekes lapol ni hitxatien nae xil dela.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 E Siona tamat ti. Iahova misil meseo tei xa mahulong mei miromi e Siona meul tang de vang meseo ak melengien tol.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.