Hebreus 11
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs VC
1 Neketen nar di e melele xa rakil kuhi xa ti ripus huite te naha xa raling nenesien nar en, xa rake reitin e holesok xil xa rasakras rapusi.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Vanuvei Eo tesepin tehos usil avu nar xil tetiamu ve neketen xa latehuri.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Vengan xa nggo neketen iaxa di ranem kila xa Hi tepeas ni ut etan tetel sepinien nan kestang. Ma, holesok xil vus xa di rapusi, Hi tepeas rohon ni texo holesok xil xa rasakras rapusi.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Vengan xa Ebel, neketen nan teta, xi tesa sanien eo tei mi Hi xa tehos mak mu teli sanien eo xa Ken tesa ni. Melele xa Hi tepus kil neketen nan, tehesi xi ven e tehesi xi ve sanien eo nan mun. Tesak ni, Vanuvei Eo tehiteni xa Ebel temal pe meten. E, neta sav xa Ebel temat, neketen xa tepisen ni di pispisi mi xir xosali.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Vengan xa Inok, neketen nan teta, xi tenamat ti. Hi tetal rati tehe ut nesao e moletin tovuol vakila vakameti mun. Vanuvei Eo tehiteni xa Hi tehesi xi ve Inok, e tehur rati tehe ut nesao.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 E rakila xa moletin tovuol mikila vasak ni Hi vahesi xi ven xosxa neketen nan tovuol. Vengan xa ngan xil vus xa di lamei visal Hi lineket mu xa xi da e di misa huite mi ngan xil xa iexil bei tengan lamei visali.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Vengan xa Noah, neketen nan teta, xi telong xat Hi melele xa tesel xati usil holesok xil xa isa xa imei xa xi tenapus ti mu. E vengan xa Noah temerere ni Hi, xi tepol ni tuturil tei xa mahulong tengan vateh meulien e ngenen xil. E tuturil ak tehe simeleleen tei mi mosav xil tengan vapisen ni mi xil xa momal tengan xi vasa pangasien mi xil ve longrasien nae. Tesak ni, Hi tepusi xa Noah temal pe meten vengan xa, neketen nan teta.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Vengan xa Ebraham, neketen nan teta, xi telong xat Hi e melele xa tekesi tengan ihe kantri tei xa tehit xati tehit isa ni mini. E neta sav xa takil ti rute xave xa di teha en, Ebraham testokovein kantri nan xati e teha.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 E vengan xa, neketen nan teta, melele taxa tetuxoh kantri xa Hi tehit xati mini, Ebraham teta en texoni ngan halesav tei. Reitin, xi tetel ngenen xil lateti e nim tavolin xil tang, texoni ngan xa Aesak xal Siekob mun lutepol ni xa lutestal texo vatimol nan tetutou. E hisit hitxatien xa Hi tesa ni mi Ebraham teha tetuxoh xalu mun del vatimol nalu xil.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ebraham teta texoni ngan halesav temak vengan xa teling nenemien nan tengan vatatil taon xa mahulong xa de ut nesao. Ngan ak be taon xa Hi vari teling xati e tekili ni tehusil nenemien nan, taon tei xa ita vehakut.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Vengan xa Ebraham, neketen nan teta, Hi tesak ni mei tehe tata tei, neta sav xa tehe momatu kuhi ngamu e Serah tehe lumalum. Hi tepol ni temak vengan xa Ebraham tenesi xa Hi ipol sen holesok xil xa tehit xati mini.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Tesak ni, rapusi xa, neta sav xa Ebraham tehe momatu xa tehe momatu pupu e sangas vamat, Hi tesak ni “ngan xil xa listal lixo en lihe holu xa lihe holu pupu lixoni hitu xil te tilang hat mu lixoni suvien xil te tas xa moletin misakras vavuli sen ni.” (Sen 22:17)
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Melele xa Ebraham, Aesak xatel Siekob lattelel, neketen natel e hitxatien na Hi texeih tamu, neta sav xa latnaleh ti mu naha xa Hi tehit xati mi xatel. Texoni ngan xa latteketeh tehe sotin e lattelonge tehos pupu ven. Tesak ni, tetel sien, lattehit rati xa lattehe ngan halesav xatel xa tan natel xati e ut etan tovuol.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 E rakila xa ngan xil xa di lasepin mak di lalang ves kantri tei xa mei ihe nae xati.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Xatel ak latnanem ti mun usil kantri xa latestokovein ni. Vengan xa vahit latotit ni ngan xa ti latonem usili, ma latkila latotilomun latoha en.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 E eheien natel teti e kantri tei xa ihos mak mu, kantri xa de ut nesao. Misak ni, vengan xa neketen natel texeih en, Hi tave unoun ti tengan moletin xil lakesi ni Hi natel. Vengan xa be reitin xa tesak mesen taon xa mahulong tei e ut nesao tengan latiti en.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Vengan xa Ebraham, neketen nan teta, melele xa Hi tehit vapus kil reitinen te neketen nan, xi temaen xoteh meulien na natneli xa tehe Aesak tengan mei vahe sanien eo tei mini. Reitin, Ebraham tevue xat xi tengan vahas vin natneli xati xa tehe tei takes nan mei vahe sanien eo tei mi Hi, neta sav xa Hi tehit xati xa isa tuxolxatien mini ixo en.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Ebraham teneket en vengan xa Hi tesepin mini usil natneli ak tehit, “Vatimol xil xa natehit xati minuk, xil mei listal lixo Aesak.” (Sen 21:12)
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 E Ebraham telong xati vengan xa tenemi xa Hi ikila ital rat Aesak ra maten. E, e rin tei, rakila raviteni xa tehe reitin xa Ebraham tehur rilomun ni Aesak ra maten.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Vengan xa Aesak, neketen nan teta, melele xa mei tematu kuhi, tesis Hi tengan ituxol xat Siekob xal Esao e melengien xil xa ti imei e meulien nalu.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Vengan xa Siekob, neketen nan teta, melele xa sangas vamat, tesis Hi tengan ituxol xat kekes ni nat Siosep xalu. Di, “Siekob tesuv xat xi ni eitingil nan e tepet rat his Hi.” (Sen 47:31)
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Vengan xa Siosep, neketen nan teta, melele xa sangas vamat, tesep usil melele xa Hi isak ni mol‑Isrel xil limea lihe reling kantri te hal Isip. E vengan xa teneket xa ngan ak mei istal ihe reitin, ma tesa sepinien mi xil usil naha xa ti lipol ni ni tiei nan melele xa liha.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Vengan xa tame Mosis xal ninen, neketen nalu teti, melele xa Mosis tepot, lutesoso ni aveti tol (3) vengan xa lutepusi xa tuvava ak tehos xa tehos pupu. Ve neketen nalu, ulixalu tenakan ti tengan lalolong ras rae na suv toto te hal Isip.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Vengan xa Mosis, neketen nan teta, melele xa temeul tehe eilep, tesin ni tengan latekesi ni nat atuli na suv toto te hal Isip.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 E teling nenemien nan xa ihos mak mu xa ihur longpangasien itel moletin xil na Hi ili ngan xa itit ni tesaen xa di misak ni moletin xil lalonge bos tave hi ti.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Xi tepusi xa longpangasien xa di tehuri vengan di teling neketen nan e Mesaea xa Hi tehit isa ni imei ihos mak mu ili holesok hos xil xa teti e Isip. Tenemi temak vengan xa teketeh tehe sotin tetuxoh huit neketen xa Hi isa ni mini.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Vengan xa Mosis, neketen nan teta, testokovein kantri te hal Isip e ulin tenakan ni ti ekaten na suv toto teni. Mosis teling nenemien nan texeih xa ixulehi ihusil Hi vengan texoni ngan taxa tepusi di tetiamu ni teha, ngan xa moletin ti misakras vapusi.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Vengan xa Mosis, neketen nan teta, telong xat rae Hi e tepispisi mi mol‑Isrel xil ni sexien xa ti lipol ni Anien te Tavien ixo en e itep iaxa ti likas pos te puiteh mae xil ni ra. Isak ni, melele xa masxaxa tei mei ihas vin muimol xil vus xa latehe malohos, navas vin muimol xil na mol‑Isrel xil ti.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Vengan xa mol‑Isrel xil, neketen nae teta, latehur xoteh Tas te Pili e tan xa tevue. E melele xa mol‑Isip xil latesak pisi tengan lapol ni, Hi tepol ni tas mei tekutaxol xil, e xil vus latemerir e latelel.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Vengan xa mol‑Isrel, neketen nae teta, latekakao latekapis taon te hal Seriko tehe valu e he sav (7), e vioh xa mahulong te taon ak tekiri lel.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Vengan xa Rehab, neketen nan teta, xi xa tehe atou tei te suse tehur pilei moletin xalu te luvoluven na mol‑Isrel xil e tetutou ni xalu. Misak ni, xi tenamat ti vatel ngan xil xa latelong ras rae Hi.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Nakila masepin usil moletin sav xil holu, e melele nen ak tapin ti tengan masep usil neketen na Kideon e Barak, neketen na Samson e Seftah, neketen na Deved e Samuel, e neketen na provet xil mun.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 E vengan xa neketen nae teta,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 latehas upang tei xa mahulong temat,
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Vengan xa mama xil latehur neketen, xil latehur rilomun ni horamue nae xil xa latemea rilomun ra maten. E mama sav xil, horamue nae xil latehas vin xil vengan xa latesin ni tengan ha lameluv. Latemaen ni tengan ha lalel e he mosav xil tengan, itutou sung, likila lihur meulien tei xa ihos mak mu e melele xa limea rilomun ra maten.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Moletin sav xil, latepol pepamen mi xil, latemeas pangas xil ni ao xa tekan, lateso xil latehe nim te xeih, e lateling sen e xil.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 E moletin tesav xil mun, latehov vin xil, lateta xoteh xil latehe rin lu, e latesal vin xil ni tiei te vaeen. Xil holu, moletin xil latesak purun xil e latepol ni tesa mi xil. Holesok nae xil latehe tovuol e latesing ni hilbe sipsip mu nani xil tang.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ngan xil ak latekakao e uruvuol e rute xa vathu xil lateti en, e lateti e vangihat xil e vul xil tang. Hisit moletin xil ak latehos mak mu pe met Hi, e ut etan tapin ti tengan xil liti en.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Vengan xa neketen nae teta, Vanuvei Eo tesepin tehos usil moletin xil vus ak. E, e meulien nae, xil latnahur sen holesok xil ti xa Hi tehit xati mi xil.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Vengan xa Hi teling xati xa huite te naha xa tehit xati mi xil mei imal tevi ixo naha ti ipol ni e meulien nar e melele xa rituxoh hoxalit lohen te neketen nar.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.