Atos 20
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs NVT
1 Melele xa rumen te ekaten ak e hal Efeses bus e nenemien na moletin xil be tan, Pol mikes viton Kristin xil e pet rat nenemien nae del sepinien nan. Di, misep ling xil e ba be provins te hal Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 E rute xil vus e provins xalu ak, Pol misao ni Kristin xil e misa sepinien te selxatien tengan vatutou ni xil ni. Di, mikakao ba be provins te hal Akea.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 E inggak, Pol ba mikapis e taon xil aveti tol (3). E melele xa di bue xat xi tengan vahe reling rute ak e vatilomun vahe provins te hal Siria, Pol milong kila xa rut Siu xil di lapol ni lingxatien tei tengan lihas vini e suse nan. Misak ni, Pol biles nenemien nan e dilomun nggusil suse nan be provins te hal Masedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Pol mikakao del moletin xil ak: Sopata xa be nat Piras te hal Beria; Aristakas xal Sekandas te hal Tesalonaeka; Nggeas te hal Derbi; Tikikas xal Tropimas te hal Esia; e Timoti mun xa be ngan Listra tei.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Melele xa laduxoh taon te hal Pilipae, rut moletin xil ak langgo tuturil tei labe taon te hal Troas diamu ni Pol e ladatili e taon te hal Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 E xamem xal Pol, madi e hal Pilipae duxoh hoxalite te Melengien xil te Beret xa Is Tovuol En. Di, inou Luk natekakao vituei tetel xil e kakaoen nae. Ma mastokovein Pilipae e manggo tuturil tei e maloh en melengien lim (5), di, maduxoh Troas. Inggak, xamem mabituei del ngan xil xa latetiamu, e madi e taon te hal Troas wik tei.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 E melele xa di mabue xat xamem tengan mave reling rute ak, mamei vituei del Kristin xil te hal Troas e Sarere vongien tengan mavur vituei ni anien eo na Suv. Pol mikila xa, makoe nen tang, ihe reling xil. Misak ni, misetu mi moletin xil e dit misepin ba vuma … duxoh hilaep te vongien.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Rute xa di madi vituei en be von toen xa de nesao xa be tol nen. E laet holu di lapili en.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 E melele nen ak, horam maxoe tei di dotan de windo, hisen Iutikas. E melele xa Pol di tamu misepin, horam maxoe ak miteong ni sepinien nan ba vuma … meten minoh, ma pat. Latemanin, e horam maxoe ak mot nggo windo nesao mei mirum e tan. E melele xa ba lapusi, lakameti xa mat.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 E Pol be visali, mitingeiril be tan, e por xati. Di, biteni mi xil bit. “!Munanexo ti, xi tamat ti, meul tang da!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Di, Pol del moletin sav xil ladilomun labe von toen xa de nesao, e langganien vituei. Langganien bus, Pol misepin rilomun mi xil ba vuma … ut milan. E makoe nen ak, Pol e ngan xil xa lakakao dela lastokovein xil laba.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 E horam maxoe ak, ladela labe tim san, e labesi xil himetu vengan xa meul tang da.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Pol mistokovein taon te hal Troas e mikakao tengan vahe taon te hal Asos xa tave sotin ti. E xamem mabe pasis tengan maxo tuturil tei e ha muhur Pol e Asos.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 E melele xa maduxoh Asos, mapusi xa Pol di datil xamem ngamu. Ma mangguri be xamem e tuturil e mabituei mabe taon te hal Mitilen.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Tuturil xa madi en be reling Mitilen e miloh ba. Ut milan, maduxoh Kios. Di, e makoe sav nen, mastal e aelan te hal Samos. Di, e melengien sav nen, mabe ut e taon te hal Maelitas.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tuturil ak tava ti e taon te hal Efeses vengan xa Pol tepol ni nenemien nan tuei tengan navas melengien ti nave holu e provins te hal Esia. Ien bei mak mu tengan vatuxoh Serusalem vatemanon vatiamu ni melengien te Pentekos.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Melele xa madi tamu e taon te hal Maelitas, Pol misil eloheoh nan tei ba pus elda xil te sias te hal Efeses bit limei lipusi.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 E melele xa lamei, madotan vituei e Pol biteni mi xil bit, “Xamim mukil sexien navan xil e melele xa natemei nateti tetel xamim e provins te hal Esia, e melengien kokot teni tetuxoh melengien xa natehe reling xamim nateha.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 E melele nen ak, di natepol ni polien na Suv tetel nenemien xa be tan e, melele xil holu, simetok teleh ve xamim. Natepol ni temak, tave ti neta xa melengien holu natekameti te xeih ve lingxatien xil xa rut Siu xil latepol ni teha xat nou.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Mukila xa natesa sen holesok xil tengan vatutou ni meulien namim texo neta xa natehithiteni mi xamim e natepispisi ni. Melele xa ratemei vituei e von vitueien mu nim nar xil, natnasoson ti neta vari ra xamim.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Natesel xat xamim vus, Siu xil del ngan xil xa latave Siu ti, tengan muhiles ra tesaen xil namim e mumei visal Hi. E natesel xat xamim mun tengan muling neketen namim e Suv Iesu.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “E taxeak, Ninin Eo di del nou tengan name Serusalem. E natakil ti naha tova iaxa ixul nou en.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Vengan xa e rute xil vus xa di natesao en, Ninin Eo di pisen ni minou xa nave nousav ti, nihe nim te xeih e ti lisak purun nou.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Tave ti neta xa mak, natanem ti tave holu usil meulien navan. E ieok bei tengan nipol vuol ni polien xa Suv Iesu tesa ni minou tengan ti nihithiten longeongen hos usil eheien hos na Hi. Ieok bei tang tengan xa ti nihusil xat suse te lohen xa Suv teling nou en ha ituxoh hoxalite teni.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Melele xa nateti tamu visal xamim, ba natekapis e ut xil vus namim e di natehithiteni mi xamim suse xa mei muhe moletin xil na Hi e muti pe lelaxatien nan. E taxeak, nakila xa xamim vus musakras mupus rilomun ni nou.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ve rin ak, xosali, ieok bei namit mesen ni mi xamim xa xosxa tei e xamim ikesae e taling ti mu neketen nan e Iesu, rin navan tovuol en.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Vengan xa inou natnasoson ti neta ra xamim. E natesep vuol ni holesok xil xa Hi ien bei tengan vapol ni e meulien na moletin xil.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Ma muxuxou kuhi ve xamim e ve moletin xil na Hi xa Ninin Eo miling xil ladi e hemim. Mulaxat kuh xil vengan xa labe Sias na Hi xa texal rat xil texo re Natneli xati.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nakila xa itutou ni ngan xa niha, rut moletin xil mei listal e lisak purun xamim ixoni kuli reran xil xa mei lastal langas vin sipsip xil e latanem pupu ni ti usil meulien nae.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Xos rut moletin xil mei listal lixo ngan xil xa di lamos e sias namim, xa mei lihiles reitinen na Hi e lisep luvos Kristin sav xil tengan lihusil pispisien nae xil.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Misak ni, muxuxou kuhi ve xamim. Munem usil huram tol (3) xa nateti mi xamim, e tetep iaxa, melengien tetuxoh vongien, di natesel xat xamim tetel simetok xa teleh tengan munake reitin ti e pispisien sav xil.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Ma, xosali, naling xamim e he Hi tengan ilaxat kuh xamim. Sepinien usil eheien hos nan isak ni neketen namim mei ixeih mu. E nggo sepinien xil na Hi, xi di bit xati xa isa tuxolxatien mi xamim e mi ngan xil vus xa tepol ni xil labe moletin eo nan xil.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Melele xa nateti mi xamim, natnasis ti moletin tengan vasa mani mu eising xil minou.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Xamim mukil kuhi mak xa natepol tetel heok xalu tengan makamet holesok xil xa inou tetel moletin navan xil iemem tehei tengan muvuri.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Texo sexien navan xil xa natepol ni pe metemim, natepisen ni xa melele xa rapol nggeih, rakila ti ritutou ni ngan xil xa lamerou. Ngan ak ixoni sepinien xa Suv Iesu vari tang xa tehiteni melele xa tehit, ‘Sien te sanien xa di osa ni di mili sien te naha xa di ongguri.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Melele xa Pol misepin bus, mitingeiril be tan del xil vus e misis ve xil.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Xil vus lamuis e lasa hexil ngga xole. Di, lapesum e vin e lasep lingi.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Lalonge misa himetu vengan xa Pol tehiteni mi xil xa xil linapus ti mun. Di, lalingi be tuturil, e ladilomun labe tim sae xil.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.