Atos 20
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs NAA
1 Melele xa rumen te ekaten ak e hal Efeses bus e nenemien na moletin xil be tan, Pol mikes viton Kristin xil e pet rat nenemien nae del sepinien nan. Di, misep ling xil e ba be provins te hal Masedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 E rute xil vus e provins xalu ak, Pol misao ni Kristin xil e misa sepinien te selxatien tengan vatutou ni xil ni. Di, mikakao ba be provins te hal Akea.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 E inggak, Pol ba mikapis e taon xil aveti tol (3). E melele xa di bue xat xi tengan vahe reling rute ak e vatilomun vahe provins te hal Siria, Pol milong kila xa rut Siu xil di lapol ni lingxatien tei tengan lihas vini e suse nan. Misak ni, Pol biles nenemien nan e dilomun nggusil suse nan be provins te hal Masedonia.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Pol mikakao del moletin xil ak: Sopata xa be nat Piras te hal Beria; Aristakas xal Sekandas te hal Tesalonaeka; Nggeas te hal Derbi; Tikikas xal Tropimas te hal Esia; e Timoti mun xa be ngan Listra tei.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Melele xa laduxoh taon te hal Pilipae, rut moletin xil ak langgo tuturil tei labe taon te hal Troas diamu ni Pol e ladatili e taon te hal Troas.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 E xamem xal Pol, madi e hal Pilipae duxoh hoxalite te Melengien xil te Beret xa Is Tovuol En. Di, inou Luk natekakao vituei tetel xil e kakaoen nae. Ma mastokovein Pilipae e manggo tuturil tei e maloh en melengien lim (5), di, maduxoh Troas. Inggak, xamem mabituei del ngan xil xa latetiamu, e madi e taon te hal Troas wik tei.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 E melele xa di mabue xat xamem tengan mave reling rute ak, mamei vituei del Kristin xil te hal Troas e Sarere vongien tengan mavur vituei ni anien eo na Suv. Pol mikila xa, makoe nen tang, ihe reling xil. Misak ni, misetu mi moletin xil e dit misepin ba vuma … duxoh hilaep te vongien.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Rute xa di madi vituei en be von toen xa de nesao xa be tol nen. E laet holu di lapili en.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 E melele nen ak, horam maxoe tei di dotan de windo, hisen Iutikas. E melele xa Pol di tamu misepin, horam maxoe ak miteong ni sepinien nan ba vuma … meten minoh, ma pat. Latemanin, e horam maxoe ak mot nggo windo nesao mei mirum e tan. E melele xa ba lapusi, lakameti xa mat.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 E Pol be visali, mitingeiril be tan, e por xati. Di, biteni mi xil bit. “!Munanexo ti, xi tamat ti, meul tang da!”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Di, Pol del moletin sav xil ladilomun labe von toen xa de nesao, e langganien vituei. Langganien bus, Pol misepin rilomun mi xil ba vuma … ut milan. E makoe nen ak, Pol e ngan xil xa lakakao dela lastokovein xil laba.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 E horam maxoe ak, ladela labe tim san, e labesi xil himetu vengan xa meul tang da.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Pol mistokovein taon te hal Troas e mikakao tengan vahe taon te hal Asos xa tave sotin ti. E xamem mabe pasis tengan maxo tuturil tei e ha muhur Pol e Asos.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 E melele xa maduxoh Asos, mapusi xa Pol di datil xamem ngamu. Ma mangguri be xamem e tuturil e mabituei mabe taon te hal Mitilen.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Tuturil xa madi en be reling Mitilen e miloh ba. Ut milan, maduxoh Kios. Di, e makoe sav nen, mastal e aelan te hal Samos. Di, e melengien sav nen, mabe ut e taon te hal Maelitas.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Tuturil ak tava ti e taon te hal Efeses vengan xa Pol tepol ni nenemien nan tuei tengan navas melengien ti nave holu e provins te hal Esia. Ien bei mak mu tengan vatuxoh Serusalem vatemanon vatiamu ni melengien te Pentekos.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Melele xa madi tamu e taon te hal Maelitas, Pol misil eloheoh nan tei ba pus elda xil te sias te hal Efeses bit limei lipusi.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 E melele xa lamei, madotan vituei e Pol biteni mi xil bit, “Xamim mukil sexien navan xil e melele xa natemei nateti tetel xamim e provins te hal Esia, e melengien kokot teni tetuxoh melengien xa natehe reling xamim nateha.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 E melele nen ak, di natepol ni polien na Suv tetel nenemien xa be tan e, melele xil holu, simetok teleh ve xamim. Natepol ni temak, tave ti neta xa melengien holu natekameti te xeih ve lingxatien xil xa rut Siu xil latepol ni teha xat nou.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Mukila xa natesa sen holesok xil tengan vatutou ni meulien namim texo neta xa natehithiteni mi xamim e natepispisi ni. Melele xa ratemei vituei e von vitueien mu nim nar xil, natnasoson ti neta vari ra xamim.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Natesel xat xamim vus, Siu xil del ngan xil xa latave Siu ti, tengan muhiles ra tesaen xil namim e mumei visal Hi. E natesel xat xamim mun tengan muling neketen namim e Suv Iesu.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “E taxeak, Ninin Eo di del nou tengan name Serusalem. E natakil ti naha tova iaxa ixul nou en.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Vengan xa e rute xil vus xa di natesao en, Ninin Eo di pisen ni minou xa nave nousav ti, nihe nim te xeih e ti lisak purun nou.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Tave ti neta xa mak, natanem ti tave holu usil meulien navan. E ieok bei tengan nipol vuol ni polien xa Suv Iesu tesa ni minou tengan ti nihithiten longeongen hos usil eheien hos na Hi. Ieok bei tang tengan xa ti nihusil xat suse te lohen xa Suv teling nou en ha ituxoh hoxalite teni.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Melele xa nateti tamu visal xamim, ba natekapis e ut xil vus namim e di natehithiteni mi xamim suse xa mei muhe moletin xil na Hi e muti pe lelaxatien nan. E taxeak, nakila xa xamim vus musakras mupus rilomun ni nou.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Ve rin ak, xosali, ieok bei namit mesen ni mi xamim xa xosxa tei e xamim ikesae e taling ti mu neketen nan e Iesu, rin navan tovuol en.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Vengan xa inou natnasoson ti neta ra xamim. E natesep vuol ni holesok xil xa Hi ien bei tengan vapol ni e meulien na moletin xil.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ma muxuxou kuhi ve xamim e ve moletin xil na Hi xa Ninin Eo miling xil ladi e hemim. Mulaxat kuh xil vengan xa labe Sias na Hi xa texal rat xil texo re Natneli xati.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nakila xa itutou ni ngan xa niha, rut moletin xil mei listal e lisak purun xamim ixoni kuli reran xil xa mei lastal langas vin sipsip xil e latanem pupu ni ti usil meulien nae.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Xos rut moletin xil mei listal lixo ngan xil xa di lamos e sias namim, xa mei lihiles reitinen na Hi e lisep luvos Kristin sav xil tengan lihusil pispisien nae xil.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Misak ni, muxuxou kuhi ve xamim. Munem usil huram tol (3) xa nateti mi xamim, e tetep iaxa, melengien tetuxoh vongien, di natesel xat xamim tetel simetok xa teleh tengan munake reitin ti e pispisien sav xil.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Ma, xosali, naling xamim e he Hi tengan ilaxat kuh xamim. Sepinien usil eheien hos nan isak ni neketen namim mei ixeih mu. E nggo sepinien xil na Hi, xi di bit xati xa isa tuxolxatien mi xamim e mi ngan xil vus xa tepol ni xil labe moletin eo nan xil.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Melele xa nateti mi xamim, natnasis ti moletin tengan vasa mani mu eising xil minou.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Xamim mukil kuhi mak xa natepol tetel heok xalu tengan makamet holesok xil xa inou tetel moletin navan xil iemem tehei tengan muvuri.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Texo sexien navan xil xa natepol ni pe metemim, natepisen ni xa melele xa rapol nggeih, rakila ti ritutou ni ngan xil xa lamerou. Ngan ak ixoni sepinien xa Suv Iesu vari tang xa tehiteni melele xa tehit, ‘Sien te sanien xa di osa ni di mili sien te naha xa di ongguri.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Melele xa Pol misepin bus, mitingeiril be tan del xil vus e misis ve xil.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Xil vus lamuis e lasa hexil ngga xole. Di, lapesum e vin e lasep lingi.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Lalonge misa himetu vengan xa Pol tehiteni mi xil xa xil linapus ti mun. Di, lalingi be tuturil, e ladilomun labe tim sae xil.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.