Gênesis 27
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 Isaa bʉcʉ waro ẽjãgʉ̃, cʉ̃ caperi añurõ ĩꞌaticʉ niwĩ. Tojo weegʉ niꞌcã nʉmʉ cʉ̃ macʉ̃ masã maꞌmi Esaúre pijio, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 —Mʉꞌʉ ĩꞌacãta, yʉꞌʉ bʉcʉ waro niꞌi. Tojo weegʉ aꞌte nʉmʉrĩ noꞌo nirĩ nʉmʉ yʉꞌʉ wẽrĩmasĩꞌi.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Mʉꞌʉ cãpũpʉ waꞌa, mʉꞌʉ ya bʉacatjẽ meꞌrã waꞌicʉrã bʉegʉ waꞌaya.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Tuꞌajanʉꞌcõ, yʉꞌʉ tʉꞌsaronojõta baꞌase ʉꞌsʉase doꞌa, yʉꞌʉre ecaya. Mʉꞌʉ tojo weecã, yʉꞌʉ wẽrĩati dʉporo mʉꞌʉrẽ añurõ waꞌato nígʉ̃, Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosagʉti, nicʉ niwĩ.
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Rebeca peꞌe Isaa Esaúre tojo nisere tʉꞌoco niwõ. Tojo tʉꞌoꞌco niyugo, Esaú cãpũpʉ cʉ̃ pacʉre waꞌicʉrã wẽjẽbosagʉ waꞌáca beꞌro,
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 co macʉ̃ Jacore aꞌtiro nico niwõ:
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 “Macʉ̃, cãpũpʉ waꞌaya. Waꞌa, waꞌicʉ wẽjẽ, baꞌase ʉꞌsʉase doꞌa, yʉꞌʉre ecaya. Mʉꞌʉ tojo weecã, mʉꞌʉrẽ Õꞌacʉ̃ ĩꞌorõpʉ ‘Añurõ weeya’, ni sẽrĩbosagʉti”, niami.
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Macʉ̃, yʉꞌʉ niatjere añurõ tʉꞌo, tere weeapa.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Mʉꞌʉ niꞌcãrõacã ecarã na nirõpʉ waꞌa, pʉarã cabracãrẽ miitia. Mʉꞌʉ pacʉ cʉ̃ baꞌatʉꞌsasenojõta añuse baꞌase doꞌabosagoti.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Mʉꞌʉ cʉ̃rẽ ecagʉ waꞌagʉsaꞌa. Mʉꞌʉ tojo weecã, mʉꞌʉrẽ cʉ̃ wẽrĩati dʉporo Õꞌacʉ̃rẽ “Añurõ weeya”, ni sẽrĩbosagʉsami, nico niwõ.
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Jacob peꞌe cʉ̃ pacore yʉꞌticʉ niwĩ:
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 Yʉꞌʉ pacʉ yʉꞌʉre daꞌrañaꞌa, “Cʉ̃ mejẽta nimi”, ni masĩgʉ̃, “Mʉꞌʉ yʉꞌʉre bujicãꞌgʉ̃ weeꞌe”, nibosami. Yʉꞌʉre “Añurõ waꞌato” ni sẽrĩbosaronojõ oꞌogʉ, “Ñaꞌarõ peꞌe waꞌabataꞌto mʉꞌʉrẽ”, nibosami, nicʉ niwĩ.
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Cʉ̃ paco cʉ̃rẽ yʉꞌtico niwõ:
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Tojo nicã tʉꞌo, Jacob cabracãrẽ miigʉ̃ waꞌa, pacore oꞌocʉ niwĩ. Tojo weego Isaa tʉꞌsasenojõrẽta baꞌase doꞌabosaco niwõ.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Beꞌro masã maꞌmi Esaú ye suꞌti añuyʉꞌrʉnʉꞌcãse co wiꞌipʉ nʉrõꞌquere mii, cʉ̃ acabiji Jacore sãaco niwõ.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Beꞌro na cabra caseri meꞌrã cʉ̃ omocãrĩrẽ omaco niwõ. Tojo nicã wãmʉtare moꞌaco niwõ.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Tuꞌajanʉꞌcõ, te baꞌase ʉꞌsʉase doꞌaꞌquere, pã́rẽ co macʉ̃ Jacore oꞌoco niwõ.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Tojo weegʉ Jacob cʉ̃ pacʉ tiropʉ sãjãa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 —Yʉꞌʉ masã maꞌmi Esaú niꞌi. Mʉꞌʉ yʉꞌʉre dutiꞌcaronojõta weeapʉ. Wãꞌcãnujãña. Yʉꞌʉ waꞌicʉ wẽjẽ doꞌaꞌquere baꞌaya. Baꞌatoja, yʉꞌʉre Õꞌacʉ̃rẽ “Añurõ weeya”, ni sẽrĩbosaya, nicʉ niwĩ.
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Isaa cʉ̃rẽ sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Isaa cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Tojo weegʉ Jacob cʉ̃ tiroacãpʉ waꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ daꞌrañaꞌgʉ̃, cʉ̃ pacʉ nicʉ niwĩ:
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 Esaú weronojõ omocãrĩ poaritiyucã, Isaa “Apĩ nimi”, ni masĩticʉ niwĩ. Cʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosati dʉporoacã,
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 apaturi sẽrĩtiñaꞌapocʉ niwĩ tja.
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Tere tʉꞌogʉ, Isaa nicʉ niwĩ:
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Beꞌro cʉ̃ pacʉ Isaa cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Tojo weegʉ Jacob cʉ̃ pʉꞌtoacãpʉ waꞌa, cʉ̃rẽ miꞌmicʉ niwĩ. Isaa cʉ̃ ye suꞌtire wĩjĩgʉ̃, cʉ̃ ye niatjere Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro ni sẽrĩbosacʉ niwĩ:
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉrẽ ʉꞌmʉarõ cjase aco pejasere oꞌoato.
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Pãjãrã masã mʉꞌʉ dutise doca niato.
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Cʉ̃ Jacore Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosatuꞌajáca beꞌroacã, cʉ̃ wijaari cura Esaú waꞌicʉrã wẽjẽgʉ̃ ejaꞌcʉ dajacʉ niwĩ.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Daja, cʉ̃ quẽꞌrã baꞌase añurõ ʉꞌsʉase doꞌa, cʉ̃ pacʉre baꞌadutigʉ miacʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Tere tʉꞌogʉ, Isaa sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Tere tʉꞌogʉ, cʉ̃ pacʉ ʉpʉtʉ narãsãgʉ̃, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Tere tʉꞌogʉ, Esaú ʉpʉtʉ bʉjaweti ua, uticʉ niwĩ. Aꞌtiro caricũcʉ niwĩ:
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Cʉ̃ pacʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Tere tʉꞌogʉ, Esaú cʉ̃ pacʉre nicʉ niwĩ tja:
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Isaa cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Esaú cʉ̃ pacʉre ninemocʉ niwĩ:
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, Isaa cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Mʉꞌʉ, mʉꞌʉ ya diꞌpjĩ meꞌrã wãmoti, mejẽcã waꞌacã cãꞌmotaꞌagʉsaꞌa.
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Tojo waꞌáca beꞌro te meꞌrã Esaú cʉ̃ acabijire ĩꞌasĩꞌrĩti, uanʉꞌcãcʉ niwĩ. Cʉ̃ pacʉ Jacob peꞌere Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosaꞌque buꞌiri tojo weecʉ niwĩ. “Yʉꞌʉ pacʉ cʉ̃ wẽrĩatjo cãꞌrõ dʉꞌsaꞌa. Cʉ̃ wẽ́rĩ́ca beꞌro yʉꞌʉ acabijire wẽjẽgʉ̃ti”, ni wãcũcʉ niwĩ.
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Esaú tojo weegʉti nise quetire tʉꞌogo, Rebeca Jacore pijio, aꞌtiro nico niwõ:
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Tojo weegʉ, macʉ̃, yʉꞌʉ dutiro weeya. Harã́pʉ yʉꞌʉ maꞌmi Labán ya wiꞌipʉ duꞌtiabaqueꞌoya.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Topʉ tojáníña. Téé mʉꞌʉ maꞌmi cʉ̃ uase peꞌtíca beꞌropʉ topʉre nitʉoya.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 Mʉꞌʉ cʉ̃rẽ weeꞌquere acobojóca beꞌro mʉꞌʉrẽ “Aꞌtia tja” ni, queti oꞌógoti. Mʉsãrẽ yʉꞌʉ põꞌrã pʉarãrẽ niꞌcã nʉmʉta wẽrĩcã ʉaweꞌe, nico niwõ.
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Beꞌro Rebeca co marãpʉ Isaare nico niwõ:
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.