Romanos 4
Sir chihtá (TUF) vs VC
1 Acsar uch síhw̃awi, Abraham tamo, is cohtín tamo. Abraham eyat ima sibará sicar bin acsar acsar isan ima bomcar cohná bahjacro.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abrahamat ima chihtá cuitatra ur ay yajaquir waquít, ima urá cutra Sir ub cahmar tayar bár chájaquir waquít, im ojcor “as ayan bahnaquin cuitatro,” wacata binro. Eyta cuara Sir ub cahmotra eyta bitách wácajatro. Etarwan tayar bár chájaquey, ima urá cuitari chátiro.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Sir carit úchicri wac bahjác cuitar Abraham ojcor wacaro.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Uch cat síhw̃awi. Uwat canar ruoyat ray tunro. Ray eyan rácari wítiro. Canar yajquíc tayar tunro. Eytaan wan uw ima urá cuitatra Sirat yajc ayquey caba yajcátair waquít, Sirat eyin túnata binro. Eyta yajcátair waquít, Sirat wíqueyan rácari witi rehcata binro. Tayar etar wícata binro, ey yajcátair waquít.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Eyta cuar bíyinat imár urá cuitatra Sirat yajc ayquey caba yajti cuaquir, Sir chihtá rahcyat Sirat eyin acu tayar bár chácaro. Sir ima chihtá bahnác yajti cuaquir, Sirat sehnác rehquít ima ub cahmar éyinan tayar bár chácaro. Imár tan sihw̃at, Sirat síwata sihw̃ac etar tayar bár chácaro.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Uchicri Israelin cara Davidat cat ey ojcor tew̃jacro. Uwat ima urá cuitar bachan chihtán yajti tacat, ey chihtá yajti cuaquir Sirat tayar bár chácaro, wacayat, ey ojcor tew̃jacro, Davidat. Uw eyan ohbac waquín ac Davidat uchta cuihsú bahjacro:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Biyat tayar yajacan Sirat sicor tayar bár chácayatan, ey uwan óhbacro. Biyat tayar yajacan Sirat tayar bár jácayatan, eyan óhbacro.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Bi quínoan Sirat “bahra tayar batro,” wacáyatan eyan ahniro.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Davidat judíoin umá cuijác bin istir ójcori wátiro. Acsar umá cuiti bin ojcor cat judío bár bin ojcor cat wacaro. Isat waquít, Abrahamat Sir chihtá rahjác etar Sirat tayar bár chájacro.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Anto umá cuiti cuácayat, tayar bár chájacro. Etar ey yahncút umá cuijacro. Umá cuijác étari Sir ub cahmar tayar bár chátiro.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Sirat Abraham quin umá cuic áyjacro. Abrahamat, Sir chihtá cajac ehcún acu Sirat ey quin umá cuic áyjacro. Cajac etar Sirat tayar bár chajac ehcún acu umá eyta cuic áyjacro. Anto umá cuiti cuat, Sir chihtá cácayat Sir ub cahmar tayar bár chájacro. Etarwan uwa umá cuiti cuaquir, Sir chihtá cácayatan, Sirat tayar bár chácaro. Sirat ima chihtá ráhcuiquin acu umá cuiti bin tacat, umá cuijác bin tacat, judío bár bin tacat, judíoin tacat, Abrahaman eyin ac tetír cohtír chaquin ac eyta yajacro.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abrahama tetír cohtír umá cuiti bin istir acui batro. Umá cuijác bin acu cat cohtaró. Umá cuiquír cat Sir chihtá ráhcuiquin acu cat cohtaró. Abrahamat Sir chihtá rahcuír ria caquir eyta, bíyinatan Sir chihtá eyta cácayatan, eyin ácuan cohtaró.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Sirat Abraham quin ey bómcarin quin cajc wiquin wac bahjacro. Eyta cuar Abrahamat bachan chihtán yajác étari wiquin wátiro. Abrahamat Sirat wajaquey uní séhw̃ajac etar wiquin wac bahjacro. Abrahamat eyta séhw̃ajac etar Sirat im ub cahmar tayar bár chájacro.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Uch síhw̃awi. Síratan récaji cajcan racar wiquin wajacro. Eyta chihtara bachan chihtán yajquíc tehmár cajc wiquir waquít, Sirat racar wiquin icúr acui wácajar binro. Uwat Sirat wajaquey bitani uní síhw̃ajar binro, eyta yajquíc tehmár wiquir waquít.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Cuatán bachan chihtán sinic cuar, ey bach auyata, cuít cuécwayqueyra. Eyta cuar bach bár cuácayat, bi aúwajatro.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Etarwan Sirat tew̃jaquey tamo uní quen sihw̃ac etar Sirat racar wícayqueyra. Imát wiquin wac bahjacan racar wícayqueyra. Sirat Abraham bomcarin bahnaquin acu eyta tehmoti wiquin wac bahjacro. Bíyinat bachan chihtán cuitar Sir chihtá uní síhw̃ayatan, eyin acu cat wiquin wac bahjacro. Acsar cat bíyinat Abrahamat Sir chihtá uní sehw̃ar eyta síhw̃ayatan, eyin acu cat wiquin wac bahjacro. Bíyinatan eyta Sir chihtá uní síhw̃ayatan eyin ácuan, is bahnaquin ácuan Abrahaman cohtaró.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Sirat carit cuitar Abraham ojcor wajacro: “Bahan aját uw ajquír bin acu, ajquír bin acu, uw bahnaquin acu cohtá chájacro.” Etar Sir ub cahmar Abraham is cohtaró. Sir tamo Abrahamat séhw̃ajacro. Síratan sácajaquin sicor estají yin áyquibro. Eyat icúr bi bár sícara bin icúr bi yajcaro.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Sirat Abraham quin récaji wajacro: “Ba bomcar cuacúr abá sar ub ric eyta cháquinro,” wajacro. Abrahamat itit, iman werjayán tahnác chinro. Etar sasá cóhnajar séhw̃ajacro. Eyta cuar Sirat wajaquey tamo uní séhw̃ajacro. “Iman uw ajquír bin acu, ajquír bin acu, uw bahnaquin acu Sir chihtá cuitar cohtá chácata,” séhw̃ajacro, Abrahamat.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abrahamat sasá cohn cat ima sibará ítitan, chéinan wanro. Bara ciencuano. Ima wiya Sáraat cat sasá cohn cat chaucan tahnacro. Eyta cuar, Sir chihtá tamo uní quen séhw̃ajacro.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 “Sirat wac bahjacan, eyat wácatiro. Sirat as cayar yájtiro,” séhw̃ajacro. Cuatán Sir tamora cuít séhw̃ajacro. Sehw̃a rabar Sir ojcor ay tew̃jacro. “Sirat uní tew̃ic” séhw̃ajacro.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 “Sir imát yajquín wac bahjacan Sirat caba yajcata,” séhw̃ajacro. Chiht istiy séhw̃ati im ey ojcor séhw̃ajacro.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Eyat Sir tamo eyta séhw̃ayat, Sir tayar yajác tayar bár chájacro.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 “Tayar bár” wacayat, ey istir bin cuitari waquín ac cuihsútiro.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Sirat ey cuitar chi, is cuitar chi waquín acu eyta cuihsujacro. Is tac icar bin bíyinatan Sir chihtá tamo uní quen síhw̃ayat eyin cuitar cat wacáyqueyra. Sir im eyat is Cara Jesucrístoan sácajaquin tac ícara bin sicor yehn áyjacro.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesucrístoan isat tayar yajác tunin ac yaujacro. Etar isan Sir ub cahmor tayar bár chaquin acu sicor estají yehnjacro.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.