Romanos 4
Sir chihtá (TUF) vs NTLH
1 Acsar uch síhw̃awi, Abraham tamo, is cohtín tamo. Abraham eyat ima sibará sicar bin acsar acsar isan ima bomcar cohná bahjacro.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Abrahamat ima chihtá cuitatra ur ay yajaquir waquít, ima urá cutra Sir ub cahmar tayar bár chájaquir waquít, im ojcor “as ayan bahnaquin cuitatro,” wacata binro. Eyta cuara Sir ub cahmotra eyta bitách wácajatro. Etarwan tayar bár chájaquey, ima urá cuitari chátiro.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Sir carit úchicri wac bahjác cuitar Abraham ojcor wacaro.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Uch cat síhw̃awi. Uwat canar ruoyat ray tunro. Ray eyan rácari wítiro. Canar yajquíc tayar tunro. Eytaan wan uw ima urá cuitatra Sirat yajc ayquey caba yajcátair waquít, Sirat eyin túnata binro. Eyta yajcátair waquít, Sirat wíqueyan rácari witi rehcata binro. Tayar etar wícata binro, ey yajcátair waquít.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Eyta cuar bíyinat imár urá cuitatra Sirat yajc ayquey caba yajti cuaquir, Sir chihtá rahcyat Sirat eyin acu tayar bár chácaro. Sir ima chihtá bahnác yajti cuaquir, Sirat sehnác rehquít ima ub cahmar éyinan tayar bár chácaro. Imár tan sihw̃at, Sirat síwata sihw̃ac etar tayar bár chácaro.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Uchicri Israelin cara Davidat cat ey ojcor tew̃jacro. Uwat ima urá cuitar bachan chihtán yajti tacat, ey chihtá yajti cuaquir Sirat tayar bár chácaro, wacayat, ey ojcor tew̃jacro, Davidat. Uw eyan ohbac waquín ac Davidat uchta cuihsú bahjacro:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Biyat tayar yajacan Sirat sicor tayar bár chácayatan, ey uwan óhbacro. Biyat tayar yajacan Sirat tayar bár jácayatan, eyan óhbacro.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Bi quínoan Sirat “bahra tayar batro,” wacáyatan eyan ahniro.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Davidat judíoin umá cuijác bin istir ójcori wátiro. Acsar umá cuiti bin ojcor cat judío bár bin ojcor cat wacaro. Isat waquít, Abrahamat Sir chihtá rahjác etar Sirat tayar bár chájacro.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Anto umá cuiti cuácayat, tayar bár chájacro. Etar ey yahncút umá cuijacro. Umá cuijác étari Sir ub cahmar tayar bár chátiro.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Sirat Abraham quin umá cuic áyjacro. Abrahamat, Sir chihtá cajac ehcún acu Sirat ey quin umá cuic áyjacro. Cajac etar Sirat tayar bár chajac ehcún acu umá eyta cuic áyjacro. Anto umá cuiti cuat, Sir chihtá cácayat Sir ub cahmar tayar bár chájacro. Etarwan uwa umá cuiti cuaquir, Sir chihtá cácayatan, Sirat tayar bár chácaro. Sirat ima chihtá ráhcuiquin acu umá cuiti bin tacat, umá cuijác bin tacat, judío bár bin tacat, judíoin tacat, Abrahaman eyin ac tetír cohtír chaquin ac eyta yajacro.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abrahama tetír cohtír umá cuiti bin istir acui batro. Umá cuijác bin acu cat cohtaró. Umá cuiquír cat Sir chihtá ráhcuiquin acu cat cohtaró. Abrahamat Sir chihtá rahcuír ria caquir eyta, bíyinatan Sir chihtá eyta cácayatan, eyin ácuan cohtaró.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Sirat Abraham quin ey bómcarin quin cajc wiquin wac bahjacro. Eyta cuar Abrahamat bachan chihtán yajác étari wiquin wátiro. Abrahamat Sirat wajaquey uní séhw̃ajac etar wiquin wac bahjacro. Abrahamat eyta séhw̃ajac etar Sirat im ub cahmar tayar bár chájacro.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Uch síhw̃awi. Síratan récaji cajcan racar wiquin wajacro. Eyta chihtara bachan chihtán yajquíc tehmár cajc wiquir waquít, Sirat racar wiquin icúr acui wácajar binro. Uwat Sirat wajaquey bitani uní síhw̃ajar binro, eyta yajquíc tehmár wiquir waquít.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Cuatán bachan chihtán sinic cuar, ey bach auyata, cuít cuécwayqueyra. Eyta cuar bach bár cuácayat, bi aúwajatro.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Etarwan Sirat tew̃jaquey tamo uní quen sihw̃ac etar Sirat racar wícayqueyra. Imát wiquin wac bahjacan racar wícayqueyra. Sirat Abraham bomcarin bahnaquin acu eyta tehmoti wiquin wac bahjacro. Bíyinat bachan chihtán cuitar Sir chihtá uní síhw̃ayatan, eyin acu cat wiquin wac bahjacro. Acsar cat bíyinat Abrahamat Sir chihtá uní sehw̃ar eyta síhw̃ayatan, eyin acu cat wiquin wac bahjacro. Bíyinatan eyta Sir chihtá uní síhw̃ayatan eyin ácuan, is bahnaquin ácuan Abrahaman cohtaró.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Sirat carit cuitar Abraham ojcor wajacro: “Bahan aját uw ajquír bin acu, ajquír bin acu, uw bahnaquin acu cohtá chájacro.” Etar Sir ub cahmar Abraham is cohtaró. Sir tamo Abrahamat séhw̃ajacro. Síratan sácajaquin sicor estají yin áyquibro. Eyat icúr bi bár sícara bin icúr bi yajcaro.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Sirat Abraham quin récaji wajacro: “Ba bomcar cuacúr abá sar ub ric eyta cháquinro,” wajacro. Abrahamat itit, iman werjayán tahnác chinro. Etar sasá cóhnajar séhw̃ajacro. Eyta cuar Sirat wajaquey tamo uní séhw̃ajacro. “Iman uw ajquír bin acu, ajquír bin acu, uw bahnaquin acu Sir chihtá cuitar cohtá chácata,” séhw̃ajacro, Abrahamat.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abrahamat sasá cohn cat ima sibará ítitan, chéinan wanro. Bara ciencuano. Ima wiya Sáraat cat sasá cohn cat chaucan tahnacro. Eyta cuar, Sir chihtá tamo uní quen séhw̃ajacro.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 “Sirat wac bahjacan, eyat wácatiro. Sirat as cayar yájtiro,” séhw̃ajacro. Cuatán Sir tamora cuít séhw̃ajacro. Sehw̃a rabar Sir ojcor ay tew̃jacro. “Sirat uní tew̃ic” séhw̃ajacro.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 “Sir imát yajquín wac bahjacan Sirat caba yajcata,” séhw̃ajacro. Chiht istiy séhw̃ati im ey ojcor séhw̃ajacro.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Eyat Sir tamo eyta séhw̃ayat, Sir tayar yajác tayar bár chájacro.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 “Tayar bár” wacayat, ey istir bin cuitari waquín ac cuihsútiro.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Sirat ey cuitar chi, is cuitar chi waquín acu eyta cuihsujacro. Is tac icar bin bíyinatan Sir chihtá tamo uní quen síhw̃ayat eyin cuitar cat wacáyqueyra. Sir im eyat is Cara Jesucrístoan sácajaquin tac ícara bin sicor yehn áyjacro.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Jesucrístoan isat tayar yajác tunin ac yaujacro. Etar isan Sir ub cahmor tayar bár chaquin acu sicor estají yehnjacro.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.