Hebreus 12
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs NAA
1 Teero tiirá, cʉ̃́ãrẽ wãcũãda. Cʉ̃́ã paʉ duuró manirṍ “Cõãmacʉ̃ ‘ticogʉda’ jĩĩriguere ticogʉdaqui” jĩĩ padeorucúyira. Cʉ̃́ã padeoríguere wãcũrã, marĩcã teerora padeorucújããda. Cʉtʉrí basocʉ máata jeadʉgagʉ tiiróbiro niiãda. Cʉ̃ʉ̃ niipetire nʉcʉ̃rére cṹũjã, cʉtʉwáqui. Cʉ̃ʉ̃ nʉcʉ̃rére cṹũre tiiróbiro marĩ niipetire ñañaré tiirére duujã́rõ booa. Teeré duurá, Cõãmacʉ̃ boorépere tiirucújãrõ booa.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Jesuré wãcũnʉnʉsero booa. Cʉ̃ʉ̃rã́ marĩrẽ sicato padeorí tiiwí. Cʉ̃ʉ̃rã́ marĩrẽ padeoyapácʉtiri tiigʉ́daqui. Cõãmacʉ̃rẽ padeojĩ́gʉ̃, cʉ̃ʉ̃ too síro ʉsenire bʉaádarere wãcũgʉ̃, curusapʉ páabiaturere nʉcãjã́yigʉ. Boboró manirṍ diayigʉ. Teero tiigʉ́, mecʉ̃tígãrẽ Cõãmacʉ̃ya wãmo diamacʉ̃́niñape jeanuãqui.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 Mʉ́ã Jesús ñañarõ netõríguere wãcũña. Ñañarã́ cʉ̃ʉ̃rẽ bayiró ñañarõ tiiyíra. Teero tiirá, mʉ́ãcã ñañarõ netõrã́, páasʉtiro manirṍ cʉ̃ʉ̃rẽ padeorucújãña.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Ñañarã́ cʉ̃́ã ñañaré tiirí, mʉ́ã wederé wapa mʉ́ãrẽ sĩãrĩ́ tʉgueñañaria ména.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 Sĩcʉ̃ basocʉ́ cʉ̃ʉ̃ põnarẽ́ wederébiro Cõãmacʉ̃ mʉ́ãrẽ wedei. Cʉ̃ʉ̃ye queti jóaripũpʉ wederiguere ¿wãcũrigari? Biiro jĩĩã:
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃ maĩrã́rẽ bayiró quẽnojeári tiiquí.
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 Mʉ́ã ñañarõ netõrã́, “Cõãmacʉ̃ marĩrẽ quẽnojeádutigʉ tiiquí” jĩĩrã, nʉcãjã́ña. Cõãmacʉ̃ mʉ́ãrẽ cʉ̃ʉ̃ põnabiro tiiquí. Niipetira pacʉsʉ̃mʉã cʉ̃́ã põnarẽ quẽnojeári tiicúa.
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 Cõãmacʉ̃ niipetira cʉ̃ʉ̃ põnarẽ́ quẽnojeári tiiquí. Cʉ̃ʉ̃ mʉ́ãrẽ quẽnohẽ́rĩ, cʉ̃ʉ̃ põna díamacʉ̃ mee niicu. Pacʉ manirã́, teero bʉaríra tiiróbiro niicu.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 Apeyeréja, marĩ wĩmarã niirĩ, marĩ pacʉsʉ̃mʉã marĩrẽ quẽnojeári tiiwá. Cʉ̃́ã teero tiiríguere marĩ padeowʉ́. Teero tiirá, marĩ Pacʉ ʉ̃mʉã́sepʉ niigʉ̃́pereja toorá nemorṍ yʉʉro booa. Teero yʉʉrucujãrã, catirucujããdacu.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 Marĩ pacʉsʉ̃mʉã atibʉ́recopʉ macãrã, marĩ cʉ̃́ãmena niirĩ, marĩrẽ quẽnojeári tiiwá. Cʉ̃́ã ãñurõ niidutira, cʉ̃́ã põõtẽ́õrõ quẽnowã́. Cõãmacʉ̃pe marĩrẽ cʉ̃ʉ̃ tiiróbiro ñañaré manirã́ niidutigʉ, quẽnojeári tiiquí.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Diamacʉ̃́rã niiã: Marĩrẽ quẽnojeári tiirítabere tʉsaya maniã. Pũni niiã. Teero niipacari, quẽnorémena ãñurõ wáari tiia. Too síropʉre ãñurõ cʉ̃ʉ̃ booróbiro diamacʉ̃́ tiiádacu; ãñurõ niirecʉtirere bʉaádacu.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Teero tiirá, basocá wãmorĩ, dʉpori tutuhera tiiróbiro niirijãña; wãcũbayinemoña.
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 Mʉ́ã diamacʉ̃́ tiirá, maarẽ sʉguewara tiiróbiro niiãdacu. Mʉ́ã teero tiirí, opayuriro tiiróbiro wáagʉcã mʉ́ãrẽ ãñurõ nʉnʉgʉ̃́daqui; padeotutúanemogʉ̃daqui. Opayuriro tiiróbiro wáanemoriqui.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 Niipetiramena cúaro manirṍ ãñurõ niirecʉtiya. Ñañaré tiiró manirṍ niiña. Ñañaré tiirá marĩ Õpʉ̃rẽ ĩñariadacua.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Mʉ́ã tʉomasĩ́ña: Sĩcʉ̃no Cõãmacʉ̃ marĩrẽ ãñuré ticorére duuríjããrõ. Sĩcʉ̃no cʉ̃ʉ̃ wedeseremena, cʉ̃ʉ̃ tiirémena ãpẽrã́ padeorére ñañoríjããrõ. Teeré tiigʉ́ táa ñañaré tiiróbiro niiqui. Táa ñañaré wiiró, oterére ñañocú.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Teero biiri sĩcʉ̃no cʉ̃ʉ̃ nʉmo niihẽgõmena ñañaré tiiríjããrõ. Teero biiri sĩcʉ̃no Cõãmacʉ̃ marĩrẽ ticoadarere “bʉ́ri niiré niiã” jĩĩ wãcũrijããrõ. Esaú teero tiiyígʉ. Jʉabóagʉ, cʉ̃ʉ̃ basocá sõwʉ̃ niirére yaarémena cʉ̃ʉ̃ baipére wasoyígʉ.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Mʉ́ã masĩcu: Too síro Esaú cʉ̃ʉ̃ pacʉ “mʉʉrẽ ãñurõ wáaadacu” jĩĩ wedecũrĩ boomíyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ pacʉpe “mʉʉ bairé teeré cṹũpetitoaawʉ̃” jĩĩyigʉ. Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩ tʉogʉ́, bayiró utiyigʉ. Teero utipacari, cʉ̃ʉ̃ pacʉ cʉ̃ʉ̃ bairé cṹũriguere wasomasĩ́ña maniyíro.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Mʉ́ã tíato macãrã Israelya põna macãrã tiiróbiro ʉ̃tãgʉ̃́ padeñámasĩrigʉpʉre jearia. Tiigʉpʉ́re bayiró jʉ̃ʉ̃yiro. Toopʉ́re bayiró naĩtĩãyiro. Bʉpo páa, wĩno bayiró wáayiro.
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 Teero biiri mʉ́ã tíato macãrã tiiróbiro corneta bʉsʉrére tʉoría. Cõãmacʉ̃ wedeserecãrẽ tʉoñária. Cʉ̃́ãpeja cʉ̃ʉ̃ wedeseri tʉorá, cuiremena “nocõrõrã wedesearo sáa” jĩĩyira.
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 Cõãmacʉ̃ dutiariguere cuinetõnerã, teero jĩĩyira. Cʉ̃ʉ̃ dutiarigue biiro jĩĩyiro: “Atigʉ́ ʉ̃tãgʉ̃pʉ́re cʉtacṹgʉ̃norẽ ʉ̃tãperimena déesĩãña; o saderígʉmena sĩãñá. Wáicʉracãrẽ teerora tiiyá”, jĩĩyigʉ Cõãmacʉ̃.
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 Teero wáarigue quionetṍjõãyiro. Teero tiigʉ́, Moisés basiro biiro jĩĩyigʉ: “Yʉʉ cuinetõgʉ̃, ñapõpiga”, jĩĩyigʉ.
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Mʉ́ãpeja tiigʉpʉ́ jearono tiirá, Cõãmacʉ̃ pʉtopʉ jeacu. Toopʉ́ Cõãmacʉ̃ catirucugʉya macã, ʉ̃mʉã́sepʉ niirí macã niiã. Tiimacã Jerusalén wãmecʉtiri macã niiã. Ʉ̃tãgʉ̃́ Sion wãmecʉtirigʉcã niiã. Tiimacãpʉ ángelea paʉ peti niicua.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 Cʉ̃́ã neã, cʉ̃ʉ̃rẽ ʉsenipeocua. Cõãmacʉ̃ põna cʉ̃ʉ̃ “ticogʉda” jĩĩriguere ñeeãdaracã toopʉ́ra niicua. Cʉ̃́ã wãmerẽ ʉ̃mʉã́sepʉ jóatunore niicu. Toopʉ́ra Cõãmacʉ̃ niipetirare besegʉ́ niiqui. Teero biiri too sʉguero macãrãpʉ diarira marĩmena sĩcãrõména ãñurã́ quẽnojeárira toopʉ́ niicua.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Jesús toopʉ́ niiqui. Cʉ̃ʉ̃ mama netõnére quetire néeatirigʉ niiĩ. Jesuyé díi marĩ ñañaré tiirére coseré toopʉ́ niicu. Cʉ̃ʉ̃ye díi Abelye díi nemorṍ wapacʉtía.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Teero tiirá, Cõãmacʉ̃ mʉ́ãrẽ wedegʉ́re sũnaríjãña. Too sʉguero macãrãrẽ Cõãmacʉ̃ atibʉ́recopʉre baurocá wedeseyigʉ. Cʉ̃́ã cʉ̃ʉ̃rẽ sũnayíra. Teero tiirá, Cõãmacʉ̃ cʉ̃́ãrẽ ñañarõ tiiádarere dutiwámasĩriyira. Marĩpereja Cõãmacʉ̃ ʉ̃mʉã́sepʉ wedesequi. Teero tiirá, marĩ cʉ̃ʉ̃rẽ sũnarĩ́, nemorṍ ñañarõ tiigʉ́daqui. Dutiwámasĩña maniã́dacu.
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Tíatopʉre Cõãmacʉ̃ wedeseri, dita cãmeñayiro. Atitópere cʉ̃ʉ̃ “tiigʉ́da” jĩĩriguere cʉ̃ʉ̃ye queti jóaripũpʉre buenoã: “Sĩcãrĩ dita cãmeñarĩ tiinemógʉ̃da. Dita dícʉre cãmeñarĩ tiirícu; ʉ̃mʉã́sepʉ niirécãrẽ cãmeñarĩ tiigʉ́da”, jĩĩyigʉ.
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 Cʉ̃ʉ̃ “sĩcãrĩ dita cãmeñarĩ tiinemógʉ̃da” jĩĩgʉ̃, ateré jĩĩgʉ̃ tiii: Niipetire cʉ̃ʉ̃ bauanériguere néecomasĩrenorẽ cõãgʉ̃daqui. Néecomasĩña maniré dícʉ pʉtʉáadacu.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 — ausente —
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 — ausente —
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.