1 Coríntios 4
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs BKJ
1 Mʉ́ã ʉ̃sãrẽ biiro wãcũrõ booa: “Cristore padecoteri basoca niiĩya; Cõãmacʉ̃ye quetire too sʉguero macãrãpʉ masĩña maniríguere wedecotera niiĩya”, jĩĩ wãcũrõ booa.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.
2 Wedecotegʉno cʉ̃ʉ̃rẽ dutiarirocõrõ diamacʉ̃́ tiiró booa. Teero tiirá, ãpẽrã́ cʉ̃ʉ̃rẽ padeoádacua.
2 Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.
3 Mʉ́ã yʉʉ paderére beseri, péerogã wãcũpatiria. Queti beserí basoca beseri, wãcũpatiria. Yʉʉ basiro yʉʉ tiirére beseria.
3 Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Yʉʉ paderére wãcũgʉ̃, “ñañarõ tiiátʉ” jĩĩ wãcũria. Teero wãcũripacʉ, “ãñurõ paderucua” jĩĩ besemasĩriga; marĩ Õpʉ̃ dícʉ yʉʉ tiirére besequi.
4 Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.
5 Teero tiirá, ãpẽrã́ tiirére besesʉguerijãña. Marĩ Õpʉ̃rẽ yueya. Cʉ̃ʉ̃ pʉtʉaatigʉ, niipetire basocá masĩña manimíriguere bauanégʉ̃daqui. Ãpẽrã́ apeyenó tiirá wáari, cʉ̃́ã wãcũwarere masĩña maniã. Cõãmacʉ̃ teecã́rẽ baurocá bauanégʉ̃daqui. Tiibʉreco niirĩ, Cõãmacʉ̃ niipetirare cʉ̃́ã tiirígue põõtẽ́õrõ ãñuré ticogʉdaqui.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.
6 Yáa wedera, teeré wedegʉ, mʉ́ãrẽ ãñurére boosã́gʉ̃ wedea. Teero tiigʉ́, Apolos, yʉʉ ʉ̃sãye maquẽmena mʉ́ãrẽ queoré ticoawʉ̃. Mʉ́ã Cõãmacʉ̃ye queti jóaripũ jĩĩrõbirora queoró tiiáro jĩĩgʉ̃, tee queorére ticoawʉ̃. Teeména mʉ́ã ateré jĩĩnemoribocu: “Ʉ̃sãrẽ buegʉ́pe mʉ́ãrẽ buegʉ́ nemorṍ ãñurõ buenemoĩ”, jĩĩribocu sáa.
6 E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.
7 Mʉ́ã ãpẽrã́ nemorṍ ãñurã́ niiria; masĩnetõnʉcãrã niiria. Niipetire mʉ́ã cʉoré Cõãmacʉ̃ ticorigue dícʉ niiã. Cʉ̃ʉ̃ ticorigue niipacari, ¿deero tiirá mʉ́ã basiro bʉaríra tiiróbiro tʉgueñaĩ?
7 Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?
8 Mʉ́ã niipetire cʉorábiro tʉgueñacu. Teero biiri Cõãmacʉ̃ tiimasĩ́re ticorére cʉopetírabiro tʉgueñacu. Õpãrã́biro tʉgueñarã, ʉ̃sãrẽ booría. Mʉ́ã õpãrã́ niirĩ, nemorṍ ãñuniãdacu ʉ̃sãrẽ. Mʉ́ã diamacʉ̃́rã õpãrã́ niiãtã, ʉ̃sãcã mʉ́ãmena dutiapubocu.
8 Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.
9 Yʉʉ biiro tʉgueñaã: “Ʉ̃sã sĩãcõã́ãdarabiro niirã tiia”, jĩĩ tʉgueñaã. Sĩãcõã́noãdara watoapʉ Cõãmacʉ̃ ʉ̃sãrẽ Jesús cʉ̃ʉ̃yere wededutigʉ beserirare niituropʉ cṹũrirabiro tʉgueñaã. Atibʉ́reco macãrã, ʉ̃mʉã́se macãrã ʉ̃sãrẽ ĩñanucũcua, “deero wáaadari” jĩĩrã.
9 Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Ʉ̃sã Cristoye dícʉre wederé wapa basocá ʉ̃sãrẽ biiro wãcũcua: “Tʉomasĩ́hẽrã, tutuhera, bʉ́ri niirã́ niiĩya”, jĩĩ wãcũmicua. Mʉ́ã basiro dícʉ biiro wãcũcu: “Ʉ̃sãcã Cristomena niijĩrã, tʉomasĩ́petira, tutuara, quioníremena ĩñanorã niiã”, jĩĩ tʉgueñamicu.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.
11 Sicatopʉra ʉ̃sã ñañarõ netõnʉcã́wʉ̃. Atitócãrẽ teerora yapacʉtíjãã. Jʉabóara niiã; oco sĩnidʉgára niiã; suti cʉohéra niiã. Basocá ʉ̃sãrẽ ñañarõ páaapeya. Ʉ̃sãya wii peti maniã.
11 Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Ʉ̃sã boorénorẽ sãĩã́dara, ʉ̃sã basiro bayiró padea. Basocá ʉ̃sãrẽ ñañarõ wedeseri, cʉ̃́ãrẽ ʉ̃sãpe “ãñurõ wáaaro” jĩĩ sãĩbosáa. Ʉ̃sãrẽ ñañarõ tiirí, teero tʉgueñajãã.
12 e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;
13 Basocá ʉ̃sãrẽ ñañarõ wedepatiri, cʉ̃́ãrẽ ãñurõmena quẽnoã. Atibʉ́reco maquẽ cʉ̃́ã cõãré tiiróbiro, cʉ̃́ã boohérebiro ʉ̃sãrẽ ĩñaãya. Sicatopʉra doonʉcã́rira teerora doorucújãya.
13 sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.
14 Mʉ́ãrẽ bobodutígʉ mee jóaa; mʉ́ãrẽ maĩgʉ̃́, yʉʉ põnabiro diamacʉ̃́ wãcũrĩ boogʉ́ wedea.
14 Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.
15 Mʉ́ã paʉ diez mil Cristoye quetire bueráre cʉomasĩ́ã. Teero paʉ cʉopacári, sĩcʉ̃rã niiĩ mʉ́ãrẽ wedesʉguerigʉ. Yʉʉrá niiã “Jesucristo basocáre netõnégʉ̃ atirigʉ niiwĩ” jĩĩré quetire wedesʉguegʉ. Mʉ́ã tee quetire tʉorá, cʉ̃ʉ̃rẽ padeonʉcã́wʉ̃. Teero tiigʉ́, yʉʉ mʉ́ã pacʉbiro niiã.
15 Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.
16 Teero tiigʉ́, mʉ́ãrẽ biiro tiirí boogá: Yʉʉ tiirécʉtirere ĩñacũ, tiinʉnʉ́seya.
16 Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.
17 Yʉʉ teeré boosã́gʉ̃, Timoteore mʉ́ã pʉtopʉ ticocogʉ tiia. Cʉ̃ʉ̃rẽ maĩã. Cʉ̃ʉ̃ yʉʉ macʉ̃biro niigʉ̃́ niiĩ. Marĩ Õpʉ̃yere diamacʉ̃́ tiirucúi. Yʉʉ Cristore padeogʉ́ tiirécʉtirere cʉ̃ʉ̃ mʉ́ãrẽ wedegʉdaqui. Yʉʉ niipetiropʉ niipetira Jesuré padeoré põnarĩ macãrãrẽ wederénocãrẽ wedegʉdaqui.
17 Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.
18 Sĩquẽrã mʉ́ã menamacãrã biiro wãcũcua: “Ʉ̃sã Pablo nemorṍ Cõãmacʉ̃yere tʉomasĩ́ã. Teero tiigʉ́, cuigʉ, atiriqui” jĩĩ wãcũmicua.
18 Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Yʉʉpe “Cõãmacʉ̃ boorí, máata mʉ́ã pʉtopʉ wáagʉda” jĩĩ wãcũã. Toopʉ́ wáagʉ, teero wedesera wederére masĩgʉ̃da. Tee dícʉre masĩricu. “¿Diamacʉ̃́rã Cõãmacʉ̃ tutuaremena cʉ̃ʉ̃yere tiirára tiii cʉ̃́ã?” jĩĩ masĩgʉ̃da.
19 Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.
20 Cõãmacʉ̃ dutiré marĩpʉre jeari, marĩ wedeseremena dícʉ teeré ẽñoría; cʉ̃ʉ̃ tutuaremenape ẽñonóã.
20 Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.
21 ¿Ñeerẽ́ tiirí boogári mʉ́ã? ¿Yʉʉ mʉ́ã pʉtopʉ wáagʉ, pacʉ cʉ̃ʉ̃ põnarẽ́ ñañarõ tiiróbirora mʉ́ãrẽ ñañarõ tiirí boogárite? ¿Maĩrémenapere wederi boogárite?
21 O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.