Marcos 11

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu tomania mbiwa tooni tilaagh tila le tigharau Yerusalem, ve tivot nugh ru, Betpage ve Betania, tau tigheen ila loloz Oliv ziige. Ra Yesu imbaaŋ mbiwa tooni ru ighe:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Yamru amuuŋ azala nugh tawe. Ala avot, pale aghita doŋki paaghu ee tau timbitu iyozyooz. Ŋeer eta mboole izala paavo pai eta soone. Apoola, ve aghamu izilam.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Isaav ighe tamtamon eta ighason gham ighe: ‘Puughu mindai ta yamru agham tauvene?’ o asaav pani aghe: ‘Tiina tsiei le uraat pani. I pale rekia mon ve ipamuule ilat.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Tauvene yesuru timuuŋ tila tivot nugh tawe, ve tighita doŋki paaghu ee iyozyooz. Doŋki tawe, timbitu ila eez ziige igharau ataman to ruum ee. Yesuru tipoola,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 ve zeran siriv tau tiyozyooz ta sewe tighason zi tighe: “Ai, yamru agham saa? Puughu mindai ta apool sorokin doŋki tana?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Yesuru tiyol aliŋazi imin tau Yesu isaav pazi. Ra zeran tawe tiyokia doŋki tana pazi,
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 ve yesuru tighamu, ve timuul tizila pa Yesu. Tila tivot tooni, ra tizuzuum nonoghiiŋa toozi to ŋgoaaŋ izi, titir zi izala doŋki paavo, ve Yesu izala ve mboole izi.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ra eval tiina tau tilaagh tomani zi na, tizavar nonoghiiŋa toozi to ŋgoaaŋ taghon eez to tipakuru. Ve tamtamon siriv tila timbut gabua imin tuum raua itaghon eez ziige, ve tigham zi tilam tisik zi taghon eez paam.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ve tamtamon siriv timuuŋ pa Yesu, ve siriv tilaagh murei, ve tipaiti toman aliŋazi tiina tighe:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Tamtamon tau aazne ilam ne, pale imin kinik, ve igham pooz imin muuŋ timbuun David ighamu.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yesu ila ivot Yerusalem, ra iloŋ ila sirsiir to Rumei Tiina loolo. Iyozyooz ta sewe, ve maata ilala pa gabua, ve ighita ŋgar naol tau tamtamon tighamgham zi ila rumei loolo. Eemon igharau ighe mboŋ izi. Tauvene yesŋa mbiwa tooni saŋavul ve ru tipul Yerusalem, ve timuul tila pa nugh Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Mboŋ nughizau, ra Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tipul nugh Betania, ve tighe timuul tila pa Yerusalem. Tilaghlaagh taghon eez tila, ve Yesu iyamaan ghi ighe i pitoola.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Maata ila le ighita ai fik ee iyooz soghan. Tauvene iŋaruini ila ighe igham anooŋa siriv gha ighan. Eemon ila le ighita ai tawe le anooŋa eta mako. Raua mon. Pasaa, saawe tana, ene saawe to ai fik tiyanooŋ soone.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Tauvene isaav pa ai tana ighe: “Aazne ve ila, yo aat anoŋam muul to tamtamon tighani ne mako.”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Yesu tomania mbiwa tooni tila tivot Yerusalem, ra Yesu iloŋ ila sirsiir to Rumei Tiina loolo, le ighita tamtamon tiraraukol ta sewe. Tauvene ighe iziir zi tighau tivot tila pa muuri. I itoor boor to yes zeran to paravoliaaŋ maet, tomania paŋ to yes tau tiraraukol pa man mbuun na, le saveeŋ mariŋ toozi iparŋgiriiz izi taan.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ve yes tau tibadbaad gabua toozi, ve tilala tilamlam ila sirsiir loolo to Rumei Tiina na, i iŋgalsekin zi ighe tigham tauvene muul sov.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ra ipaghazoŋai zi pa Maaron aliiŋa ighe: “Yam awatagh mako? Maaron aliiŋa tau tiboode na isaav ighe:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Yes daaba to watooŋrau tomania yes ŋgara to tutuuŋ tilooŋ saveeŋ tane, ve tiburig gha tiil eez pa ravuuŋ Yesu imaat. Pasaa, eval tiina tirur pa saveeŋ tooni ve titaghoni wa. Tauvene yes daaba tiroi pani.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ravrav izi, ra Yesu tomania mbiwa tooni tipul Yerusalem, ve tivot tila.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Nughizau, ra Yesu tomania mbiwa tooni tiburig gha tilaagh taghon eez muul tila. Tila le tighita ai fik tau Yesu isavia saveeŋ pataŋani iŋaruini na, igorgor izala ta unduuva ve izila waria paam.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tauvene Petrus maata iŋgal Yesu aliiŋa, ve isaav pani ighe: “Paduduŋaaŋ, ughita! Ai fik tau noor usavia saveeŋ pataŋani iŋaruini na, igorgor wa!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Tauvene yau nasaav payam. Isaav ighe yam aghason Maaron pa gabua eta, ve aghur ila aghe i pale igham gabua tana ivot, i aat ighamu ivot payam.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 “Isaav ighe yam ayooz pa suŋuuŋ, ve lemim pataŋani tomania etamim eta, na apul sosor tooni tana. Le isov o asuŋ. Leso Tamamim tau ileep sambam we, ireu sosor tsiam paam.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Eemon isaav ighe yam apul sosor to zeetmimŋa mako, ene aat sosor tsiam paam, Tamamim tau ileep sambam we, ireua mako.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yesu tomania mbiwa tooni tila tivot Yerusalem muul, ve Yesu iloŋ ila sirsiir to Rumei Tiina loolo, ve ilaghlaagh ta sewe. Yes daaba to watooŋrau tomania ŋgara siriv to tutuuŋ ve pooza siriv tilup zi ve tila tivot tooni, ve tighasoni tighe:
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 “Laak, uraat tau yo ughamghamu na, yo ezam pani mindai? Ve sei kat ta ighur ghom pa uraat tane?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yesu iyol aliŋazi ighe: “Ghasoniiŋ tsiam poia. Eemon yau leg ghasoniiŋ ee payam paam. Isaav ighe ayol ghasoniiŋ tsiau, ene aat yau nayol tsiam paam, ve navotia puughu ta yau ezag pa uraat tsiau.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Aiyo, asaav payau. Yoan tau muuŋ irurughuuz tamtamon na, uraat tooni puughu mindai? I itaghon ŋgar to nugh sambam, ma itaghon ŋgar to tamtamon?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Yes tiyol aliiŋa rekia mako. Tivasavo zi tighe: “Wai, ene pale tasaav mindai? Ighe tasaav taghe: ‘Yoan itaghon ŋgar to nugh sambam,’ i pale isaav pait: ‘Ighe tauvene, puughu mindai ta yam aghur ila saveeŋ tooni mako?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 — ausente —
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 — ausente —
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.